Το κείμενο της Απόφασης που εγκρίθηκε στο τέλος μπορείτε να βρείτε στη σελίδα 12 μαζί με τις επόμενες εξορμήσεις για την οργάνωση της Γενικής Απεργίας.

Στη συνέχεια στάθηκε στις βασικές διεκδικήσεις της πανεργατικής -τις αυξήσεις και τις ΣΣΕ, τις προσλήψεις και τις μονιμοποιήσεις, ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις. Και έκλεισε με τη μάχη της οργάνωσής της: «Για να έχει επιτυχία αλλά και συνέχεια, χρειάζεται η οργάνωσή της από τα κάτω στους χώρους δουλειάς. Τον Δεκέμβρη η κυβέρνηση φέρνει τον νέο προϋπολογισμό με πλεονάσματα. Αυτό σημαίνει νέο γύρο περικοπών στους μισθούς και τις συντάξεις, στην Υγεία και την Παιδεία, νέο κύκλο ιδιωτικοποιήσεων όπως στο νερό και τις μεταφορές. Η επιτυχία της απεργίας θα δώσει αυτοπεποίθηση σε όλους τους επιμέρους κλάδους. Σε κάθε σημείο όπου βρίσκονται αγωνιστές/ίστριες από τον Συντονισμό να πάρουμε την πρωτοβουλία για επιτροπές αγώνα, για συνελεύσεις, για περιοδείες και εξορμήσεις. Είναι βήματα που έχουν ξεκινήσει και μπορούμε να τα γενικεύσουμε».

«Ήρθα κι εγώ εδώ για να συμβάλω όσο μπορώ και να πάρω δύναμη από τη δική σας αγωνιστική διάθεση, ενόψει της μεγάλης απεργίας στις 9 Νοέμβρη και όσα πρέπει να ακολουθήσουν», ξεκίνησε από το πάνελ ο Βασίλης Μανωλάκος, αν. γραμματέας στο ΔΣ του Σωματείου Εργαζόμενων στην COSCO. Στο πρώτο κομμάτι της ομιλίας του αναφέρθηκε στο σκανδαλώδες ξεπούλημα του λιμανιού στην COSCO, αναδεικνύοντας δυο βασικές επιλογές που χαρακτήρισαν τις συμβάσεις παραχώρησης: τη μη ένταξη των εργαζόμενων στα ΒΑΕ και τη στήριξη της “επένδυσης” στην εργολαβική εργασία, «με ευνοϊκές για την εργοδοσία ρυθμίσεις όσον αφορά εισοδήματα, δικαιώματα, κανόνες ασφάλειας κλπ, αλλά και όσον αφορά στην αποποίηση ευθυνών για οποιοδήποτε ζήτημα», όπως είπε.

Στο δεύτερο κομμάτι μίλησε για τον σκληρό αγώνα που έδωσαν για τη ΣΣΕ. «Η δυσαρέσκεια του κόσμου φούντωνε και ένα τραγικό συμβάν τον Οκτώβρη του ‘21 αποτέλεσε τη σπίθα για να πάρει φωτιά το λιμάνι. Ήταν ο θάνατος του συναδέλφου Δαγκλή πάνω από τον οποίο πέρασε μια γερανογέφυρα, 1200 τόνοι, και τον έκοψε στα δύο. Ξεκινήσαμε απεργιακούς αγώνες, βρήκαμε απέναντί μας τοίχο και τον νόμο Χατζηδάκη... Αλλά και τεράστια συμπαράσταση από σωματεία και όλη την κοινωνία του Πειραιά, με αποτέλεσμα όταν έστειλαν απέναντί μας τις δυνάμεις καταστολής να μην υποχωρήσουμε. Ήταν το σημείο κλειδί για να συνεχίσουμε... Η συσπείρωση και η μαζικοποίηση έχει σημασία. Μόνο μέσα από τον αγώνα και τη διεκδίκηση υπάρχει ελπίδα για να καταφέρουμε πράγματα, ασκώντας πίεση σε κυβέρνηση και εργοδότες», έκλεισε.

