Η 24ωρη Παντραπεζική Απεργία την Τετάρτη 11/12 είναι επιτέλους η κοινή απάντηση στο πογκρόμ απολύσεων στις τράπεζες. Στη 1μμ έξω από το υπουργείο Εργασίας έχει καλεστεί μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση ενώ δεκάδες περιφρουρήσεις θα γίνουν σε όλα τα μεγάλα κέντρα Μηχανοργάνωσης των Τραπεζών και στα μεγάλα καταστήματα του κέντρου όλων των πόλεων της χώρας.
Η απεργία της Τετάρτης ήρθε σαν συνέχεια μετά την απόφαση της ΟΤΟΕ να κλιμακώσει αφού η τριμερής συνάντηση της Πέμπτης 5/12 με τη διοίκηση της Πειραιώς και κυβερνητικά στελέχη απέβη άκαρπη. Αμέσως μετά την ανακοίνωση των 24 απολύσεων στην Πειραιώς τη Δευτέρα 2/12 έγιναν δυο απανωτές συγκεντρώσεις Τρίτη 3/12 και Τετάρτη 4/12 που απέκλεισαν το κεντρικό κατάστημα της τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας (Αμερικής 4), ενώ την Πέμπτη 5/12 είχαμε 24ωρη απεργία για την Τράπεζα Πειραιώς και μαζική συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εργασίας.
Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης συγκινητικές ήταν οι στιγμές που μπροστά από την συγκέντρωση των Τραπεζοϋπαλλήλων πέρασε η πορεία των φοιτητών η οποία και καταχειροκροτήθηκε. Τον λόγο στο μικρόφωνο της συγκέντρωσης πήραν και εκπρόσωποι των Αναπληρωτών και Ωρομίσθιων Εκπαιδευτικών που βρέθηκαν έξω από το υπουργείο Εργασίας με τα πανό τους παλεύοντας για τις άδειες μητρότητας των αναπληρωτριών εκπαιδευτικών και την εξίσωση των εργασιακών δικαιωμάτων μεταξύ μόνιμων και αναπληρωτών.
Το λόγο πήρε επίσης η Ιωάννα Παυλοπούλου ως εκπρόσωπος των συνταξιούχων της Εθνικής Τράπεζας που παλεύουν για να σώσουν το ΛΕΠΕΤΕ και το ΤΥΠΕΤ τονίζοντας την συμπαράσταση των συνταξιούχων στον αγώνα των εν ενεργεία συναδέλφων τους. Στη συγκέντρωση βρέθηκαν επίσης με το πανό τους συμβασιούχοι εργαζόμενοι του Υπουργείου Πολιτισμού που παλεύουν για τη μονιμοποίησή τους.
Απόσχιση RBU
Την ίδια μέρα οι εργαζόμενοι στα RBU της ALPHA ξεκίνησαν κινητοποιήσεις έξω από το κτήριο της διοίκησης στη Συγγρού ενάντια στην υποχρεωτική μετακίνηση τους στην νέα εταιρία που δημιουργεί η ALPHA με σκοπό να πουλήσει την διαχείριση των Κόκκινων Δανείων σε ιδιωτικό fund.
“Ολοι μέσα στην ALPHA είναι θορυβημένοι”, λέει στην Εργατική Αλληλεγγύη τραπεζοϋπάλληλος της ALPHA. “Τα σχέδια που τόσο καιρό ακούμε για απολύσεις και αποσχίσεις βλέπουμε να γίνονται πραγματικότητα. Ούτως ή άλλως είδαμε με τις πιέσεις και τις εθελούσιες να φεύγουν 1.000 εργαζόμενοι. Ταυτόχρονα η ALPHA αποφάσισε, με πολύ χειρότερους όρους απ' ότι στην Πειραιώς, να στείλει 1.000 εργαζόμενους στα RBU στην νέα εταιρία είτε θέλουν, είτε όχι. Στην ουσία με αυτές της απολύσεις στην Πειραιώς ανοίγει η πόρτα των απολύσεων για όλες τις τράπεζες.
