Μαζική, με τη συμμετοχή πολλών σωματείων και Ομοσπονδιών, ήταν η απεργιακή διαδήλωση στην Αθήνα στο πλαίσιο της Γενικής Απεργίας στις 8 Δεκέμβρη. Οι κεντρικοί δρόμοι της πρωτεύουσας πλημμύρισαν από τις συγκεντρώσεις που ξεκίνησαν από το Μουσείο, το Πεδίον του Άρεως και την Ομόνοια.
Πολλά ήταν τα οργανωμένα κομμάτια των εργαζόμενων που ξεκίνησαν από το Μουσείο. Μπροστά βρέθηκαν τα πανό της ΑΔΕΔΥ, της ΟΛΜΕ και της Γ’ ΕΛΜΕ. Πιο πίσω, τα μπλοκ των υγειονομικών που είχαν κάνει προσυγκέντρωση στο υπουργείο Υγείας. Πανό είχε η ΠΟΕΔΗΝ, ενώ ακολουθούσε το μπλοκ του Συντονιστικού των Νοσοκομείων με τη συμμετοχή των σωματείων του Αγίου Σάββα και του Γεννηματά. Ο Νίκος Τομπογιάννης, νοσηλευτής στον Άγιο Σάββα μίλησε στην ΕΑ για τα ζητήματα των νοσοκομείων: «Τα προβλήματα που έχουμε στο χώρο των νοσοκομείων είναι γνωστά. Ελλείψεις σε προσωπικό, σε μηχανήματα, σε υλικό. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές δεν μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας σωστά για να προσφέρουμε τις παροχές που χρειάζεται στους ασθενείς. Τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουν όλοι οι χώροι και όλοι οι εργαζόμενοι. Θα πρέπει να αγωνιζόμαστε όλοι, να δώσουμε τη μάχη να κερδίσουμε τα δικαιώματά μας. Η απάντηση στα νέα μέτρα είναι οι κινητοποιήσεις μας. Οι απεργίες, οι στάσεις εργασίας, οι διαδηλώσεις».
Εκεί διαδήλωσαν και οι εργαζόμενοι που συσπειρώνονται στο ΜΕΤΑ, όπως και οι μηχανικοί της ΠΟ-ΕΜΔΥΔΑΣ. Ακολουθούσε το μπλοκ των σωματείων και των εργαζόμενων του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια με συνθήματα όπως: «Ανυπακοή απεργία Γενική», «Υγεία, Παιδεία, Ρεύμα και Νερό, όλοι μαζί στο συντονισμό», «Η εργατιά παλεύει και θα νικήσει τούτο το Μνημόνιο θα το τσακίσει». Με πανό διαδήλωναν οι εργαζόμενοι του ΥΠΑΝ, του σωματείου της ΙΝΤΡΑΚΟΜ, της ΠΟΣΠΕΡΤ, της «Καμαριέρας», οι εργαζόμενοι σε ΜΚΟ και Camp, το σωματείο εκτάκτων του ΥΠΠΟ, οι εργαζόμενοι του Βυζαντινού Μουσείου, η Εργατική Αλληλεγγύη.
Ο Μιχαήλ Ζερβός, πρόεδρος του σωματείου εκτάκτων του ΥΠΠΟ μας είπε εν όψει των νέων μέτρων: «Οι εργαζόμενοι πρέπει να αντιδράσουμε μαζικά, όπως και οι άνεργοι. Θα πρέπει να υπάρχει μαζική συμμετοχή στις απεργίες όπως σήμερα. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η απεργία είναι το τελευταίο συνδικαλιστικό όπλο για να πιέσεις την εργοδοσία ή την πολιτική ηγεσία. Είναι το σοβαρότερο πράγμα που έχεις να εκθέσεις στον «αντίπαλό» σου για να τον αναγκάσεις να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του λαού».
