Καταπίεση και απελευθέρωση
Από το Τέξας ως την Αθήνα: ΣΤΟΠ στις σεξιστικές επιθέσεις

2/10, Ουάσινγκτον. Φωτό: Getty images

2/10, Σύνταγμα. Φωτό:  Αφροδίτη Φράγκου

 

Κινητοποίηση αλληλεγγύης στις γυναίκες των ΗΠΑ που παλεύουν ενάντια στην απαγόρευση των εκτρώσεων στο Τέξας πραγματοποίησε η Κίνηση για μια Απεργιακή 8 Μάρτη το Σάββατο 2 Οκτώβρη στο Σύνταγμα. Στη συγκέντρωση χαιρέτισαν μια σειρά αγωνίστριες και συνδικαλίστριες, τονίζοντας ότι η μάχη αυτή είναι κεντρική και στην Ελλάδα, δεμένη με όλες τις μάχες για δημόσια και δωρεάν Υγεία, Παιδεία, πρόσβαση σε όλους τους τομείς του κοινωνικού κράτους.

“Είμαστε σήμερα εδώ για να δείξουμε την αλληλεγύη μας στις αδελφές μας στο Τέξας και για να στείλουμε το μήνυμα ότι παλεύουμε ενάντια στη δική μας κυβέρνηση”, τόνισε η Κατερίνα Θωίδου, δημοτική σύμβουλος Νίκαιας. “Η κυβέρνηση της ΝΔ έβαλε από την πρώτη στιγμή στο στόχαστρο τα δικαιώματα των γυναικών. Δήθεν ενδιαφέρονται για τα αγέννητα παιδιά, αλλά την ίδια στιγμή πετάνε στο Καιάδα χιλιάδες μικρούς Αϊλάν και τις μητέρες τους, στρατιωτικοποιούν τα σύνορα, εγκαινιάζουν νέα στρατόπεδα φυλακές στη Σάμο, στοχοποιούν τα προσφυγόπουλα που φοιτούν στα σχολεία της Αθήνας.

Ανησυχούν δήθεν για το μέλλον των γυναικών στο Αφγανιστάν μετά την ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και την άνοδο των Ταλιμπάν, όμως είναι οι ίδιοι που στήριζαν τόσα χρόνια μια κυβέρνηση Καρζάι κατά τη διακυβέρνηση της οποίας οι γυναίκες είχαν προσδόκιμο ζωής τα 44 χρόνια. Και ακόμα και τώρα βαφτίζουν εισβολείς τις οικογένειες που προσπαθούν να περάσουν τα σύνορα, θεωρούν το Αφγανιστάν ασφαλή χώρα, πρωτοστατούν στις επαναπροωθήσεις και τις απελάσεις.

Δολοφονική κυβέρνηση

Την ίδια στιγμή εδώ βάζουν τα παιδιά της προσχολικής αγωγής να κάνουν μαθήματα σε κοντέινερ. Προσπαθούν με τη βία την καταστολή και τις απαγορεύσεις να επιβάλουν την αξιολόγηση προκειμένου να κλείσουν και να συγχωνεύσουν σχολεία. Βγάζουν παράνομη την απεργία-αποχή των εκπαιδευτικών και τους ρίχνουν χημικά επειδή παλεύουν για σχολεία ανοιχτά για όλα τα παιδιά. Είναι μια επικίνδυνη, δολοφονική κυβέρνηση, που μέσα στην κρίση της κάνει ξανά ανοίγματα στην ακροδεξιά βγάζοντας ξανά τα τάγματα εφόδου να επιτίθενται στους αντιφασίστες. Το επόμενο Σάββατο στις 9 Οκτώβρη θα πάρουν την απάντησή τους με ένα μεγάλο αντιφασιστικό αντιρατσιστικό συλλαλητήριο, για να στείλουμε το μήνυμα ότι οι φασίστες θα γυρίσουν πίσω στις τρύπες τους και μαζί θα πάρουν και την κυβέρνηση του ρατσισμού και του φασισμού.”

