Η μεγαλύτερη απεργία εκπαιδευτικών στην ιστορία της Πολιτείας της Βικτόριας πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη 7 Ιούνη. Σχεδόν 30 χιλιάδες εκπαιδευτικοί, σύμφωνα με το συνιδκάτο (AEU) πήραν μέρος στην απεργία, με 200 σχολικά συγκροτήματα να μένουν κλειστά.
Στην πορεία συμμετείχαν 11 χιλιάδες απεργοί οι οποίοι δεν μπόρεσαν να χώρεσουν στο χώρο που είχε ετοιμάσει το συνδικάτο για να πραγματοποιήσουν συγκέντρωση προετοιμασίας των επόμενων βημάτων. Το κλίμα στη διαδήλωση ήταν τόσο πανηγυρικό που πολλοί το παρομοίασαν με ροκ συναυλία, με τη μουσική να παίζει δυνατά και ολόκληρα μπλοκ εκπαιδευτικών να χορεύουν. Οι δρόμοι έγιναν κόκκινοι από τα μπλουζάκια των απεργών και κάθε σχολείο βάδιζε οργανωμένα πίσω από το δικό του πανό.
Οι εκπαιδευτικοί έχουν αρνηθεί την πρόταση του φιλελεύθερου πρωθυπουργού της Βικτόριας, Τεντ Μπέιλιου, για αυξήσεις μόνο 2,5% που με βάση τον προϋπολογισμό είναι στην πραγματικότητα μειώσεις. Η πρόταση του πρωθυπουργού είναι μάλιστα χειρότερη γιατί περιλαμβάνει πληρωμή με βάση την αξιολόγηση και επιβολή μίας ακόμη απλήρωτης ώρας εργασίας, με τη μορφή ιδιαίτερων μαθημάτων σε κάθε εκπαιδευτικό. Η αντιπρόεδρος του συνδικάτου στη συγκέντρωση πρότεινε νέες κινητοποιήσεις και απεργίες μαζί με την οργάνωση μιας συνολικής εκστρατείας υποστήριξης των εκπαιδευτικών. Υπήρχε ωστόσο διάθεση για ακόμα περισσότερη δράση. Η παράταξη Teachers Alliance κατέβασε ψήφισμα για εξαγγελία άμεσα καινούργιας απεργίας, κερδίζοντας μεγάλη υποστήριξη.
Αρκετοί ήταν αυτοί που πρότειναν στο σωματείο να βγει επιθετικά, διεκδικώντας περισσότερα. Ο Μάικλ Ο’Ράιλι από το Teachers Alliance είπε «δεν βρισκόμαστε εδώ επειδή θέλουμε τις ίδιες συνθήκες και λίγα περισσότερα χρήματα. Είμαστε όλοι εδώ γιατί θεωρούμε τις συνθήκες που δουλεύουμε ήδη απαράδεκτες. Πρέπει να παλέψουμε για περισσότερα, όχι για τα κεκτημένα». Η ηγεσία κατάφερε να αποφύγει την άμεση εξαγγελία απεργίας, μόνο υποσχόμενη ότι θα οργανωθεί κοινή σύσκεψη με το σωματείο των μη-εκπαιδευτικών εργαζόμενων στα σχολεία, για να αποφασιστεί από κοινού απεργία.
Η αυτοπεποίθηση στον κλάδο των εκπαιδευτικών έχει ενισχυθεί από την πρόσφατη μάχη που έδωσαν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία κόντρα στις επιλογές του ίδιου πρωθυπουργού. Όμως, όπως περιγράφει η Λούσι Χόναν, μέλος του AEU, στην εφημερίδα “Solidarity” (αδελφή εφημερίδας της Εργατικής Αλληλεγγύης στην Αυστραλία), η ίδια η απεργία, η μαχητική διαδήλωση και η ανοιχτή αντιπαράθεση που έγινε στην συγκέντρωση, λειτούργησε ακόμα πιο προωθητικά για τους απεργούς που ζητάνε συνέχεια.