Υπό το φόβο νέας απεργίας στο λιμάνι του Πειραιά, η Cosco αναγκάστηκε να κάτσει ξανά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με τους εργαζόμενους, για την υπογραφή ΣΣΕ. Η συνάντηση ανάμεσα στο σωματείο των εργαζόμενων στην Cosco (ΕΝΕΔΕΠ) και τους εργοδότες πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 11/7. Ήταν η μέρα που έληγε η νέα διορία που είχε δώσει το σωματείο των εργαζόμενων προς την εργοδοσία. Αν αυτή δεν ανταποκρινόταν, οι εργαζόμενοι θα ξεκινούσαν επαναλαμβανόμενες απεργίες από την επόμενη ημέρα.
Τελικά στη συνάντηση υπογράφτηκε κοινό συμφωνητικό ότι οι δύο πλευρές θα προχωρήσουν στην υπογραφή σύμβασης και ορίστηκαν οι επόμενες δύο συναντήσεις, την Τετάρτη 18 Ιούλη και την Τετάρτη 25 Ιούλη. Μετά τη συνάντηση, το σωματείο ενημέρωσε τους δεκάδες εργαζόμενους που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τον χώρο της συνάντησης.
Η εργοδοσία είχε αναγκαστεί να προχωρήσει σε διαπραγμάτευση για υπογραφή ΣΣΕ μετά την πολυήμερη απεργία που ξεκίνησε στις 30 Μάη. Η αρχική της αντιμετώπιση ήταν η προσπάθεια καταστολής της απεργίας, με στήσιμο απεργοσπαστικού μηχανισμού σε συνεργασία με χρυσαυγίτες, προσφυγές στα δικαστήρια, απειλές κι εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους κλπ. Ωστόσο, η ανυποχώρητη στάση των εργαζόμενων και η ολοένα μεγαλύτερη συμπαράσταση που κέρδιζαν υποχρέωσαν από τη μια την εργοδοσία να δεχτεί την έναρξη διαπραγματεύσεων για υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας κι από την άλλη την κυβέρνηση να υποσχεθεί την ένταξη στα Βαρέα κι Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
Οι κινήσεις που ακολούθησαν όμως από τη μεριά της Cosco είχαν μοναδικό σκοπό να σαμποτάρουν τη διαδικασία των συζητήσεων, προκαλώντας την οργή των εργαζόμενων. Το σωματείο σε μαζική του συνέλευση είχε αποφασίσει την επανέναρξη των απεργιακών κινητοποιήσεων, αν τελικά η εργοδοσία δεν καθόταν ξανά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης.
Είναι προφανές ότι η πρόσφατη απεργία προκαλεί τρόμο στα αφεντικά του λιμανιού και όχι μόνο. Με το ξεπούλημά του στην Cosco, το λιμάνι του Πειραιά έχει μετατραπεί σε τεράστια πύλη εμπορίου από την ανατολή στη δύση. Εκατομμύρια κοντέινερ με προϊόντα σταθμεύουν στις προβλήτες II και III προκειμένου να πάρουν το δρόμο τους για τις αγορές και τα αφεντικά της Cosco θησαυρίζουν πάνω στις πλάτες των εργατών που φορτώνουν και ξεφορτώνουν αυτά τα κοντέινερ. Το απεργιακό μπλοκάρισμα όμως φέρνει μια παράλυση με διεθνή αντίκτυπο. Δεν είναι τυχαίο ότι στη διάρκεια της απεργίας είχαν μπει πιέσεις από την κινέζικη πρεσβεία προς την κυβέρνηση προκειμένου να “λυθεί το ζήτημα”. Η όποια υποχώρηση από τη μεριά της εργοδοσίας δεν γίνεται για άλλο λόγο, παρά από το φόβο μιας νέας παράλυσης που θα προκαλέσει το οποιοδήποτε απεργιακό ξέσπασμα.
Μια απεργία εν μέσω διαπραγματεύσεων, μια υπενθύμιση της δύναμης που έχει η πλευρά του σωματείου, θα μπορούσε να αναγκάσει την εργοδοσία να υπογράψει ό,τι διεκδικήσεις έχουν οι εργάτες. Ούτως ή άλλως η υποχώρηση της περασμένης Τετάρτης από τη μεριά των αφεντικών, δεν σημαίνει ότι εν όψει των συναντήσεων που έχουν οριστεί με το σωματείο, θα παραιτηθούν από την προσπάθειά να σαμποτάρουν τις διαπραγματεύσεις και να συνεχίσουν με κάθε τρόπο να κερδοφορουν εντείνοντας την εκμετάλλευση των εργατών στο λιμάνι. Το όπλο της απεργίας θα πρέπει να είναι γεμάτο κι ετοιμοπόλεμο για κάθε τέτοια εξέλιξη.