Η Μαρία Χαρχαρίδου, μέλος του Συλλόγου Εργαζόμενων του ΓΝΑ Γεννηματάς, συμπλήρωσε: “Το δικαίωμα να αποφασίζει μια γυναίκα αν θα διακόψει ή όχι την εγκυμοσύνη μας κατακτήθηκε, στο βαθμό που κατακτήθηκε, ύστερα από πολλούς αγώνες. Σήμερα αυτό το δικαίωμα χτυπιέται. Ο ΠΟΥ λέει ότι σε όσες χώρες περιορίζεται αυτό το δικαίωμα απλώς αυξάνεται ο κίνδυνος για τις γυναίκες. Κάθε γυναίκα που αποφασίζει να διακόψει την εγκυμοσύνη της θα το κάνει. Είτε με τον σωστό τρόπο, με ασφάλεια μέσα στα νοσοκομεία, είτε με τον λάθος τρόπο, παράνομα με κινδύνους για τη ζωή της. Στη χώρα μας από τον νόμο θεωρητικά επιτρέπεται η διακοπή της κύησης μέσα στις πρώτες 12 εβδομάδες, αρκεί και μόνο να το επιθυμεί η ίδια η γυναίκα, αλλά αυτό στην πράξη είναι πάρα πολύ δύσκολο -με τη σταδιακή αποδυνάμωση του ΕΣΥ σε υποδομές, σε προσωπικό, μετά από την προσπάθεια της κυβέρνησης να διαλύσει ό,τι δημόσιο υπάρχει.

Η ΝΔ προσπαθεί να φέρει τις ΣΔΙΤ και τους εργολάβους μέσα στα νοσοκομεία. Και φυσικά οι γυναίκες που υποφέρουν περισσότερο από όλα αυτά και δεν έχουν πρόσβαση ούτε σε προληπτικές εξετάσεις για τον καρκίνο του μαστού, το τεστ ΠΑΠ κλπ, είναι οι φτωχές γυναίκες. Οι ανασφάλιστες, οι μετανάστριες, οι προσφύγισσες. Ξέρουμε από την άλλη πλευρά ότι είμαστε ένα δυνατό γυναικείο κίνημα, ένα δυνατό υγειονομικό κίνημα. Το έχουν αποδείξει όλες οι απεργιακές κινητοποιήσεις και στις 8 Μάρτη τα τελευταία χρόνια, αλλά και όλες οι κινητοποιήσεις που έχουμε κάνει εμείς οι υγειονομικοί, ιδιαίτερα την περίοδο της πανδημίας. Και με αυτές τις κινητοποιήσεις μας έχουμε εμποδίσει την εφαρμογή των σχεδίων της κυβέρνησης για το ΕΣΥ”.

“Υπάρχει μια προσπάθεια να γυρίσουμε πίσω σε έναν επανορισμό κάποιων εννοιών”, υπογράμμισε η Μαργαρίτα Συγγενιώτου, οργανωτική γραμματέας της ΠΟΘΑ. “Στο θέμα των εκτρώσεων είχαμε πριν από έναν περίπου χρόνο ένα ψήφισμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν πέρσε ευτυχώς, ότι η ζωή ξεκινάει με τη σύλληψη, άρα η προστασία της ανθρώπινης ζωής επεκτείνεται και στο έμβρυο. Αυτό φυσικά θα άνοιγε τον δρόμο για την ποινικοποίηση των εκτρώσεων ως δυνάμει δολοφονιών. Το συντηρητικό αντανακλαστικό ενδιαφέρεται πάρα πολύ για τη ζωή του εμβρύου αλλά ποτέ δε θα ακούσετε αυτούς τους ανθρώπους να ενδιαφέρονται για το τι θα γίνει στο βρέφος αν θα έχει παιδικούς σταθμούς, αν θα έχει δωρεάν Παιδεία, οτιδήποτε για να μεγαλώσει σωστά. Το ενδιαφέρον πραγματικά εξαντλείται στο έμβρυο. Αυτό μας δίνει να καταλάβουμε ότι η ονομασία pro life (υπέρ της ζωής) που χρησιμοποιούν είναι καθαρά προσχηματική, κανένας δεν ενδιαφέρεται για τη ζωή. Προσπαθούν να προκαλέσουν μικρορωγμές στα δικαιώματα για να υλοποιήσουν μια ατζέντα συνολικότερη. Είναι νεοφιλελεύθερο το σχέδιο και αυτό που στοχεύει είναι να χτυπήσει τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων, ξεκινώντας από τις γυναίκες.

