42 χρόνια κρατικής αναλγησίας, κοροϊδίας και υποκρισίας κορυφώθηκαν την περασμένη Τρίτη με την παράδοση των οστών των τελευταίων 16 νεκρών του Νοράτλας που καταρρίφθηκε από φίλια πυρά τα ξημερώματα της 22ας Ιουλίου του 1974.
Αναστασιάδης και Καμένος εκφώνησαν πύρινους λόγους για το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής και του έθνους και παρέδωσαν εκείνα τα μικρά κασελάκια με τα οστά (όσα βρέθηκαν) των νεκρών στους συγγενείς τους μαζί με μετάλλια ανδρείας και τιμής.
Ψέλλισαν και ένα συγνώμη, τάχα για την καθυστέρηση των 42 χρόνων για να γίνει η εκταφή και αναγνώριση των οστών. Αυτό που δεν είπαν όμως, είναι ότι αν οι συγγενείς των νεκρών δεν προσέφευγαν στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, οι 16 του Νοράτλας θα έμεναν για πάντα θαμμένοι μέσα στα συντρίμμια και τα αποκαΐδια του αεροπλάνου κάτω από το μνημείο που έστησαν για να πηγαίνουν κάθε χρόνο οι διάφοροι πολιτικοί και εκκλησιαστικοί παράγοντες να εκφωνούν πύρινους λόγους ρίχνοντας λάδι στο μύλο της ακροδεξιάς και των φασιστών που είχαν για παντιέρα τους τη βοήθεια που τάχα έστειλε η «μητέρα πατρίδα».
Η αποστολή των 17 Νοράτλας (ήταν 20 αλλά τα τρία δεν πρόλαβαν να απογειωθούν έγκαιρα) ήταν μια αποστολή αυτοκτονίας που στόχευε να εξιλεωθεί η Χούντα για το πραξικόπημα, παρά οτιδήποτε άλλο. Από αυτά, το ένα καταρρίφθηκε στη διαδικασία προσγείωσης στο αεροδρόμιο Λευκωσίας. Προσέκρουσε στο έδαφος, αναποδογυρίστηκε και 16 καταδρομείς εκσφενδονίστηκαν έξω, περισυνελέγησαν και τάφηκαν στο στρατιωτικό κοιμητήριο Λακατάμιας, ενώ άλλοι 15 με τον πιλότο σφηνώθηκαν στο μπροστινό μέρος και κάηκαν. Θάφτηκαν επί τόπου μαζί με τα απομεινάρια του αεροπλάνου για μην τα δούν οι Τούρκοι το πρωί. Άλλα δύο αεροσκάφη που κτυπήθηκαν δεν μπορούσαν να απογειωθούν, κάηκαν και θάφτηκαν και αυτά για να εξαφανιστούν τα ίχνη τους.
Ούτε η Χούντα που είχε τον έλεγχο του στρατού στην Κύπρο εκείνη την εποχή, ούτε και αργότερα οποιαδήποτε ελληνική ή κυπριακή Κυβέρνηση, διέταξε την οποιαδήποτε έρευνα για την κατάρριψη των Νοράτλας από τα ελληνοκυπριακά αντιαεροπορικά.
Συντρίμια
Αντίθετα έκτισαν μνημείο πάνω από το σημείο που ήταν θαμμένα τα συντρίμια και οι νεκροί καταδρομείς και έστηναν εθνικιστικές φιέστες κάθε χρόνο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και για αυτούς που ήταν θαμμένοι στο στρατιωτικό κοιμητήριο και έκαναν εκταφές και έστειλαν τα οστά στους συγγενείς τους, αργότερα αποδείχτηκε ότι κάποια από αυτά ανήκαν σε ελληνοκύπριους εθνοφρουρούς.
Όσα συγνώμη και αν ψελλίζουν Αναστασιάδης, Καμένος και Παυλόπουλος δεν μπορούν να κρύψουν τις ευθύνες τους γι’ αυτό το έγκλημα. Άφησαν 42 χρόνια τους συγγενείς χωρίς καμιά εξήγηση γιατί σκοτώθηκαν οι δικοί τους και χωρίς απάντηση στο γιατί ποτέ δεν προχώρησαν σε εκταφές και αναγνώριση των νεκρών.
Είναι φανερό ότι η δεξιά κυβέρνηση του Αναστασιάδη και του ΔΗΣΥ που έχει στους κόλπους της πολλούς από τους υποστηρικτές του πραξικοπήματος και της ΕΟΚΑ Β θα αξιοποιήσει όσο μπορεί αυτές τις τραγικές ιστορίες για να καλλιεργεί τον εθνικισμό. Είναι τραγικό όμως σε αυτή τη προσπάθεια να βρίσκει πρόθυμο συμπαραστάτη την κυβέρνηση του Σύριζα, ένα κόμμα που μιλάει στο όνομα της αριστεράς και της ειρήνης.
Το περίλυπο ύφος του Νίκου Βούτση δίπλα από τον Καμένο και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών που στέκονται πίσω από τον Προκόπη Παυλόπουλο στην υποδοχή των οστών στο Τατόϊ δεν μπορεί να κρύψει τις ασήκωτες ευθύνες της κυβέρνησης του Συριζα που στήνει αυτά τα εθνικιστικά πανηγύρια. Τους μόνους που ωφελούν είναι τους ακροδεξιούς και τους εθνικιστές.
Αντίστοιχα ξεχασμένοι έμειναν οι νεκροί της ακταιωρού Φαέθων που βυθίστηκε από την τουρκική αεροπορία στις 8 Αυγούστου του 1964 κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στα Κόκκινα, με 7 νεκρούς Έλληνες ναυτικούς και ένα Ελληνοκύπριο. Και αυτών οι συγγενείς παρέλαβαν μετά από πολλά χρόνια (τη δεκαετία του ‘80) οστά των δικών τους ανθρώπων που αργότερα αποδείχτηκε ότι ανήκαν σε άλλους. Ήδη δυο οικογένειες τα επέστρεψαν. Τώρα ετοιμάζουν και για αυτή την περίπτωση εκταφές και φιέστες.