Χιλιάδες πλημμύρισαν το Πάρκο Γουδή το τριήμερο 3-5 Ιούλη στο Aντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας, συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις, τις συναυλίες και τις συζητήσεις, φέρνοντας μαζί τον κόσμο που έχει δώσει μαζικά το παρών σε όλες τις μάχες: στο αντιπολεμικό κίνημα και την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, στα αντιρατσιστικά συλλαλητήρια για να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι της Πύλου, στην αλληλεγγύη στα κατειλημμένα Προσφυγικά, στις αντισεξιστικές μάχες ενάντια στην γυναικεία και ΛΟΑΤΚΙ+ καταπίεση, στις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις για να μην ξαναβγούν στους δρόμους τα ορφανά της Χρυσής Αυγής.
Όλα τα σταντ των συλλογικοτήτων, των κοινοτήτων μεταναστών/ριών και προσφύγων/ισσών, των οργανώσεων της Αριστεράς κλπ μετατράπηκαν σε σημεία συνάντησης και ενημέρωσης για τις μάχες της περιόδου. Ανάμεσά τους, τα τραπεζάκια της ΚΕΕΡΦΑ, της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο, της Εργατικής Αλληλεγγύης και του Μαρξιστικού Βιβλιοπωλείου έγιναν πόλος έλξης για πλήθος κόσμου που άνοιγε την πολιτική συζήτηση για όλα τα θέματα και προμηθευόταν προκηρύξεις, έντυπα, βιβλία, κονκάρδες και μπλούζες με αντιπολεμικά και αντιρατσιστικά μηνύματα. Ενώ οι παρεμβάσεις που έκαναν οι αγωνιστές/ριές τους σε μια σειρά εκδηλώσεις του φεστιβάλ έπαιξαν προωθητικό ρόλο για την ενίσχυση και τη συνέχεια των αγώνων.
Συνολικά το τριήμερο έκφρασε την ενότητα των εργατών/ριών και της νεολαίας, πέρα από καταγωγές, θρησκείες, γλώσσες, χρώμα δέρματος ή φύλο. Και έστειλε ηχηρό μήνυμα ότι ο κόσμος βρίσκεται στα κάγκελα ενάντια στην χυδαία ρατσιστική εκστρατεία της κυβέρνησης που πάει χέρι-χέρι με την ψήφιση του Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ, την συγκάλυψη του εγκλήματος της Πύλου, τη συνενοχή στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, τα σεξιστικά εγκλήματα, τις επιθέσεις των Πλεύρηδων και των Βορίδηδων στο κίνημα αλληλεγγύης βάζοντας στο στόχαστρο τον Τζαβέντ Ασλάμ με την ανάκληση του ασύλου του.
Πολύ δυνατή ήταν την πρώτη μέρα η εκδήλωση «Οι ΗΠΑ των αντιστάσεων: ο κόσμος του αγώνα ενάντια στον τραμπισμό» για το κίνημα στην Αμερική. Οι συνδικαλιστές Κρις Σμόλς του συνδικάτου της Amazon και Κίραν Κνούτσον από την Μινεάπολη έδωσαν τις συγκλονιστικές εξελίξεις με την εργατική τάξη να οργανώνεται σε συνδικάτα και να μπαίνει μπροστά με απεργίες για να τσακιστεί η δράση της ICE. Η έμπνευση που μετέδωσαν στο ακροατήριο ήταν μεγάλη, ενώ εκ μέρους της ΚΕΕΡΦΑ τονίστηκε πόσο σημαντικός είναι ο παγκόσμιος συντονισμός των κινημάτων όπως έγινε φέτος με τα εκατομμύρια στους δρόμους παντού στις 28 Μάρτη.
Αντίστοιχα μαχητική ήταν τη δεύτερη μέρα η εκδήλωση «Θα φτάσουμε στη Γάζα ό,τι και να γίνει – Το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη» με κεντρικό καλεσμένο τον Σαΐφ Αμπουκεσέκ από το Global Sumud Flotilla. Ο Σαΐφ τόνισε πόσο κρίσιμη είναι η διαρκής καθημερινή δράση για την Παλαιστίνη στο πλευρό της Αντίστασης. Πατώντας πάνω στην τοποθέτησή του, ο Στέλιος Μιχαηλίδης από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο κάλεσε στους επόμενους σταθμούς του κινήματος, το αντιπολεμικό συλλαλητήριο στις 7 Ιούλη ενάντια στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, τις πανελλαδικές κινητοποιήσεις στο πλευρό της Παλαιστίνης στις 10 Αυγούστου, τη διεθνή αντιπολεμική μέρα δράσης στις 10 Οκτώβρη, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για κλιμάκωση με απεργιακές κινητοποιήσεις που θα τσακίσουν την ελληνική εμπλοκή στη γενοκτονία.
Αγωνιστικό κλίμα επικρατούσε και στις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν οι Social Waste, σε ένα δυνατό τραγούδι για τον Παύλο Φύσσα και με την παρουσία της Μάγδας Φύσσα στο χώρο, ηλέκτρισαν την ατμόσφαιρα και το σύνθημα «Ο Παύλος ζει, τσακίστε τους ναζί» ήχησε δυνατά από εκατοντάδες νέους και νέες. Απέναντι στη Χρυσή Αυγή που επιχειρεί να ανασυνταχθεί, η νεολαία και οι εργαζόμενοι υπερασπίζονται τη νίκη της καταδίκης της ως ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης.
