Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ 2026: Σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά

Το πάνελ της συζήτησης “Πύλος, Χίος - Σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά” στο φεστιβάλ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ 2026. Φωτό: Γιώργος Πίττας

Στο φεστιβάλ Μαρξισμός 2026 που έγινε 21 με 24 Μάη στο Πάντειο, η αντιρατσιστική μάχη ήταν κεντρική. Δημοσιεύουμε εδώ σημεία από τις εισηγήσεις και τις παρεμβάσεις που έγιναν στη συζήτηση «Πύλος, Χίος – σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά».

«Η εμπειρία εδώ και είκοσι-εικοσιπέντε χρόνια είναι ότι κάθε φορά που γίνεται ένα έγκλημα όπως της Πύλου, η κυβέρνηση πάντα λέει ότι το έκαναν τα θύματα», ξεκίνησε την ομιλία του ο Τζαβέντ Ασλάμ, πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας “η Ενότητα”. «Και στις απαγωγές των Πακιστανών το 2005, ένας υπουργός έλεγε ότι οι απαγωγές είναι εθνικό μας σπορ. Τότε η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε από την κυβέρνηση του Πακιστάν να στείλει κόκκινο ένταλμα για την απέλασή μου. Αλλά η ιστορία γράφτηκε. Αυτή η έρευνα κάποτε θα γίνει.

Όσοι έχουν εξουσία δεν πάνε φυλακή. Τα μεγάλα πρόσωπα δεν θέλουν να γίνει δικαστήριο στο Ναυτοδικείο για την Πύλο, δεν θα θέλουν να υπάρξει δικαιοσύνη και δικαιώματα. Έτσι και στις ρατσιστικές επιθέσεις της ΧΑ, τρία χρόνια με εκατοντάδες θύματα, αλλά καμία σύλληψη. Μέρες και νύχτες περνούσαμε έξω από τα Αστυνομικά Τμήματα για μια απλή μήνυση και δεν γινόταν. 

Μετά τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν ήταν η πρώτη φορά που συνελήφθησαν οι δολοφόνοι. Και πάλι αρνιόντουσαν να πουν ότι είναι ρατσιστικό έγκλημα, έλεγαν ότι ήταν απλός τσακωμός. Όλα αυτά τα εγκλήματα και δολοφονίες, κάποιος τα νομιμοποιεί. Όταν μιλά ο Πλεύρης ενάντια στους μετανάστες, ο φασίστας παίρνει θάρρος. Όποιος έχει μίσος και ρατσισμό και κάνει εγκλήματα, παίρνει θάρρος από την κυβέρνηση. Αυτή τους στηρίζει, όπως σήμερα ο Πλεύρης.

Προσωπικά έχω συνηθίσει τις επιθέσεις από το 2005. Κάθε μέρα για μένα είναι δύσκολη, αλλά θεωρώ ότι είναι άλλη μια μάχη, άλλος ένας αγώνας. Δεν θα έχουμε δικαιοσύνη από την κυβέρνηση. Αλλιώς η ΧΑ δεν θα έφτανε στη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν και του Παύλου Φύσσα. Το κίνημα τους σταμάτησε, εσείς, εμείς, η ΚΕΕΡΦΑ με καθημερινό αγώνα. Έτσι τους στείλαμε στη φυλακή.

Τρία χρόνια τώρα οι συγγενείς των θυμάτων της Πύλου, μανάδες, σύζυγοι, μικρά παιδιά στέλνουν μία ερώτηση: Θα έχουμε δικαιοσύνη; Θα βρούμε τι έγινε; Να τους πούμε ότι μπροστά είναι ο Πλεύρης, η κυβέρνηση, το λιμενικό, η μεγάλη εξουσία; Δεν είναι εύκολο. Αλλά έχουμε μάθει ότι εμείς θα νικήσουμε, θα έχουμε δικαιοσύνη για Πύλο, Χίο, Τέμπη.

