Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Η δίκη της Χ.Α.: Έτσι δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα οι νεοναζί

Τάκης Φύσσας. Φωτό: Τατιάνα Μπόλαρη/Eurokinissi

Ολοκλήρωσαν τις καταθέσεις τους στις 10 Οκτώβρη (6η δικάσιμος) η Μάγδα, ο Τάκης και η Ειρήνη Φύσσα, η οικογένεια του δολοφονημένου από τη Χρυσή Αυγή Παύλου Φύσσα. Στις 7/10, στην επέτειο των δυο χρόνων από την καταδίκη της εγκληματικής οργάνωσης, κι ενώ έξω από το Εφετείο εξελισσόταν η μαζική αντιφασιστική και απεργιακή συγκέντρωση στην οποία καλούσαν 

ΑΔΕΔΥ, Εργατικό Κέντρο Πειραιά και πρωτοβάθμια σωματεία, το δικαστήριο κάλεσε τη Μάγδα Φύσσα. Μετά από ένα προσχηματικό αίτημα του Λαγού να επιτραπεί η ραδιοτηλεοπτική κάλυψη της δίκης (αίτημα στο οποίο ήξερε ότι θα υπάρξουν αντιρρήσεις από τους συγκατηγορούμενούς του κι έτσι ήταν ασφαλές να το διατυπώσει χωρίς τον κίνδυνο να γίνει δεκτό), ξεκίνησε η κατάθεση.

“Ονομάζομαι Μάγδα και ο Παύλος είναι ο γιος μου”, ήταν τα πρώτα της λόγια ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Η κατάθεσή της ήταν το συγκλονιστικό και απαραίτητο άνοιγμα αυτού του νέου μεγάλου αγώνα -μια σύνοψη της δικαστικής μάχης που έχει μπροστά του το κίνημα και η οικογένεια Φύσσα και που έχει ήδη κερδίσει μια φορά. Ως πολιτικώς ενάγουσα, μπορούσε στην κατάθεσή της να μιλήσει τόσο για τα στοιχεία της δικογραφίας, όσο και για τα όσα άκουσε στην πρώτη δίκη. Κι έτσι η κατάθεσή της ήταν μια περιγραφή του πώς μέσα από το σκοτάδι της οργανωμένης φασιστικής βίας, βγήκε στο φως η αλήθεια και οδηγήθηκαν οι χρυσαυγίτες στη φυλακή. 

Ξεκινώντας περιέγραψε πώς ειδοποιήθηκε το βράδυ της 18/9/13 και έφτασε στο νοσοκομείο, όπου ο γιατρός της είπε ότι τον Παύλο “τον δολοφόνησε η Χρυσή Αυγή” και ότι “οι μαχαιριές ήταν επαγγελματικές”. “Πήγα και είδα το παιδί μου στο νεκροτομείο, ήδη τον είχαν πάει εκεί. Προσπάθησα να το ζεστάνω. Λέω, κοιμάται, να τον ξυπνήσουμε. Δυστυχώς ήταν νεκρός. Κι εκεί, αρχίζει ο εφιάλτης”.

Ένας εφιάλτης που περιλάμβανε την απώλεια και το πένθος, αλλά και τις απειλές των χρυσαυγιτών στη γειτονιά, τις επιθέσεις στο πλαίσιο της πρωτόδικης δίκης, τη συμπεριφορά της υπεράσπισης μέσα στην αίθουσα όλα αυτά τα χρόνια της δικαστικής μάχης. Οι υπερασπιστές της Χρυσής Αυγής φρόντισαν αργότερα να αποδείξουν στο δικαστήριο τη διάσταση της λέξης “εφιάλτης”, με τις προκλητικές και επιθετικές “ερωτήσεις” τους προς τους τρεις μάρτυρες.

Όπως τόνισε η Μάγδα Φύσσα, μετά τη δολοφονία του Παύλου “δε σταμάτησαν οι απειλές. Συνεχίστηκαν με το να περνάνε κάτω από το σπίτι, να βεβηλώνουν το μνημείο. 50 μέρες μετά τη δολοφονία μοίραζαν έντυπα. Την πρώτη μέρα της δίκης χτυπήθηκαν δυο μάρτυρες [σ.σ: Ξυπόλητος και Μαντάς] στον Κορυδαλλό. Χτυπήθηκε η δικηγόρος μας, η Ελευθερία Τομπατζόγλου. Ζήσαμε να έχει μπει ένα τάγμα εφόδου μέσα ως 'κοινό' και ακούσαμε 'Αίμα τιμή Χρυσή Αυγή', απειλές. Και η ΕΛΑΣ εμάς κυνηγούσε. Έχω δεχτεί άπειρες απειλές. Κάποτε είχα απέναντί μου ένα απόβρασμα ο οποίος γελούσε και μου είπε 'Πού είναι ο Παύλος σου τώρα' και δείχνει με το χέρι ότι είναι κάτω, στο χώμα. Παυλίδης νομίζω λέγεται. Έξω από το Εφετείο χτύπησαν την Ευγενία Κουνιάκη, αν δεν κάνω λάθος ήταν ο Δεβελέκος”.

