Οι φοιτητικές εκλογές που έχουν οριστεί για τις 16 Μάη φαντάζουν πια σαν εφιάλτης για τα κόμματα του μνημονίου και τις νεολαίες τους στα πανεπιστήμια, ΠΑΣΠ και ΔΑΠ. Οι δύο παρατάξεις που όλο το προηγούμενο διάστημα στήριζαν τις μνημονιακές πολιτικές, τις επιθέσεις στο άσυλο και στους μετανάστες, την πλήρη εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο, είναι σε κατάσταση πανικού μετά το πρωτοφανές μαύρισμα των κομμάτων τους στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μάη.
Ετσι τώρα επιθυμούν είτε να αναβάλουν τις φοιτητικές εκλογές είτε να μην γίνουν καθόλου. Ο τρόμος τους είναι κατανοητός. Γνωρίζουν ότι η νεολαία -που έδωσε σκληρές μάχες από το περασμένο καλοκαίρι με καταλήψεις στις σχολές, που εμπόδισε παντού να οριστούν συμβούλια διοίκησης και να γίνουν πρυτανικές εκλογές σύμφωνα με το νέο νόμο πλαίσιο, που συγκρούστηκε με τις δυνάμεις καταστολής, που πάλεψε για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, για την προστασία των μεταναστών και του ασύλου ενάντια στους φασίστες- είναι κομμάτι της αριστερής στροφής που ανέδειξε η κάλπη την περασμένη Κυριακή.
Η Αννούλα Διαμαντοπούλου, η υπουργός του νόμου πλαίσιο που θα τον εφάρμοζε με τσαμπουκά και πυγμή πάνω στις υποτιθέμενες “δυναμικές μειοψηφίες”, δεν εκλέχτηκε καν βουλευτής, Το ίδιο ακριβώς που είχε πάθει η Γιαννάκου της ΝΔ μετά τα δύο κύματα των φοιτητικών καταλήψεων το 2006-7 που ανέτρεψαν την αναθεώρηση του Αρθρου 16 και την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων.
Είτε οι φοιτητικές εκλογές γίνουν κανονικά στις 16 Μάη είτε οριστούν για άλλη ημερομηνία, η Αριστερά έχει τη δυνατότητα να δώσει στα κόμματα του μνημονίου τη χαριστική βολή. Η αντικαπιταλιστική αριστερά, τα ΕΑΑΚ στις σχολές, πολιτικά ενισχυμένα μετά τις 6 Μάη, μπορούν να καταγράψουν μεγάλη άνοδο και να δυναμώσουν το κομμάτι εκείνο της αριστεράς που θα δώσει το σύνθημα για την ανατροπή όλων των επιθέσεων είτε μέσα είτε έξω από τις σχολές.
Οι φοιτητές του ΣΕΚ στρατεύονται σε αυτή την προσπάθεια για μια δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά, δύναμη στους νέους αγώνες ως τη νίκη τους.