Τα κέντρα που τα λένε “φιλοξενίας” είναι πολύ χειρότερα από φυλακές. Χαροπαλεύουν άνθρωποι και δεν κάνουν τίποτα. Δεν ξεχνάμε την Παλαιστίνη. Τόσα μικρά παιδιά, γυναίκες, άντρες δολοφονήθηκαν από τα χέρια του Νετανιάχου και του Τραμπ. Οι κυβερνήσεις τους στηρίζουν. Για να σπάσουμε αυτή την συνεργασία χρειάζεται πιο μεγάλη φωνή, πιο μεγάλη ενότητα και προσπάθεια. Για να έχουμε ανθρωπιά, αλληλεγγύη για όλους».

«Σε μια περίοδο πολέμων, ιμπεριαλισμού, κρίσης, η μάχη ενάντια στη ρατσιστική εκστρατεία όλων των κυβερνήσεων και των αρχουσών τάξεων έχει κομβική σημασία», ξεκίνησε την ομιλία του ο Παντελής Παναγιωτακόπουλος από την ΚΕΕΡΦΑ. «Προσπαθούν μεθοδικά όλες οι κυβερνήσεις με τον ρατσισμό και την ισλαμοφοβία να ρίξουν τα βάρη στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, να στρέψουν πάνω τους την οργή του κόσμου για το σύστημα της καταστροφής.

Επιθέσεις

Η κυβέρνηση οργανώνει αυτές τις επιθέσεις. Ο Πλεύρης πριν γίνει υπουργός ήταν αυτός που έλεγε ότι μία είναι η μεταναστευτική πολιτική, το να βλέπουμε νεκρούς στα σύνορα. Το είδαμε με το έγκλημα στην Πύλο και συνεχίζεται. Στη Χίο πρόσφατα, 15 νεκροί και άλλοι 20 αγνοούμενοι από τη δολοφονική επίθεση του λειμενικού. Στη Ρόδο πιο πριν. Μια σειρά εγκλήματα, καθημερινά, εκ προ μελέτης, οργανωμένα, αποτέλεσμα της ακραίας αντιμεταναστευτικής πολιτικής. Τα ναυάγια, οι θάνατοι, οι απαγωγές στον Έβρο, είναι κανονικότητα. 

Οι αποτροπές και οι δολοφονίες στα σύνορα πάνε χέρι-χέρι με τη ρατσιστική εκστρατεία με νόμους, με την απόπειρα απέλασης του Τζαβέντ Ασλάμ που έχει στόχο να χτυπήσει μια οργανωμένη κοινότητα μεταναστών. Ταυτόχρονα στήνουν αφήγημα κατά των αλληλέγγυων. Γιατί ξέρουν ότι οι δυνάμεις αυτές αποκαλύπτουν τα εγκλήματα στα σύνορα, στα νησιά και τον Έβρο, τις απαγωγές και τα βασανιστήρια. 

Γι’ αυτό προσπαθούν να τρομοκρατήσουν, να χτυπήσουν το κίνημα. Γι’ αυτό λύσσαξαν όταν έγινε η σύνδεση με το σύνθημα “Τέμπη-Πύλος-Παλαιστίνη, δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη”. Ή όταν ο Πάνος Ρούτσι στη συναυλία της ΚΕΕΡΦΑ στην Αρχιτεκτονική διεκδίκησε δικαιοσύνη και για τα Τέμπη και για την Πύλο. 

Έχουμε δώσει τεράστιες μάχες για να μπλοκάρουμε τη ρατσιστική εκστρατεία και έχουμε αποτελέσματα. Έτσι έφτασαν να είναι κατηγορούμενοι 21 λιμενικοί για το έγκλημα της Πύλου. Δεν θα είχε γίνει χωρίς τις κινητοποιήσεις αυτά τα τρία χρόνια. Για να μην συγκαλυφθεί, για να μη το φορτώσουν στους εννιά Αιγύπτιους -με κινητοποίηση στην Καλαμάτα με τα συνδικάτα για να αθωωθούν.

