Το Σάββατο 26 Σεπτέμβρη έγινε η Ολομέλεια των προέδρων της ΔΟΕ. Το δίκτυο Εκπαιδευτικών «η Τάξη μας» μαζί με τις Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις, έδωσαν μάχη στην Ολομέλεια, επιχειρηματολογώντας σε τοποθετήσεις και σε συζητήσεις για την ανάγκη κλιμάκωσης σε 48ωρη κλαδική απεργία στις 30 Σεπτέμβρη και 1η Οκτώβρη και για την 48ωρη απεργία σε όλο το Δημόσιο στις 14 και 15 Οκτώβρη. Το ΔΣ της ΔΟΕ με ευθύνη της ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) και των παρατάξεων ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ-Δίκτυο, πήρε πίσω την αρχική πρόταση του ΔΣ της ΔΟΕ για κλαδική απεργία στις 30 Σεπτέμβρη.
Στην αρχική εισήγηση προς την Ολομέλεια ο πρόεδρος της ΔΟΕ, Νίκος Βουρδουμπάς, αναφέρθηκε στην πρόταση της ΔΟΕ για απεργία στις 30 Σεπτέμβρη, λέγοντας ότι “δεν χρειάζεται να τα χαλάσουμε στις ημερομηνίες”, αφήνοντας την απεργία ουσιαστικά στον αέρα.
Στη συνέχεια ακολούθησαν οι τοποθετήσεις των προέδρων των ΣΕΠΕ. Την πρόταση για 48ωρη απεργία στις 30 Σεπτέμβρη και 1 Οκτώβρη έβαλαν στις τοποθετήσεις τους οι πρόεδροι των ΣΕΠΕ «Αριστοτέλης», ΣΕΠΕ Α' Αθηνών, ΣΕΠΕ «Ηρώ Κωνσταντοπούλου», ΣΕΠΕ «η Αθηνά», ΣΕΠΕ Κέρκυρας, ΣΕΠΕ «Κ. Σωτηρίου», ΣΕΠΕ Μεσσηνίας, ΣΕΠΕ Γλυφάδας-3Β, ΣΕΠΕ «Περικλής».
«Η εκπαίδευση με όλα αυτά που συμβαίνουν και ενώ έχει να βγει σε κλαδική απεργία εδώ και δύο χρόνια, έπρεπε να είχε ανοίξει την σχολική χρονιά απεργιακά και όχι μόνο με μια απεργία και μετά λήξη, αλλά απεργία και απεργιακή κλιμάκωση μέχρι την νίκη, απεργιακό αγώνα διαρκείας», είπε μεταξύ άλλων στην τοποθέτησή της η Δήμητρα Τάσσου, πρόεδρος του ΣΕΠΕ «Αριστοτέλης».
«Είχαμε την απροκάλυπτη αποφυλάκιση του ναζί Κασιδιάρη ακριβώς τρεις μέρες πριν την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και είναι αδύνατον εμείς ως παιδαγωγοί να μη σεβαστούμε τον ρόλο μας ότι πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι οι επόμενες γενιές δεν θα βιώσουν τη φασιστική απειλή», ξεκίνησε την τοποθέτησή της η Άννα Καρλαύτη, πρόεδρος του ΣΕΠΕ «η Αθηνά» καταχειροκροτούμενη από τους εκπαιδευτικούς στην αίθουσα. «Οδηγός αντίστασης, φάρος ελπίδας οι μεγάλες νίκες του καλοκαιριού. 5 χρόνια μετά την ψήφιση του 4823 συνεχίζουμε. Η μαχόμενη εκπαίδευση δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε αταλάντευτα, το δρόμο ενάντια στην αξιολόγηση.
Απόφαση
Η ομόφωνη απόφαση της 95ης ΓΣ της ΔΟΕ μας έδωσε τη σκυτάλη. Και τι πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να συνεχίσουμε. Οργανώνουμε αγώνα διαρκείας με συντονισμό και κλιμάκωση. Ζητούμε από την ΔΟΕ εδώ και τώρα σήμερα, όχι αύριο, όχι την επόμενη εβδομάδα να φύγουμε από δω με απόφαση. 20 χρόνια μετά τη μεγάλη απεργία του κλάδου το 2006, να μην ανεχτούμε το δυστοπικό μέλλον που μας προετοιμάζουν, Τώρα είναι η ώρα να δείξουμε τη δύναμή μας και να τα πάρουμε όλα πίσω», είπε μεταξύ άλλων στην τοποθέτησή της.
