Ο Αβραμόπουλος δεν δίστασε να κοκορευτεί ότι «η Ελλάδα θα είναι η πρώτη από τις χώρες που θα πάρουν τα εμβόλια» και ότι το «Εθνικό Σχέδιο Δράσης» προβλέπει καθολικό εμβολιασμό για όσους πολίτες το επιθυμούν. Τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης άρχισαν μάλιστα να πιπιλάνε την καραμέλα ότι ο «γρήγορος» εμβολιασμός θα είναι από τα βασικά χαρτιά της κυβέρνησης σε πρόωρες εκλογές!

Πέρα από αυτές τις γελοιότητες, επί της ουσίας, διίστανται οι απόψεις της επιστημονικής κοινότητας για τον αν και πόσο είναι απαραίτητος ο εμβολιασμός μερικός ή καθολικός. Σε κάθε περίπτωση, τα εμβόλια δεν έχουν καν ακόμα εγκριθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ούτε από τις αρμόδιες επιτροπές της ΕΕ και όλες αυτές οι παλινωδίες για το πότε θα είναι έτοιμα και αν θα είναι ασφαλή, το μόνο που δεν εκπέμπουν είναι αισιοδοξία – ιδιαίτερα, όταν εμπλέκονται τα γεράκια της φαρμακοβιομηχανίας όπως οι εταιρίες Glaxosmithkline, Sanofi Aventis, Novartis, Astra Zeneca που τρέχουν να προλάβουν περιμένοντας τρελά κέρδη από τον καθολικό εμβολιασμό. (150 εκατομμύρια ευρώ αναμένεται να στοιχίσει ο εμβολιασμός).

Ενδεικτικό όλων αυτών είναι το γεγονός, ότι σύμφωνα με το «Εθνικό Σχέδιο Δράσης», όποιος εμβολιάζεται θα υπογράφει υπεύθυνη δήλωση με την οποία θα αναλαμβάνει προσωπικά την ευθύνη για τον εμβολιασμό του! Γράφει χαρακτηριστικά η αίτηση: «Δηλώνω ότι α) ενημερώθηκα για τους λόγους για τους οποίους πρέπει να εμβολιαστώ, καθώς και για τις ανεπιθύμητες ενέργειες και επιπλοκές του εμβολιασμού. β) γνωρίζω ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως ασφαλή ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένων των εμβολιασμών. γ) συμφωνώ να εμβολιαστώ…».     

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο καθολικός εμβολιασμός χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση σαν «φύλλο συκής» για να κρύψει τη γύμνια της. Μια δικλείδα ασφαλείας είναι ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας που να μπορεί να είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο να αντιμετωπίσει μεγάλα γεγονότα από πανδημίες μέχρι καύσωνες. Δυστυχώς οι περικοπές στις δαπάνες και τα δώρα στην ιδιωτική υγεία, έχουν φέρει το σύστημα υγείας να αδυνατεί να λειτουργήσει σε νορμάλ συνθήκες - πόσο μάλλον στις έκτακτες ή σχετικά έκτακτες, όπως η σημερινή. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, υφίσταται μόνο ως όνομα. Τα Κέντρα Υγείας υπολειτουργούν – μόλις την περασμένη Παρασκευή ένας άνθρωπος παρά λίγο να χάσει τη ζωή του στην Καλλονή γιατί δεν υπήρχε δεύτερο ασθενοφόρο για διακομιδή – και ούτε να συζητάμε για προγράμματα επισκεπτών υγείας, ενημέρωσης υγιεινής και παροχής (μάσκες κλπ) στον πληθυσμό. 

Οι συνθήκες διαβίωσης, εργασίας, μάθησης, μεταφοράς του πληθυσμού είναι δραματικές και ευνοούν την ανάπτυξη της πανδημίας. Όχι μόνο δεν επιχειρείται καμιά βελτίωση σε αυτές τις συνθήκες, αλλά δεν υπάρχουν καν γιατροί εργασίας στους μεγάλους εργασιακούς χώρους, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, ακόμα και στα στρατόπεδα, εκεί που εξαπλώνεται η επιδημία και χρειάζεται άμεση αξιολόγηση.

Αυτό που μοιάζει κάπως να ανησυχεί την κυβέρνηση και τους εργοδότες, είναι το ενδεχόμενο κόστος στην παραγωγικότητα που μπορεί  να φτάσει τα 3 δις ευρώ. Η υγεία των εργαζόμενων μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του πρώτου ασθενή με Η1Ν1 που εισήχθη σε εντατική στο Ηράκλειο. Δεν ανήκει στις ομάδες «υψηλού κινδύνου», είναι ένας νέος ξενοδοχοϋπάλληλος που καθυστέρησε να πάει στο νοσοκομείο γιατί δούλευε και δεν αποτελεί και κανένα μυστικό ότι γενικότερα ο κίνδυνος της απόλυσης, της μη πληρωμής κρέμεται πάνω από τα κεφάλια όσων θα λείψουν «αδικαιολόγητα» από τη δουλειά – π.χ οι έγκυες γυναίκες.  

Τους επόμενους μήνες θα δούμε πόσο αν η νέα γρίπη θα είναι υψηλού κινδύνου. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι καθημερινά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κυβέρνηση και συνολικότερα ένα σύστημα υψηλού κινδύνου που χρειάζεται να ανατρέψουμε.