Συνέλευση για την οργάνωση της πανεργατικής απεργίας στις 6 Απρίλη πραγματοποίησε ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης, την Κυριακή 27/3 στο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, με συμμετοχή δεκάδων αγωνιστών/ριών από μια σειρά εργατικούς χώρους. Στην Αθήνα την ημέρα της απεργίας τα συνδικάτα καλούν απεργιακό συλλαλητήριο στις 11πμ στην πλ.Κλαυθμώνος. Ο Συντονισμός Εργταικής Αντίστασης καλεί σε προσυγκέντρωση στις 10πμ στο Υπ. Εργασίας.

Τη συζήτηση άνοιξαν η Μαρία Χαρχαρίδου, από το Σωματείο Εργαζομένων ΓΝΑ Γεννηματάς, ο Τάσος Μοσχονάς, μέλος του Σωματείου Εργαζομένων στις Ιδιωτικές Κλινικές κι ο Τάσος Αναστασιάδης εκ μέρους του Συντονισμού. Το συντονισμό της συζήτησης έκανε η Κατερίνα Πατρικίου, από το Σύλλογο Εργαζομένων του νοσοκομείου Αγ. Σάββας. 

«Το “να ξεφορτωθούμε την κυβέρνηση” είναι καθολικό αίτημα του κόσμου, αλλά χρειαζόμαστε δυνατά συνδικάτα για αυτό» σημείωσε η Μ. Χαρχαρίδου κι έφερε παραδείγματα από τις μάχες του Συντονιστικού Νοσοκομείων κι από την καμπάνια για ενίσχυση αυτής της φωνής στις πρόσφατες εκλογές του σωματείου.  

Ο Τ. Μοσχονάς ξεκίνησε αναφερόμενος στον χώρο που γίνεται η συνέλευση και την επίθεση που δέχεται το Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ. Συνέχισε βάζοντας τα κεντρικά ζητήματα γύρω από τα οποία χρειάζεται να οργανωθεί η επιτυχία της απεργίας. «Καταρχήν απεργούμε για τον κόσμο που χάθηκε και μπορούσε να σωθεί», τόνισε μιλώντας για την εγκληματική κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας. «Να απεργήσουμε για να μην απολυθεί κανείς συνάδελφος από τα δημόσια νοσοκομεία. Για να γίνουν μόνιμες προσλήψεις. Για να αυξηθούν οι μισθοί σε δημόσιο και ιδιωτικό. Για να μην ιδιωτικοποιηθεί η δημόσια Υγεία». Τα ζητήματα της ακρίβειας και του πολέμου ήταν τα επόμενα στα οποία αφιέρωσε χρόνο τονίζοντας το σύνθημα «ούτε ΝΑΤΟ – ούτε Πούτιν».

«Είναι η πιο σημαντική απεργία των τελευταίων χρόνων» υπογράμμισε ο Τάσος Αναστασιάδης. «Είναι η πρώτη πανεργατική απεργία σε χώρα του ΝΑΤΟ από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Σε μια χρονική στιγμή που όλος ο πλανήτης συζητάει τους κινδύνους της πολεμικής κλιμάκωσης, των ανταγωνισμών Δύσης και Ρωσίας, τη σφαγή που γίνεται, έρχεται το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα να πει “Απεργούμε! Ειρήνη Τώρα!”. Δεύτερον είναι μια πανεργατική σε συνθήκες βαθέματος της κρίσης. Έχει ανοίξει η συζήτηση σε μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες για το αν θα έρθουν τα κουπόνια για να παίρνει ο κόσμος τρόφιμα. Η φτώχεια μεγαλώνει. Η Ελλάδα μπήκε στα μνημόνια με χρέος στο 184% του ΑΕΠ και σήμερα είναι στο 210%, γεγονός που προμηνύει την ετοιμασία ενός νέου μνημονίου. 

Τρίτον είναι μια πανεργατική σε μια περίοδο που ξαναχτυπάει κόκκινο η πανδημία. Η δολοφονική διαχείριση της κυβέρνησης έφερε την Ελλάδα στην πρώτη θέση σε αριθμό νεκρών σε σχέση με τον πληθυσμό της. Και τέταρτον είναι μια πανεργατική απεργία σε συνθήκες παρατεταμένης προεκλογικές περιόδου. Το σύνθημα “να πέσει η κυβέρνηση” είναι γενικευμένο. Η αγανάκτηση βρίσκεται παντού. Επειδή είναι αυτές οι συνθήκες και κινείται πολύς κόσμος για την επιτυχία της απεργίας, θα κινηθούμε όπως το ψάρι στο νερό. Χρειάζεται όχι απλά να γνωστοποιήσουμε την απεργία με την αφίσα και την προκήρυξη, αλλά να οργανώσουμε το κατέβασμα ολόκληρων χώρων». 

