Γενική συνέλευση πραγματοποίησε το απόγευμα της Δευτέρας 24/10 το Συνδικάτο Εργαζομένων Επισιτισμού – Τουρισμού - Ξενοδοχείων. Σύμφωνα με την εισήγηση το συνδικάτο προσανατολίζεται στην κήρυξη απεργίας στις 24 Νοέμβρη.
Σε αυτή την κατεύθυνση κινήθηκε και η παρέμβαση των αγωνιστών και αγωνιστριών που συσπειρώνονται στο δίκτυο “η Καμαριέρα”. “Η άλλη όψη της πολιτικής τους είναι τα ξενοδοχεία όπως το Athens Ledra να κλείνουν αφήνοντας εκατοντάδες εργαζόμενους ξεκρέμαστους και επιχειρήσεις όπως ο Μαρινόπουλος φαλίρουν βάζοντας σε περιπέτειες χιλιάδες εργάτες. Οι εργοδότες στον κλάδο μας μιλάνε για την «βαριά βιομηχανία» της χώρας και την τεράστια συνεισφορά της για να βγούμε υποτίθεται από την κρίση. Όμως την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι του κλάδου δουλεύουν με συμβάσεις λίγων μηνών ή και ημερών, σε καθεστώς απληρωσιάς. Με τον δικό μας απλήρωτο μισθό αυγατίζουν τα κέρδη τους οι εργοδότες. Χρειάζεται να προχωρήσουμε σε νέα πανεργατική απεργία άμεσα, χωρίς να περιμένουμε την καταστροφική αδράνεια της ΓΣΕΕ. Στις 24 Νοέμβρη όλος ο δημόσιος τομέας θα απεργεί στην απεργία της ΑΔΕΔΥ. Να αποφασίσουμε όλα τα συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα απεργία εκείνη την ημέρα και να μετατρέψουμε τις 24 Νοέμβρη σε πανεργατική” ανέφερε η προκήρυξη της “Καμαριέρας” που μοιράστηκε στη συνέλευση.
«Πίσω από τις σουίτες η ντροπή»
Γράφω για να σας γνωστοποιήσω τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν στα περισσότερα πεντάστερα ή μη ξενοδοχεία της Μυκόνου. Πίσω απο τις πολυτελείς σουίτες η ντροπή. Μέναμε πέντε άτομα σε ένα δωμάτιο ούτε 3επί3. Μαζί με άλλους δύο μοιραζόμασταν ένα άθλιο μπάνιο-τουάλετα.
Έλεγε η αγγελία ότι προσφέρεται και διατροφή. Ένα σαντουιτσάκι για μεσημέρι και ένα άθλιο πιάτο φαγητό για βράδυ. Φυσικά όχι πιάτο, μπολάκι πλαστικό. Τρώγαμε έξω από το θάλαμο στα χώματα σαν τα ζώα. Καμιά μέριμνα ούτε καν για ένα τράπεζι. Όπως καταλαβαίνεις τρώγαμε απ’ έξω όπου ως γνωστόν τα πάντα είναι πανάκριβα. Τα λεφτά γύριζαν στους επιχειρηματίες που μετά τους τουριστές πλουτίζαν κι απ’ την πλάτη μας. Δουλειά κάτα μέσο όρο 12 ώρες την ημέρα χωρίς ρεπό. Οι παρανομίες σε μισθούς, ένσημα και ωράρια στο μέγιστο βαθμό. Κανένας έλεγχος στην διαφθορά.
Να μη μιλήσω για συμπεριφορά στον εργαζόμενο και ειδικά στους μετανάστες. Φρίκη. Όσο για την ιατρική περίθαλψη απλά να σου αναφέρω ότι στο Κέντρο Υγείας δε λειτουργεί τίποτα και αναγκαστικά σε παραπέμπουν στο διπλανό πανάκριβο ιδιωτικό θεραπευτήριο που έχει τα πάντα. Αίσχος. Προτιμώ να πεινάσω παρά να ξαναεργαστώ υπό αυτές τις συνθήκες.
Αλέξανδρος