Καθολική συμμετοχή είχε η απεργία των εργατών στην Cosco την Παρασκευή 7 Σεπτέμβρη. Το λιμάνι του Πειραιά παρέλυσε από την απεργία που κήρυξε η ΕΝΕΔΕΠ, το σωματείο των εργαζόμενων στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων. Κύριο αίτημα των απεργών είναι η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις και αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς, μόνιμης και σταθερής για όλους τους εργαζόμενους.
Η επιτυχία της απεργίας είναι αναμφισβήτητη. Η περιφρούρησή της ξεκίνησε από τα ξημερώματα με εκατοντάδες λιμενεργάτες να συγκεντρώνονται από νωρίς το πρωί στην κεντρική πύλη του ΣΕΜΠΟ στο Ικόνιο και να παραμένουν εκεί ως αργά το απόγευμα. Στο πλευρό τους βρέθηκαν εκατοντάδες εργαζόμενοι και νεολαίοι από σωματεία, συλλογικότητες και οργανώσεις της αριστεράς, εκφράζοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στον αγώνα. Αναμέσά τους ήταν μέλη του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια, που τις προηγούμενες μέρες είχε κυκλοφορήσει και μοιράσει μαζικά προκήρυξη στήριξης στην απεργία. Την ίδια μέρα, ο Συντονισμός κυκλοφόρησε και αφίσα συμπαράστασης με τις υπογραφές του Σωματείου Εργαζομένων στο Μετρό ΣΕΛΜΑ, του Συλλόγου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Άγιος Σάββας, του Συντονιστικού των Νοσοκομείων και εργατικών συλλογικοτήτων από ΕΡΤ, Ιδιωτική Υγεία, Τουρισμό-Επισιτισμό, Υπουργείο Πολιτισμού, ΜΚΟ, Εκπαίδευση, ΟΤΑ.
Καμία από τις απόπειρες της εργοδοσίας να σπάσει την απεργία δεν είχε αποτέλεσμα. Η απόφαση του Πρωτοδικείου Πειραιά την προηγούμενη μέρα να την βγάλει -ύστερα από προσφυγή της εταιρίας- παράνομη, δεν πτόησε κανέναν. Η απεργία πραγματοποιήθηκε κανονικά με την κάλυψη του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.
Ούτε η παρουσία την ίδια μέρα, λίγα μέτρα μακριά από την περιφρούρηση, των λιγοστών μελών του “νέου” σωματείου που στήθηκε πρόσφατα, με συνοπτικές διαδικασίες και με την στήριξη της εργοδοσίας στο χώρο, κατάφερε να λυγίσει τους λιμενεργάτες. Οι απεργοί απάντησαν οργανωμένα σε κάθε πρόκληση που δέχτηκαν από στελέχη της εταιρίας με τη συνδρομή γνωστών χρυσαυγιτών, απομονώνοντάς τους και αποκαλύπτοντας το ρόλο τους ως τσιράκια των αφεντικών. Μία από τις προκλήσεις των εργοδοτών ήταν η απρόκλητη επίθεση και ο τραμπουκισμός που δέχτηκε δημοσιογράφος του τηλεοπτικού σταθμού Epsilon που κάλυπτε την απεργία.
“Η επίθεση ξεκίνησε από ομάδα που έφυγε απ' την κλίκα των εργοδοτικών-απεργοσπαστών κι με επικεφαλής το γνωστό χρυσαυγίτη Μεγαλοοικονόμου Νίκο, που είναι και μέλος του δήθεν σωματείου της Χρυσής Αυγής στη Ν/Ζώνη”, κατήγγειλε η ΕΝΕΔΕΠ, “Παρά το γεγονός ότι η επίθεση έγινε μπροστά στους λιμενικούς, αυτοί άφησαν το δράστη να διαφύγει. Η ευθύνη της κυβέρνησης, του κράτους και των υπευθύνων της λιμενικής δύναμης είναι τεράστια. Και με αυτό περιστατικό επιβεβαιώνεται ότι θέλουν το λιμάνι του Πειραιά να είναι ένα εργασιακό γκέτο όπου θα τραμπουκίζονται εργαζόμενοι, συνδικαλιστές, δημοσιογράφοι χωρίς καμιά συνέπεια”.