Πρέπει να δημιουργηθούν οι συνθήκες που θα μειώνουν τις εκτρώσεις και σίγουρα όχι αυτές να απαγορευτούν. Να έχουμε από την πολύ νεαρή ηλικία μια πολύ σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, να έχουμε μια σωστή πολιτική για τους νέους ανθρώπους, να έχουμε σωστό οικογενειακό προγραμματισμό, να έχουμε δομές ώστε μια γυναίκα να μπορεί να φέρει στον κόσμο ένα παιδί εάν το θελήσει και να ξέρει ότι έχει έναν παιδικό σταθμό να το πάει. Μην ξεχνάμε ότι η νομιμοποίηση των εκτρώσεων δεκαετίες πριν, έλυσε και ένα τρομερό πρόβλημα δημόσιας Υγείας. Διότι οι γυναίκες φυσικά πήγαιναν να κάνουν έκτρωση και τις έσφαζαν διάφοροι χασάπηδες. Πίσω από όλη αυτή την ιστορία υπάρχει και ένα πεδίο κερδοσκοπίας.”

Η Έμα Μισέλ Νουαλάλ, από τις γυναίκες της Κοινότητας Καμερούν, είπε: “Είμαι η Έμα από το Καμερούν. Είμαι μητέρα τεσσάρων παιδιών. Έχω έρθει στην Ελλάδα με υποτροφία με το υπουργείο Εσωτερικών. Έχω σπουδάσει και στο Καμερούν, όπου έχω τελειώσει πληροφορική, ενώ στην Ελλάδα έχω τελειώσει ιχθυοκαλλιέργεια. Και είμαι χωρίς δουλειά. Αυτό που ζούμε αυτή τη στιγμή με αγχώνει τόσο πολύ. Είμαι 21 χρόνια στην Ελλάδα και δεν έχω ελληνική ταυτότητα. Έχω τέσσερα παιδιά που είναι Έλληνες. Ζω αυτή τη στιγμή με 85 ευρώ στην κάρτα και 85 ευρώ μετρητά.

Τώρα συζητάμε για την έκτρωση. Στην Αφρική πεθαίνουν πάρα πολλές γυναίκες γι' αυτό το πράγμα. Όσον αφορά στο θέμα της εγκυμοσύνης πρέπει πρώτα να ξέρεις τι θέλεις. Πρέπει να είσαι έτοιμη να κάνεις το παιδί, αλλιώς μην το κάνεις. Σπούδασε. Αν θέλεις να κάνεις οικογένεια, κάνε. Να σκεφτούμε τι πρέπει να κάνουμε και με τα παιδιά από την Αφρική. Στο Καμερούν η γυναίκα είναι πάρα πολύ δεύτερη.”

“Χαιρετώ τη σημερινή συγκέντρωση. Είμαι εργαζόμενη στον κλάδο τουρισμού επισιτισμού που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή όλη αυτή την περίοδο της πανδημίας κι αυτό γιατί τον χαρακτηρίζει η επισφάλεια στην εργασία και οι πολύ δύσκολες εργασιακές συνθήκες, χωρίς ωράρια, αργίες, σταθερότητα. Ιδίως για τις γυναίκες οι οποίες αποτελούν πάνω από 70% στον κλάδο”, υπογράμμισε η Χουάνα Σταυριανού. “Είμαι ενεργό μέλος στο αντικαπιταλιστικό σχήμα της Καμαριέρας και κατεβαίνω υποψήφια στο ψηφοδέλτιο της Ενωτικής Πρωτοβουλίας Αγώνα και αυτό γιατί όλη αυτή την περίοδο της πανδημίας βρεθήκαμε σε κοινές μάχες με συντρόφους και είδαμε ότι μόνο με κοινό αγώνα μπορούμε να κερδίσουμε πράγματα. Το δυνάμωμα του συνδικάτου είναι δικαίωμα και καθήκον όλων μας. Η δικαίωση έρχεται μόνο μέσω της συμμετοχής και του δυναμώματος του συνδικάτου και αυτό δείχνει ο αγώνας της efood. Ήταν μια νίκη που ταρακούνησε, που αγκαλιάστηκε από πολύ κόσμο και έγινε από ένα κομμάτι ασυνδικάλιστο, που δουλεύει στα μαύρα, που απασχολεί πολλούς μετανάστες.