Τρεις αιχμές ανέδειξε ο Δημήτρης Καλπίδης, από το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζόμενων Δήμου Κορυδαλλού: Τους αγώνες ενάντια στο ξεπούλημα των δημοτικών υπηρεσιών στους ιδιώτες, τη μάχη για τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και την απαίτηση για αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν τον πληθωρισμό. Για το πρώτο έφερε το παράδειγμα της προσπάθειας ιδιωτικοποίησης του ηλεκτροφωτισμού του Κορυδαλλού, που ανατράπηκε μετά τη δυναμική παρέμβαση του Συλλόγου. Για το δεύτερο τόνισε ότι «είναι μάχη να μην περάσει η κυρίαρχη προπαγάνδα ότι οι συμβασιούχοι είναι περαστικοί από τους δήμους» κι ότι τα σωματεία πρέπει «να ανοίγουμε τις πόρτες μας σε όλους, να διεκδικούμε μαζί, να προχωράμε ενωμένοι, να ξεπερνάμε τους διαχωρισμούς». Και για το τρίτο ότι «οι αυξήσεις είναι κεντρική στόχευση για να μη φορτώσουν την κρίση τη δική τους πάνω μας», προτείνοντας μεικτές απεργιακές επιτροπές «για να συνεχίσουμε μετά την πανεργατική με απεργία διαρκείας».

Μεγάλη νίκη

Την εργολαβική εργασία κατήγγειλε και η Μαρία Κοτρώνη, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζόμενων στη ΔΕΣΦΑ. «Η εταιρία μας πουλήθηκε το 2018 σε κοινοπραξία ιταλικών, βελγικών και ισπανικών συμφερόντων, ενώ το 34% παραμένει στο δημόσιο», είπε. «Σχεδόν 25 χρόνια δουλεύαμε ως εργολαβικοί στη ΔΕΣΦΑ. Η εργολαβική εργασία είναι η βάση για την ιδιωτικοποίηση των εταιριών. Γιατί δεν κατοχυρώνονται τα δικαιώματα των εργαζόμενων, δεν αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία, δεν υπάρχει αποζημίωση απόλυσης κλπ». Και περιέγραψε τον μεγάλο αγώνα που έδωσαν για τη μόνιμη και σταθερή δουλειά. «Μέσα στη ΔΕΣΦΑ το 66% των εργαζόμενων ήταν εργολαβικοί. Το 2020 εντάχτηκαν στην εταιρία οι 235 περίπου εργαζόμενοι και μέχρι σήμερα έχουν μπει οι 345 από τους 370. Ήταν μια μεγάλη νίκη. Και δεν θα σταματήσουμε μέχρι να μπουν όλοι», συνέχισε, πριν μιλήσει για τη διεκδίκηση ΣΣΕ με πραγματικές αυξήσεις. «Στο συνέδριο της Ομοσπονδίας το Σαββατοκύριακο, βάλαμε σαν σωματείο πρόταση για την απεργία στις 9 Νοέμβρη. Τα pass και τα δελτία είναι ψίχουλα. Στις 9Ν να τους βγάλουμε όλους έξω», κατέληξε.

Τους αγώνες των εργαζόμενων στα ΜΜΕ για ΣΣΕ με αυξήσεις και για πραγματική ενημέρωση κόντρα στις λίστες Πέτσα, έφερε ο Νεκτάριος Δαργάκης, δημοσιογράφος στο in.gr και μέλος του Μεικτού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Η ομιλία του ήταν επικεντρωμένη στην προσπάθεια που γίνεται στον χώρο του αλλά και συνολικά στον κλάδο των ΜΜΕ για να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των εργαζόμενων. «Με έμπνευση από την COSCO, την e-food και άλλους κλάδους κινούμαστε», είπε, αναφέροντας τις πρωτοβουλίες για συμμετοχή στην πανεργατική στις 9Ν με εξορμήσεις στους χώρους, παρέμβαση στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ και μπλοκ στο δρόμο εκείνη την μέρα μαζί με όλους τους εργαζόμενους (περισσότερα για τη μάχη στα ΜΜΕ στη σελ.14).

Την κόντρα με την Κεραμέως και όλες τις επιθέσεις της στη δημόσια εκπαίδευση, ανέδειξε η Εύα Ηλιάδη, από την Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας. «Τα κενά στην εκπαίδευση παραμένουν πάρα πολλά σε όλα τα σχολεία και τμήματα. Οι αναπληρωτές κατακερματίζονται για να καλύψουν τρύπες, και οι νεοδιόριστοι βρίσκονται στα όρια της εξαθλίωσης», είπε. «Όμως ο κόσμος στα σχολεία απαντά σε κάθε επίθεση. Ήδη γίνεται γύρος συνελεύσεων που καταλήγουν συντριπτικά ότι συνεχίζουμε την απεργία-αποχή από την αξιολόγηση. Πρέπει και η ΟΛΜΕ να κάνει το ίδιο, αλλά και να πάει για απεργία. Ο κλάδος συνειδητοποιεί πλέον ότι η αποχή δεν φτάνει, χρειάζεται απεργία. Η 9Ν είναι ευκαιρία για να δέσουν όλα αυτά. Με επιτροπές αγώνα, με ομάδες εκπαιδευτικών που την οργανώνουν».

