Δεκάδες χιλιάδες νέοι/ες ξεχύθηκαν την περασμένη εβδομάδα στους δρόμους της Ινδίας για να πανηγυρίσουν την παραίτηση του υπουργού Παιδείας της χώρας υπό το βάρος της μαζικής έκρηξης του «κινήματος της κατσαρίδας».
Το όνομα του κινήματος προέκυψε ως απάντηση στον χαρακτηρισμό των νέων που συμμετείχαν στις διαμαρτυρίες ως «κατσαρίδες» και «παράσιτα» από τον πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ινδίας, ενώ 20 φοιτητές/ριες αυτοκτόνησαν λόγω της ψυχικής τους δυσφορίας μετά την ακύρωση των εξετάσεων.
Τις ίδιες μέρες στην Ελλάδα ανακοινώθηκε ο αριθμός των εισακτέων στα πανεπιστήμια που για ακόμη μια χρονιά είχε αρνητικό πρόσημο. Μία στις έξι θέσεις, 9.747 στο σύνολο, έμειναν κενές. Στο Μαθηματικό της Αθήνας από τις 174 θέσεις έμειναν κενές οι 118. Στο Μαθηματικό του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Σάμο εισήχθησαν 4 νέοι φοιτητές. Στο Φυσικό του Δημοκρίτειου, 5.
Χάρη στην ελάχιστη βάση εισαγωγής και τις άλλες «μεταρρυθμίσεις» του Μητσοτάκη ο συνολικός αριθμός των εισακτέων έχει κατρακυλήσει από 81.413 το 2020, στους 61.950 το 2022, στους 68.788 φέτος. Από τις 62.848 θέσεις που αφορούσαν μόνο τους υποψήφιους των Γενικών Λυκείων καλύφθηκαν τελικά 52.590.
Τι εξυπηρετεί αυτό το εξεταστικό σφαγείο (που ο Μητσοτάκης είχε ήδη προαναγγείλει από το 2019 με τη διαβόητη δήλωση «δεν μπορούν και δεν πρέπει να πάνε όλοι στο πανεπιστήμιο, υπάρχει και το παιδί από το Περιστέρι που θέλει να γίνει ψυκτικός») φαίνεται από το μένος με το οποίο προωθεί η κυβέρνηση το τσάκισμα της δημόσιας εκπαίδευσης και την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων μέσα από την αναθεώρηση του άρθου 16.
Αυτή η τεράστια πίεση στους μαθητές/ριες είχε σαν αποτέλεσμα, νωρίτερα, το Μάιο την αυτοκτονία των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη. Στην Ινδία, στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο είμαστε αντιμέτωποι με ένα σύστημα και τους πολιτικούς του εκφραστές που αντιμετωπίζουν ρητά ή άρρητα τη νεολαία σαν «κατσαρίδες», αναλώσιμη στο βωμό του κέρδους (όχι όλη βέβαια, τα παιδιά τους σπουδάζουν στα «καλύτερα κολέγια»).
Η αντιμετώπιση δεν αφορά μονο τη νεολαία. Την Δευτέρα στα Εξαμίλια της Κορινθίας ένας 25χρονος εργάτης έχασε τη ζωή του σε έκρηξη στο εργοστάσιο που δούλευε. Ήρθε να προστεθεί στους νεκρούς τους Ασπρόπυργου, της Βιολάντας, του Ελληνικού. Πέρσι είχαμε 20.498 εργατικά «ατυχήματα» και 201 νεκρούς στους χώρους δουλειάς.
Και αυτές τις μέρες, τρεισίμισι χρόνια μετά τους 57 νεκρούς των Τεμπών, η κυβέρνηση παραδέχτηκε ότι το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ελέγχου Αμαξοστοιχιών (ETCS), το αυτόματο φρένο στα τρένα, εξακολουθεί να μη λειτουργεί –την ώρα που η Hellenic Train επιχειρεί διώξεις εναντίον εργαζομένων και συνδικαλιστών στον σιδηρόδρομο.
Απειλές
Από το θέρετρο του Σάλτσμπουργκ στην Αυστρία ο Μητσοτάκης, αφού ανακοίνωσε τις νέες «παροχές» (10 λεπτά μείωση ανά λίτρο του ντίζελ!) εκτόξευσε νέες απειλές εναντίον των προσφύγων -«να τους στείλουμε μήνυμα ότι αν φτάσουν στην Ευρώπη θα επιστρέψουν στις πατρίδες τους». Και μετά πήγε στην Όπερα να δει την Κάρμεν, ενώ οι 650 νεκροί της Πύλου ακόμη αναζητούν δικαίωση.
Έχοντας συνηθίσει να μην υπολογίζει τις ζωές των προσφύγων η αστυνομία του Τραμπ, της Μελόνι, του Μητσοτάκη, δεν διστάζει να δολοφονεί εν ψυχρώ τον Άλεξ Πρέτι και την Ρενέ Γκουντ στη Μινεσότα, τον 42χρονο Αμπντεραχίμ Φακίρ που ζούσε από τα επτά του στην Ιταλία, τον 20χρονο Θοδωρή Ζαβραδινό-Καραμπαμπά, στο Άργος.
Και βέβαια, αν υπάρχει ένα μέρος που η ανθρώπινη ζωή έχει χάσει κάθε αξία, αυτό είναι η Παλαιστίνη όπου το Ισραήλ με τις πλάτες του Τραμπ συνεχίζει την επιχείρηση εθνοκάθαρσης/γενοκτονίας στη Δυτική Όχθη και την Γάζα –με τον Μητσοτάκη, τον καλύτερο φίλο του «Μπίμπι» στη γειτονιά, να υποστηρίζει ότι αυτό γίνεται «για το δικό μας συμφέρον».
Αυτή είναι η διαφύλαξη της «κανονικότητας» με την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη, βυθισμένη στα σκάνδαλα και στριμωγμένη από τους αγώνες, ετοιμάζεται να πάει -παίζοντας με την ημερομηνία- σε εκλογές. Σε αυτήν την «κανονικότητα», στον εορτασμό των 52 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ο ΠτΔ Τασούλας ζήτησε συναίνεση, την «ενότητα των πολιτικών» ενάντια στην «οπισθοδρόμηση, τη βία και την κοινωνική αναταραχή».
Η μόνη απάντηση που έχουμε να δώσουμε είναι η κλιμάκωση των αγώνων για την ανατροπή της. Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του Νερού και του Πολιτισμού που τρέχει να περάσει στη Βουλή μέσα στον Αύγουστο. Κατεβαίνοντας μαζικά στους δρόμους σε όλη τη χώρα στις 9 Αυγούστου στη μέρα Δράσης για την Παλαιστίνη, απαιτώντας να σταματήσει η συνεργασία με το Ισραήλ. Και ενώνοντας όλα τα ρυάκια στις 4-5 Σεπτέμβρη στην ΔΕΘ όπου ο Μητσοτάκης ετοιμάζεται να μας ανακοινώσει τα σχέδιά του για την «επόμενη τετραετία». Η «κανονικότητα της κατσαρίδας» δεν κολάει με τα δικά μας σχέδια.