Η Χουάνα Σταυριανού, εργαζόμενη σε ξενοδοχείο στο Καβούρι που διαδήλωσε με την «Καμαριέρα» δήλωσε: «Έχουμε κάνει διάφορες παρεμβάσεις σε χώρους εργασίας, ξενοδοχεία και καφετέριες που υπάρχει πολύς κόσμος που εργάζεται ανοργάνωτος. Προσπαθούμε να οργανώσουμε αυτόν τον κόσμο. Το κομμάτι του τουρισμού και του επισιτισμού αποτελεί τη βαριά βιομηχανία στη χώρα για αυτό έχει υποστεί έντονη επίθεση. Πρόσφατα καταργήθηκε το εφάπαξ που είχαν κατακτήσει οι ξενοδοχοϋπάλληλοι στην εικοσαετία. Παλεύουμε να κατακτήσουμε πίσω όσα μας κλέψανε, δεν σταματάμε εδώ. Είδαμε τι έγινε στα Έβερεστ. Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος στους εργασιακούς χώρους όταν δουλεύεις σε υπόγεια και δεν τηρούνται οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της απληστίας των εργοδοτών βάζοντας τους εργαζόμενους να δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες και με άθλια ωράρια. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μια εργαζόμενη να χάσει τη ζωή της. Αγωνιζόμαστε για καλύτερες συνθήκες εργασίας, ελπίζουμε να είναι το τελευταίο θύμα. Όλοι οι εργαζόμενοι δικαιούνται ασφάλεια και σωστές συνθήκες εργασίας».
Και οι φοιτητές
Δυναμική συμμετοχή στην απεργία είχαν οι φοιτητές. Με πανό ήταν εκεί η κατάληψη της ΣΓΤΚΣ του ΤΕΙ Αθήνας, η Πρωτοβουλία Φοιτητών Καλών Τεχνών, οι Φοιτητικοί Σύλλογοι από τους Μεταλλειολόγους, τους Χημικούς Μηχανικούς, τους Ναυπηγούς, το ΣΕΜΦΕ, την ΗΜΜΥ, το Πολιτικό Νομικής κ.α.
Η Βασίλεια Χαρλαύτη από την κατειλημμένη ΣΓΤΚΣ του ΤΕΙ Αθήνας δήλωσε στην ΕΑ: «Αποφασίσαμε να κλείσουμε τη σχολή μας και να κατέβουμε στην απεργία. Οι φοιτητές δεν διαχωρίζουμε τον αγώνα μας από αυτόν των εργατών και των προσφύγων. Γίνονται περικοπές συνεχώς σε Παιδεία και Υγεία, ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δίνει λεφτά για την εμπλοκή σε πολέμους. Η απάντηση μας είναι απεργίες και καταλήψεις. Αυτό αποφασίσαμε στη συνέλευσή μας, δύο φορές τον τελευταίο μήνα. Διαγραφή του χρέους οριστική, τέλος τα Μνημόνια, τα χρήματα να πάνε στους φοιτητές και τους εργάτες».
Τη συγκέντρωση που ξεκίνησε από το Μουσείο στήριξαν και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με μαζική παρουσία. Από το Μουσείο-Πολυτεχνείο ξεκίνησαν και μπλοκ όπως ο ΣΕΦΚ, η Πρωτοβουλία Αγώνα αυτοαπασχολούμενων-μισθωτών Οδοντιάτρων, η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για το Συντονισμό, ο Σύλλογος Βιβλίου και Χάρτου, το ΣΒΕΜΚΟ, το κοινό σωματείο σε Vodafone, Wind και Victus, αλληλέγγυοι στη ΒΙΟΜΕ, οι Σύλλογοι Δασκάλων «Αριστοτέλης», Αιγάλεω και «Γληνός», η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών, το Συντονιστικό Αναπληρωτών και Αδιόριστων Εκπαιδευτικών, το Σωματείο Μεταφραστών-Διορθωτών, το σωματείο στη ΝΟΚΙΑ, κ.ά.
Εκεί διαδήλωναν και οι εργαζόμενοι από την Ομοσπονδία Τσιμέντων Ελλάδας. Ο Βαγγέλης Χατζάρας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας μας είπε: «Πιστεύω ότι έχει μεγάλο νόημα η σημερινή απεργία. Έχει κόσμο. Πλέον οι εργαζόμενοι δεν αντέχουν άλλο αυτή την πολιτική των Μνημονίων που συνεχίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Συνεχίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό αυτό που έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Η απεργία είναι μια απάντηση σε αυτούς. Εμείς καταφέραμε να υπογράψουμε μια κλαδική σύμβαση που δεν έχει μειώσεις. Βέβαια, έγινε το κλείσιμο του εργοστασίου στη Χαλδίδα από τη Lafarge. Αυτό είναι το πιο μελανό σημείο σε μας. Τα αιτήματα μας είναι πολιτικά. Η κατάσταση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα πρέπει να αλλάξει. Η κυβέρνηση που έλεγε ότι θα τα καταργήσει όλα με ένα νόμο έχει περάσει πράγματα που δεν τα κάνανε οι προηγούμενες νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις. Δεν μπορούμε να κάνουμε ότι λένε οι δανειστές, πρέπει οι εργαζόμενοι να βγούμε μπροστά. Αυτή είναι η μόνη λύση».