Βασικός άξονας της κατάθεσης της Μάγδας Φύσσα ήταν ότι έχουμε να κάνουμε με μια οργανωμένη επίθεση και με έναν δολοφονικό μηχανισμό. “Έγινε τηλεφώνημα του Άγγου στον Καζαντζόγλου, του Καζαντζόγλου στον Πατέλη, του Πατέλη στον Λαγό. Στη συνέχεια ο Πατέλης έστειλε μήνυμα σε όλους που έλεγε «όλοι τώρα στην τοπική, οι κοντινοί, δε θα περιμένουμε μακρινούς»”. Στη συνέχεια, όπως είπε, το τάγμα εφόδου συγκεντρώθηκε στα “γραφεία” της Τοπικής Οργάνωσης της Νίκαιας και ξεκίνησε για το δολοφονικό του έργο.

“Ό,τι κινείται, σφάζεται”

“Αυτό το έχουμε δει σε βίντεο του Πατέλη. Ετοιμάζουν μια επίθεση στην Παναγίτσα. Και το λέει: τίποτα δεν μπορεί να γίνει αν δεν πάρουμε το οκ από τον Γιάννη Λαγό. Αν πάρουμε το οκ ό,τι κινείται σφάζεται. Και αυτό κάνανε εκείνο το βράδυ που δολοφόνησαν τον Παύλο”, είπε η Μ. Φύσσα. Όσο για τα μέλη που βρίσκονται κάτω από τον Λαγό, υπόκεινται κι αυτά σε μια ιεραρχία: “ο Άγγος δεν είναι στο πενταμελές [της Νίκαιας], ο Καζαντζόγλου και ο Ρουπακιάς είναι, ο Πατέλης είναι πυρηνάρχης”.

Ακόμη, ανέδειξε σε πολλά σημεία της κατάθεσής της την συνδρομή της αστυνομίας προς τους χρυσαυγίτες. “Δεν ξέρουμε πόσοι ήταν στην επίθεση, δε μάθαμε ποτέ γιατί δεν έγιναν συλλήψεις εκείνο το βράδυ”, ήταν από τα πρώτα πράγματα που τόνισε στο δικαστήριο. “Εμένα αυτό που μου αφήνει η αστυνομία εκείνο το βράδυ είναι ότι Χρυσή Αυγή και ΕΛΑΣ ήταν ένα και το ίδιο”. Ενώ τόνισε επανειλημμένα: “[Οι χρυσαυγίτες] έχουν κρατική ασυλία”. Μίλησε για μια σειρά επιθέσεων, όπως η δολοφονία Λουκμάν, η επίθεση στο ΠΑΜΕ, η επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες – τονίζοντας ότι όλες είχαν την κάλυψη των αρχών.

Στην περιγραφή της για την επίθεση, όπως τη γνωρίζει μέσω των αυτοπτών μαρτύρων, της δικογραφίας και της πρωτόδικης διαδικασίας, τόνισε: “Έχουν έρθει ήδη δυο μηχανές ΔΙΑΣ όταν τα παιδιά ακόμα ήταν στην πόρτα του μαγαζιού”, δείχνοντας έτσι ότι η αστυνομία μπορούσε και όφειλε να επέμβει έγκαιρα για να μη φτάσει η επίθεση στη δολοφονία. Περιέγραψε επίσης ότι η αστυνομία πήγε να συλλάβει τον ίδιο τον Παύλο αμέσως μετά το μαχαίρωμα και μόνο το γεγονός ότι στάθηκε όρθιος και υπέδειξε τον δολοφόνο του ανάγκασε τους αστυνομικούς να προχωρήσουν στη σύλληψη του Ρουπακιά.

Τόνισε, επίσης, ότι ο Παύλος Φύσσας είχε στοχοποιηθεί από τη Χρυσή Αυγή. Αναφέρθηκε στα τηλεφωνήματα του Ν. Αποστόλου, πρώην πυρηνάρχη Πειραιά, στα οποία αυτός λέει “το ψάχναμε το μπαστάρδι” και τα οποία είναι αναγνωστέα έγγραφα. Επιπλέον, ο Παύλος εργαζόταν 8 χρόνια στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος από όπου τον γνώριζαν ο Μιχάλαρος και ο Άγγος. Ο τελευταίος ήταν αυτός που τον εντόπισε στην καφετέρια το μοιραίο βράδυ και ενεργοποίησε τον ιεραρχικό μηχανισμό ειδοποίησης του τάγματος της Νίκαιας.

