Xρήσιμη και πλούσια ήταν η συζήτηση που έγινε κατά τη διάρκεια του Μονοήμερου νέων μελών που οργάνωσε το ΣΕΚ την Κυριακή 8 Απρίλη στο Πάντειο. Το μονοήμερο ήταν αφιερωμένο στις ιδέες του Λέον Τρότσκι και ήταν χωρισμένο σε τέσσερις βασικές συζητήσεις.
Το μονοήμερο ξεκίνησε με την εισήγηση του Γιώργου Πίττα για την ζωή του Τρότσκι. Αφού έδωσε κάποια πρώτα στοιχεία για το πώς ο Τρότσκι έγινε επαναστάτης μαρξιστής στα τέλη του 19ου αιώνα, μίλησε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στην «πρόβα της Οκτωβριανής Επανάστασης», την επανάσταση του 1905 όπου ο Τρότσκι εκλέχτηκε πρόεδρος του Σοβιέτ της Πετρούπολης. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη θεωρία της Διαρκούς Επανάστασης, στη δράση του Τρότσκι στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και έπειτα μίλησε για τον ηγετικό ρόλο του τόσο κατά τη διάρκεια της επανάστασης ως μέλος πλέον των Μπολσεβίκων, αλλά και την προσπάθειά του να οργανώσει την άμυνα του νεοσύστατου εργατικού κράτους με την δημιουργία του Κόκκινου Στρατού. Μετά αφού έδωσε την εικόνα από τη σημασία της ίδρυσης της Κομιντέρν, μίλησε εκτεταμένα για τη μάχη του Τρότσκι απέναντι στη σταλινική γραφειοκρατία τόσο στη δεκαετία του ’20 και του ’30, όσο και για την προσπάθεια να χτίσει επαναστατικές οργανώσεις μέχρι που δολοφονήθηκε από πράκτορα του Στάλιν στο Μεξικό.
Η εισήγηση έδωσε αφορμή στους συντρόφους για παρατηρήσεις και ερωτήσεις. Ο Άντριου έβαλε το ερώτημα γιατί διασπάται η αριστερά, ο Κυριάκος ρώτησε τι επιχειρήματα είχαν τα ΚΚ το ’30 εκτός από την τρομοκρατία που ασκούσε ο σταλινισμός, η Ζωή ήθελε να μάθει αν έμειναν υποστηρικτές του Τρότσκι μέσα στη Ρωσία μετά την εξορία του.
Η δεύτερη συζήτηση ήταν γύρω από την θεωρία της Διαρκούς Επανάστασης. Ο Νίκος Λούντος που έκανε την εισήγηση χρησιμοποίησε ως αντιπαράδειγμα τις επιλογές του ΚΚ Κίνας κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1925-’27 όταν με εντολές του Στάλιν υποτάχτηκε στην γραμμή του εθνικιστικού κόμματος της Κίνας αντιμετωπίζοντας με στάδια το ζήτημα της σύγκρουσης με τους ιμπεριαλιστές. Τόνισε ότι η θεωρία της Διαρκούς είναι από τις σημαντικότερες συμβολές του Τρότσκι στο μαρξισμό μαζί με την ανάλυση ότι ο καπιταλισμός αναπτύσσεται συνδυασμένα και ανισόμερα.
Μίλησε επίσης για το πώς ο Λένιν έφτασε στα ίδια συμπεράσματα με τον Τρότσκι με τις Θέσεις του Απρίλη και για την αξία της Διαρκούς στο σήμερα για να αναλύσουμε τι συμβαίνει, για παράδειγμα, στην Αίγυπτο «όπου η εργατική τάξη δίνει δείγματα για το που μπορεί να φτάσει όταν μπαίνει σε κίνηση», όπως τόνισε.
Ακολούθησαν τοποθετήσεις και ερωτήσεις. Ο Μηνάς ρώτησε τι υποδηλώνει η λέξη «Διαρκής», ο Σωτήρης ήθελε να μάθει τι επιχειρήματα είχε ο Στάλιν απέναντι σε αυτή τη θεωρία, η Αφροδίτη έβαλε το ζήτημα πως μπορεί να είναι βιώσιμη η επανάσταση, ο Ασίφ τόνισε ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Τρότσκι.