Τις ομιλίες έκλεισε η Αργυρή Ερωτοκρίτου, μέλος ΔΣ του Σωματείου Εργαζόμενων στο ΓΝΑ Γεννηματάς και του ΓΣ της ΟΕΝΓΕ. «Από παντού έρχεται η διαπίστωση ότι έχουμε απέναντί μας ένα σύστημα βουτηγμένο στην κρίση που δεν μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα της πλειοψηφίας. Και μια κυβέρνηση που θέλει να φορτώσει την κρίση στις πλάτες μας με ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις, ελαστικές σχέσεις, εντατικοποίηση, ακρίβεια», είπε. «Η απεργία στις 9Ν μπορεί να γίνει σεισμός. Στο νοσοκομείο μας τις τελευταίες μέρες υπάρχει ξεσηκωμός. Παρότι η πλειοψηφία του Σωματείου είναι ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ, ξεκίνησε ένας μεγάλος αγώνας των παθολόγων από τα κάτω που τους ανάγκασε να καλέσουν γενική συνέλευση. Μια συνέλευση που ήταν μαζικότατη, δεν χωρούσε το αμφιθέατρο, και που τσάκισε κάθε προσπάθεια να περιοριστεί η συζήτηση στους παθολόγους ή σε κάποιες άλλες ειδικότητες.

«Η αιχμή τώρα είναι η ΣΣΕ στο Ελεύθερο Θέατρο, όπου ο κάθε ηθοποιός έρχεται σε ατομική συμφωνία με τον εργοδότη και, εφόσον δεν υπάρχει ΣΣΕ, κάθε εργοδότης προσπαθεί να κατεβάσει όσο μπορεί τα μεροκάματα», είπε. «Κι έχουμε έτσι μια αντίφαση, ότι μπορεί να άνοιξαν οι δουλειές μετά τον κόβιντ, αλλά ο κλάδος πεινάει πιο πολύ γιατί οι συνθήκες είναι χειρότερες. Αυτό ήταν στο κέντρο του χτεσινού ΔΣ του ΣΕΗ. Μάθαμε επίσης ότι υπάρχει προσπάθεια να υποβαθμιστούν τα πτυχία μας, να τα κάνουν λυκείου, για να πριμοδοτήσουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Από τη μεριά μας σαν Ανατρεπτική Συσπείρωση Ηθοποιών προτείναμε στο ΔΣ να καλέσει γενική συνέλευση πριν τις 9Ν για να συζητήσουμε για όλα αυτά και να αποφασίσουμε τη συμμετοχή μας. Η πλειοψηφία δεν το ψήφισε, αλλά θα επιμείνουμε».

«Το 2022 ήταν χρονιά ρεκόρ από άποψη κερδών για τα αφεντικά του τουρισμού μετά το ‘19», τόνισε η Χουάνα Σταυριανού, ξενοδοχοϋπάλληλος. «Όμως την ίδια στιγμή, μετά την πανδημία που άλλαξε τα πάντα στο τρόπο εργασίας μας, οι εργαζόμενοι του κλάδου θεωρούμαστε ως πολυεργαλεία που πρέπει να καλύπτουμε περισσότερα πόστα. Με χαμηλούς μιθούς, με απολύσεις συνδικαλιστών και εργαζόμενων, όπως στο Χίλτον, το Τιτάνια και άλλα μεγάλα ξενοδοχεία. Ο κλάδος μας είναι δύσκολος γιατί βασίζεται σε πολλά μαύρα, γιατί είναι κατακερματισμένος, γιατί είναι ακόμα σε σεζόν. Όμως μπορούμε με περιοδείες και ενημερώσεις, με απεργιακές επιτροπές να συμμετέχουμε στις 9Ν, να κατέβουν όλα τα ξενοδοχεία. Κι έτσι να αναγκάσουμε το σωματείο μας να μην μένει στις καταγγελίες αλλά να πάει παρακάτω, σε κλιμάκωση. Είναι στα δικά μας τα χέρια να αλλάξουμε την εικόνα. Και να ανοίξουμε την κουβέντα για τη συνέχεια».