«Πρέπει να τα κλείσουμε όλα, για να το πάρουν απόφαση ότι πρέπει να μονιμοποιήσουν τους συμβασιούχους, ότι πρέπει να κινηθούν με βάση τα συμφέροντά μας. Η απεργία είναι μονόδρομος» είπε σε μια οργισμένη τοποθέτηση η Ελένη Τσαγανού, εργαζόμενη στο δήμο Νίκαιας

«Το κλίμα είναι πράγματι εύφλεκτο αλλά η απεργία δεν θα οργανωθεί αυτόματα» τόνισε ο Νίκος Τουρνάς από το Σύλλογο Εργαζομένων ΑΑΔΕ, μεταφέροντας ότι στο χώρο εργασίας του οργανώνεται σύσκεψη για συγκρότηση Επιτροπής Αγώνας, καθώς και το παράδειγμα εφορίας σε άλλη περιοχή όπου σε συνεργασία με το τοπικό συνεργείο της Εργατικής Αλληλεγγύης οργανώνεται περιφρούρηση την ημέρα της απεργίας από τους εργαζόμενους.

«Η εργατική τάξη έχει εμπειρία από αντιπολεμικούς αγώνες. Το σύνθημα για ειρήνη δεν μπαίνει προπαγανδιστικά, αλλά διεκδικητικά, κηρύσσοντας απεργία. Δώσαμε τη μάχη το 2003, τότε που προσπαθούσαμε μέσα στο αντιπολεμικό κίνημα να πείσουμε ότι κέντρο είναι η εργατική τάξη και τα συνδικάτα.  Σήμερα είναι πολύ πιο μπροστά η εργατική τάξη κι έτσι και τα συνδικάτα αναγκάζονται κατευθείαν να βγάλουν απεργία» σημείωσε η Ντίνα Γκαρανέ, μέλος του ΔΣ της Γ ΕΛΜΕ Αθήνας, κι ενημέρωσε ότι αυτή τη βδομάδα θα γίνει γύρος γενικών συνελεύσεων στις ΕΛΜΕ και γενική συνέλευση προέδρων το Σάββατο.

Στη νέα εκλογική επιτυχία των δυνάμεων του Συντονιστικού Νοσοκομείων στο Σύλλογο Εργαζομένων του νοσοκομείου Αγ. Σάββας αναφέρθηκε η Κατερίνα Πατρικίου, όπου για 6η συνεχή φορά αναδείχτηκαν πρώτη δύναμη. «Πάμε να οργανώσουμε την απεργία όσο υποδειγματικά οργανώσαμε τη μάχη των εκλογών στο σωματείο. Περιμένουμε καιρό αυτή την απεργία. Από το αν θα πέσει η ΝΔ εξαρτάται το αν θα έχει δουλειά χιλιάδες κόσμος από δω και πέρα» συμπλήρωσε μεταξύ άλλων.

«Με τον αγώνα μας κερδίσαμε την επιστροφή μας στη δουλειά» είπε η Λιντίντα Μπούζι από τις σχολικές καθαρίστριες του δήμου Αθήνας «αλλά θα είμαστε στην απεργία για να φωνάξουμε ούτε Πούτιν – ούτε ΝΑΤΟ – ούτε Μητσοτάκης – ούτε Βορίδης – ούτε ρατσισμός – ούτε πόλεμος».

«Δεν υπάρχει καλύτερη περίοδος από τώρα για να βγούμε στα θέατρα και να πούμε στους συναδέλφους/ισσες για τη γενική απεργία» επεσήμανε ο Αλέξης Μαρτζούκος μέλος του ΣΕΗ και της Ανατρεπτικής Συσπείρωσης Ηθοποιών. Στην τοποθέτησή του μίλησε για το ΕΜΠΡΟΣ, τη νέα επίθεση που δέχεται από τον Μπακογιάννη και το Αντιφασιστικό Φεστιβάλ που έλαβε χώρα την περασμένη βδομάδα στο κατειλημμένο θέατρο.