Ωστόσο βλέπουμε για πρώτη φορά κάτι να κινείται. Είδαμε την πρώτη αντίδραση του Σωματείου των Εργαζόμενων στην πρώην Ιονική που μαζί με το κλαδικό σωματείο Τραπεζοϋπαλλήλων κάλεσαν σε μεγάλη συνέλευση και κινητοποίηση έξω από τα κτήρια της πρώην Ιονικής στην Συγγρού. Είχε εκατοντάδες κόσμο και για πρώτη φορά εκφράστηκε η αντίθεση του κόσμου και στην ALPHA να μεταφερθεί στη νέα εταιρία.
Η 24ωρη Παντραπεζική απεργία μπορεί και πρέπει να είναι το εφαλτήριο για να σπάσουμε τον τρόμο της απόλυσης που μας έχουν επιβάλει και να διεκδικήσουμε τις δουλειές και τις ΣΣΕ μας. Και ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και για την στρατηγική απάντηση απέναντι στη χρεωκοπία των Τραπεζών που θέλουν για άλλη μια φορά να ανακεφαλαιοποιηθούν στις πλάτες του απλού κόσμου και των εργαζομένων τους. Ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε κρατικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο για να δούμε πού πήγαν και πού θα πάνε τα δισεκατομμύρια που θέλουν να ρίξουν στις μαύρες τρύπες των χρεών που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει”.
Να οργανώσουμε την απεργία από τα κάτω
Η Εργατική Αλληλεγγύη μίλησε με τον Διονύση Γεωργούλη, Γενικό Γραμματέα του Συλλόγου Εργαζόμενων πρώην Γενικής Πειραιώς για την απεργία αλλά και τα ζητήματα που ανοίγουν:
«Οι στάσεις εργασίας, αλλά κυρίως η απεργία που είδαμε την προηγούμενη Πέμπτη 5/12 ήταν πρωτοφανής και για την Πειραιώς και για τον τραπεζικό κλάδο συνολικά. Μετά από πολλά χρόνια είδαμε σχεδόν στο σύνολο της επαρχίας να κλείνουν τα κεντρικά καταστήματα, ενώ και στην Αττική μεγάλα καταστήματα έκλεισαν με περιφρουρήσεις και τους εργαζόμενους απ’ έξω.
Η Τράπεζα Πειραιώς αφού επί τρεις μήνες έχει σε υποχρεωτική άδεια 145 συναδέλφους που αρνήθηκαν να αποσχισθούν είτε στην καινούρια εταιρία (Intrum) διαχείρισης των κόκκινων δανείων (RBU), είτε σε άλλη εταιρία του ομίλου (call center), χάνοντας δηλαδή τα εργασιακά τους δικαιώματα ως τραπεζοϋπάλληλοι, είτε να πάρουν εθελούσια και να φύγουν, τελικά αποφάσισε μονομερώς να σπάσει για πρώτη φορά στην ιστορία του τραπεζικού τομέα από τη μεταπολίτευση τη ΣΣΕ του κλάδου (και την τριμερή συμφωνία που η ίδια είχε υπογράψει με την ΟΤΟΕ πριν λίγους μήνες) και να απολύσει τους πρώτους 24.
Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι αποτέλεσμα καταστάσεων που έχουν ξεκινήσει πολύ καιρό πριν. Είναι στην ουσία η κατάληξη των σχεδίων από όλα αυτά τα 10 χρόνια μνημόνιων. Οι τράπεζες, αφού εξαϋλωσαν ουσιαστικά τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις, έφτασαν στο σημείο που πλέον τα κόκκινα δάνεια είναι βάρος και δεν μπορούν να τα κουβαλάνε άλλο. Όμως η νέα τακτοποίηση -στην ουσία ανακεφαλαιοποίηση- πάλι θα γίνει στις πλάτες και με το υστέρημα του ελληνικού λαού. Δηλαδή και το σχέδιο Ηρακλής και όσα λένε είτε ως εγγύηση είτε ως άμεση καταβολή έχουν κεφάλαια τα οποία προέρχονται από το υστέρημα του κόσμου.
Ξέρουμε πολύ καλά -όχι μόνο για τις ελληνικές τράπεζες αλλά σε όλο το τραπεζικό σύστημα της ΕΕ- ότι τα περισσότερα και μεγαλύτερα κόκκινα δάνεια ήταν επιχειρηματικά που τα πήραν και τα έφαγαν λίγοι ημέτεροι. Το ίδιο γίνεται και τώρα. Η Intrum αγόρασε 28 δις κόκκινων δανείων με 320εκατομμύρια ευρώ.