Το κίνημά μας μπαίνει σε νέα φάση, αλλά έχει ρίζες. Πριν δέκα χρόνια πήγαμε στον Έβρο με το καραβάνι της ΚΕΕΡΦΑ για να απαιτήσουμε ανοιχτά σύνορα. Το 2015 υποδεχτήκαμε τους πρόσφυγες από τον Πειραιά μέχρι τη Μυτιλήνη με τα σωματεία μπροστά. Για να κλείσουν τα στρατόπεδα κολαστήρια και να ανοίξουν οι πόλεις. Έχουμε μεγάλη εμπειρία και χρειάζεται να την αξιοποιήσουμε για τη συνέχεια.

Το κίνημα άλλαξε την εικόνα

Η κυβέρνηση της ΝΔ κλιμάκωσε την επίθεση. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες βαφτίστηκαν “εισβολείς” και έτσι φτάσαμε στο έγκλημα της Πύλου. Χρειάζεται το αντιρατσιστικό κίνημα να βγει μπροστά με αίτημα για ανοιχτά σύνορα. Από εκεί που ο Τραμπ έμοιαζε κυρίαρχος που δίνει τη γραμμή σε όλες τις κυβερνήσεις, τα κινήματα κόντρα στο ICE που έδιωξαν τους μπάτσους, τα συλλαλητήρια στο Λονδίνο κόντρα στους φασίστες άλλαξαν την εικόνα.

Να βγούμε ανοιχτά και να κερδίσουμε όλη την Αριστερά στο σύνθημα “ανοιχτά σύνορα για όλους”. Εκεί πατάνε οι διακινητές και τα κυκλώματα, οι συνεργασίες της κυβέρνησης και της ΕΕ, που κάνουν τη Μεσόγειο θάλασσα του ΝΑΤΟ, της FRONTEX, των δολοφονιών.

Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες χωράνε όλοι, είναι πλούτος για την τάξη μας. Διεκδικούμε άσυλο, ιθαγένεια, δικαιώματα. Είμαστε μια παγκόσμια δύναμη από τη Μινεάπολη μέχρι την Αθήνα. Να οργανώσουμε μεγάλη καμπάνια για το έγκλημα. Να μην τους αφήσουμε να το κουκουλώσουν. Την Πέμπτη 28 Μάη καλούμε σύσκεψη για μεγάλα συλλαλητήρια στις 19 Ιούνη, για να γίνει η δίκη στο Ναυτοδικείο.

Ο ρόλος των σωματείων και των συνδικάτων είναι κεντρικός, από τους λιμενεργάτες μέχρι τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τους δήμους. Να πάρουν αποφάσεις. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες δεν είναι οι κατατρεγμένοι, αλλά οργανικό κομμάτι της τάξης μας όπως έχουν δείξει οι απεργίες στους διανομείς, των οικοδόμων του Ελληνικού. Έτσι δώσαμε τη μάχη και τη δεκαετία του ’90 με το μεγαλύτερο κύμα νομιμοποίησης των Αλβανών μεταναστών και της Ανατολικής Ευρώπης.

Πατάμε στην επαναστατική παράδοση του Λένιν και του Τρότσκι, του ενιαίου μετώπου, ότι η κοινή δράση είναι δύναμη. Θέλουμε την πιο πλατιά κοινή δράση όλης της Αριστεράς, των φοιτητικών συλλόγων, όλων των κοινοτήτων μεταναστών. Έτσι θα απομονώσουμε και θα τσακίσουμε την ακροδεξιά που ψαρεύει σε θολά νερά και προσπαθεί να διασπάσει τη δύναμή μας. Με την ενότητά μας θα γκρεμίσουμε την κυβέρνηση, θα κερδίσουμε την καταδίκη των δολοφόνων της Πύλου, θα κερδίσουμε άσυλο και χαρτιά για τον Τζαβέντ και όλους τους μετανάστες. Με προοπτική την ανατροπή αυτού του βάρβαρου συστήματος». 

«Το “Τέμπη-Πύλος-Παλαιστίνη” σηματοδοτεί μια ολόκληρη περίοδο αντίστασης. Η ΚΕΕΡΦΑ έχει παίξει ρόλο στην ανάδειξη του εγκλήματος της Πύλου και στη μάχη του αντιρατσιστικού κινήματος με πιο μεγάλο παράδειγμα ενιαιομετωπικής δράσης την επιτυχημένη φετινή 28 Μάρτη παγκόσμια», είπε ο Στέφανος Κοροβέσης από το Ελληνικό, ξεκινώντας την τοποθέτησή του και φέρνοντας την εικόνα από το εργοτάξιο στο Ελληνικό.