Πύλος
Τρία χρόνια μετά το έγκλημα της Πύλου, το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ φιλοξένησε την τελευταία μέρα την μαχητική θεατρική παράσταση «Η ευθανασία της φάλαινας» της Πρωτοβουλίας Καλλιτεχνών και Ακτιβιστών «Δικαιοσύνη για την Πύλο» σε συνεργασία με την ΚΕΕΡΦΑ στηριγμένη στο έργο του Θανάση Τριαρίδη.
Η παράσταση έδωσε την ευκαιρία να μπει στο κέντρο της προσοχής η πιο μεγάλη μάχη ενάντια στον ρατσισμό και τους φασίστες: η μάχη για να γίνει η δίκη στο Ναυτοδικείο και να πάνε στη φυλακή τα 21 στελέχη του Λιμενικού που προκάλεσαν τον πνιγμό των 650 προσφύγων. Το έργο ενθουσίασε τον κόσμο του φεστιβάλ και τα μέλη της Πρωτοβουλίας καταχειροκροτήθηκαν.
«Δεν πρέπει να περάσει η συγκάλυψη του εγκλήματος», είπε ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ, στο τέλος της παράστασης. «Θέλουμε σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά ενάντια στις κυβερνήσεις, τους εθνικιστές και την Ευρώπη-Φρούριο που τα έχουν ανοιχτά για επιχειρηματίες, πολεμοκάπηλους και γενοκτόνους. Καλούμε κάθε συνδικαλιστική οργάνωση, κάθε αντιρατσιστική κίνηση, κάθε φοιτητικό σύλλογο να φιλοξενήσει την παράσταση στο χώρο του και να συμμετέχει στην καμπάνια για να χτίσουμε μαζικό κίνημα ενάντια στους δολοφόνους», συνέχισε, ενώ κάλεσε και στον επόμενο σταθμό που θα είναι μεγάλη κινητοποίηση τον Σεπτέμβρη στο Ναυτοδικείο, το οποίο μετά τις 31 Ιούλη μεταφέρεται από τον Πειραιά στην Αθήνα.
Ακολούθησε συζήτηση με τον συγγραφέα του έργου και την Έφη Δούση από τη Ομάδα Νομικών που εκπροσωπεί τους επιζώντες και τις οικογένειες των θυμάτων του ναυαγίου στο Ναυτοδικείο. Ο Θ. Τριαρίδης ανέδειξε το ρόλο της τέχνης ως αιχμηρό δόρυ της αντιρατσιστικής και αντιφασιστικής πάλης. «Πολιτικό θέατρο είναι αυτό που πασχίζει να μιλήσει για τα εγκλήματα του παρόντος την ώρα που γίνονται», είπε, θυμίζοντας τα θεατρικά έργα του Μπρέχτ στην Γερμανία του Μεσοπολέμου που προειδοποιούσαν έγκαιρα για τον Τρόμο και την Αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ του Χίτλερ.
«Το έργο που είδατε δεν έγινε για να γυρέψει υψηλή τέχνη. Έγινε γιατί στη χώρα μας συντελείται ένα εξακολουθητικό διαρκές αδιανόητο έγκλημα εναντίον των μεταναστών. Δολοφονούνται οργανωμένα από το 2020 χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η θανατοπολιτική δεν έχει ξεκινήσει από νωρίτερα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ηθικός και φυσικός αυτουργός των δολοφονιών μέσα από τη διαδικασία των επαναπροωθήσεων, των εγκλημάτων στο φράχτη του Έβρου, των παρακρατικών συμμοριών», συνέχισε, αναφέροντας μια σειρά εγκλήματα με τελευταίο στη Χίο τον Φλεβάρη.
«Η διαδικασία του να ονοματίσεις, να κάνεις κάτι ορατό είναι η πρώτη πράξη αντίστασης», είπε με τη σειρά της η Έφη Δούση. «Εμείς το γνωρίζουμε καλά. Για τα Τέμπη, κάθε βράδυ μπροστά στο Σύνταγμα, τα ονόματα των 57 νεκρών ακούγονται ένα προς ένα. Μια νύχτα πήγαν εκεί ο Πέτρος Κωνσταντίνου, που έχει αφιερώσει ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής πρακτικής της δική του συλλογικότητας στο ναυάγιο της Πύλου, μαζί με κάποιους επιζώντες να πουν τα ονόματα των 650 θυμάτων. Δεν μας φτάνουν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια», συνέχισε, συμπληρώνοντας επίσης για την κυβερνητική αθλιότητα ότι «πολλές από τις σωρούς, ενώ είχαν ταυτοποιηθεί, παρέμεναν άταφες γιατί η ελληνική δημοκρατία, που “πάντα θριαμβεύει” όπως είδαμε μόλις και στην παράσταση, δεν είχε να δώσει ένα χιλιάρικο για να επαναπατριστούν και να ταφούν με βάση το μουσουλμανικό τελετουργικό».
Από την Πρωτοβουλία Καλλιτεχνών και Ακτιβιστών «Δικαιοσύνη για την Πύλο», ο Κυριάκος Μπάνος ενημέρωσε ότι στόχος της παράστασης είναι να στηρίξει τον αγώνα που δίνουν οι επιζώντες του ναυαγίου και οι οικογένειες των θυμάτων μαζί με τους δικηγόρους τους και το αντιρατσιστικό κίνημα για Δικαιοσύνη. Ενώ και ο Αλέξης Μαρτζούκος έκανε έκκληση για εκδηλώσεις με ανέβασμα της παράστασης σε γειτονιές, εργασιακούς χώρους και πανεπιστήμια.