Μαρξισμός
Η Αριστερά μετά τις εκλογές

Μαζική σε συμμετοχή ήταν η συζήτηση «Η αριστερά μετά τις εκλογές» που έγινε την Κυριακή 29 Ιούνη στα πλαίσια του Μαρξισμού 2014. Ομιλητές ήταν ο Πάνος Γκαργκάνας από την Εργατική Αλληλεγγύη, η Ελένη Πορτάλιου, καθηγήτρια στην Αρχιτεκτονική και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τα βασικά σημεία των εισηγήσεων, ενώ βίντεο θα βρείτε στην ιστοσελίδα www.sekonline.gr.

\r\n

Πάνος Γκαργκάνας

\r\n

«Είναι μια χρήσιμη και κρίσιμη συζήτηση για να βρούμε το δρόμο προς τα μπρος, για να κάνουμε τα βήματα που θα δικαιώσουν τις προσδοκίες του κόσμου», είπε ο Πάνος Γκαργκάνας στην αρχή της εισήγησής του. Στη συνέχεια εξήγησε ότι δεν πρέπει να κάνουμε λάθος στην εκτίμηση για τα αποτελέσματα των εκλογών, όπως το ΚΚΕ που θεωρεί ότι οι συσχετισμοί είναι αρνητικοί, οπότε πρέπει να χαμηλώσουμε τον πήχη σήμερα για να έχουμε ανατροπή αργότερα.

\r\n

Αντίθετα, ακόμα και από τα αποτελέσματα των εκλογών φαίνονται τα προχωρήματα που έχει κάνει η αριστερά και η εργατική τάξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε την πρώτη θέση και τα ποσοστά της υπόλοιπης αριστεράς δεν συμπιέστηκαν τόσο πολύ όσο το 2012. Το κυβερνητικό στρατόπεδο είναι αυτό που έχει υποστεί καθίζηση. Οι αγώνες των εργαζόμενων στην ΕΡΤ και των καθαριστριών δείχνουν το προχώρημα στο αγωνιστικό επίπεδο.

\r\n

Αμέσως μετά αναφέρθηκε στην συζήτηση που έχει ανοίξει μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ για τις συμμαχίες. Ο Τσίπρας έχει ταχθεί με τις συμμαχίες προς τα δεξιά. Υιοθετεί ανοιχτά μια «μετριοπαθή απάντηση στην κρίση», όπως είπε σε εκδήλωση παρουσίασης του ομώνυμου βιβλίου του Βαρουφάκη.

\r\n

Το ζήτημα όμως είναι η αριστερά να αξιοποιεί το ρεύμα ριζοσπαστικοποίησης που υπάρχει, όχι να του δίνει ψυχρολουσίες, αλλιώς ούτε η εκλογική επιτυχία είναι δεδομένη.

\r\n

Έπειτα, απάντησε σε όσους λένε ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κάνει άδικη ή σεχταριστική κριτική εξηγώντας ότι η κριτική είναι θεμιτή και ότι η αριστερά, σε όλο της το φάσμα, χρειάζεται να δει τι εναλλακτικές υπάρχουν.

\r\n

Το πρώτο που χρειάζεται είναι κοινή δράση σε όλα τα μέτωπα. Αντίσταση στο νέο γύρο λιτότητας που είναι σκληρός και έχει επιθέσεις για τη ΔΕΗ, για τις παραλίες, για τις συντάξεις, για τα σχολεία, μαζί με τις απολύσεις που έρχονται με την αξιολόγηση.

\r\n

Ταυτόχρονα, χρειάζεται να συνεχιστεί η μάχη ενάντια στους νεοναζί, να διεξαχθεί η δίκη και να μην δώσουμε την ευκαιρία στη ΝΔ να βρει δεκανίκι σε μια «ξεπλυμένη σοβαρή Χρυσή Αυγή».

\r\n

Τέτοιοι αγώνες δημιουργούν τη δυναμική της ανατροπής. Η αριστερά μπορεί και πρέπει να πατήσει πάνω στη δυναμική που ανοίγουν οι εργατικοί αγώνες και η στροφή προς τα αριστερά και «αντί να ρίχνει νερό στο κρασί της, να το κάνει πιο μπρούσκο», όπως είπε χαρακτηριστικά.