Ακολουθούσε η ΛΑΕ, το ΕΕΚ, οργανώσεις του αναρχικού-αυτόνομου χώρου (Ροσινάντε, ΟΡΜΑ κ.ά.), ενώ νωρίτερα είχε ξεκινήσει την πορεία η Λαϊκή Αριστερή Αντιμπεριαλιστική Συνεργασία (ΛΑΑΑΣ). Πανό είχαν ακόμα το Σωματείο Σερβιτόρων-Μαγείρων, το Κίνημα Συνταξιούχων, το Συνδικάτο Βάσης Εργαζόμενων με Δίκυκλο κ.ά.
Η διαδήλωση που ξεκίνησε από το Πεδίον του Άρεως όπου καλούσε η ΓΣΕΕ ακολούθησε τα μπλοκ που ξεκίνησαν από το Μουσείο. Πανό είχαν οι εργαζόμενοι στα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) Υμηττού, στην ΕΘΕΛ, στην ΕΥΔΑΠ, στο Σκαραμαγκά.
Ο Αποστόλης Βασιλάρας από το ΔΣ του Σωματείου των ΕΑΣ μας είπε: «Για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια ο κόσμος είναι και πάλι στο δρόμο. Μόνο με τον αγώνα κερδίζουμε κάτι από αυτά που μας πήραν. Στα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα η σημερινή κυβέρνηση ακολουθεί το δρόμο που ακολουθούσαν οι προκάτοχοί της. Λόγια, λόγια, λόγια και υποσχέσεις. Η κυβέρνηση κάνει ό, τι μπορεί να την κλείσει. Θέλουν να πουλήσουν τα «ασημικά» της εταιρίας, τα περιουσιακά στοιχεία, τα οικόπεδα. Είμαστε πλέον 520 άτομα σε όλο τον Όμιλο, όταν το 1981 που έπιασα εγώ δουλειά στον Υμηττό ήμασταν 3500. Τώρα είμαστε 2,5 μήνες απλήρωτοι».
Οργανωμένα κατέβηκαν ακόμα η ΟΤΟΕ, το σωματείο της Famar, η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, ο Σύλλογος Δανειζόμενου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα, ο ΣΕΤΤΕΑ, η Ομοσπονδία των Φαρμακουπαλλήλων, οι συνταξιούχοι του ΟΑΣΑ, η Ομοσπονδία Επισιτισμού-Τουρισμού, η Πρωτοβουλία Reworkers.
Η Βασιλική Κωστοπούλου, γραμματέας του Συλλόγου Δανειζόμενου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα μας είπε: «Παλεύουμε για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων, αν και εμείς ενώ δουλεύαμε πάντα μέσα στις τράπεζες ήμασταν εκτός συμβάσεων. Αυτό θέμα μας καίει. Η κατάσταση συνεχίζει να είναι δύσκολη μέσα στις τράπεζες. Οι εργασιακές σχέσεις που έχουμε εμείς πολύ φοβόμαστε ότι θα εξαπλωθούν και στους άλλους εργαζόμενους. Έχουμε καταγγείλει πάρα πολλές φορές τις συνθήκες γαλέρας που επικρατούν, απλήρωτες υπερωρίες και συμπεριφορά εκδικητική όχι απλώς αντιεπαγγελματική».
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φαρμακοϋπαλλήλων, Σταύρος Νουχάκης τόνισε: «Έχουμε φτάσει σε μια εποχή που είναι αποδεκτό ότι επειδή μια χώρα είναι σε Πρόγραμμα, μπορεί να μην υπάρχουν εργασιακά δικαιώματα, να μην υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις, να μην υπάρχει τίποτα και αυτό να θεωρείτε ευρωπαϊκό κεκτημένο. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να πάρει την κατάσταση στα χέρια του το εργατικό κίνημα».
Από το Σωματείο Συνταξιούχων ΟΑΣΑ μας μίλησε ο Σπύρος Σαλμάς: «Έχουμε δουλέψει 35 με 40 χρόνια ο καθένας. Και δεν περιμέναμε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Μας έχουν φτάσει σε μεγάλη εξαθλίωση και δεν πάει άλλο».
