Το 37ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ ολοκληρώθηκε χωρίς να παρθεί καμία απόφαση για τα πολλά ψηφίσματα που είχαν κατατεθεί αλλά το κυριότερο χωρίς απεργιακές αποφάσεις .Η ευθύνη βαραίνει τις παρατάξεις ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ (ΠΑΣΚΕ) που αργά το βράδυ της Τετάρτης έκλεισαν την διαδικασία με μια ψηφοφορία παρωδία και αποχώρησαν τρέχοντας με τα ψηφίσματα και τα σχέδια απόφασης παραμάσχαλα.
Παρόλα αυτά θα ήταν λάθος να μείνει κανείς στατικά σε αυτή την εικόνα μόνο, γιατί κατά τα άλλα το συνέδριο αυτό ήταν αποκαλυπτικό και για τις επιθέσεις που ετοιμάζει η Ν.Δ. αλλά και για τις δυνατότητες της εργατικής αντίστασης και της Αριστεράς.
Καταρχήν ήταν το πιο μαζικό συνέδριο των τελευταίων χρόνων. Στα διαδικασίες για την εκλογή των αντιπροσώπων συμμετείχαν 27.000 περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι από ότι στο αντίστοιχο του 2016, στέλνοντας στο συνέδριο 708 αντιπροσώπους. Μια ακόμη απόδειξη ότι τα συνδικάτα δεν έχουν απαξιωθεί, αλλά αντίθετα είναι πόλος έλξης για τους εργαζόμενους και είναι πολωμένα και πολιτικοποιημένα όσο ποτέ.
Η ΔΑΚΕ αύξησε τα ποσοστά της παραμένοντας στην πρώτη θέση, η ΠΑΣΚΕ οριακά πέρασε στην δεύτερη θέση, η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) υποχώρησε στην τρίτη θέση, η ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ) έχασε μία έδρα, οι Παρεμβάσεις υποχώρησαν σε ποσοστά και έδρες και ακόμα περισσότερο το ΜΕΤΑ, ενώ αύξησε το ποσοστό της η ΑΝΑΤΡΟΠΗ (Μπαλασόπουλος) σε συνεργασία όμως με την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της Υγείας (Αντωνόπουλος). Αυτή η εικόνα των αποτελεσμάτων δεν σημαίνει για κανένα λόγο ότι έχουμε πλέον επιστρέψει στην «κανονικότητα». ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, για μια ακόμη συνεχόμενη φορά δεν έχουν πλειοψηφία αφού συγκεντρώνουν μαζί 38 έδρες στις 85 (44,4%), και η αριστερά στους δημόσιους υπάλληλους παραμένει τεράστια δύναμη.
Στην πολιτική ουσία του συνεδρίου, η ΔΑΚΕ δεν κρατήθηκε και προχώρησε σε επιθέσεις κατά των προσφύγων, των γυναικών, των συμβασιούχων, των απεργιών, του άσυλου και της Αριστεράς, νομίζοντας ότι τα συνδικάτα είναι το κοινοβούλιο και με την αυταπάτη ότι είναι «καβάλα στο άλογο» αφού κυβερνάνε τα δικά τους παιδιά. Αυτή η επίθεση της δεξιάς στην ΑΔΕΔΥ της γύρισε μπούμερανγκ. Σφυροκοπήθηκαν και απομονώθηκαν, ρεζιλεύτηκαν και αναγκάστηκαν να μαζευτούνε όταν η μία τοποθέτηση μετά την άλλη από συνέδρους της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς (και όχι μόνο) τους αποστόμωνε.
Στο συνέδριο έφτασε η απόφαση των γιατρών της ΟΕΝΓΕ που απαιτούσε ΑΜΚΑ σε όλους τους πρόσφυγες και μετανάστες για να απαντηθεί η ρατσιστική επίθεση της ΔΑΚΕ «για τους πρόσφυγες που γεμίζουν τα νοσοκομεία και παίρνουν τη σειρά των Ελλήνων ανασφάλιστων». Στο συνέδριο είχαν μαζική παράσταση οι 5.500 συμβασιούχοι του ΟΑΕΔ ζητώντας την στήριξη της ΑΔΕΔΥ στον αγώνα για την μονιμοποίησή τους.
Μάχες
Είχαμε επίσης τους εκπροσώπους του Συντονιστικού Νοσοκομείων να προβάλουν την επιτυχία της παράτασης των 4.000 ΟΑΕΔ μετά την απεργία στις 23 Οκτώβρη στα νοσοκομεία. Αυτή η εικόνα ακολουθήθηκε με μπαράζ τοποθετήσεων από την Αριστερά ενάντια στην ΔΑΚΕ που δήλωσε «η εγγραφή των συμβασιούχων στα σωματεία και η μονιμοποίησή τους είναι φύκια με μεταξωτές κορδέλες».