\r\n

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προτείνει το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα που μπορεί να δώσει νικηφόρα κατεύθυνση σύγκρουσης. Έτσι μπορούν να κινηθούν και οι σύντροφοι μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι κάνουν κριτική στις δεξιές μετατοπίσεις.

\r\n

Ελένη Πορτάλιου

\r\n

Η Ελένη Πορτάλιου ξεκίνησε λέγοντας ότι στην περίοδο που διανύουμε όλοι έχουν ευθύνη, και τα κόμματα και τα άτομα για τις επιλογές τους. Εκτίμησε ότι τα αποτελέσματα των εκλογών δείχνουν ότι όσοι πλήττονται από τα μέτρα ψήφισαν αριστερά ή αντιμνημονιακά κόμματα ή αποσύρθηκαν από την κάλπη, ενώ κάποιοι ψήφισαν και Χρυσή Αυγή. Σε αυτό το σημείο τόνισε ότι είναι αδιανόητο για την αριστερά να μην θέτει ως πρωτεύον ζήτημα την αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής, εξαιρώντας το ΣΕΚ που, όπως είπε, το κάνει σε καθημερινή βάση.

\r\n

Στη συνέχεια μίλησε για τις αποτιμήσεις που υπάρχουν μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές, ενώ αναφέρθηκε επικριτικά στην τοποθέτηση στελεχών του κόμματος ότι «ο λαός με την ψήφο του θα μας δείξει την σύνθεση της κυβέρνησης». Η δική της εκτίμηση είναι ότι έχει γίνει λίγη συζήτηση για το πώς μπορούν να έρθουν πραγματικές ανατροπές και πώς θα υλοποιηθούν οι στόχοι που έχουν μπει.

\r\n

Άσκησε επίσης κριτική στην επιλογή να δοθεί η προβολή της προεκλογικής εκστρατείας του ΣΥΡΙΖΑ σε εταιρίες μάρκετινγκ με κέντρο τον πρόεδρό του, κι όχι να την αναλάβουν τα όργανα και τα μέλη του κόμματος. Η δική της άποψη είναι ότι την αλλαγή δεν την φέρνουν οι ηγεσίες. Δεν είναι οι εκλογές που δημιουργούν τις σχέσεις με τον κόσμο, αλλά αποτυπώνουν αυτές τις σχέσεις.

\r\n

Αυτό που χρειάζεται για την ανατροπή είναι η συμμετοχή του λαού και η κυβέρνηση της αριστεράς, όμως τόνισε ότι δεν εννοούν όλες οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ το ίδιο όταν μιλούν για αυτή την προοπτική.

\r\n

Αναφέρθηκε ακόμα στις άλλες δυνάμεις της αριστεράς κάνοντας κριτική στο ΚΚΕ που το μόνο που κάνει είναι να καταγγέλλει την υπόλοιπη αριστερά και να «αναπαράγεται εν τη ακινησία του».

\r\n

Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ είπε ότι είναι πρώτη και καλύτερη στους αγώνες και πρότεινε να έχει οργανικότερη συμμετοχή στην ανατροπή, χρησιμοποιώντας ένα λογοπαίγνιο: «Να είναι πρώτη στα μαθήματα, όπως και στους αγώνες».

\r\n

Παναγιώτης Λαφαζάνης

\r\n

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης αρχικά ευχαρίστησε για την πρόσκληση θυμίζοντας ότι έχει βρεθεί και σε προηγούμενα φεστιβάλ Μαρξισμού ως ομιλητής. Από την αρχή τόνισε ότι περνάμε μια πολύ κρίσιμη φάση και ότι όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην Ελλάδα αφού πολλοί επενδύουν στο «πείραμα» που γίνεται. Πρόσθεσε ότι αν «δεν το διαχειριστούμε σωστά μπορεί η ήττα να είναι πιο μεγάλη από αυτή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο».

\r\n

Για τα αποτελέσματα των εκλογών είπε ότι το «σκηνικό δεν είναι ανατρεπτικό, όπως περιμέναμε στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είναι διαφορετικό και δεν πρέπει να το υποτιμάμε», ειδικά σε μια περίοδο όπου βγήκαν κερδισμένες ακροδεξιές δυνάμεις στην Ευρώπη, αλλά υπάρχουν και τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Εξήγησε βέβαια ότι αυτό το αποτέλεσμα δεν είναι αρκετό για να υπάρξει κυβέρνηση της αριστεράς που όμως είναι η μεγάλη πρόκληση για το μέλλον.

