Η Νέα Δημοκρατία, μετά την επίθεση με τα γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη, αποφάσισε ότι βρήκε το ζήτημα της προεκλογικής περιόδου που θα τη σώσει από την ήττα: Ποιοι είναι δολοφόνοι; Τα κόμματα της αντιπολίτευσης που «δημιουργούν τοξικό κλίμα» με τις καταγγελίες τους ή ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του που «κάνουν τα πάντα για να σώσουν τη χώρα»;
Πραγματικά αξίζει να απαντήσουμε και στα δυο σκέλη αυτού του προεκλογικού διλήμματος.
Δολοφόνοι είναι ο Μητσοτάκης και ο Δένδιας που συμμετέχουν στο πλευρό του Νετανιάχου και του Τραμπ στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων και στα εγκλήματα πολέμου στο Ιράν και στο Λίβανο. Χιλιάδες τα νεκρά γυναικόπαιδα στη Γάζα και δίπλα τους οι μικρές μαθήτριες του Ιράν από την πρώτη μέρα των βομβαρδισμών.
Δολοφόνοι είναι ο Μητσοτάκης και ο Καραμανλής που έτρεξαν και τρέχουν να μπαζώσουν το έγκλημά τους στα Τέμπη. Ο Μητσοτάκης και ο Πλεύρης που συνεχίζουν τον πόλεμο κατά προσφύγων και μεταναστών δίπλα στους 650 νεκρούς της Πύλου. Σύσσωμη η κυβέρνηση για τις ζωές που χάνονται καθημερινά σε εργατικά «ατυχήματα» καθώς οι υπουργοί διαλύουν κάθε υπηρεσία επιθεώρησης και προστασίας, από τη Βιολάντα μέχρι το Ελληνικό.
Μισητή κυβέρνηση
Είναι εξοργιστική η κατηγορία ότι η αντιπολίτευση δημιουργεί τοξικό κλίμα με τις καταγγελίες της. Η κυβέρνηση είναι μισητή για τα εγκλήματά της και ο κόσμος έχει βγει ξανά και ξανά στους δρόμους για να την καταγγείλει. Η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση βρέθηκε σε κάθε περίπτωση να αντιδρά καθυστερημένα και μουδιασμένα. Πρώτα βγήκε ο κόσμος στους δρόμους για τα Τέμπη και ύστερα ήρθαν οι ομιλίες στις επιτροπές της Βουλής. Οι διαδηλωτές πολιορκούσαν την πρεσβεία του Ισραήλ ενώ η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση μιλούσε ακόμα για το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα». Αφωνία για την Πύλο, λήθη για τις νεκρές εργάτριες της Βιολάντα.
Ο Μητσοτάκης θέλει να πιέσει τον Τσίπρα και τον Ανδρουλάκη να συνεργαστούν για να απομονώσουν τα «ακραία στοιχεία» της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω για να επιμείνουμε στην κοινή δράση όλου του κόσμου της Αριστεράς στον αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση των δολοφόνων.
Δεν βρισκόμαστε σε κάποια ήρεμη προεκλογική περίοδο. Δίνουμε συνέχεια στις μάχες που ξεδιπλώθηκαν και με τις απεργίες και με τα συλλαλητήρια του Pride και με τα αντιρατσιστικά συλλαλητήρια για τα τρία χρόνια από το έγκλημα της Πύλου.
Αυτή την Τρίτη 7/7 διαδηλώνουμε όλοι/όλες/όλα μαζί ενάντια στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και τα σχέδια για κλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή. Την Πέμπτη 9/7 συμμετέχουμε στην εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τον αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό των αγώνων.
Την επόμενη Τρίτη 14 Ιούλη οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο απεργούν ξανά ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης να καταργήσει τη μονιμότητα και να αναθεωρήσει το άρθρο 16 για τα Πανεπιστήμια. Ξεκινάει ένα διήμερο που κορυφώνεται την επόμενη μέρα με την εκδήλωση στην πλατεία του Δημαρχείου της Αθήνας με θέμα «Αντίσταση και επανάσταση σε έναν κόσμο πολέμων και καταστροφών».
Όπως τονίζει το δελτίο τύπου για την εκδήλωση: «Όλοι, όλες, όλα που έχουμε απεργήσει και διαδηλώσει επιμένοντας ότι «Τέμπη-Πύλος-Παλαιστίνη, δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη», διεκδικούμε μια Αριστερά που μπορεί να ενώνει τους αγώνες και να τους οδηγεί τη νίκη. Με προοπτική να βάλουμε τέρμα στο σύστημα που βάζει το κέρδος πάνω από τις ζωές μας.
Σε αυτά τα πλαίσια, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα οργανώνει κύκλο ανοιχτών εκδηλώσεων πανελλαδικά με συμμετοχή ομιλητών/ριών από τα σωματεία, τα κινήματα και την Αριστερά. Για να βγούμε πιο δυνατοί μέσα από την κοινή δράση και τον συντροφικό διάλογο».
Παλεύουμε μαζί και συζητάμε για το δρόμο προς τη νίκη για να τελειώνουμε με την κυβέρνηση των δολοφόνων και το σύστημα που υπηρετεί.