Η ΠΑΣΚΕ, αναιμική και αμήχανη, επαναλάμβανε μονότονα ότι έχει πάρει διαζύγιο από τον πολιτικό της φορέα από το 2011 και ότι είναι ο θεματοφύλακας του συνδικαλιστικού κινήματος αφού αυτή έφερε τον ν.1264 στον οποίο «χρωστάμε όλοι μας την ύπαρξή μας». Κατηγορούσε συνέχεια τους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ ότι παραμένουν ακόμα στο κόμμα τους, ενώ δεν παρέλειψε να επιτεθεί στην Αριστερά ότι επιβάλλει τυχοδιωκτισμούς στην ΑΔΕΔΥ με απεργίες χωρίς απεργούς.
Το ΠΑΜΕ ανέδειξε τις επιθέσεις της Ν.Δ. σε προϋπολογισμό- ασφαλιστικό, μίλησε για τους συμβασιούχους και την μονιμοποίησή τους, για πρώτη φορά στην ατζέντα του ανέβασε πολύ ψηλά το προσφυγικό και την αλληλεγγύη. Όταν, όμως, ήρθε η ώρα των προτάσεων δεν πρότεινε καμιά απεργιακή κινητοποίηση για προϋπολογισμό.
Η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ συνεχώς προσπαθούσε να θυμίσει στους συνέδρους της Αριστεράς ότι τώρα πια κυβερνάει η ΝΔ και ότι πρέπει να σταματήσουν τις επιθέσεις στην προηγούμενη κυβέρνηση. Ταυτόχρονα όμως κουβέντα δεν είπε για απεργίες και σύγκρουση στο πεζοδρόμιο με τη ΝΔ, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να κατηγορήσει τους δημόσιους υπάλληλους ότι πιο πολύ γέρνουν προς τα δεξιά και άκρα δεξιά, για να πει ουσιαστικά ότι η τάξη μας πήγε δεξιά και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ που πρόδωσε όλες τις προσδοκίες του κόσμου του αγώνα.
Η παρουσία των Παρεμβάσεων ήταν μαχητική, όμως αντανακλώντας την υποτίμηση των μαχών επί ΣΥΡΙΖΑ αλλά και αυτών τώρα επί Ν.Δ., είχε αρκετές λάθος αναφορές σε «ήττα και οπισθοχώρηση» του κινήματος. Χρειάστηκε οι αντιπρόσωποι της Εργατικής Αλληλεγγύης στο συνέδριο να θυμίσουν (για λογαριασμό των Παρεμβάσεων) τις μάχες και τις κατακτήσεις των συμβασιούχων της Υγείας επί Ξανθού και Πολάκη, τη σύγκρουση του εργατικού κινήματος με την Χ.Α. και τον ρατσισμό, την απεργιακή 8 Μάρτη, τις δύο τελευταίες πανεργατικές απεργίες, τις πέντε τελευταίες απεργίες των υγειονομικών, το τεράστιο φετινό Πολυτεχνείο, τις μάχες για να σώσουμε τα σωματεία και τον συνδικαλισμό όπως στον Άγιο Σάββα. Επιχειρηματολογήσαμε ότι το εργατικό κίνημα είναι εδώ και η Αριστερά πέραν του ΣΥΡΙΖΑ επίσης. Σημαντική ήταν η πρωτοβουλία της Κίνησης για την απεργιακή 8 Μάρτη να οργανώσει εκδήλωση μέσα στο συνέδριο, αλλά και μάζεμα υπογραφών από συνδικαλιστές της Αριστεράς.
Συνολικά φάνηκε ότι η Αριστερά που ξεκινάει από τη λάθος εκτίμηση για ήττα του κινήματος και δεν λειτουργεί ενωτικά μέσα στις πραγματικές μάχες που άνοιξαν και συνεχίζουν να ανοίγουν, δεν μπορεί να αρπάξει και να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες της σύγκρουσης με τα αφεντικά και τα κόμματά τους. Είναι επείγον για την Αντικαπιταλιστική Αριστερά να μπει μπροστά, ενωτικά και αιχμηρά ενάντια στις επιθέσεις της ΝΔ κόντρα στις αναλύσεις περί αρνητικών συσχετισμών και στρατηγικής ήττας της Αριστεράς. Μια μάχη που θα συνεχιστεί στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ το Σάββατο 14/12, σε ένα συμβούλιο όπου θα παλέψουμε να προκηρυχτούν επιτέλους οι απεργίες που πήγανε να φάνε στο συνέδριο και να παρθούν τα κρίσιμα ψηφίσματα για τη δίκη της Χ.Α., για την απεργιακή 8 Μάρτη, για τη διεθνή μέρα κατά του ρατσισμού και του φασισμού στις 21 Μάρτη και για την εγγραφή των συμβασιούχων στα σωματεία μας.
Χρίστος Αργύρης
γιατρός ΓΝΑ Γεννηματάς, σύνεδρος στο 37ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, μέλος του νέου Γενικού Συμβουλίου ΑΔΕΔΥ