\r\n

Αμέσως μετά αναφέρθηκε στην προσπάθεια που γίνεται από τους από πάνω, να μπει «απονευρωμένος ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια κυβέρνηση συνεργασίας» έτσι ώστε μια τέτοια κυβέρνηση να καταρρεύσει από τις αντιφάσεις της ή απλά να αποτελέσει σύντομη παρένθεση. Κατήγγειλε επίσης την συστηματική προσπάθεια που γίνεται για να υπάρξει συντηρητική μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ.

\r\n

Για να αποφευχθούν αυτοί οι κίνδυνοι τόνισε ότι χρειάζονται τρία πράγματα. Πρώτον, ένα δεύτερο κύμα ριζοσπαστικοποίησης σε όλους τους τομείς και να μην βγουν λάθος συμπεράσματα που θα οδηγήσουν σε κάτι αντίστοιχο με τον ιστορικό συμβιβασμό. Τον συμβιβασμό που έκανε το ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα στη δεκαετία του ’70, γεγονός που οδήγησε στην θλιβερή κατάσταση της αριστεράς στην γειτονική χώρα σήμερα.

\r\n

Δεύτερον, να αναζωογονηθεί το κινηματικό πεδίο. Χαρακτηριστικά είπε ότι «δεν γίνεται αξιόπιστα να πάμε για νίκη στις εκλογές χωρίς δυνατό εργατικό κίνημα και νεολαία».

\r\n

Τρίτον, να υπάρξει αλλαγή στις σχέσεις στον αριστερό χώρο, να υπάρξει διάλογος, κοινή δράση, συντονισμός και ανάπτυξη των εργατικών αγώνων. Η άποψή του είναι ότι οι διαφορές ανάμεσα στις αριστερές δυνάμεις δεν είναι εντελώς αγεφύρωτες, καθώς «δεν είναι τελείως διαφορετικές οι προτάσεις».

\r\n
\r\n

Οι τρεις εισηγητές τοποθετήθηκαν ξανά μετά το τέλος της συζήτησης πάνω στα ζητήματα που άνοιξαν.

\r\n

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ανέφερε ότι η συζήτηση παρά τις διαφωνίες ήταν σε θετικό κλίμα και έγινε εποικοδομητικός διάλογος. Πρόσθεσε ότι πρέπει να πάρουμε υπόψη ότι η κρίση του καπιταλισμού δεν έχει σταματήσει, αλλά υποτροπιάζει όπως δείχνουν οι οικονομικοί δείκτες, ενώ εκτίμησε ότι «αν η αριστερά είχε άλλες σχέσεις, θα ήταν ήδη κυβέρνηση».

\r\n

H Eλένη Πορτάλιου ανέφερε ότι μπορεί να «μην είμαστε απολύτως έτοιμοι να ρίξουμε την κυβέρνηση Σαμαρά ή να κυβερνήσουμε», αλλά μια μελλοντική αριστερή κυβέρνηση θα πρέπει να συγκρουστεί μέσα στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο που υπάρχει. Πρόσθεσε ότι, από τη δική της εργασιακή εμπειρία, στη χώρα υπάρχουν πολλές παραγωγικές δυνάμεις στις οποίες πρέπει να στηριχτεί η αριστερά.

\r\n

Ο Πάνος Γκαργκάνας συμφώνησε με την παρατήρηση του Π. Λαφαζάνη ότι δεν πρέπει να βγουν συμπεράσματα ιστορικού συμβιβασμού και την τοποθέτηση της Ελένης Πορτάλιου ότι η ανατροπή δεν γίνεται με «ανάθεση». Τόνισε ότι επιχειρείται ένας τέτοιος συμβιβασμός, αλλά υπάρχουν κομμάτια που τον αντιπαλεύουν σε όλη την αριστερά.

\r\n

Έκλεισε λέγοντας ότι υπάρχουν οι δυνατότητες να διώξει ο ίδιος ο κόσμος την κυβέρνηση Σαμαρά, όπως το έκανε με τον Παπανδρέου και τον Παπαδήμο και να ανοίξει ο δρόμος για ριζικές λύσεις σε ρήξη με την ΕΕ και το ευρώ.