Το επόμενο θέμα ήταν για τη στρατηγική και την τακτική και πιο συγκεκριμένα για το Ενιαίο Μέτωπο. Ο Λέανδρος Μπόλαρης τόνισε στην αρχή της εισήγησής του ότι χρειαζόμαστε τόσο την ξεκάθαρη στρατηγική της επανάστασης που λειτουργεί ως πυξίδα, όσο και την ευέλικτη τακτική ανάλογα με τις συνθήκες που αντιμετωπίζουμε. Εξήγησε ότι ο Τρότσκι και ο Λένιν έδωσαν μάχη για να εξοπλίσουν όλα τα κόμματα της Γ’΄Διεθνούς με την τακτική του Ενιαίου Μετώπου. Τόνισε ότι το Ενιαίο Μέτωπο είναι ανάγκη και όχι κάποιο κόλπο, ότι οι επαναστάτες χρειάζεται να παίρνουν οι ίδιοι τέτοιες πρωτοβουλίες, να απευθύνονται τόσο στη βάση όσο και στην ηγεσία των ρεφορμιστικών κομμάτων για να ξεκαθαρίζουν οι μάζες συγκρίνοντας μας στην πράξη, ότι οι επαναστάτες παρεμβαίνουν μέσα στα ενιαία μέτωπα «με τη σημαία τους», με πλήρη ελευθερία ανεξαρτησίας. Μίλησε για τo ’30 στη Γερμανία με τις λανθασμένες επιλογές του ΚΚ, αλλά και την αδυναμία των ολιγομελών τροτσκιστικών οργανώσεων να αλλάξουν την κατάσταση. Τέλος, εξήγησε ότι το ΣΕΚ ακόμα και όταν ήταν μια μικρή οργάνωση κινήθηκε με αυτή τη γραμμή και το ίδιο κάνει και τώρα.
Ενιαίο Μέτωπο
Στη συζήτηση ο Κώστας αναφέρθηκε στο χτίσιμο ενιαίου μετώπου απέναντι στους φασίστες στο Ηράκλειο, όπως έκαναν και άλλοι σύντροφοι με αφορμή τα αντιναζιστικά συλλαλητήρια στις 17 Μάρτη. Η Κική τόνισε ότι τα ΜΜΕ σπέρνουν παθητικότητα στον κόσμο και ότι η τακτική του ενιαίου μετώπου μπορεί να βάλει πολλούς σε δράση, ενώ ο Κυριάκος επισήμανε την αναγκαιότητα δυνατού κόμματος για να παίρνει επιτυχημένες πρωτοβουλίες.
Η τελευταία συζήτηση είχε ως θέμα το πώς χάθηκε η Ρώσικη Επανάσταση. Ο Πάνος Γκαργκάνας στην εισήγηση του ξεκίνησε λέγοντας ότι χρειάζεται να απαντήσουμε αυτό το κρίσιμο ερώτημα καθώς δίνονται πολλές απαντήσεις που δεν είναι σωστές, και από τους από πάνω και από τα ΚΚ και τους αναρχικούς. Ο Τρότσκι και η σύγκρουσή του με τη γραφειοκρατία είναι «το δυνατό μας χαρτί» σε αυτή την διαπάλη καθώς ο ίδιος ήταν και πρωταγωνιστής της επανάστασης και υπερασπιστής της μετά την αντεπανάσταση του σταλινισμού.
Αφού μίλησε για το τι σήμαινε ο καταστροφικός πόλεμος που διεξήγαγαν 16 ιμπεριαλιστικοί στρατοί και οι Λευκοί, μίλησε για την περίοδο της ΝΕΠ και τις πτέρυγες που συγκροτήθηκαν μέσα στους Μπολσεβίκους. Ανέδειξε ότι είναι λάθος η ταύτιση του Τρότσκι και του Λένιν με τον σταλινισμό, καθώς και ότι δεν ήταν προδιαγεγραμμένη η ήττα της επανάστασης. Τέλος, μίλησε για την δουλειά του Τρότσκι τη δεκαετία του ’30, αναφέρθηκε στο βιβλίο «Προδομένη Επανάσταση» και εξήγησε ότι ο Τονι Κλιφ πατώντας πάνω σε αυτές τις ιδέες ανέπτυξε τη θεωρία του κρατικού καπιταλισμού που δεν ισχύει μόνο για τη Ρωσία, αλλά για όλο το πρώην ανατολικό μπλοκ.
Η ερώτηση που έγινε δύο φορές κατά τη διάρκεια της συζήτησης που ακολούθησε ήταν «πως δεν θα έχουμε ξανά ένα νέο Στάλιν», ο Δημήτρης ρώτησε για την παρουσία των αναρχικών στην επανάσταση και τη θέση της ΕΣΣΔ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ άλλη ενδιαφέρουσα ερώτηση ήταν αν θα πέσει το βιοτικό επίπεδο σε περίπτωση επιτυχίας της επανάστασης.
Το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο θα ετοιμάσει παμφλέτα με τις εισηγήσεις που έγιναν στο μονοήμερο, όπως είχε κάνει και με το περσινό από όπου κυκλοφόρησε η μπροσούρα «Ο Λένιν σήμερα».