Τώρα οι εισπρακτικές εταιρίες δεν θα κυνηγήσουν τους μεγαλοκαρχαρίες, αλλά θα βγάλουν χιλιάδες σπίτια σε πλειστηριασμούς και εκποιήσεις. Μέσα από αυτή τη διαδικασία βρίσκουν την ευκαιρία να που έψαχναν καιρό να πετάξουν μαζί και χιλιάδες εργαζόμενους. Το είδαμε τα προηγούμενα χρόνια πώς προσπάθησαν να πετάξουν εκατοντάδες συναδέλφους καθαριότητας και φύλαξης. Στην συνέχεια ξεκίνησαν οι εθελούσιες και οι “βελούδινες απολύσεις”. Σήμερα πλέον έρχονται κατάφωρα να διαλύσουν ακόμα και τις ΣΣΕ χωρίς προσχήματα. Φυσικά η διοίκηση της Πειραιώς είναι πάντα μπροστάρης στις αντεργατικές επιθέσεις. Όλα δοκιμάζονται πρώτα εδώ.
Κανονισμοί λειτουργίας
Τώρα πλέον που είδανε πως οι εργαζόμενοι δεν φεύγουν με εθελούσιες ξεκινώντας από την Πειραιώς πηγαίνουν σε απευθείας απολύσεις. Μάλιστα το σχέδιο αυτό πάνε άμεσα να το απλώσουν στην ALPHA για τουλάχιστον 1.000 εργαζόμενους και στην EUROBANK για 1.300 χωρίς εθελούσιες. Ταυτόχρονα το σχέδιο απόσχισης των RBU ξεκινάει και στην Εθνική γι'αυτό και θέλουν να σπάσουν τον κανονισμό λειτουργίας της τράπεζας. Ήδη έχουν βάλει στο μάτι τους 1.200 εργολαβικούς που εργαζονται μέσω της ICAP, και άλλων εταιρειών “δανεισμού εργαζοόμενων”. Άρα οι εργαζόμενοι σε όλες τις συστημικές τράπεζες βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα.
Το κακό είναι πως όλες αυτές οι αποσχίσεις και οι μεταβιβάσεις στηρίζονται στο πράσινο φως που έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ με την νομοθέτηση την προηγούμενη περίοδο. Πλέον με την κυβέρνηση Μητσοτάκη αυτό απλώνεται παντού και χωρίς κανένα ενδοιασμό απέναντι στη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων μας. Δυστυχώς ως τώρα η ΟΤΟΕ είχε αντιφατική στάση επικροτώντας τις εθελούσιες και ζητώντας από τον κόσμο να πάει στις καινούριες εταιρίες. Παρόλο που οι τραπεζοϋπάλληλοι μειώθηκαν από 80.000 σε λιγότερους από 36.000 μέσα από εθελούσιες, ενώ χιλιάδες είναι οι συνάδελφοι ενοικιαζόμενοι η ΟΤΟΕ επέμενε πως στον κλάδο δεν γίνονταν απολύσεις.
Πλέον, η ΟΤΟΕ κατάλαβε ότι αυτές οι απολύσεις απειλούν την ίδια την ύπαρξή της. Όπως έδειξε όμως και η προηγούμενη 24ωρη, την οργάνωση της απεργίας χρειάζεται να την πάρουμε στα χέρια μας τα πρωτοβάθμια σωματεία. Εμείς θα βγάλουμε τις εξορμήσεις και τις περιφρουρήσεις. Στα χέρια μας είναι να πιέσουμε και για την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων. Χρειάζεται συντονισμός ανάμεσα στα σωματεία, στις αριστερές παρατάξεις και σε εργαζόμενους που θέλουν να δώσουν τη μάχη για να μπορέσουμε να πιέσουμε για κλιμάκωση και να οργανώσουμε αυτή τη μάχη που θα τραβήξει αρκετό καιρό, μέχρι το τέλος».
Τρίωρη στάση εργασίας την Τετάρτη 13/12, μέρα της Παντραπεζικής Απεργίας, κάλεσε και ο Σύλλογος Δανειζόμενου προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥΔΑΠΤΤ) και το Σωματείο Εργαζόμενων στην ICAP με προσυγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος και συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση στη 1μμ έξω από το υπουργείο Εργασίας.