Έδειξαν στην πράξη ότι όλα τα νομοσχέδια και οι αντεργατικοί νόμοι μπορούν να καταργηθούν. Είναι καθήκον μας να στηρίξουμε τους αγώνες των υγειονομικών. Για να μπορούμε όλες οι γυναίκες να έχουμε πρόσβαση και στην αντισύλληψη και στην πρόληψη και στο να μπορούμε να έχουμε το δικαίωμα να γεννήσουμε ή να σταματήσουμε μια κύηση με ασφάλεια σε νοσοκομείο. Κινητοποιούμαστε, δεν σταματάμε ποτέ τον αγώνα και μέσα στους χώρους τις δουλειάς, θέλουμε να είμαστε δυνατές, θέλουμε να δημιουργήσουμε σωματεία όπως αυτά των καλλιτεχνών που αγκάλιασαν τον αγώνα ενάντια στις σεξουαλικές επιθέσεις. Είναι καθήκον μας να στηρίξουμε τον κάθε έναν και την κάθε μια που βρίσκεται σε κίνηση και ζητάει δικαίωση.”

Ανισότητα

“Ενώ θέλουν να μας λένε ότι αυτά τα ζητήματα, της γυναικείας καταπίεσης, έχουν λυθεί τον 21ο αιώνα, ξέρουμε ότι δεν έχουν λυθεί και είναι ζήτημα καθημερινής πάλης”, τόνισε η Αργυρή Ερωτοκρίτου, γιατρός και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζόμενων του ΓΝΑ Γεννηματάς. “Δεν ξεχνάμε ότι ακόμα και σήμερα η μισθολογική ανισότητα μεταξύ αντρών και γυναικών για την ίδια δουλειά έχει φτάσει στο 20%. Αυτές οι ανισότητες μεγαλώνουν σε ό,τι αφορά τις συντάξεις. Κάθε μέρα γίνονται σεξουαλικές παρενοχλήσεις.

Εδώ το δικαίωμα στην έκτρωση είναι κατοχυρωμένο αλλά στην ουσία είναι σε αμφισβήτηση. Είναι σε αμφισβήτηση το αν μπορεί μια γυναίκα να απευθυνθεί σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και να καταφέρει το ότι θα κάνει έκτρωση, το αν υπάρχουν ιατρεία οικογενειακού προγραμματισμού και για το δικαίωμα στην αντισύλληψη και την πρόσβαση σε όλες τις εξετάσεις που αφορούν την υγεία μιας γυναίκας. Θυμηθείτε τον Βορίδη που έλεγε ότι οι γυναίκες πρέπει να κάνουν ΠΑΠ τεστ κάθε 5 χρόνια. Θυμηθείτε τις προτροπές οι γυναίκες να γεννάνε πριν τα 30 και θυμηθείτε τα επιδόματα που θα δίνανε μόνο στις ελληνίδες. Θυμηθείτε την Γκάγκα να απαγορεύει σε γυναίκα γιατρίνα να προσληφθεί σε δημόσιο νοσοκομείο γιατί έχει δυο μικρά παιδιά.

Είναι μια μάχη που αφορά σκληρά την εργατική τάξη γιατί τα νούμερα είναι αμείλικτα για το ποιες καταφεύγουν στις παράνομες εκτρώσεις και χάνουν τις ζωές τους. Αφορά σκληρά την εργατική τάξη γιατί έχουμε γίνει μάρτυρες τι σημαίνει γυναίκες να πετάνε τα παιδιά τους από τα μπαλκόνια γιατί δεν έχουν να τα μεγαλώσουν. Υπάρχουν δεκάδες εγκαταλελειμμένα παιδιά στα Παίδων που δεν μπορούν οι γονείς τους να τα μεγαλώσουν. Γι' αυτό λέμε ότι είναι μάχη που έχουμε να δώσουμε μέσα από τα συνδικάτα και τα σωματεία μας.

Η Κίνηση για μια Απεργιακή 8 Μάρτη ξεκινάει μεγάλη καμπάνια για το δικαίωμα αυτό που θα κορυφωθεί στις 25 Νοέμβρη, Διεθνή Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών. Καλούμε όλους και όλες να συστρατευτείτε σε αυτή την προσπάθεια. Το επόμενο μεγάλο ραντεβού μας είναι το Σάββατο 9/10, στο μεγάλο αντιφασιστικό αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στην Ομόνοια, 3μμ, γιατί ξέρουμε ότι οι φασίστες στοχοποιούν τις γυναίκες. Και φυσικά η απεργία των νοσοκομείων στις 21 Οκτώβρη”.