Την εμπειρία από τη μεγάλη πανεργατική διαδήλωση στη ΔΕΘ στην οποία συμμετείχε μαζί με συναδέλφους του, έφερε ο Θωμάς Κατσαρός, εργαζόμενος στο Βυζαντινό Μουσείο. «Αποκτήσαμε έτσι την αίσθηση του πραγματικού παλμού του κόσμου κι αυτό ήταν καθοριστικό για τη συνέχεια», είπε, μιλώντας για την παρουσία του χώρου του στις απεργιακές συγκεντρώσεις στο Εφετείο μαζί με όλο το αντιφασιστικό κίνημα. «Τώρα οργανώνουμε την απεργιακή μας επιτροπή για τις 9 Νοέμβρη», συνέχισε. «Καθώς και γενική συνέλευση στο χώρο δουλειάς για οργανωμένη και μαζική συμμετοχή στην απεργία, από όλο το Υπουργείο Πολτισμού, όπως στις 6 Απρίλη».

«Χρειαζόμαστε μια μεγάλη απεργιακή απάντηση και στην ιδιωτική Υγεία», ήταν η τοποθέτηση που έκανε ο Κώστας Πολύδωρος, μέλος ΔΣ του Κλαδικού Σωματείου Εργαζόμενων στην Ιδιωτική Υγεία Αθήνας. «Οργανώνουμε την απεργία στις 9Ν και μέσα στο κλαδικό σωματείο και μέσα στα επιχειρησιακά, όπως στο Ωνάσειο, το Υγεία, το Ερρίκος Ντυνάν. Βήμα είναι η σύσκεψη που καλούμε στις 14 Οκτώβρη, με στόχο να συγκροτήσουμε απεργιακή επιτροπή. Χρειάζεται να βάλουμε μπροστά τα αιτήματά μας για ΣΣΕ, αυξήσεις, ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Και την προοπτική της κρατικοποίησης της ιδιωτικής Υγείας για να μην είναι η Υγεία αντικείμενο κερδοσκοπίας. Η εργατική τάξη καθορίζεται από τις μάχες, όχι από το ψηφοδέλτιο που ρίχνει στις κάλπες. Θέλουμε λοιπόν αυτή η απεργία να γίνει αφετηρία για κλαδικές απεργίες αλλά και νέες πανεργατικές».

Απεργία διαρκείας

«Είμαι σε έναν από τους πιο διεφθαρμένους και ταξικούς χώρους», συνέχισε η Θάλεια Γεωργοπούλου, δικαστικός υπάλληλος. «Μόνο το τι γίνεται με τις απεργίες είναι αρκετό για να το καταλάβει κανείς. Ίδια και έτοιμα σχέδια αποφάσεων όπου απλά αλλάζουν τα ονόματα, με πάντα το ίδιο σκεπτικό με το οποίο κρίνεται μια απεργία παράνομη και καταχρηστική. Την ίδια στιγμή οι δικαστικοί υπάλληλοι γινόμαστε όλο και λιγότεροι. Έχουμε πια περισσσότερους δικαστές απ’΄ότι υπαλλήλους. Στη συνέλευσή μας πριν μερικούς μήνες, ο κόσμος ήταν οργισμένος και ζητούσε απεργία διαρκείας. Όμως η ηγεσία του Συλλόγου είπε ότι δεν έχουμε απαρτία. Τώρα θα γίνει νέα συνέλευση και ετοιμάζουμε επιτροπή αγώνα και απεργιακή επιτροπή για να μην αφήσουμε να συμβούν τα ίδια. Για να κλείσουμε το τμήμα μου και πολλά περισσότερα τμήματα στις 9 Νοέμβρη».

Στις μάχες που ξεδιπλώνονται στα νοσοκομεία με κέντρο την πανυγειονομική απεργία στις 20 Οκτώβρη, αναφέρθηκαν η Κατερίνα Πατρικίου, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζόμενων στον Άγιο Σάββα, ο Γιάννης Κούτρας, γιατρός στο Ιπποκράτειο της Θεσσαλονίκης και μέλος του ΔΣ της ΕΝΙΘ, ο Νεκτάριος Χάινταρ, ειδικευόμενος γιατρός στο Δαφνί, η Ζαννέτα Λυσικάτου, ειδικευόμενη γενική χειρουργός και ο Κώστας Καταραχιάς, μέλος ΔΣ του Σωματείου Εργαζόμενων στο Έλενα Βενιζέλου, μέλη του Συντονιστικού Νοσοκομείων (περισσότερα στις σελίδες 8-9).