Στην Αθήνα είχαν ταξιδέψει εργαζόμενοι με τα Εργατικά Κέντρα της Πάτρας, του Βόλου και της Κορίνθου: «Πρέπει με όλες μας τις δυνάμεις, ενωτικά και αγωνιστικά, να σταματήσουμε τον όλεθρο που βιώνει η χώρα μας. Ζητάμε εργασία το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου, ζητάμε την επαναφορά όλων των κεκτημένων μας. Πρέπει όλοι μαζί να περιφρουρήσουμε ό, τι έχει απομείνει. Έχουμε έρθει από την Πάτρα εμποροϋπάλληλοι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, από τη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ, σχολικές καθαρίστριες» μας είπε η Σταυρούλα Παναγοπούλου-Νικολάου, πρόεδρος του ΕΚ Πάτρας.
Από την Ομόνοια ξεκίνησαν νωρίτερα το πρωί οι Ομοσπονδίες και τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ. Με μαζικά μπλοκ και συνθήματα κατευθύνθηκαν προς το Σύνταγμα.
Την προηγούμενη μέρα, στις 7 Δεκέμβρη, απέργησαν οι εργαζόμενοι των ΜΜΕ. Το παρόν έδωσαν μεταξύ άλλων οι Financial Crimes και η Πρωτοβουλία για την Ανατροπή. Πολλοί απεργοί στη συγκέντρωση που έγινε έξω από το κτίριο της ΕΣΗΕΑ τόνιζαν ότι η απεργία τους έπρεπε να είναι την ίδια μέρα με τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Ακολούθησε πορεία στη Βουλή.
Σε όλη τη χώρα
Χιλιάδες ήταν οι απεργοί που διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα. Μαζική ήταν η απεργιακή διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο και στη συνέχεια πορεία που κατέληξε στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης. Όπως περιγράφει η Ιωάννα Κατλαμούση:
“Πίσω από το πανό της ΓΣΕΕ συγκροτήθηκαν τα μπλοκ του σωματείου της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων (ΕΛΒΟ), του συνδικάτου του ΟΑΣΘ, ακολούθησαν τα Εργατικά Κέντρα από την Κατερίνη, τις Σέρρες, τον Έβρο, το Σωματείο του Μετρό Θεσσαλονίκης (Σ.Ε.Λ.Ε.Μ.Θ.), το Σωματείο των Εργαζομένων στα LIDL και αυτό των εργαζομένων στα Σ/Μ Καρυπίδης Ν.Πιερίας. 'Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη' ήταν το σύνθημα στο Σωματείο Εργαζομένων της ΣΙΔΕΝΟΡ. Ιδιαίτερο παλμό στη πορεία έδωσαν οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων Καβάλας. Στη διαδήλωση επίσης συμμετείχαν το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ν.Καβάλας, το νομαρχιακό τμήμα ΑΔΕΔΥ Πέλλας, οι εργαζόμενοι του Βοήθεια Στο Σπίτι. Οργανωμένη παρουσία είχε ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια. Πίσω από το πανό του Συντονισμού ακολούθησε το Σωματείο του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης και η ΚΕΕΡΦΑ. Από αρκετούς εργαζόμενους τονίστηκε η ανάγκη για κλιμάκωση με απεργία διαρκείας για να μη περάσουν τα νέα μέτρα”.
1.500 εργαζόμενοι και φοιτητές συμμετείχαν στην απεργιακή διαδήλωση στα Γιάννενα.
“Μεγάλη συμμετοχή είχε η απεργιακή πορεία απ’ το Εργατικό Κέντρο που καλούσαν το ΕΚΙ και η ΑΔΕΔΥ. Ήταν η πρώτη φορά, απ’ όταν το ΠΑΜΕ ανέλαβε τη διοίκηση του ΕΚΙ, που υπήρχε κοινή απεργιακή διαδήλωση όλων των σωματείων, ένα βήμα που δείχνει τη διάθεση της βάσης για ενότητα, αν και σίγουρα έχουν να γίνουν πολλά ακόμα” μεταφέρει η Λουίζα Γκίκα. “Στην κεφαλή της πορείας ήταν το ΕΚΙ και πίσω του σωματεία του ιδιωτικού τομέα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ. Πίσω από αυτά τα μπλοκ ακολούθησε το πανό της ΑΔΕΔΥ, της ΕΛΜΕ, της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, ο σύλλογος εργαζομένων του νοσοκομείου Χατζηκώστα, το σωματείο μετάλλου, το σωματείο υπεραστικού ΚΤΕΛ, ο σύλλογος εστιακών φοιτητών Δουρούτης και ακολούθησαν τα πανό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΣΕΚ και άλλων οργανώσεων. Τα συνεργεία της Εργατικής Αλληλεγγύης ανοίγαμε τη συζήτηση για τη κλιμάκωση των απεργιών μετά την επιτυχία της πανεργατικής, προβάλλοντας το παράδειγμα των ναυτεργατών και τις πρωτοβουλίες του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια”.