Η Βασιλική Χριστοπούλου, πρόεδρος του ΣΥΔΑΠΤΤ, μίλησε στην ΕΑ: “Παρόλο που η ΟΤΟΕ δεν μας αναγνωρίζει και κάνει πως δεν μας βλέπει εμείς αποφασίσαμε να στηρίξουμε την απεργία γιατί θεωρούμε πως η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση είναι το όπλο μας. Την προηγούμενη βδομάδα οργανώσαμε 5νθήμερη απεργία ενάντια σε 50 απολύσεις που ανακοίνωσε οι ICAP για δανειζόμενους συναδέλφους που δουλεύουν χρόνια στην Εθνική. Η διοίκηση της ICAP μας έσυρε στα δικαστήρια και βγάλανε την απεργία παράνομη και καταχρηστική. Αναγκαστήκαμε να σταματήσουμε την 3η μέρα αφού δεν είχαμε τη στήριξη καμιάς ομοσπονδίας.
Απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία και τις μεθοδεύσεις των διοικήσεων των τραπεζών που θέλουν να σπείρουν το φόβο εμείς απαντάμε με αγώνες. Γι'αυτό σαν σωματείο θα είμαστε στο πλευρό των συναδέλφων τραπεζοϋπαλλήλων τη μέρα της απεργίας και την επόμενη μέρα θα στηρίξουμε και την απεργία των εργολαβικών εργαζόμενων στα ΕΛΠΕ γιατί οι μάχες ενάντια στην εργολαβοποίηση και την ελαστική εργασία είναι ίδιες σε όλους τους κλάδους”.
Ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια και το Συντονιστικό των Νοσοκομείων, προχωράνε σε πανελλαδική συνέλευση την Κυριακή 19 Γενάρη, στις 10πμ, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20) στην Αθήνα.
“Διεκδικούμε η συνέλευση αυτή να γίνει το σημείο συντονισμού όλων των αγωνιστών και αγωνιστριών από εργασιακούς χώρους και κλάδους που βρέθηκαν σε σύγκρουση με την αντεργατική ατζέντα και τις επιθέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Για να συζητήσουμε και να οργανώσουμε τη συνέχεια και το άπλωμα της εργατικής αντεπίθεσης, με στόχο να ξηλώσουμε τις επιθέσεις και να πάρουμε πίσω όλα όσα μας άρπαξαν με τις μνημονιακές πολιτικές τους” σημειώνουν σε κοινό τους κάλεσμα ο Συντονισμός και το Συντονιστικό των Νοσοκομείων.
Βασικά μέτωπα γύρω από τα οποία θα οργανωθούν τα επόμενα βήματα στη συνέλευση της 19/1, είναι η υπεράσπιση των συνδικάτων απέναντι στα αντισυνδικαλιστικά μέτρα της κυβέρνησης, οι διεκδικήσεις των συμβασιούχων για μόνιμη και σταθερή εργασία, η μάχη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, ο αγώνας για συλλογικές συμβάσεις εργασίας κόντρα στην εφαρμογή των μέτρων που τις καταργούν, αλλά και οι μάχες ενάντια στον ρατσισμό, τους φασίστες και τον σεξισμό με σταθμούς την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών στις 8 Μάρτη και τη Διεθνή Μέρα αντιρατσιστικής κι αντιφασιστικής δράσης στις 21 Μάρτη.
Απολύσεις-ανθρωποθυσία στη μαύρη τρύπα των τραπεζιτών
Η απεργία που έχει καλέσει η Ομοσπονδία των Τραπεζοϋπαλλήλων (ΟΤΟΕ) έχει κομβική σημασία. Όχι μόνο για τους ίδιους τους εργαζόμενους στις τράπεζες, που βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα σχέδιο σαρωτικών κλεισιμάτων υποκαταστημάτων και μαζικών απολύσεων. Έχει κομβική σημασία για ολόκληρη την κοινωνία που απειλείται σήμερα από μια ακόμα “κρίση βουλιμίας” των τραπεζιτών: για τους χιλιάδες δανειολήπτες που δυσκολεύονται, λόγω της κρίσης, της ανεργίας και των εξευτελιστικών μεροκάματων, να πληρώνουν τις δόσεις τους. Για τους “φορολογούμενους” -το σύνολο της εργατικής τάξης δηλαδή- που θα κληθούν μέσα από το σχέδιο “Ηρακλής” να πληρώσουν για μια ακόμα φορά για την “εξυγίανση” των τραπεζών.
