Και τι δεν έκανε η κυβέρνηση της Δεξιάς και τα τσιράκια της για να σπείρουν την τρομοκρατία και να κρατήσουν τον κόσμο στο σπίτι του. Από τη μια ο Χρυσοχοΐδης να ενορχηστρώνει ένα όργιο καταστολής με εκκενώσεις καταλήψεων, λοκ άουτ στις σχολές, εισβολή των ΜΑΤ στο πανεπιστημιακό άσυλο, προσαγωγές και συλλήψεις αγωνιστών κι αγωνιστριών, ξύλο, παρενοχλήσεις, τραμπουκισμούς ακόμα κι απλών περαστικών, πογκρόμ στα Εξάρχεια. Από την άλλη τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων να διαμορφώνουν το απαραίτητο περίβλημα που θα “δικαιολογήσει” κάθε αστυνομική αυθαιρεσία, επιστρατεύοντας κάθε λογής ψέματα και καταστρατηγώντας ακόμα και τα στοιχειώδη της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.
Και τι κατάφεραν; Να βγαίνει όλο και περισσότερος κόσμος στο δρόμο. Να παίρνουν απαντήσεις μία – προς μία, όλο και πιο μαζικές, όλο και πιο μαχητικές.
Το Σάββατο 9/11, μέλη του ΣΕΚ προσήχθησαν στο αστυνομικό τμήμα του Αμαρουσίου γιατί... διακινούσαν την Εργατική Αλληλεγγύη. Τι κατάφεραν οι αρχές; Το επόμενο Σάββατο16/11, η εξόρμηση της Εργατικής Αλληλεγγύης είχε ακόμα περισσότερο κόσμο, με δημοτικές κινήσεις και μέλη αριστερών συλλογικοτήτων να συμμετέχουν σε συμπαράσταση.
Τη Δευτέρα 11/11, φοιτητές και φοιτήτριες της ΑΣΟΕΕ έσπασαν το λοκ άουτ της σχολής τους για να ασκήσουν το κεκτημένο δικαίωμά τους, να κάνουν συνέλευση. Ακολούθησε η εισβολή των ΜΑΤ στο προαύλιο του πανεπιστημίου, ξύλο, χημικά και συλλήψεις, που συνεχίστηκαν ακόμα και το βράδυ χιλιόμετρα μακριά, με τη σύλληψη αγωνιστή των ΕΑΑΚ έξω από το σπίτι του στο... Χαλάνδρι. Τι κατάφεραν; Να γεμίσουν τα αμφιθέατρα δεκάδων σχολών την επόμενη ημέρα σε γενικές συνελεύσεις που αποφάσιζαν καταλήψεις. Να κατέβουν χιλιάδες σε αντικατασταλτικές φοιτητικές διαδηλώσεις το απόγευμα της Δευτέρας 11/11 και το μεσημέρι της Πέμπτης 14/11. Τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων, όπως και όλη η διαδήλωση του Πολυτεχνείου την Κυριακή 17/11, να έχουν δεκάδες χιλιάδες, να ξεχειλίζουν από οργή και να μην περιορίζονται στην Αθήνα, αλλά να έχουν ανάλογη μαζικότητα σε όλες τις πόλεις της χώρας.
Την Τρίτη 12/11, δύο μέλη του ΣΕΚ προσήχθησαν στο αστυνομικό τμήμα Κερατσινίου, γιατί κόλλαγαν αφίσες για το Πολυτεχνείο. Μάλιστα στο Α.Τ αναγκάστηκαν να ξεγυμνωθούν, παρότι είχε προηγηθεί σωματικός έλεγχος όπου δεν βρέθηκε τίποτα πάνω τους και κλείστηκαν στο κρατητήριο παρά τη δυσφορία που αισθάνθηκε ο ένας από τους δυο συντρόφους λόγω προβλήματος υγείας. Τι πέτυχαν οι ατσίδες του Α.Τ Κερατσινίου; Οι αφίσες του ΣΕΚ για το Πολυτεχνείο με το σύνθημα “ο δρόμος του Νοέμβρη επαναστατικός” να στολίζουν κάθε γειτονιά τις επόμενες ημέρες, κολλημένες με μεγαλύτερο πείσμα από τους τοπικούς πυρήνες.