Στο κενό έπεσε και η προσπάθεια δημιουργίας κλίματος τρομοκράτησης με την παρουσία στην πύλη του ΣΕΜΠΟ λιμενικών αλλά ειδικών δυνάμεων καταστολής του λιμενικού σώματος. Οι απεργοί περιφρούρησαν τον αγώνα τους αποφασιστικά και πειθαρχημένα. Ενώ, παράλληλα, καθόλη τη διάρκεια της μέρας, έκαναν έκκληση στους συναδέλφους τους που έχουν δεχτεί απειλές και εκβιασμούς από την εργοδοσία για να γραφτούν στο “νέο” σωματείο, να συσπειρωθούν στην ΕΝΕΔΕΠ.
Στη γενική συνέλευση που έγινε το απόγευμα στο χώρο της περιφρούρησης, αποφασίστηκε η αναστολή της απεργίας. Τα δικαστήρια είχαν ήδη προλάβει να βγάλουν και την απεργία του ΕΚΠ παράνομη. Όμως οι εργάτες της Cosco μπορούσαν να συνεχίσουν και να νικήσουν.
Το αίτημα των εργατών της Cosco για υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις και αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς είναι μια μεγάλη, σκληρή μάχη.
Το επιβεβαιώνει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων με την σφοδρή επίθεση που εξαπέλυσε στους απεργούς και το Σωματείο τους τη μέρα της απεργίας, ζητώντας ανοιχτά και καθαρά την καταστολή της. Όπως ανέφερε ανάμεσα σε άλλα προκλητικά στην ανακοίνωσή του: “Τις ημέρες αυτές επιχειρείται από ολιγομελές κομματικό σωματείο μειοψηφίας η παρεμπόδιση λειτουργίας του λιμανιού του Πειραιά. Ο ΣΕΒ είναι αντίθετος σε οποιαδήποτε προσπάθεια υπονόμευσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας και ομαλής λειτουργίας της αγοράς, ιδιαίτερα σε αυτήν την κρίσιμη για τη χώρα περίοδο... Ο ΣΕΒ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη σημαντική βλάβη που προκαλείται στην ελληνική οικονομία από τις αυθαίρετες δράσεις μιας μικρής μειοψηφίας συνδικαλιστών, αμφιβόλου αντιπροσωπευτικότητας και από την ολιγωρία των αρμόδιων αρχών που ανεχόμενοι τέτοιου είδους συμπεριφορές στέλνουν αρνητικά μηνύματα στις αγορές σχετικά με την ομαλή λειτουργία των θεσμών στη χώρα, και: Ζητά την άμεση παρέμβαση της Δικαιοσύνης και των αρμόδιων αρχών προκειμένου να αποκατασταθεί η εύρυθμη λειτουργία του Λιμανιού του Πειραιά”.
Το απέδειξαν τα δικαστήρια που, την παραμονή, έκριναν την απεργία που κήρυξε η ΕΝΕΔΕΠ παράνομη ανασύροντας μια απίστευτη διάταξη περί υποχρέωσης διενέργειας 48ωρου “δημόσιου διαλόγου με τη μεσολάβηση του ΟΜΕΔ” πριν την πραγματοποίηση της απεργίας (!). Ενώ την επόμενη έτρεξαν να ικανοποιήσουν το αίτημα του ΣΕΒ παίρνοντας αντίστοιχη απόφαση και για την απεργία του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.
