Δυναμική και καθημερινή ήταν η παρουσία των εργολαβικών εργαζόμενων στην περιφρούρηση της 8μερης απεργίας τους, στο εργοστάσιο των ΕΛΠΕ στη Θεσσαλονίκη, απέναντι στην προσπάθεια της διοίκησης να σταματήσει την απεργία με συνεχείς προκλήσεις, απεργοσπάστες και δικαστήρια. Οι εργαζόμενοι δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους, παρά την προσωρινή αναστολή των κινητοποιήσεων.
Την αντίδραση του σωματείου προκάλεσε την Τετάρτη η προσφυγή εργολάβου στα δικαστήρια, προκειμένου να βγάλει παράνομη την απεργία, αλλά και οι παλινωδίες του δικαστηρίου. Όπως μετέφερε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Χρήστος Ζαρκινός, πρόεδρος του Σωματείου Εργολαβικών Εργαζόμενων στα ΕΛΠΕ: “Η αγωγή που έκανε ένας από τους εργολάβους μας κοινοποιήθηκε δυο ώρες πριν εκδικαστεί. Πήγαμε στο δικαστήριο και ζητήσαμε αναβολή για να προετοιμαστούμε. Αρχικά το δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα της αναβολής, διέκοψε για πέντε λεπτά ώστε να οριστεί αίθουσα για την επόμενη μέρα, αλλά αμέσως μετά πήρε πίσω την απόφασή του και είπε ότι θα γίνει τώρα η δίκη. Από τη μεριά μας αντιδράσαμε αμέσως. Ο δικηγόρος ζήτησε την αλλαγή της έδρας, που επίσης δεν έγινε δεκτή και μας δόθηκε περιθώριο μιας ώρας. Προφανώς δεν το δεχτήκαμε. Σηκωθήκαμε και φύγαμε. Η απεργία βγήκε παράνομη, αλλά συνεχίσαμε τις κινητοποιήσεις την μέχρι την Παρασκευή με την κάλυψη της ομοσπονδίας. Κατόπιν αποφασίσαμε να αναστείλουμε για να δούμε τι θα ειπωθεί στη συνάντηση της Δευτέρας 8/4 με το Υπουργείο Εργασίας, ενώ περιμένουμε συνάντηση και με τη διοίκηση”.
Συμπαράσταση
Την Πέμπτη στην απεργιακή φρουρά συμμετείχαν μέλη του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια, ενώ μοιράστηκε και η ανακοίνωση συμπαράστασης της δημοτικής κίνησης “Ανταρσία στη Θεσσαλονίκη για την ανατροπή” που υπογραμμίζει μεταξύ άλλων: “Οι εργαζόμενοι σε εργολαβικές εταιρίες είναι απολύτως απαραίτητοι για την λειτουργία των επιχειρήσεων, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι συμβάσεις τους ανανεώνονται για πολλά συνεχόμενα χρόνια (με διακοπή 45 ημερών ώστε να υπάρχει νομική κάλυψη στην υπερεκμετάλλευσή τους). Έτσι, βγαίνουν τα κέρδη των ΕΛΠΕ και της ΔΕΣΦΑ τα οποία οι εργάτες πολλές φορές τα πληρώνουν με την ίδια τους τη ζωή, όπως έγινε πριν από τρία χρόνια στα ΕΛΠΕ με την δολοφονία τεσσάρων εργατών...
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σε συνεργασία με τις εταιρίες αυτές, αναπαράγει μια εργασιακή πραγματικότητα με εργαζομένους διαφορετικών ταχυτήτων ώστε να διευκολυνθεί η ιδιωτικοποίησή τους... Αυτές τις μέρες πουλάνε το υπόλοιπο ποσοστό του Δημοσίου στα ΕΛΠΕ, ετοιμάζουν το νομοσχέδιο για το ξεπούλημα των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ και οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση την ΕΥΑΘ και την Εγνατία Οδό. Αν περάσουν αυτές οι ιδιωτικοποιήσεις, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι θα χάσουν την πρόσβαση τους σε κοινωνικά αγαθά, όπως το νερό, το ρεύμα, την ενέργεια συνολικά και τις μεταφορές... Ο αγώνας των εργολαβικών χρειάζεται τη συμπαράσταση όλων των εργαζομένων, γιατί αφορά τόσο τα εργασιακά του δικαιώματα όσο και τη συνολική μάχη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Εργολαβικοί και μόνιμοι, οι 40.000 εργαζόμενοι των επιχειρήσεων που έχουν ως εργοδότη το Υπερταμείο έχουν τεράστια δύναμη στα χέρια τους που μπορεί να τινάξει στον αέρα τα σχέδια Ιδιωτικοποίησης και να σταματήσει το αίσχος της εργολαβικής εργασίας”.
