Άλλη μια καταγγελία που ήρθε στην ΚΕΕΡΦΑ αποκαλύπτει τις απάνθρωπες συνθήκες στις οποίες κρατούνται εκατοντάδες μετανάστες στην Αμυγδαλέζα χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα.
«Βρίσκομαι υπό κράτηση εδώ κι 11 μήνες χωρίς να μου έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, χωρίς απόφαση του εισαγγελέα ή του αρμόδιου δικαστηρίου» λέει ο μετανάστης που έκανε την καταγγελία και για ευνόητους λόγους διατηρούμε την ανωνυμία του. Στην Αμυγδαλέζα «η κατάσταση χαρακτηρίζεται από συστηματική παραβίαση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων» καταγγέλει.
Αναφορικά με την ιατρική περίθαλψη «η βοήθεια είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις βασικά φάρμακα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του κρυολογήματος ή της γρίπης. Ο γιατρός λέει “Πιες λίγο τσάι και θα περάσει”. Τα άτομα με χρόνιες παθήσεις και οξείς πόνους δεν λαμβάνουν πάντα τις απαραίτητες εξετάσεις και φάρμακα. Όλοι περιμένουν να φτάσει η κρίσιμη στιγμή και καλούν το ΕΚΑΒ. Κατά την άφιξη στο Κέντρο (όπου βρίσκονται άνθρωποι από όλο τον κόσμο με διάφορες ειδικές περιφερειακές λοιμώξεις και παθολογίες) πραγματοποιείται μόνο μια συνέντευξη, μερικές φορές μάλιστα όχι από γιατρό, αλλά από κοινωνικό λειτουργό. Δεν γίνονται στοιχειώδεις εξετάσεις αίματος και ακτινογραφίες πνευμόνων. Η διαμονή των ανθρώπων γίνεται σε μικτούς χώρους και κανείς δεν ξέρει από τι πάσχει ο γείτονάς σου. Επίσης, δεν υπάρχουν πληροφορίες για τους οροθετικούς...
Η διατροφή είναι πενιχρή και μονότονη. Η μερίδα είναι υπολογισμένη για ένα παιδί 10-15 ετών. Οι άνθρωποι είναι συνεχώς πεινασμένοι, κλέβουν φαγητό ο ένας από τον άλλο. Δεν υπάρχει δυνατότητα για στοιχειώδη βρασμό νερού για τσάι και άλλα ροφήματα…
Όλα τα κοντέινερ διαμονής βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Οι οροφές έχουν διαρροές, δεν υπάρχουν εξώπορτες και εσωτερικές πόρτες, τα παράθυρα, όπου υπάρχουν, δεν κλείνουν, οι τουαλέτες και τα ντους δεν πληρούν καμία υγειονομική προδιαγραφή. Εκατομμύρια κατσαρίδες και μια στρατιά ποντικών, που δεν φοβούνται πια τίποτα και κανέναν. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να ζουν σε συνθήκες υπερπληθυσμού, χωρίς κατάλληλο αερισμό και θερμοκρασία. Η διαμονή γίνεται ακόμη και σε ενδιάμεσα δωμάτια, στο πάτωμα. Οπτικά, όλα αυτά θυμίζουν μάλλον στάβλο και όχι Κέντρο για μετανάστες στην ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.
Τα προϊόντα προσωπικής υγιεινής (οδοντόκρεμα, οδοντόβουρτσα και 100 ml σαμπουάν) δίνονται μία φορά για όλη τη διάρκεια της διαμονής (σύμφωνα με τον νέο νόμο, έως δύο χρόνια). Μετά από μια εβδομάδα, οι άνθρωποι δεν έχουν πια τίποτα για να πλυθούν. Δεν υπάρχουν καθόλου συνθήκες για το πλύσιμο ρούχων και λευκών ειδών, δεν δίνονται λεκάνη και απορρυπαντικό.
Δεν υπάρχουν κλινοσκεπάσματα και πετσέτες. Οι άνθρωποι κοιμούνται σε γυμνά, παλιά και ακατάλληλα για χρήση κομμάτια αφρού, που κάποτε ήταν στρώματα. Το χειμώνα υπάρχει καταστροφική έλλειψη κουβερτών, ενώ δεν παρέχονται καθόλου μαξιλάρια…
Σε τέτοιες άγριες συνθήκες οι άνθρωποι κρατούνται για μήνες και χρόνια.
Η έλλειψη επαρκούς αντίδρασης εκ μέρους της διοίκησης του Κέντρου σε αυτά τα προβλήματα οδηγεί πολύ συχνά σε θλιβερές συνέπειες. Συγκεκριμένα, στον θάνατο κρατουμένων, σε συνεχείς φασαρίες, σε εσωτερικές κλοπές κ.λπ.
Αντί να επιλύει τα ανθρωπιστικά προβλήματα, η διοίκηση καταφεύγει μόνο στην ενίσχυση των μέτρων εξαναγκασμού» υπογραμμίζει μεταξύ άλλων η καταγγελία, ζητώντας «να αποσταλεί ανεξάρτητη επιτροπή για την παρακολούθηση των συνθηκών κράτησης. Να επισημανθεί στη διοίκηση η ανάγκη για την κατάλληλη οργάνωση των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων, καθώς και για την παροχή νομικής και ιατρικής υποστήριξης στους κρατούμενους. Να συμβάλει στην καταπολέμηση της απάνθρωπης μεταχείρισης των κρατουμένων και της σκόπιμης παράτασης της κράτησής τους σε αυτό το ίδρυμα, το οποίο δεν είναι κατάλληλο για ανθρώπους».