Στα σπίτια τους, πέρα από το οπλοστάσιο με τα κλασσικά πλέον χρυσαυγίτικα σύνεργα βρέθηκαν, όχι ένα, όχι δύο, αλλά 117 προεκλογικά φυλλάδια της Χρυσής Αυγής (συγκεκριμένα στο σπίτι του Λιακόπουλου). Αναρωτιέται κανείς τι ακριβώς θα έπρεπε να γίνει προκειμένου να “πειστεί” το Συμβούλιο Εφετών. Μήπως να σηκωθούν οι δολοφόνοι και να τους χαιρετίσουν ναζιστικά;
Ανοχή
Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου μεροληπτική απόφαση που ακολουθεί ανοιχτή γραμμή ανοχής στη δολοφονική δράση της Χ.Α και την είδαμε να εφαρμόζεται με την αποφυλάκιση του “εκπαιδευτή” της Χ.Α Κασιδιάρη, του Παναγιώταρου και του Μίχου ως τάχα λιγότερο επικίνδυνους από τον Ρουπακιά, τον Μιχαλολιάκο, τον Λαγό ή το Παππά.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι η απόφαση για τους δολοφόνους του Λουκμάν πάρθηκε σε αντίθεση με την πρόταση που έκαναν οι δύο υπεύθυνες ανακρίτριες (που χειρίζονται την υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής και έχουν ήδη εντάξει τη δολοφονία του Λουκμάν στην ογκώδη δικογραφία) να προφυλακιστούν οι δολοφόνοι για την ένταξή τους στην εγκληματική ναζιστική οργάνωση. Οι ανακρίτριες κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα ύστερα από πολύωρη ανάκριση των κατηγορουμένων.
Ομως με την πρόταση των ανακριτριών διαφώνησε ο εισαγγελέας Ντογιάκος και έτσι η πρόταση προφυλάκισης κατέληξε στο δικαστικό συμβούλιο του οποίου οι δικαστές τάχθηκαν με ψήφους 2 έναντι 1, υπέρ της εισαγγελικής άποψης. (Φυσικά, οι δολοφόνοι κατέληξαν πίσω στην φυλακή, καθώς είναι ήδη προφυλακισμένοι για την εν ψυχρώ δολοφονία του Λουκμάν).
Στο μεταξύ, την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου το απόγευμα, οι γονείς του Σαχζάτ Λουκμάν, η μητέρα του Σουκράν Μπίμπι και ο πατέρας του Χαντίμ Χουσεΐν συμμετείχαν στο μνημόσυνο που έλαβε χώρα στο σημείο που οι φασίστες δολοφόνοι σκότωσαν το παιδί τους.
Γονάτισαν στην γωνία του δρόμου εκεί που ξεψύχησε ο μικρός τους γιος. Απαρηγόρητη η Σούκραν Μπίμπι, αγκάλιαζε όλα τα παιδιά που ήταν εκεί σαν δικά της παιδιά. Ο Χαντίμ με υπόκωφη αξιοπρέπεια ψιθύρισε, "Δεν πρέπει να υπάρξουν άλλα θύματα". Πακιστανοί και Έλληνες άφησαν στο σημείο που βρέθηκε νεκρός ο Σαχζάτ, ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, από ένα λουλούδι.
Στις 3 Γενάρη, στις 5μμ, η Πακιστανική Κοινότητα και η ΚΕΕΡΦΑ καλούν σε εκδήλωση τιμής στο σημείο που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας στο Κερατσίνι, όπου θα μεταβούν και οι γονείς του Σαχζάτ που θέλουν με αυτό τον τρόπο να δείξουν την απόλυτη συμπαράστασή τους στην οικογένειά του και ότι ο πόνος που προκαλούν τα φασιστικά εγκλήματα δεν έχει χρώμα, πατρίδα, θρησκεία ή γλώσσα.
Ο αγώνας για να κλείσουμε όλους τους δολοφόνους στη φυλακή και να μην αφήσουμε τον φασισμό να ξανασηκώσει κεφάλι συνεχίζεται. Ο ζωγραφισμένος πόνος στα μάτια της Σουκράν Μπίμπι και του Χαντίμ Χουσεΐν είναι μια μαύρη υπενθύμιση του τι σημαίνει να σηκώνουν κεφάλι οι ναζί.
Διαβάστε επίσης
Σαχζάτ Λουκμάν: Δικαιοσύνη, όχι συγκάλυψη. Η δίκη συνεχίζεται στις 8 Γενάρη
2013 : Η χρονιά της αντιφασιστικής οργής