Η απεργία που έχει κηρύξει η ΟΤΟΕ για την Τετάρτη έχει σαν αίτημα την ανάκληση των απολύσεων στις οποίες προχώρησε την περασμένη εβδομάδα η Τράπεζα Πειραιώς. Αυτό που διακυβεύεται, όμως, είναι πολύ μεγαλύτερο.
Οι τέσσερις “συστημικές” τράπεζες είχαν στις αρχές του 2018 πάνω από 1900 υποκαταστήματα σε όλη την Ελλάδα και απασχολούσαν σχεδόν 39 χιλιάδες εργαζόμενους. Με βάση τις οδηγίες του “Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού” (SSM) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) θα πρέπει να κλείσουν μέσα στους επόμενους μήνες 800 περίπου υποκαταστήματα και να μειωθεί το προσωπικό κατά 8000.
Κερδοφορία
Οι τράπεζες έχουν επιστρέψει τους τελευταίους μήνες σε κερδοφορία: τα συνολικά, προ φόρων, κέρδη των τεσσάρων τραπεζών στο πρώτο εξάμηνο του 2019 ξεπέρασαν τα 400 εκατομμύρια. Η Πειραιώς δεν έχει καμιά δικαιολογία για τις απολύσεις: στο πρώτο εννεάμηνο του 2018 είχε καθαρές ζημιές πάνω από 300 εκατομμύρια. Φέτος, στο αντίστοιχο διάστημα τα κέρδη της ξεπέρασαν τα 87 εκατομμύρια. Αλλά οι τραπεζίτες θέλουν και άλλα. Ο δείκτης απόδοσης ιδίων κεφαλαίων, γράφει η Καθημερινή (που συμπάσχει πάντα με τους φουκαράδες τους τραπεζίτες μας), βρίσκεται σήμερα, παρά τη θεαματική του βελτίωση, μόλις στο 2,89%. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος βρίσκεται στο 7%. Οι τραπεζίτες θέλουν να “γίνουμε Ευρώπη”.
Θα τους λύσουν οι απολύσεις το “πρόβλημα” της χαμηλής κερδοφορίας; Πρόκειται για ανέκδοτο. Το βασικό πρόβλημα των τραπεζών είναι τα “κόκκινα δάνεια”, όχι οι μισθοί των υπαλλήλων τους. Και όταν μιλάμε για “κόκκινα δάνεια” μιλάμε κύρια για τα επιχειρηματικά δάνεια, τα δάνεια που έδιναν αφειδώς τα προηγούμενα χρόνια οι τραπεζίτες στους φίλους τους επιχειρηματίες (αρκεί να ξεφυλλίσει κανείς τις “κοσμικές σελίδες” των παλιών περιοδικών για να καταλάβει που πήγαιναν τα λεφτά). Σήμερα, παρά τις μαζικές εκκαθαρίσεις των προηγούμενων χρόνων, τα κόκκινα δάνεια ξεπερνούν τα 77 δισεκατομμύρια. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί περίπου στο 45% του συνόλου των δανείων που έχουν στα βιβλία τους οι τράπεζες. Με απλά λόγια, ένα στα δύο δάνεια είναι είτε σε καθυστέρηση, είτε έχει σταματήσει να εξυπηρετείται είτε έχει μπει οριστικά στην κατηγορία της “αβέβαιης είσπραξης” - δηλαδή οι τράπεζες έχουν ξεγράψει κάθε ελπίδα να εισπράξουν έστω και ένα ευρώ από αυτά. Η ΕΚΤ έχει θέσει σαν στόχο να πέσει το ποσοστό των κόκκινων δανείων μέχρι το 2021 κάτω από το 20%. Ακόμα και αν δεν πληρώσουν ούτε μια δεκάρα σε μισθούς μέσα στα δυο επόμενα χρόνια οι τράπεζες αποκλείεται να ανακτήσουν τα χαμένα ποσά.