«Παρεμβαίνοντας κάθε βδομάδα με την Εργατική Αλληλεγγύη, σε ένα χώρο όπου ο Λάτσης έχει κάνει συμφωνίες για εργαζόμενους από Αίγυπτο, Πακιστάν και άλλες χώρες για ένα έργο εκατομμυρίων ευρώ, είδαμε τι σημαίνει καταπίεση και ρατσισμός. Τον Δεκέμβρη με πρωτοβουλία μας κατέβηκε ένα μεγάλο κομμάτι στην απεργία των οικοδόμων και γράφτηκε στο συνδικάτο. Και αυτό βάζει την πίεση στην Αριστερά να κάνει βήματα. Έτσι το συνδικάτο φώναζε “σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά” και “εργάτες ενωμένοι” ενάντια στο Λάτση και τον Μυτιληναίο που ευθύνονται για τα εργατικά ατυχήματα εκεί», τόνισε.

«Τα σύνορα είναι εγκλήματα, βία, πεδίο θανατοπολιτικής», τόνισε η Δήμητρα Λιναρδάκη, δικηγόρος, περιγράφοντας τις απαγωγές μεταναστών από μασκοφόρους, τους εμβολισμούς προσφυγικών σκαφών από το λιμενικό, τις επαναπροωθήσεις και τους πνιγμούς όπως στην Πύλο και τη Χίο, τη στοχοποίηση αλληλέγγυων.

Στη συνέχεια ενημέρωσε για την πρόσφατη άσκηση ποινικής δίωξης κατά λιμενικών για ναυάγιο προσφύγων στη Χίο τον Οκτώβρη του ’23, «μια φοβερή εξέλιξη», όπως είπε, καθώς «είχε τα ίδια χαρακτηριστικά, το λιμενικό τους εμβόλισε και έστησε το αφήγημα ότι η βάρκα εμβόλισε το λιμενικό. Και τώρα είναι υπόλογοι για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο».

«Το χτεσινό θεατρικό δείχνει ακριβώς τι έγινε στην Πύλο. Την “ευθανασία της φάλαινας” και μετά την προσπάθεια να το φορτώσουν στους εννιά Αιγύπτιους. Θα μπορούσε να περάσει αλλά χάρη στους επιζώντες, τους συγγενείς, τους δικηγόρους, το κίνημα, τα σωματεία, καταφέραμε 63 επιζώντες να κάνουν μηνύσεις, οι 9 Αιγύπτιοι να αθωωθούν, να υπάρξει κατηγορία και ποινική δίωξη για το λιμενικό», συνέχισε, υπογραμμίζοντας ότι  «θα είναι σκληρή μάχη» γιατί είναι μάχη ενάντια στο κράτος και τους θεσμούς, ενάντια στο νέο ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου, ενάντια στην κερδοφορία των κρατών που «θα απελαύνουν πρόσφυγες για να κερδίζουν φράγκα».

Κλιμάκωση

«Κάθε φορά που υπάρχει προεκλογική περίοδος, υπάρχει κλιμάκωση του ρατσισμού. Η ΝΔ μέσα στην κρίση της το ίδιο προσπαθεί και τώρα, λέει ότι τα σύνορα θα κλείσουν, όσοι έχουν πάρει άσυλο θα φύγουν, χαρτιά δεν θα πάρει κανείς. Με ανοίγματα στην ακροδεξιά», είπε η Κατερίνα Θωίδου.

«Η Αριστερά στην ρατσιστική έξαρση της κυβέρνησης δεν δίνει τις μάχες που θα έπρεπε», συνέχισε. «Το μανιφέστο του Τσίπρα δεν έχει τίποτα για τους μετανάστες, λες και δεν είναι κομμάτι της εργατικής τάξης. Όμως επειδή υπάρχει κόσμος στα συνδικάτα, στη νεολαία, στις γειτονιές, που έχει κάνει βήματα ριζοσπαστικοποίησης, οι δυνατότες είναι τεράστιες. Και επειδή ανοίγουν συνεχώς το θέμα της υπογεννητικότητας, να βγούμε επιθετικά ότι η λύση είναι να ανοίξουν τα σύνορα, τα παιδιά να πηγαίνουν σχολείο, οι χιλιάδες μετανάστες να φέρουν τις οικογένειές τους εδώ».