«Πλέον βασικό αίτημα της ΑΔΕΔΥ είναι να γυρίσουν πίσω οι μισθοί και τα κλεμμένα των μνημονίων, όπως διεκδικούσαμε από τη μεριά μας εδώ και χρόνια οι αγωνιστές/ίστριες της βάσης και της αριστεράς», τόνισε ο Νίκος Τουρνάς, μέλος ΔΣ του Συλλόγου Υπαλλήλων στην ΑΑΔΕ. «Αυτό έχει μεγάλη σημασία συνολικά για το δημόσιο αλλά και για τους επιμέρους χώρους που παλεύουμε για αυξήσεις για όλους, παλιούς και νέους εργαζόμενους. Στην ΑΑΔΕ έχουμε συγκροτήσει επιτροπή αγώνα εδώ κι ένα χρόνο που οργανώνει τις απεργίες. Το ίδιο θα γίνει και τώρα, Πάμε για περιοδείες και για συνέλευση στο χώρο που θα εξασφαλίσει τη μαζική συμμετοχή στις 9 Νοέμβρη».

Στο κλίμα μέσα στα σχολεία αναφέρθηκε ο Στέλιος Γιαννούλης, μέλος ΔΣ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Γλυφάδας, Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης. «Η Κεραμέως έχει γίνει η πιο μισητή υπουργός της κυβέρνησης, όχι γιατί είναι αντιπαθητική, αλλά γιατί οι εκπαιδευτικοί αντιστέκονται», είπε, θυμίζοντας το 90% συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση πέρσι. «Πλέον μόνο τα δικαστήρια έχουν για να αντιμετωπίσουν την οργή, αλλά ούτε αυτά αρκούν, η Ομοσπονδία μας ετοιμάζεται να την επαναπροκηρύξει. Αυτό είναι το καλύτερο υλικό για να οργανώσουμε τις 9Ν και να ενωθούμε με όλα τα κομμάτια που παλεύουν. Κάνουμε ήδη ενημερώσεις στα σχολεία και βλέπουμε μέσα στους συλλόγους διδασκόντων να δημιουργείται ένα δίκτυο από τα κάτω που θέλει παραπάνω, να δράσει το ίδιο».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε ο Σεραφείμ Ρίζος, μέλος ΔΣ του ΣΕΠΕ Χανίων. «Τα πράγματα αλλάζουν, όταν μπαίνει η βάση να οργανώσει», είπε. «Στο Σύλλογό μας πλειοψηφεί η αριστερά, αλλά ούτε αυτός είναι μπροστά στη μάχη. Αντίθετα, φτιάξαμε απεργιακή επιτροπή σε συνέλευση που έγινε πρόσφατα και αυτό έφερε αποτέλεσμα. Πήραμε την πρωτοβουλία να πάμε σε σχολείο που οι επιθέσεις προχωρούσαν και καταφέραμε να κερδηθεί στην πλευρά του αγώνα. Κάναμε συνεδρίαση και αποφασίσαμε πρόγραμμα δράσης με πανό, με περιοδείες στα σχολεία, με αφίσα, με γράμμα στους γονείς που να τους καλούμε στην απεργία. Απεργιακές επιτροπές μπορούν να γίνουν παντού, με ένα απλό κάλεσμα σε όσους θέλουν να συμμετέχουν».

Στον αγώνα των εργατών στη Μαλαματίνα αναφέρθηκε η Σάντυ Γεωργουλέα, από την ΑΡΑΣ και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, στηρίζοντας στη συνέχεια την επιλογή για ενωτικές απεργιακές συγκεντρώσεις την ημέρα της πανεργατικής στις 9 Νοέμβρη. «Με διακριτό στίγμα και μπλοκ, στην πλατεία Κλαυθμώνος όπου θα βρίσκεται ο κόσμος της εργασίας, για να έρθουμε σε επαφή μαζί του», είπε. Ενώ στο ξεσηκωμό των φοιτητικών συλλόγων για μαζική συμμετοχή στην πανεργατική, στάθηκε ο Αλέξαδρος Κοροβέσης, φοιτητής στο ΠΑΔΑ, ώστε να σταλεί ηχηρά το μήνυμα ότι οι φοιτητές παλεύουν μαζί με την εργατική τάξη και τα συνδικάτα.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο απόφασης