Με αυξήσεις από το Σάββατο 1η Αυγούστου, που θα επαναλαμβάνονται ανά οκτώ μήνες, και σε μερικές περιπτώσεις ξεπερνάνε και το 130% αρχίζει η ολοκλήρωση του κυβερνητικού σχεδίου διάλυσης του ΟΣΕ. Ταυτόχρονα η μείωση των δρομολογίων και η επιβολή από την αρχή του φθινοπώρου, σύμφωνα με τις εξαγγελίες Στυλιανίδη, της «μισθωτής εφεδρείας» που πετάει στο δρόμο 3.000 εργαζόμενους, αποτελούν τους τρεις πυλώνες τους σχεδίου απαξίωσης των σιδηρόδρομων, που θα οδηγήσουν στην διάλυση, την κατάτμηση και το ξεπούλημά τους. 

Πιο συγκεκριμένα κατά 13% αυξήθηκαν οι τιμές για τα Intercity και κατά 7% για τα express, ενώ 33% είναι η αύξηση των τιμών για τα απλά τρένα, τα οποία και παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες πληρότητες καθώς τα επιλέγουν τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, φοιτητές, φαντάροι κλπ., αποδεικνύοντας πως την ιδιωτικοποίηση θα την πληρώσουν για άλλη μια φορά οι φτωχότεροι. Αν μάλιστα προσθέσει κανείς πως, σύμφωνα με το σχέδιο του υπουργείου, παρόμοια αύξηση της τάξης του 33% θα πραγματοποιηθεί άλλες δυο φορές (τον Απρίλιο και τον Δεκέμβριο του 2010), τότε είναι κατανοητό πως οι αυξήσεις αυτές θα μετατρέψουν τις σιδηροδρομικές συγκοινωνίες σε πανάκριβο εμπόρευμα. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των μικρών τουριστικών δρομολογίων Πύργου-Ολυμπίας και Διακοπτού-Καλαβρύτων που οι τιμές αγγίζουν αυξήσεις του ύψους του 150%. 

Τα «χτυπήματα», ωστόσο, είναι πολλαπλά για τον σιδηρόδρομο στην Πελοπόννησο, αφού εκτός των αυξήσεων στα εισιτήρια έρχονται και οι περικοπές των δρομολογίων. Με δικαιολογία την επανέναρξη των δρομολογίων Κορίνθου-Άργους/Ναυπλίου-Τρίπολης, το υπουργείο και η διοίκηση του ΟΣΕ κρύβει πως περικόπτονται κατά 65% τα δρομολόγια στην γραμμή Πάτρα-Πύργος-Καλαμάτα αφήνοντας στην ουσία την δυτική Πελοπόννησο χωρίς σιδηροδρομική σύνδεση. Αυτός είναι και ο λόγος που την προηγούμενη Πέμπτη 30/7 μέλη της τοπικής αυτοδιοίκησης, εργαζόμενοι του ΟΣΕ και κάτοικοι του Πύργου απέκλεισαν συμβολικά την γραμμή διαμαρτυρόμενοι για την σιδηροδρομική απομόνωση των περιοχών τους.

Στην ίδια κατάσταση όμως βρίσκονται και οι περιοχές της Θεσσαλίας, με πλήρη απαξίωση των Τρικάλων και της Καρδίτσας αλλά και την ελαχιστοποίηση της γραμμής Λάρισα-Βόλος, της δυτικής Μακεδονίας με την εξαφάνιση του προαστιακού των Σερρών που εξυπηρετούσε χιλιάδες κατοίκους αγροτικών και ημι-αγροτικών περιοχών. Επίσης επιβάλλεται περαιτέρω μείωση του προαστιακού της Θεσσαλονίκης αλλά και διάλυση του τοπικού δικτύου του Έβρου αφού όλες οι γραμμές θα σταματάνε στην Αλεξανδρούπολη. Πρόκειται για την μεγαλύτερη μείωση δρομολογίων που έχει δει η χώρα από την μεταπολίτευση και μετά.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση ετοιμάζεται να υλοποιήσει τη «μισθωτή εφεδρεία» που θα πετάξει στην ανεργία 3.000 και πλέον εργαζόμενους άνω των 48 ετών, με εθελοντική αλλά και υποχρεωτική συμμετοχή. Πρόκειται για ένα σχέδιο απολύσεων που θα αφήσει μετά ανοιχτό τον δρόμο για την ιδιωτικοποίησή του. 

Είναι χαρακτηριστικό πως η ΤΡΕΝΟΣΕ, η εταιρία-φάντασμα που είναι πρώτη στην λίστα της ιδιωτικοποίησης που προωθεί ο Στυλιανίδης, πρόκειται με την περικοπή προσωπικού και δρομολογίων να φτάσει σε μείωση δαπανών 50%. 

Υπέρογκες αυξήσεις, χειρότερες μεταφορές με περικοπές δρομολογίων, χιλιάδες άνεργοι στο δρόμο και χάρισμα της δημόσιας περιουσίας στους ιδιώτες είναι το σχέδιο του «σύγχρονου και κοινωνικού» σιδηρόδρομου που ονειρεύεται ο Στυλιανίδης και ο Καραμανλής. 

Ο αγώνας που έχουν ξεκινήσει οι σιδηροδρομικοί δεν πρέπει να σταματήσει. Με κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, με απεργίες και καταλήψεις των σταθμών και του δικτύου, με την παρουσία τους στην ΔΕΘ («ένα τρένο για την ΔΕΘ») μπορούν να σταματήσουν το ξεπούλημα των σιδηρόδρομων.