“Σύσκεψη για άσυλο στον Τζαβέντ Ασλάμ” πραγματοποιούσε η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας “Η Ενότητα” την Τρίτη 14/7, την ώρα που η Εργατική Αλληλεγγύη πήγαινε στο τυπογραφείο. Ύστερα από 25 χρόνια παραμονής στην Ελλάδα, με τη λήξη της δεκαετούς άδειας παραμονής του το 2019, ο Τζ. Ασλάμ ζητάει άσυλο, καθώς έκδοσή του στο Πακιστάν θα τον ρίξει στα νύχια των πακιστανικών αρχών των οποίων η προσπάθεια να τον τρομοκρατήσουν και εξοντώσουν από το 2005 είναι γνωστή. Όπως καταγγέλλει η Πακιστανική Κοινότητα σε προηγούμενη ανακοίνωσή της: “η Πακιστανική πρεσβεία το 2019 απευθύνθηκε στο πρώην υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Δ. Βίτσα ασκώντας μεγάλες πιέσεις για να απελαθεί ο Τζαβέντ Ασλάμ”. Η αίτηση του Τζαβέντ για άσυλο απορρίφθηκε σε πρώτο βαθμό και κρίνεται σε δεύτερο βαθμό στις 4 Αυγούστου.
Η εμπειρία του 2005 δείχνει πώς οι μαζικοί αγώνες μπορούν να τσακίσουν αυτές τις μεθοδεύσεις. Όταν το καλοκαίρι του 2005 έγιναν καταγγελίες από 28 Πακιστανούς ότι απήχθησαν και ανακρίθηκαν από μυστικές υπηρεσίες στην Ελλάδα, το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, η πακιστανική πρεσβεία και η πακιστανική κυβέρνηση προσπάθησαν να το κουκουλώσουν. Ο Τζ. Ασλάμ στήριξε τις καταγγελίες των θυμάτων. Με τη στήριξη της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο και της Πρωτοβουλίας Γένοβα 2001 άνοιξε μια μεγάλη καμπάνια για τη δικαίωση των Πακιστανών. Η διαστάσεις που πήρε το ζήτημα έκαναν το υπουργείο και την πρεσβεία να εξαπολύσουν ένα όργιο τρομοκράτησης με αποκορύφωμα τη σύλληψη και τη φυλάκιση του Τζαβέντ Ασλάμ με σήμα της Ιντερπόλ τον Νοέμβρη του 2006. Του πρόσαψαν ξανά την κατηγορία της διακίνησης προσώπων, από την οποία είχε αθωωθεί λίγες μόλις εβδομάδες νωρίτερα.
Η απάντηση του κινήματος ήταν άμεση. Πέντε ημέρες μετά, ένα μεγάλο συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας, οργανωμένο με τη στήριξη των συνδικάτων διεκδικούσε την απελευθέρωση του Τζ. Ασλάμ. Την ίδια εβδομάδα, πακιστανοί εργάτες κατέβηκαν μαζικά στις διαδηλώσεις του Πολυτεχνείου, ενώ παράλληλα συνδικάτα, σωματεία, οργανώσεις από την Ελλάδα και αγωνιστές/τριες από όλο τον κόσμο έβαζαν το όνομά τους στην καμπάνια στήριξής του.
Μέσα από μια σειρά συσκέψεις στο ΕΚΑ οργανώθηκε μια μεγάλη καμπάνια συμπαράστασης, με συλλαλητήρια έξω από το δικαστήριο που θα αποφάσιζε την έκδοση ή μη του Τζ. Ασλάμ. Στις 13 Γενάρη 2007, τρεις μέρες πριν την έκδοση της απόφασης, έγινε μεγάλο αντιπολεμικό, αντιρατσιστικό συλλαλητήριο που έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα ότι η εργατική τάξη μπορεί να τσακίσει αυτή την τρομοκρατία. Στις διαδηλώσεις πήραν μέρος, εκτός από πακιστανούς και ντόπιους εργάτες, μετανάστες από άλλες χώρες, καθώς και φοιτητές που εκείνη την περίοδο έκαναν καταλήψεις στις σχολές.
Αν και η απόφαση του δικαστηρίου ήταν να απορρίψει την απέλαση, οι σκευωροί συνέχισαν για μήνες ακόμα πηγαίνοντας την υπόθεση στον Άρειο Πάγο. Το ίδιο και το κίνημα: με ψηφίσματα, κινητοποιήσεις, συνεντεύξεις Τύπου, ξεσήκωσε όλες τις δυνάμεις που αναγνώριζαν ότι στο πρόσωπο του Τζαβέντ Ασλάμ στοχοποιείται το ίδιο το αντιπολεμικό κίνημα και οι μετανάστες εργάτες που παλεύουν και διεκδικούν. Τέσσερις μήνες μετά η σκευωρία κατέρρευσε και στον Άρειο Πάγο.
Η Πακιστανική Κοινότητα και ο Τζαβέντ Ασλάμ είναι ασταμάτητα στο πλευρό όλων όσων αγωνίζονται, ντόπιων και μεταναστών και δείχνουν έμπρακτα ότι “εργάτες ενωμένοι, ποτέ νικημένοι”. Το αίτημα για άσυλο στον Τζ. Ασλάμ είναι υπόθεση όλων.