Εργατικό κίνημα

Τον ένα μήνα έφτασε η απεργία των εργαζόμενων στα λιμάνια του ΟΛΠ και του ΟΛΘ μέχρι την αναστολή της το απόγευμα της Παρασκευής 24/6. Η ηγεσία της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Λιμανιών Eλλάδας (ΟΜΥΛΕ) αποφάσισε την αναστολή των απεργιακών κινητοποιήσεων μετά την επιστολή που έστειλε η κυβέρνηση με την υπογραφή του υπουργού Ναυτιλίας, Θοδωρή Δρίτσα, η οποία ανέφερε ότι θα διαφυλάξει τον Γενικό Κανονισμό Προσωπικού.

 

Η απεργία είχε όλα τα φόντα να συνεχίσει. Την Πέμπτη 23/6, παρά την τρομερή ζέστη, οι απεργοί οργάνωσαν μια από τις πιο μαζικές διαδηλώσεις της απεργίας τους. Αφού συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Καραϊσκάκη, πορεύτηκαν στους κεντρικούς δρόμους του λιμανιού και κατέληξαν στο υπουργείο Ναυτιλίας όπου έγινε συνάντηση με τον υπουργό. 

 

Η συμμετοχή στη διαδήλωση ήταν αντίστοιχη με την τελευταία πορεία που είχε γίνει μαζί με την Ένωση Λιμενεργατών πριν αυτή αποχωρήσει από την απεργία. Η ΟΜΥΛΕ επειδή συνέχισε τις απεργιακές κινητοποιήσεις συσπείρωσε ακόμα περισσότερο τον κόσμο της που επιδιώκει τη σύγκρουση μέχρι τη νίκη. 

 

Αυτό φάνηκε και την επόμενη μέρα, 24/6, σε συγκέντρωση-συζήτηση στα Κεντρικά Γραφεία του ΟΛΠ. Η πλειοψηφία των τοποθετήσεων ήταν υπέρ της συνέχισης της απεργίας τουλάχιστον μέχρι την ψήφιση της παραχώρησης του ΟΛΠ. 

 

Όσον αφορά την υπόσχεση του Δρίτσα και της κυβέρνησης για την εξασφάλιση των θέσεων και των σχέσεων εργασίας η ΟΜΥΛΕ σε ανακοίνωσή της αναφέρει: «Η κυβέρνηση, με επιστολή της προς την ΟΜ.Υ.Λ.Ε και τους άλλους συνδικαλιστικούς φορείς των Λιμανιών, δεσμεύτηκε ότι με νομική βεβαιότητα στη Βουλή θα διαφυλάξει την ισχύ του Γενικού Κανονισμού Προσωπικού και όποια αντικατάσταση θα προέλθει με την ισχύουσα νομοθεσία με συλλογική σύμβαση εργασίας ή διαιτητική απόφαση. Την κυβερνητική αυτή δέσμευση, την αποσπάσαμε και θα την διαφυλάξουμε σε κάθε περίπτωση με την δυναμική των αγώνων μας».

 

 Είναι σίγουρο ότι η κυβέρνηση στριμώχτηκε με την διάρκεια και την αποφασιστικότητα της απεργίας. Η επιστολή του Δρίτσα είναι βήμα πίσω, είναι υποχώρηση από τη μεριά της κυβέρνησης. Όμως, όταν ο αντίπαλος βρίσκεται στα σκοινιά, δεν χαλαρώνεις την επίθεση. Ίσα-ίσα την εντείνεις, για να τον νικήσεις. Η απόφαση της ηγεσίας της ΟΜΥΛΕ δεν είναι προς αυτή την κατεύθυνση. 

 

Όπως παρεδέχτηκε ακόμα και ο Γιώργος Γεωργακόπουλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας στη συζήτηση που έγινε στις 24/6 η υπόσχεση είναι «ένα βήμα μπροστά για μας που πρέπει να το αξιοποιήσουμε», αλλά ο «βαθμός φερεγγυότητας της κυβέρνησης» δεν είναι υψηλός.  

 

Μέσα στη συγκέντρωση υπήρξαν φωνές που ήταν πιο αποφασιστικές από την ηγεσία της Ομοσπονδίας. Ο Γιώργος, εργαζόμενος στο λιμάνι ανέφερε στην τοποθέτησή του «Φάγαμε το γάιδαρο, την ουρά και μας έμεινε η τούφα. Η πρότασή μου είναι να πάμε μέχρι την ψήφιση με 48ωρες επαναλαμβανόμενες. Το μόνο που εξασφαλίσαμε είναι ότι θα υπάρχει διευκρίνιση στη Βουλή από τον υπουργό. Ένα ερώτημα: θα λέει τα ίδια ο Κανονισμός Εργασίας όταν τον αντικαταστήσουν; Άλλο ερώτημα: που θα γίνουν οι μετατάξεις; Θα μπορεί ένας εργαζόμενος να πάει στην Κρήτη, στην Ιθάκη ή την Αλεξανδρούπολη, αν ανοίξει θέση εκεί; Θα κάνει δεύτερο σπίτι και οικογένεια;». 

 

Τρεις ακόμα τοποθετήσεις επισήμαναν ότι θα πρέπει να ενισχυθεί η περιφρούρηση και η συμμετοχή στις δράσεις του σωματείου, ενώ όλοι ανέφεραν ότι αυτός ο αγώνας είναι παρακαταθήκη για τη συνέχεια ακόμα και αν περάσει η σύμβαση παραχώρησης από τη Βουλή. 

 

Όσον αφορά αυτό το θέμα, η ημερομηνία της ψήφισης δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα. Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση σκοπεύει να το καθυστερήσει όσο μπορεί για να μπούμε στο «βαθύ» καλοκαίρι και να πιέσει όσο μπορεί τα συνδικάτα να μην ξαναβγούν στην απεργία. Όμως, λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο: τη βάση των λιμενεργατών. Μπορεί η απεργία να ανεστάλη, αλλά όταν ο νόμος έρθει στη Βουλή, η πίεση της βάσης και η στήριξη από άλλα συνδικάτα και την αριστερά μπορεί να ξαναβάλει τα σωματεία σε απεργιακή ρότα ενάντια στο ξεπούλημα των λιμανιών και την επίθεση στις θέσεις εργασίας.