Οι εργαζόμενοι μιλούν για τον αγώνα τους
“Είμαστε εργαζόμενοι χειριστές ανυψωτικών μηχανημάτων στα Ελληνικά Πετρέλαια, στην παράγωγη και διακίνηση πολυπροπυλενίου, για συνεχόμενα έτη από τη στιγμή που άνοιξε το εργοστάσιο στο ίδιο πόστο, την ίδια ειδικότητα, και στον ίδιο εργολάβο (εντελώς τυχαία). Σε όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν χορτάσαμε υποσχέσεις από την εταιρεία, ότι κάποια στιγμή θα μπορέσει να μας ενσωματώσει και εμάς στο προσωπικό της, κάνοντας προσλήψεις από εργολαβικό προσωπικό.
Εδώ και 4 χρόνια μας ζητήθηκε με απειλές και τελεσίγραφα απόλυσης, να υπογράψουμε νέα σύμβαση εργασίας με τον εργολάβο με μειωμένες αποδοχές κατά 50%, με σκοπό να μας κόψουν 500 ευρώ κατ’ άτομο (από 1.150 σε 617), για να βγει ο όμιλος οικονομικά κερδισμένος με τζίρους εκατομμυρίων. Το κάναμε με σκοπό να το παλέψουμε έχοντας κρατήσει τη δουλειά μας, εκ των έσω. Μετά από απεργίες που κάναμε τα τελευταία χρόνια αλλά και πολλές συζητήσεις επί συζητήσεων με τη διοίκηση των ΕΛΠΕ, με διαφόρους υπουργούς και μετά από πολλές υποσχέσεις, οι οποίες μόνο πράξη δεν έγιναν, προχωρήσαμε σε μια 6ημερη και στη συνέχεια σε μια 48ώρη απεργία. Κύριος σκοπός μας είναι η ένταξη όλων των εργολαβικών εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εταιρίας, στο τακτικό προσωπικό των ΕΛΠΕ, ώστε κάποια στιγμή επιτέλους μετά από 18, 20, 25, 30 χρόνια ως εργολαβικό προσωπικό να σταματήσει η εργολαβική ομηρία και να υπάρξει έστω και την έσχατη στιγμή (πριν την πώληση) ένα είδος εργασιακής δικαίωσης. Αλλά και υπογραφή ΣΣΕ σε όσους δεν ενταχτούν στο τακτικό προσωπικό των ΕΛΠΕ.
Αιτήματα μας είναι: Ένταξη όλων των εργολαβικών εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εταιρίας, στο τακτικό προσωπικό των ΕΛΠΕ…
Αύξηση του κατώτατου μισθού. Ή αλλιώς, μερική αποκατάσταση των μεγάλων περικοπών τις τάξης των 400-550 ευρώ μηνιαίως που υπήρξαν πριν 38 μήνες, και τήρηση των δεσμεύσεων του γενικού διευθυντή ΒΕΘ, όταν ήρθε να μας ανακοινώσει την αύξηση του 20% (για να σταματήσουμε την απεργία). Να καταβληθεί το επίδομα γάμου σύμφωνα με την ΕΓΣΣΕ του 2019. Να χορηγηθούν ανθυγιεινό επίδομα και γάλα, τα οποία δεν δίνονται, παρότι απασχολούμαστε σε χώρο ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως ανθυγιεινός (εργοστάσιο χημικών περιτριγυρισμένοι από πληθώρα ανθυγιεινών υλικών). Επαναφορά του αριθμού των χειριστών σε 27 από 25 και δυο εργάτες στο PP. Να επαναπροσληφθεί το αναγκαίο προσωπικό στην ειδικότητα των χειριστών, έτσι ώστε να απασχολούνται τουλάχιστον 27 χειριστές κλάρκ, αλλά και και δυο εργάτες στο εργοστάσιο του PP, αριθμός απολύτως αναγκαίος, δεδομένης της αυξημένης παραγωγής πολυπροπυλενίου και του αυξημένου όγκου εργασίας αλλιώς θα αναγκαστούμε να το καταγγείλουμε, ώστε να διασφαλίσουμε τα επαγγελματικά δικαιώματα της ειδικότητας μας.
Η ολοένα και αυξανόμενη παραγωγή PP είναι άμεσα συνυφασμένη με τους χειριστές Κλαρκ, είναι ο ανθρώπινος παράγοντας που επωμίζεται το μεγαλύτερο φόρτο εργασίας, σε τέτοιο βαθμό που πλέον η ασφάλεια ασυναίσθητα να περνάει σε δεύτερη μοίρα (είναι λάθος ένα εργοστάσιο να αυξάνει παράγωγη και συγχρόνως να μειώνει των αριθμό των χειριστών ανυψωτικών). Το κέρδος της εταιρίας δεν μπορεί να συμβαδίσει με την ασφάλεια των εργαζομένων.
Δεν θα γίνει αποδεκτή μια απάντηση με ημίμετρα και υποσχέσεις. Με την πώληση προ των πυλών θέλουμε λύση άμεσα.”