Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1937, τελείωσε το 1ο γυμνάσιο στην Αθήνα και την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1966, με την σύντροφό του Λίλα Χαμπίπη, πήγε στο Παρίσι για μεταπτυχιακές σπουδές στο ευρωπαϊκό δίκαιο και την συγγραφή της διδακτορικής του διατριβής με αντικείμενο την Ευρωπαϊκή Ανώνυμο Εταιρεία. Μέλος του Συλλόγου των Ελλήνων Φοιτητών στο Παρίσι και του ΚΚΕ Εσωτερικού είχε ενεργό συμμετοχή στις κινητοποιήσεις των Ελλήνων του Παρισιού ενάντια στην δικτατορία και στο κίνημα του Μάη του 1968. Ήταν υπεύθυνος της έκδοσης του Εργατικού Δελτίου και συμμετείχε στην έκδοση της Πορείας και της Autre Grece.
Με την επιστροφή του στην Αθήνα εργάστηκε ως δικηγόρος σε θέματα ευρωπαϊκού δικαίου και με την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετείχε στην εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου με το ευρωπαϊκό παράγωγο δίκαιο σε θέματα κοινωνικής πολιτικής. Το μεταναστευτικό ήταν από τα θέματα που μελέτησε εκείνη την περίοδο που η Ελλάδα δεν ήταν ακόμα χώρα εισόδου μεταναστών.
Η μετατροπή της σε χώρα εισόδου τον έστρεψε στην μελέτη των νομικών, κοινωνικών και πολιτικών προβλημάτων της μετανάστευσης και υπερασπίστηκε μια μεταναστευτική πολιτική με γνώμονα την υπεράσπιση των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα και την ισότητα και την ισονομία για τους μετανάστες.
Μέχρι το τέλος της ζωής του πάλευε για τις ιδέες του κυρίως μέσα από την Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και την Φασιστική Απειλή, στην οποία εντάχθηκε από την ίδρυσή της από το 2009. Παρά την εύθραυστη υγεία του ήταν μέχρι και τις παραμονές του θανάτου του ενεργά παρών στις κινητοποιήσεις για το μεταναστευτικό. Μόλις την τελευταία βδομάδα πήρε μέρος στις εκδηλώσεις κατά της δίωξης της Εργατικής Αλληλεγγύης.