Την Πέμπτη 14/11, στην εκδήλωση που οργάνωσε η ΚΕΕΡΦΑ για το σχολείο της Πακιστανικής Κοινότητας σε καφενείο στην Ακαδημία Πλάτωνα, προηγήθηκε τηλεφωνική παρενόχληση του ιδιοκτήτη του καφενείου από το τοπικό αστυνομικό τμήμα, ενώ υπάρχουν καταγγελίες για παρουσία ασφαλιτών στο καφενείο. Κι όμως. Και η εκδήλωση έγινε με επιτυχία, όπως και η κινητοποίηση έξω από το Δημαρχείο της Αθήνας τη Δευτέρα 18/11.
Την Παρασκευή 15/11, μπάτσοι χτύπησαν γυναίκα πρόσφυγα έξω από το καμπ του Ελαιώνα, κατά τη διάρκεια καθιστικής διαμαρτυρίας. Την Κυριακή 17/11, ο Ουαλίντ Ταλέμπ, μετανάστης από την Αίγυπτο, γνωστός για την υπόθεση βασανισμού του από συμμορία φασίστα εργοδότη στη Σαλαμίνα, προσήχθη καθώς πήγαινε στην πορεία και κρατήθηκε στο Α.Τ Ακροπόλεως, μέχρι να τελειώσει η διαδήλωση. Κι αντί να τρομοκρατηθούν οι πρόσφυγες του Ελαιώνα, ή οι μετανάστες και οι αντιφασίστες, είχαν τη δική τους παρουσία με τα πανό τους στη διαδήλωση του Πολυτεχνείου.
Δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτόν τον απολογισμό η καθημερινή αστυνομική τρομοκρατία στη γειτονιά των Εξαρχείων. Δεκάδες γυναίκες έχουν την εμπειρία της κόρης του βουλευτή του ΜεΡΑ25 Κλέωνα Γρηγοριάδη, που κατήγγειλε σεξουαλική παρενόχληση από ΜΑΤατζήδες. Ή του ηθοποιού Γιώργου Χατζηγεωργίου που τραμπουκίστηκε και ξεγυμνώθηκε από ματατζήδες στη Χαριλάου Τρικούπη, μέρα – μεσημέρι, επειδή απλά... τους κοίταξε. Εκατοντάδες είχαν την εμπειρία τις τελευταίες ημέρες να τραμπουκίζονται από τα ΜΑΤ την ώρα που πίνουν τον καφέ τους ή και να πολιορκούνται εγκλωβισμένοι στο μπαρ ή στο καφενείο. Ή της Ειρήνης και του Ζήση, των δύο συντρόφων από τη ΔΣΟ Ξεκίνημα, που ξυλοφορτώθηκαν και συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια του αστυνομικού πογκρόμ το βράδυ της Κυριακής 17/11, γιατί έκαναν το “λάθος” να περπατούν στη γειτονιά που μένουν. Ήταν η βραδιά που κορυφώθηκε η τρομοκρατία στα Εξάρχεια όπου όποιος/α κυκλοφορούσε στη γειτονιά έτρωγε ξύλο από πάνοπλα ογκώδη κτήνη που περισσότερο έφερναν σε δυνάμεις κατοχής παρά ακόμα και σε αυτήν την αντιπαθητική αστυνομία ενός αστικού κράτους. Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν με ξυλοδαρμούς εναντίον συμπαραστατών που βρέθηκαν στην Ευελπίδων την επόμενη μέρα.
Θα πρέπει κάποιος να θυμίσει στον Κούλη, τον Χρυσοχοΐδη, τον Βορίδη και όλους όσους φτάνουν να απειλούν ανοιχτά ακόμα και με δολοφονίες (βλ. δηλώση Χρυσοχοΐδη “κάποιοι θέλουν έναν νέο Γρηγορόπουλο”), ότι κι άλλες κυβερνήσεις –στις οποίες θήτευσαν και οι ίδιοι - επιχείρησαν να παίξουν το χαρτί της καταστολής. Το μόνο που κατάφεραν είναι να γκρεμιστούν από την οργή της νεολαίας και των εργαζομένων.