Εκατοντάδες διαδήλωσαν και στο Ηράκλειο της Κρήτης. Απεργοί τόσο από την ίδια την πόλη του Ηρακλείου όσο κι από τις άλλες πόλεις του νησιού. “Το παρών έδωσαν πάνω απο 700 διαδηλωτές με πανό από τα Εργατικά Κέντρα Ηρακλείου, Ρεθύμνου και Χανίων, την ΕΛΜΕ Ηρακλείου, τον Σύλλογο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων, το Σύλλογο Φοιτητών Βιολογίας, την ΛΑΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ” μας είπε ο Γιάννης Μακαρώνας. “Η διάθεση του κόσμου ήταν ξεκάθαρη στο ότι η μάχη δεν τελειώνει σήμερα αλλά χρειάζεται συνέχεια στις κινητοποιήσεις και οργάνωση. Θετική ήταν η αντίδραση στην πρόταση για συμμετοχή στις διαδηλώσεις στις 18 Μάρτη. Μετά την διαδήλωση ακολούθησε παράσταση διαμαρτυρίας στο ξενοδοχείο Lato όπου η εργοδοσία δεν ανανέωνε τις ίδιες συμβάσεις εργασίας και προσπάθησε να μειώσει τον μισθό εργαζόμενων”.
“Περισσότεροι από 800 διαδηλωτές εκφράσανε αγωνιστικά την αντίθεση της εργατικής τάξης στις μνημονιακές επιθέσεις κυβέρνησης και δανειστών” αναφέρει η ανταπόκριση του Πέτρου Θεοδοσιάδη από τη Λάρισα. “Στην προσυγκέντρωση των εργατικών παρεμβάσεων συμμετείχαν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΚΚΕ (μ-λ) και η ΛΑΕ πηγαίνοντας οργανωμένα στην κεντρική συγκέντρωση και πορεία του Εργατικού Κέντρου. Εκεί παρόντες ήταν το ΠΑΜΕ, σωματεία του ιδιωτικού τομέα, οργανώσεις συνταξιούχων, ακόμα και ο εμπορικός σύλλογος. Χωριστή συγκέντρωση πραγματοποίησαν το νομαρχιακό τμήμα της ΑΔΕΔΥ, η ΕΛΜΕ κι ο Σύλλογος Δασκάλων”.
Στην Ξάνθη, “αρκετές δεκάδες ήταν οι απεργοί που συγκεντρώθηκαν στο Εργατικό Κέντρο παρά την κεντρική γραμμή της ΓΣΕΕ για συμμετοχή στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης” δήλωσε στην Ε.Α, ο Παντελής Αποστολίδης. “Εκεί ήταν οι εργάτες του εργοστασίου της GMC, μαζί με τους συναδέλφους τους από τη γαλακτοβιομηχανία Ροδόπη, δάσκαλοι και καθηγητές και οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια. Από τη μεριά μας συζητούσαμε με τους απεργούς για την ανάγκη της απεργιακής κλιμάκωσης και του συντονισμού”.
Περισσότεροι από 300 απεργοί συμμετείχαν στην απεργιακή διαδήλωση της Πάτρας με χαρακτηριστική την παρουσία των εργαζόμενων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου, της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Αχαΐας, των φοιτητικών συλλόγων αλλά και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΣΕΚ και άλλων οργανώσεων της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου. “Παρότι το κάλεσμα για τοπική διαδήλωση βγήκε τελευταία στιγμή, αρκετός κόσμος συμμετείχε, κυρίως χάρη στους εργαζόμενους του νοσοκομείου και τους γιατρούς, που πήραν πάνω τους την οργάνωσή της” σημειώνει η Φωτεινή Λυσσικάτου. “Ένα άλλο κομμάτι εργαζομένων με το πανό του Εργατικού Κέντρου, συμμετείχε στη διαδήλωση της Αθήνας”.