Τα Κέντρα Κοινότητας έχουν αναλάβει την επιδοματική πολιτική της χώρας και ό,τι άλλο αφορά τις κοινωνικές υπηρεσίες, όπως ψυχολογική υποστήριξη, εισαγγελικές εντολές για παιδιά, αστέγους, και άλλα. Σιγά σιγά έχουν αρχίσει να αναλαμβάνουν ΜΚΟ και, όπως έχει δείξει η εμπειρία, αν θέλουν να διαλύσουν κάτι πρώτα το περνούν από τους δήμους, το υποβαθμίζουν και μετά το ιδιωτικοποιούν. Το ίδιο έχουν κάνει με τις υπηρεσίες πρασίνου, με την ανακύκλωση, με τις τεχνικές υπηρεσίες. Η κοινωνική πολιτική με την ευρύτερη έννοια που έχει να κάνει με ευάλωτες ομάδες, όπως πρόσφυγες, μετανάστες, άστεγους, Ρομά, κτλ, είναι μια τεράστια αγορά για τον καπιταλισμό, στην οποία διακινούνται μεγάλα κεφάλαια. Για παράδειγμα, ένα από τα πιο πρόσφατα προγράμματα που ξεκίνησαν τα Κέντρα Κοινότητας είναι το “Στέγη και Εργασία”, που το έφτιαξε η ΜΚΟ Ίασις και το τρέχουν μαζί με το υπουργείο. Γίνεται ένα τεράστιο αλισβερίσι, την ίδια στιγμή που το μοντέλο του ελαστικού εργαζόμενου, που μόνος του διαπραγματεύεται τη σύμβασή του, συνεχίζει να αναπαράγεται μέχρι να κυριαρχήσει και στους ίδιους τους δήμους.

Η ένταξη των Κέντρων Κοινότητας στο νέο ΕΣΠΑ εγκρίθηκε, πάλι τελευταία στιγμή, αλλά μόνο ως δομές και όχι ως προσωπικό. 1.200 εργαζόμενοι πανελλαδικά, που στην πλειοψηφία τους είναι επιστημονικές ειδικότητες -κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι, μεταφραστές, πολιτισμικοί διαμεσολαβητές- κινδυνεύουν να πεταχτούν στην ανεργία. Και ταυτόχρονα θα μείνει μετέωρος και όλος αυτός ο κόσμος που εξυπηρετείται. Το Υπουργείο κρύβεται, όπως κάνει και σε όλους τους κλάδους. Καλύπτουμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες και λόγω και της ευαισθησίας του αντικειμένου χρειάζεται η σταθερότητα. Όχι μόνο για να δοθεί η δυνατότητα στους εργαζόμενους να χτίσουν μια φυσιολογική ζωή, αλλά και για τους ωφελούμενους, που τόσα χρόνια έχουν αναπτύξει σχέσεις με τους συναδέλφους.

Προσλήψεις

 Ένα ακόμα θέμα που βάζει η απεργία μας είναι να γίνουν επιπλέον προσλήψεις. Ο φόρτος εργασίας και ο χρόνος που τρώει η γραφειοκρατική δουλειά είναι τεράστιος, πράγμα που δεν αφήνει και τις επιστημονικές ειδικότητες να κάνουν τη δουλειά για την οποία έχουν προσληφθεί, δηλαδή οι ψυχολόγοι να κάνουν συνεδρίες, οι κοινωνιολόγοι εισαγγελικές παραγγελίες, κτλ. 

Συνολικά το κοινωνικό κράτος είναι υπό διάλυση. Υπάρχει η αντίληψη που λέει ότι αυτό συμβαίνει γιατί αυτοί που μας κυβερνούν είναι άχρηστοι. Υπάρχει όμως και η άλλη αντίληψη, που είναι και η δική μου, ότι αυτή είναι η δουλειά τους. Το διαλύουν για να τα πουλήσουν σε ιδιωτικά κεφάλαια, όπως έκαναν στον ΟΣΕ και παντού. Έχουμε ένα καπιταλισμό σε διαρκή κρίση, που δημιουργεί τις προϋποθέσεις οικονομικού, κοινωνικού, αλλά και πολιτικού αποκλεισμού σε ολοένα και μεγαλύτερους πληθυσμούς. Η ακρίβεια έχει χτυπήσει ταβάνι, η φτώχεια μεγαλώνει και δεν μπορούμε να αντεπεξέλθουμε ούτε εμείς οι εργαζόμενοι, όχι μόνο οι ωφελούμενοι. Με όλη αυτή την εργασιακή εξουθένωση και την ανασφάλεια κάποιοι συνάδελφοι παραιτούνται. 

Ταυτόχρονα επιδιώκεται να γίνει πιο δύσκολη και η ενασχόληση με τα σωματεία. Δεν τα χουν καταφέρει. Το σωματείο μας σήμερα είναι πολύ πιο ισχυρό. Έχει δώσει μάχες σε πάρα πολλά μέτωπα, έχει υπερασπιστεί συναδέλφους που απολύθηκαν άδικα, δεν έχουμε λείψει από καμία πανεργατική απεργία. Υπάρχουν συλλογικές διαδικασίες, έχουμε κάνει ήδη εφτά γενικές συνελεύσεις σε λιγότερο από ένα χρόνο, ώστε να είναι το σωματείο αποκούμπι για όλους τους εργαζόμενους. Θέλουμε να είμαστε συντονισμένοι και να στηρίξουμε τους αγώνες όλων των εργαζόμενων στους δήμους, γι' αυτό η ΠΟΕ-ΟΤΑ θα έπρεπε να δεχτεί τους συμβασιούχους εργαζόμενους και τα σωματεία τους και να μην αναπαράγεται το αντιεπιστημονικό και αντεργατικό σκεπτικό των εργαζόμενων δύο ταχυτήτων.