Καταπίεση και απελευθέρωση
Η σεξεργασία είναι εργασία

Ο αγώνας για την ολική νομιμοποίηση της σεξεργασίας και την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των σεξεργατών/τριών αποτελεί έναν διαθεματικό αγώνα κομβικής σημασίας, ο οποίος χρήζει μεγάλης ορατότητας και αναγνώρισης. Eίναι αδιάσπαστο κομμάτι του γενικότερου αντισυστημικού και αντικυβερνητικού αγώνα.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο για την εργασία στο σεξ στην Ελλάδα, το οποίο έχει ως κέντρο τον νόμο 2734/1999, δεν παρέχει νομική προστασία στα σεξεργαζόμενα άτομα, καθιστά πάρα πολύ δύσκολη την αδειοδότηση εργασίας σε κέντρα σεξεργασίας, απαγορεύει την εργασία σε ελεύθερους/ες επαγγελματίες στον δρόμο, θέτει υγειονομικές παραμέτρους που περισσότερο περιορίζουν και στιγματοποιούν τα εργαζόμενα άτομα παρά τα προστατεύουν. Αναφέρεται σε αυτά ως “εκδιδόμενα άτομα” και όχι σαν εργαζόμενα άτομα, δηλαδή μέρος της εργατικής τάξης που δικαιούται εργασιακά δικαιώματα. 

Όμως η εργασία στο σεξ αξίζει ισότιμη αντιμετώπιση με κάθε άλλη εργασία και τα σεξεργαζόμενα άτομα με κάθε άλλο εργαζόμενο άτομο. Γι΄αυτόν τον λόγο, με την εργατική αλληλεγγύη και τον εργατικό αγώνα διεκδικούμε μόνιμη άδεια εργασίας, πλαίσιο προστασίας για τα εργαζόμενα στο σεξ άτομα, υγειονομική κι εργασιακή ασφάλιση και μαζί με όλα αυτά, αναγνώριση και υποστήριξη. Αναγνώριση για όλες τις μορφές σεξεργασίας, δια ζώσης και διαδικτυακή, από άνδρες, γυναίκες και μη δυαδικά άτομα. 

Ένα μεγάλο μερίδιο των σεξεργαζομένων ανήκουν στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα με τις τρανς γυναίκες μέσα σε αυτό το μερίδιο να είναι από τις κυριότερες ομάδες. Έτσι, στην ήδη υπαρκτή περιθωριοποίηση που ακολουθεί την σεξεργασία έρχεται να προστεθεί και η ομοφοβία και τρανσφοβία. Παράλληλα, τα σεξεργαζόμενα άτομα, όπως και τα ΛΟΑΤΚΙ+, στοχοποιούνται ως υγειονομικές βόμβες. Από τις οροθετικές σεξεργάτριες που κυνήγησε ο Λοβέρδος, μέχρι τους γκέι άντρες που ενοχοποιούνται σήμερα για την ευλογιά των πιθήκων. Γίνεται, επομένως, αντιληπτό ότι η ΛΟΑΤΚΙ+ απελευθέρωση και η απελευθέρωση των σεξεργατών/τριών είναι δυο αλληλένδετες μάχες.

Κερδοσκοπία

Αξιοσημείωτη είναι η σύνδεση του σεξισμού με την ποινικοποίηση της εργασίας στο σεξ. Το σύστημα στο οποίο ζούμε κερδοσκοπεί σε μεγάλο βαθμό μέσω της αντικειμενοποίησης και σεξουαλικοποίησης των σωμάτων των γυναικών και θηλυκοτήτων, κάτι που παρουσιάζεται ως επιτρεπτό. Ταυτόχρονα όμως η σεξεργασία θεωρείται καταδικαστέα και “ανήθικη”. Σε αυτή την υποκρισία οδηγεί η σεξιστική καταπάτηση του θεμελιώδους δικαιώματος των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους.

Επίσης, μια πάρα πολύ σημαντική πτυχή του ζητήματος είναι η σύγχυση και η διαφορά ανάμεσα στην σεξεργασία και το trafficking. Η σεξεργασία ως έννοια παραπέμπει αποκλειστικά στην εκούσια προσφορά σεξουαλικών υπηρεσιών με σκοπό το οικονομικό αντάλλαγμα. Αντιθέτως, το trafficking αφορά στην διακίνηση των γυναικών – και πολύ συχνά παιδιών – εξαναγκάζοντάς τες/τα να παρέχουν σεξουαλικές υπηρεσίες ενάντια στην θέλησή τους. Η καταπολέμηση του φαινομένου αυτού μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ολική νομιμοποίηση της σεξεργασίας όπου θα υπάρχει νομική προστασία και αναγνώριση του επαγγέλματος χωρίς παραθυράκια για εξαναγκασμό. Το τωρινό πλαίσιο γύρω από την σεξεργασία στην Ελλάδα είναι ένα πλαίσιο παρανομίας το οποίο αφήνει τεράστιο χώρο για κακοποίηση αθώων ανθρώπων. 

Ταυτόχρονα ιδιαίτερα ευάλωτοι/ες απέναντι στο trafficing είναι οι μετανάστριες/ες. Το δείχνει αυτό η εμπειρία της πτώσης της Σοβιετικής Ένωσης, με τεράστιο αριθμό μεταναστριών να καταλήγουν θύματα trafficking. Μαζί με την αναγνώριση της σεξεργασίας, τους ανθρώπους αυτούς θα προστατέψει και το να δοθούν χαρτιά σε όλους και όλες. Άρα, στο κομμάτι του αντιρατσιστικού αγώνα που δίνουμε, παλεύουμε για χαρτιά και εργασία για όλες/όλους/όλα.

Ήρθε η ώρα να ξεκινήσει μια ευρύτερη συζήτηση για το θέμα αυτό, αρχικά στο Pride, αλλά και στην συνέχεια, στους χώρους και στο κίνημα. Ο αγώνας για την σεξεργασία είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον αντισεξιστικό αγώνα, τον αγώνα για ΛΟΑΤΚΙ+ απελευθέρωση και τον εργατικό αγώνα. Επειδή η σεξεργασία είναι εργασία!

Άρια Σταροπούλου