Την ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται να έρθει στη Βουλή το σχέδιο “Ηρακλής”. Ο Ηρακλής της μυθολογίας είχε καθαρίσει τους στάβλους του Αυγεία από την συσσωρευμένη κόπρο των βοδιών του. Ο “Ηρακλής” του Μητσοτάκη έχει σαν αποστολή να καθαρίσει τα βιβλία των τραπεζών από την συσσωρευμένη “κόπρο” των τραπεζιτών και των φίλων τους.
Το κράτος δεν μπορεί, με βάση τους νέους ευρωπαϊκούς κανονισμούς να δώσει ξανά εύκολα, μέσα από το κόλπο της ανακεφαλαιοποίησης, λεφτά στους τραπεζίτες (έχουν πάρει πάνω από 40 δις στα χρόνια των μνημονίων). Ο “Ηρακλής” παρακάμπτει αυτόν τον σκόπελο με το τέχνασμα των εγγυήσεων: τα κόκκινα δάνεια χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες -”καλά”, “μέτρια” και “κακά”. Για τα “καλά” (που λέει ο λόγος δηλαδή, μιας και αυτό που απαιτεί ο “Ηρακλής” είναι να βαθμολογούνται από τους οίκους αξιολόγησης σε κατηγορία ανώτερη των “σκουπιδιών”) το ελληνικό δημόσιο θα εγγυηθεί την αποπληρωμή τους, έτσι ώστε να μπορέσουν οι τράπεζες να τα τιτλοποιήσουν σε υψηλές τιμές. Το κράτος θα βάλει ένα ποσό της τάξης των 12 δισεκατομμυρίων “στην άκρη” (12 ήταν άλλωστε και οι άθλοι του Ηρακλή) για αυτές τις εγγυήσεις.
Η Τράπεζα Πειραιώς ελπίζει να απαλλαγεί από κόκκινα δάνεια ύψους 6 δισεκατομμυρίων μέσα από τον Ηρακλή. Η Εθνική Τράπεζα έχει βάλει και αυτή σαν στόχο τα 6 δις. Η Eurobank 7,5 δις. Η Alpha Bank 12. Τιτλοποίηση σημαίνει ότι οι τράπεζες θα εκδώσουν ομόλογα για αυτά τα πακέτα των δανείων, τα οποία θα διαθέσουν στη συνέχεια στο “ευρύ κοινό” -στους επενδυτές δηλαδή. Το κόλπο αυτό το εφάρμοσαν για πρώτη φορά οι αμερικανικές τράπεζες τη δεκαετία του 2000 για τα “στεγαστικά δάνεια χωρίς εγγυήσεις”. Αυτοί οι τίτλοι οδήγησαν την Λήμαν Μπράδερς στην χρεοκοπία τον Σεπτέμβρη του 2008. Με τον Ηρακλή, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Αυτή τη φορά τα ομόλογα θα είναι εγγυημένα από έναν γίγαντα: το χρεοκοπημένο ελληνικό δημόσιο, τον παγκόσμιο πρωταθλητή του δημοσίου χρέους (σαν ποσοστό του ΑΕΠ).
Εύλογα οι εγγυήσεις αυτές δημιουργούν ένα “κενό” στα μυαλά των επενδυτών. Το κενό αυτό έρχονται να καλύψουν οι απολύσεις. Οι αγιογραφίες των “πετυχημένων” επενδυτών (του Στήβεν Τζομπς, του Μπιλ Γκέιτς, του Μαρκ Ζάκεμπεργκ κλπ) τους παρουσιάζουν πάντα σαν πανέξυπνους “παίχτες” και βαθιούς γνώστες της οικονομικής επιστήμης που καταφέρνουν χάρη στη διορατικότητά τους να αρπάζουν πάντα τις ευκαιρίες. Τρίχες. Η “διορατικότητά” τους εξαντλείται κατά κανόνα στις ρετσέτες του νεοφιλελευθερισμού: οι τράπεζες κάνουν απολύσεις; Τέλεια. Θα πάνε μπροστά. Η επιτυχία είναι εξασφαλισμένη. Τα κέρδη μας περιμένουν. Ευκαιρία πρώτου μεγέθους. “Αγαπούλα, αγόραζε”. Οι ντόπιοι τραπεζίτες θυσιάζουν τους τραπεζοϋπάλληλους για να πείσουν τους διεθνείς “επενδυτές” ότι αξίζει να τζογάρουν στις μετοχές τους.