Κινήσεις
Το απέδειξε η ίδια η Cosco με όλες τις κινήσεις που έχει κάνει από τις αρχές Ιούνη, όταν ξεκίνησε ο απεργιακός αγώνας, μέχρι σήμερα. Η κινεζική πολυεθνική δεν θέλει να υπογράψει ΣΣΕ, πόσω μάλλον με τους όρους και τις διεκδικήσεις των εργατών. Η απεργία του Ιούνη, που νέκρωσε για τρεις μέρες το λιμάνι, την ανάγκασε να υποσχεθεί ότι θα καθήσει στο τραπέζι τον διαπραγματεύσεων. Όμως από τότε μέχρι σήμερα, κάθε κίνησή της είχε σκοπό τόσο να αποτρέψει την υπογραφή ΣΣΕ όσο και να τσακίσει την ΕΝΕΔΕΠ και τον συνδικαλισμό στο λιμάνι: κωλυσιεργώντας και δυναμιτίζοντας με κάθε τρόπο τις διαπραγματεύσεις, στήνοντας απεργοσπαστικό σωματείο υπό τον έλεγχό της και διακηρύσσοντας ότι αυτό είναι το μόνο αντιπροσωπευτικό στο χώρο, τραμπουκίζοντας συνδικαλιστές όπως τον πρόεδρο της ΕΝΕΔΕΠ πριν μερικές μέρες, και βέβαια εκβιάζοντας εργαζόμενους να γραφτούν στο “νέο” σωματείο.
Στην πραγματικότητα, η εταιρία αξιοποίησε στο έπακρο το χρόνο που μεσολάβησε από την απεργία του Ιούνη για να οργανώσει την αντεπίθεσή της. Είναι κάτι που στις σελίδες της Εργατικής Αλληλεγγύης είχαμε γράψει ξανά και ξανά: “Η όποια υποχώρηση από τη μεριά της εργοδοσίας δεν γίνεται για άλλο λόγο, παρά από το φόβο μιας νέας παράλυσης που θα προκαλέσει το οποιοδήποτε απεργιακό ξέσπασμα. Μια απεργία εν μέσω διαπραγματεύσεων, μια υπενθύμιση της δύναμης που έχει η πλευρά του σωματείου, θα μπορούσε να αναγκάσει την εργοδοσία να υπογράψει ό,τι διεκδικήσεις έχουν οι εργάτες. Ούτως ή άλλως η υποχώρηση ... από τη μεριά των αφεντικών, δεν σημαίνει ότι εν όψει των συναντήσεων που έχουν οριστεί με το σωματείο, θα παραιτηθούν από την προσπάθειά να σαμποτάρουν τις διαπραγματεύσεις και να συνεχίσουν με κάθε τρόπο να κερδοφορούν εντείνοντας την εκμετάλλευση των εργατών στο λιμάνι. Το όπλο της απεργίας θα πρέπει να είναι γεμάτο κι ετοιμοπόλεμο για κάθε τέτοια εξέλιξη” (Εργατική Αλληλεγγύη, Νο 1333).
Ήταν πολύ σωστό που το όπλο της απεργίας χρησιμοποιήθηκε ξανά την περασμένη Παρασκευή, θυμίζοντας τη δύναμη των εργατών και το φόβο των αφεντικών. Απέναντι στις νέες επιθέσεις όμως της εργοδοσίας, των δικαστηρίων και όλων των βιομηχάνων, δεν χωράνε αναστολές με στόχο την “ανασύνταξη των δυνάμεών μας”. Μόνο η κλιμάκωση του αγώνα μπορεί να λυγίσει την Cosco και να φέρει τη νίκη στους εργάτες. Η συνέχιση της απεργίας κόντρα στη δικαστική απόφαση με κάλεσμα ταυτόχρονα για απεργιακή συμπαράσταση όλων των εργαζόμενων στο λιμάνι, τον Πειραιά και ολόκληρη την Αττική θα αδρανοποιούσε κάθε μηχανισμό καταστολής. Μια παμπειραϊκή απεργία από το ΕΚΠ στο πλευρό των εργατών της Cosco θα ήταν βήμα σε αυτή την κατεύθυνση. Σε αυτές τις κινήσεις θα πρέπει να προσανατολιστούν οι εργάτες της Cosco το επόμενο διάστημα.