Μιλώντας για τον Παύλο, είπε ανάμεσα σε άλλα: “Ήταν αντιφασίστας, αλληλέγγυος. Βοηθούσε όπου μπορούσε και χρειαζόταν. Όραμά του ήταν να μπορέσει να κάνει έναν πολυχώρο στον οποίο θα μάζευε τα παιδιά που ήταν στο δρόμο, είτε είχαν χάσει τον δρόμο τους. Ήταν ενεργός πολίτης και ακτιβιστής”. Αναφέρθηκε στα αντιφασιστικά του τραγούδια όπως το “Γάμα τους” και τους στίχους του στο “Εκτός Ελέγχου” όπου μιλάει για τις δολοφονίες του Γρηγορόπουλου και του Τζουλιάνι.

Σε αυτή την ολόπλευρη μαρτυρία η υπεράσπιση της Χρυσής Αυγής δεν μπορούσε να απαντήσει παρά μόνο με προκλήσεις. Ο μεν Λαγός, εξετάζοντας ο ίδιος τη Μάγδα Φύσσα, ρώτησε γιατί δεν διώχθηκε όλη η ΝΔ για τη δολοφονία Τεμπονέρα. Ο Πλεύρης απαίτησε από τη Μ. Φύσσα να καταδικάσει τις δολοφονίες των δυο χρυσαυγιτών στο Ηράκλειο! Ζήτησε δε να του φέρει άλλα παραδείγματα “άλλων αθώων ανθρώπων” που δολοφονήθηκαν, πέρα όμως από τον Σαχζάτ Λουκμάν, γιατί προφανώς γι' αυτόν δεν είναι ούτε αθώος, ούτε άνθρωπος. 

Όταν προκάλεσε τη δικαιολογημένη οργή της με αυτά που έλεγε, ο Πλεύρης απάντησε στην ένταση χαιρετώντας ναζιστικά – είχε δε το θράσος να πει ότι “δεν απαγορεύεται από τον νόμο”, ενώ η έδρα έκανε πως δεν είδε τον χαιρετισμό. Η πολιτική αγωγή υπογράμμισε ότι η ίδια η απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου αναφέρει τη ναζιστική ιδεολογία ως κίνητρο των εγκληματικών πράξεων. Επομένως πρόκειται για μια πρώτης τάξης πρόκληση και επίθεση απέναντι στην οικογένεια Φύσσα. Ο Λαγός δεν αντέδρασε σε αυτή την πράξη του συνηγόρου του, ομολογώντας έτσι έμμεσα ότι τον εκφράζει. Και πράγματι, αυτό θα τεκμηριωθεί με δεκάδες στοιχεία της δίκης καθώς αυτή θα προχωράει.

Στις 10/10 κατέθεσε ο Τάκης Φύσσας. Περιέγραψε ότι ειδοποιήθηκε πρώτος για την επίθεση σε βάρος του Παύλου και τον βρήκε στο σημείο της δολοφονίας. “Βρήκα τον Παύλο πεσμένο με τα μάτια ανοιχτά, είδα τα αίματα και ήταν λίγα, σκέφτηκα ευτυχώς τον γρατζούνισαν μόνο. Είδα μια κοιλιά πρησμένη. Του φώναξα ‘Παύλο', νόμιζα θα συνέλθει. Ένας αστυνομικός μού λέει «σηκωθείτε να κάνουμε τη δουλειά μας». Η Χρύσα [σ.σ: κοπέλα του Παύλου Φύσσα] λέει «τώρα ρε καθίκι κανεις τη δουλειά σου; Όταν σε παρακάλαγα δεν την έκανες»”.

Η Ειρήνη Φύσσα, αδελφή του Παύλου, κατέθεσε αμέσως μετά: “Η 17 Σεπτέμβρη ήταν μια απλή μέρα, οικογενειακή. Χαιρετηθήκαμε, είπαμε θα τα πούμε μετά. Αυτό το μετά δεν ήρθε ποτέ. Την επόμενη φορά που τον είδα ήταν στο νεκροτομείο. Γιατί; Γιατί το τάγμα εφόδου της Νίκαιας κατέβηκε να τον δολοφονήσει”, είπε, ενώ πρόσθεσε: “Περνάμε μια δοκιμασία 9 χρόνια τώρα. Να είμαστε εδώ και να βλέπουμε το μίσος στα πρόσωπά τους”.

Η δίκη συνεχίζεται τις καταθέσεις των φίλων του Παύλου Φύσσα, Δ. Μελαχροινόπουλο και Π. Σεϊρλή, καθώς και του αστυνομικού της ΔΙΑΣ Γ. Ρώτα. 

• Επόμενες δικάσιμοι: 12/10, 17/10, 19/10, 21/10, 24/10.