Μέλη του δικτύου εκπαιδευτικών «η Τάξη μας» έκαναν παρέμβαση στην Ολομέλεια με το κάλεσμα για απεργία στις 30 Σεπτέμβρη και την απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 14 και 15 Οκτώβρη. «Από το συνέδριο της ΔΟΕ υπερασπιζόμασταν την άποψη ότι η χρονιά χρειάζεται να ξεκινήσει με επαναλαμβανόμενες απεργίες και πανεκπαιδευτικό ξεσηκωμό στα σχολεία. Έτσι, όλο το προηγούμενο διάστημα η δουλειά μας στους ΣΕΠΕ κινήθηκε γύρω από την οργάνωση της απεργίας στις 30 Σεπτέμβρη με κλιμάκωση», δήλωσε σε σχέση με την Ολομέλεια των προέδρων στην ΕΑ ο Κώστας Καραγιάννης, εκπαιδευτικός μέλος του ΣΕΠΕ Καλλιθέας. «Σε όποιους Συλλόγους βάζαμε την πρόταση και επιμέναμε σε αυτή καθόριζε την ημερήσια διάταξη και τη συζήτηση. Αυτό ανάγκασε σε κάποιες περιπτώσεις συναδέλφους της ΑΣΕ να συμπεριλαμβάνουν την πρόταση στις τοποθετήσεις τους. Σε επίπεδο ηγεσίας της ΑΣΕ επικράτησε η άποψη του να παρθεί πίσω η πρόταση για απεργία. Και έτσι παρόλο που υπήρχε η πρόταση του ΔΣ, πάρθηκε πίσω σε συνεργασία με τις παρατάξεις ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, Δίκτυο. Δεν θέλουμε οι ολομέλειες των προέδρων να είναι σεμινάρια γραφειοκρατικής διαχείρισης της οργής των δασκάλων. Συνεχίζουμε την προσπάθεια να ενώσουμε τα αιτήματά μας με τους υπόλοιπους απεργούς του δημοσίου, να κλιμακώσουμε όλοι και όλες μαζί στις 14 και 15 Οκτώβρη όπου υπάρχει η πρόταση για τη 48ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ. Έχουμε βγάλει πρόγραμμα από τον ΣΕΠΕ Καλλιθέας για εξορμήσεις σε σχολεία από αυτήν την εβδομάδα. Όλα αυτά είναι βήματα στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης και τα κάνουμε πράξη».
Τι περιμένει το ΚΚΕ;
Η απόφαση της ηγεσίας της ΔΟΕ να πάρει πίσω με ακραία γραφειοκρατικό τρόπο την πρόταση για απεργία στις 30 Σεπτέμβρη, στην Ολομέλεια των προέδρων του περασμένου Σαββάτου, είναι ντροπιαστική. Η παράταξη της ΔΑΚΕ (ΝΔ), στήριξε ανοιχτά τις επιλογές της κυβέρνησης. Οι παρατάξεις ΔΗΣΥ και Δίκτυο αγνόησαν την πρόταση για απεργία σαν να μην υπήρχε. Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι η στάση της ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) που έχει την προεδρία αλλά άφηνε την πρόταση για την απεργία να αιωρείται.
Η πρόταση για απεργία των δασκάλων τον Σεπτέμβρη είχε ψηφιστεί μέσα από το 95η Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ τον Ιούνη. Ήταν ανατροπή το ότι το συνέδριο έληγε με “κλειδωμένη” απόφαση για απεργία. Ήταν η πρώτη φορά μετά το 2006 και την μεγάλη απεργία διαρκείας που υπήρχε απόφαση για απεργία με το άνοιγμα των σχολείων.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΟΕ που θα συγκεκριμενοποιούσε το πρόγραμμα δράσης έγινε στις 26 Αυγούστου. Εκεί ψηφίστηκε η πρόταση για απεργία στις 30 Σεπτέμβρη. Αντί όμως να οργανωθεί η απεργία, η πρόταση της ΔΟΕ δεν έφτασε ποτέ στους συλλόγους, δεν οργανώθηκε, η ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) δεν έβγαλε κάλεσμα συμμετοχής στις συνελεύσεις και έφτασε στην Ολομέλεια των προέδρων το Σάββατο να αφήσει την απόφαση για απεργία μετέωρη.
Το κλίμα των σχολείων βράζει: Εκπαιδευτικοί, γονείς και οι μαθητές κατά τόπους διεκδικούν επιθετικά και παλεύουν ενάντια στη διάλυση του δημόσιου σχολείου. Η γενίκευση των μαχών με μία κεντρική απάντηση μπορεί να αποβεί εκρηκτική και καταστροφική για την κυβέρνηση. Το ερώτημα είναι τι περιμένει η ηγεσία του ΚΚΕ; Οι εκπαιδευτικοί, τα σωματεία και οι ομοσπονδίες δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα μέσα στην παρατεταμένη προεκλογική περίοδο από αναβολές και καθυστερήσεις.
Στις γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ αυτήν την εβδομάδα, εκπαιδευτικοί του δικτύου «η Τάξη μας» θα επιμείνουν στην ανάγκη να κηρυχθεί άμεσα απεργία στην εκπαίδευση και συντονισμό με τους εργαζόμενους/ες σε όλο το Δημόσιο με 48ωρη απεργία στις 14 και 15 Δεκέμβρη. Δεν είναι ώρα για φρένα αλλά για γκάζι και για το δυνάμωμα της επαναστατικής Αριστεράς που εμπιστεύεται την δύναμη της βάσης, της οργάνωσης από τα κάτω και βάζει στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης και του συστήματός της.