Στην πρόσφατη ενωτική συγκέντρωση όλης της Αριστεράς έξω από το Υπουργείο Μετανάστευσης ενάντια στην ανάκληση ασύλου του Τζαβέντ, ύστερα από πρωτοβουλία της ΚΕΕΡΦΑ και του ΣΕΚ Πειραιά, αναφέρθηκε ο Σπύρος Παντελιός, μέλος του τοπικού πυρήνα, τονίζοντας ότι είναι παράδειγμα ενιαιομετωπικής δράσης και θυμίζοντας αντίστοιχες επιτυχημένες εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις στο Ναυτοδικείο.

Στις μάχες των εργαζόμενων στα νοσοκομεία, που «αγκαλιάζουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες», στάθηκε η Μαρία Χαρχαρίδου, από το ΓΝΑ Γεννηματάς. Σε αυτές ανέδειξε το ρόλο των μελών του ΣΕΚ που μιλούν ανοιχτά για τα ζητήματα του ρατσισμού και της ισλαμοφοβίας στους συναδέλφους τους και τόνισε πόσο μεγάλη μάχη είναι το κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης όπου «τους απομονώνουν για να μην τους βλέπουμε. Πρέπει να το σπάσουμε, να μπούμε μέσα στα καμπ». Ενώ συμπλήρωσε ότι είναι μια μάχη με διάρκεια, που χρειάζεται «επιμονή και υπομονή όπως με τη ΧΑ».

Ανάλογες εικόνες έφερε ο Ραφαήλ Καστρίτσης από τον ιδιωτικό τομέα. «Δίνουμε τις οικονομικές μαζί με τις πολιτικές μάχες», είπε, φέρνοντας ως παράδειγμα το Σωματείο που δημιουργήθηκε πρόσφατα στο χώρο του και στο οποίο γράφτηκαν όλοι οι εργαζόμενοι, ντόπιοι και μετανάστες, γεγονός που ήταν κομβικό για νίκες όπως η υπογραφή ΣΣΕ.

«Το κίνημα προχωρά με μάχες και σταθμούς» τόνισε ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ. «Στις 28 Μάρτη φέτος τσακίστηκε η εικόνα ότι η ακροδεξιά σαρώνει. Τα εκατομμύρια στις ΗΠΑ, το μισό εκατομμύριο στο Λονδίνο, οι τριακόσιες χιλιάδες στην Ιταλία άνοιξαν το δρόμο για να ηττηθεί ο Όρμπαν. Επόμενος σταθμός είναι η 19 Ιούνη. Το να στείλουμε τους δολοφόνους της Πύλου στη φυλακή, να εμποδίσουμε την απέλαση του Τζαβέντ σημαίνει να κατεβάσουμε χιλιάδες εκείνη τη μέρα. Να βάλουμε σε κίνηση τους πάντες. Πλατιά και δυναμικά σε όλες τις πόλεις».

«Η 28 Μάρτη ήταν από τα πιο μεγάλα και ενωτικά συλλαλητήρια των τελευταίων χρόνων και στη Θεσσαλονίκη», είπε η Δήμητρα Κομνιανού, φέροντας την εικόνα από την πόλη και τις μάχες που δίνει ενάντια στον ρατσισμό και τους φασίστες. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε «στο κέντρο κράτησης της Σιντικής στις Σέρρες όπου τον Μάη 650 μετανάστες έκαναν απεργία πείνας ενάντια στην κράτησή τους σε αυτό το κολαστήριο. Οι μετανάστες είναι ήδη κομμάτι της τάξης μας, ολόκληρη η τουριστική βιομηχανία πάνω τους. Μπορούμε να κερδίσουμε», κατέληξε.