
Σε αυτά και δεκάδες άλλα ερωτήματα προσπαθεί οργανωμένα και πλουραλιστικά να απαντήσει εδώ και χρόνια το Φεστιβάλ «Μαρξισμός» που οργανώνει το ΣΕΚ με δεκάδες συζητήσεις. Αποτελεί συνάντηση αγωνιστών και διανοούμενων από όλη την Ελλάδα και όχι μόνο. Και συχνά μέσα από τον «Μαρξισμό» έχουν προκύψει απαντήσεις, κινηματικές και πολιτικές πρωτοβουλίες που προχώρησαν τους προβληματισμούς και έδωσαν λύσεις. Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. οφείλει πολλά στη διαδικασία αυτή, καθώς και βήμα έδωσε στους αγωνιστές της και συζητήσεις συγκρότησης οργάνωσε. Το αντιφασιστικό κίνημα επίσης. Μακάρι όλες οι πολιτικές οργανώσεις να είχαν τη διάθεση και τη δυνατότητα να οργανώνουν παρόμοια think tanks. Τον περιμένουμε με ενδιαφέρον.
Προσωπικά ως φοιτήτρια της Γαλλικής Φιλολογίας ένα κομμάτι που με ενδιαφέρει ιδιαίτερα όσον αφορά τις θεματικές του είναι ο Μάης του ’68, για τον οποίο θα προβληθεί και ταινία, όπως και οι συζητήσεις «Η κοινωνία αλλάζει με επαναστάσεις» και «Μαρξ, Ένγκελς, Λένιν, Τρότσκι, Ρόζα, Γκράμσι - Η επαναστατική παράδοση του Μαρξισμού». Τα παραπάνω είναι θέματα που θίχτηκαν στο μάθημα της Ιστορίας της σχολής μου και το θεωρώ σημαντικό να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου πάνω σε αυτά.
Το φεστιβάλ Μαρξισμού όμως προχωράει πέρα από τα όρια του ακαδημαϊσμού. Δεν προσφέρει απλά παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων αλλά μια πιο βαθιά ανάλυση των αιτιών αυτών των εξεγέρσεων αλλά και της παρακαταθήκης που άφησαν για τα κινήματα που ξεσπάνε σήμερα. Εξίσου ενδιαφέρουσες είναι και οι υπόλοιπες θεματικές καθώς αφορούν την κοινωνία μας και πρέπει να γνωρίζουμε τι συμβαίνει σε αυτή και πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά της.

Οι απεργιακές μάχες που άνοιξαν όλο το προηγούμενο διάστημα με απεργίες στα νοσοκομεία, σε εκπαιδευτικούς, οι καταλήψεις των φοιτητών ,του καλλιτεχνών μας έδωσαν τη δυνατότητα να ανοιχτούμε και να γνωρίσουμε πάρα πολύ κόσμο. Να μιλήσουμε πολιτικά μαζί τους και πολλές φορές να τους κερδίσουμε στην προοπτική μας.
Στην προοπτική του ότι οι αγώνες μας είναι αυτοί που μπορούν να τσακίσουν τη Νέα Δημοκρατία και να σταματήσουν τις καθημερινές επιθέσεις. Αλλά και στην προοπτική του ότι οι κοινωνίες μπορούν να αλλάζουν συθέμελα, και αυτό γίνεται με τις εργατικές επαναστάσεις.
Ανοίγονται διαρκώς και από όλο τον κόσμο συζητήσεις όπως για παράδειγμα για το ποια είναι η δύναμη που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα και πώς. Ο κόσμος αναζητεί, ψάχνει, θέλει να μάθει. Πέρα από τις καθημερινές μας παρεμβάσεις στους εργατικούς χώρους και στις γειτονιές για τους αγώνες και τις εκλογές, ανοίγονται συζητήσεις για το μαρξιστικό φεστιβάλ που πραγματοποιείται εδώ και 35 χρόνια.
Φέτος είναι η πιο επίκαιρη στιγμή να μάθεις, να ακούσεις, να αγωνιστείς. ‘Οπως λέει η Ιωάννα, καινούργια συντρόφισσα στα δυτικά Θεσσαλονίκης: οι άνθρωποι ζητούν απαντήσεις στα τεράστια και ο Μαρξισμός είναι μία πολύ καλή ευκαιρία και να βρεθούμε να συζητήσουμε και να δούμε πώς θα πάμε παρακάτω.
Οργανώνουμε και φέτος τη συμμετοχή μας από τη Θεσσαλονίκη στο τριήμερο στη Νομική της Αθήνας. Με στόχο να κατεβούμε μαζί με αγωνίστριες και αγωνιστές από όλα τα μέτωπα!
Το φεστιβάλ Μαρξισμός ξεχωρίζει για δύο βασικούς λόγους. Ο πρώτος είναι το πλήθος των συζητήσεων και η ευρύτητα των θεμάτων που αγγίζει. Από την ιστορία, την φιλοσοφία, την οικονομία αλλά και τις μάχες της καθημερινότητας, τον συνδικαλισμό, την επικαιρότητα.
Δεν είναι όμως απλά παράλληλες συζητήσεις που γίνονται αποκομμένες η μία από την άλλη χωρίς ιδιαίτερο στόχο. Στην πραγματικότητα αποτελούν τις διάφορες όψεις της μάχης για την επανάσταση και την ανατροπή του καπιταλισμού. Αυτή η σύνδεση δεν είναι θεωρητικό σχήμα. Την κάνουν πράξη οι ίδιοι οι συμμετέχοντες στο φεστιβάλ.
Οι συνδικαλιστές/ριες, οι ακτιβιστές/ριες, οι επαναστάτες/ριες που συμμετέχουν σε κάθε συζήτηση και την ζωντανεύουν με τις εμπειρίες, τις γνώσεις και τις προτάσεις τους. Πάντα με ξεκάθαρο στόχο την επομένη του φεστιβάλ να είμαστε όλοι λίγο πιο έτοιμοι να συνεχίσουμε την μάχη για την ανατροπή αυτού του συστήματος.
Ο δεύτερος λόγος είναι ο αληθινά συλλογικός τρόπος με τον οποίο γίνονται οι συζητήσεις. Οι εισηγητές απλά δίνουν το έναυσμα και έπειτα ο καθένας έχει το χρόνο και την άνεση να αναπτύξει και να εκφράσει τις σκέψεις του. Και η συζήτηση συνεχίζεται στα διαλείμματα, στις εκθέσεις του φεστιβάλ, στο μαρξιστικό βιβλιοπωλείο. Τίποτα δεν υποκαθιστά το διάβασμα αλλά οι ιδέες μόνο όταν μοιράζονται και αντιπαρατίθενται αποκτούν πραγματική υπόσταση και γίνονται όπλο για να δώσουμε τις μάχες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Σαν εργαζόμενοι στον επισιτισμό, έναν κλάδο που πρωτοστάτησε τον τελευταίο χρόνο στις απεργίες για καλυτέρευση των συνθηκών δουλειάς και για συλλογικές συμβάσεις εργασίας, έχει μεγάλη σημασία η παρουσία μας στο φεστιβάλ. Και για να μοιραστούμε τις εμπειρίες από αυτές τις μάχες αλλά και για να συζητήσουμε πως από εδώ και πέρα θα δυναμώσουμε ακόμα περισσότερο το συνδικάτο μας και θα το βάλουμε μπροστά για να δώσουμε και τις πολιτικές μάχες απέναντι στο σεξισμό, στο φασισμό και σε όποια κυβέρνηση προκύψει μετά τις εκλογές.

