Δεκάδες χιλιάδες διαδήλωσαν στην πανεργατική απεργία της 17 Μάη στην Αθήνα. Η επιτυχία της απεργίας και του συλλαλητηρίου έδειξε ότι το τέταρτο μνημόνιο αντιμετωπίζει τη μαζική οργή των εργατών και της νεολαίας, το ίδιο και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που το ψήφισε.
Οι αντιστάσεις ενάντια στα νέα μέτρα είχαν ξεκινήσει από τις προηγούμενες μέρες. Ήδη, παραμονή της πανεργατικής, οι ναυτεργάτες νέκρωσαν τα λιμάνια μετατρέποντας τελικά τη 48ωρη απεργία τους σε τετραήμερη. Την ίδια μέρα, οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ νέκρωσαν την ενημέρωση με 24ωρη απεργία και οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία μπλόκαραν τις συγκοινωνίες με στάσεις εργασίας που συνεχίστηκαν τις δύο επόμενες μέρες. Ενώ και η απόφαση της ΠΟΕ-ΟΤΑ για 48ωρη απεργία μετά την πανεργατική συνέβαλε στον ξεσηκωμό.
Η πανεργατική διαδήλωση ένωσε όλα τα κομμάτια του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Στη συγκέντρωση των συνδικάτων στην Κλαυθμώνος, δεκάδες ήταν τα πανό των δασκάλων, των καθηγητών και των νηπιαγωγών, των εργαζόμενων στα νοσοκομεία, τους δήμους και τα υπουργεία, όλου του δημόσιου τομέα που παλεύει ενάντια στις περικοπές, για μαζικές προσλήψεις. Ανάμεσά τους βρίσκονταν οι εργαζόμενοι της ΕΥΔΑΠ και των συγκοινωνιών που αντιστέκονται στις ιδιωτικοποιήσεις, τα μπλοκ των τραπεζοϋπαλλήλων, των εμποροϋπάλληλων, των εργαζόμενων σε ξενοδοχεία, των μηχανικών, των λεγόμενων “επιστημονικών” φορέων, των εργαζόμενων στα ναυπηγεία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις αεροπορικές εταιρίες και δεκάδων ακόμα κλάδων. Μαζικά μπλοκ είχαν οι συνταξιούχοι από μια σειρά χώρους ενάντια στις νέες περικοπές στις συντάξεις αλλά και πολλά Εργατικά Κέντρα από όλη τη χώρα.
Το πιο εντυπωσιακό -σαν συμμετοχή, μέγεθος, μαχητικότητα- μπλοκ είχαν οι εργαζόμενες της Estee Lauder που διαδήλωναν με αιχμή την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Εκατοντάδες γυναίκες δε σταμάτησαν να φωνάζουν και να τραγουδούν συνθήματα όπως “Ποτέ, ποτέ την Κυριακή, είμαστε εργαζόμενες και έχουμε ζωή” και “Η Κυριακή είναι αργία, κι εμείς θα την εκάνουμε να είναι απεργία”. Η παρουσία τους ξεσήκωσε κυριολεκτικά όλη την πορεία.
Δεν ήταν το μοναδικό γυναικείο μπλοκ. Οι απολυμένες καθαρίστριες της ΟΣΥ και οι εργαζόμενες της ΣΚΟΤ ήταν επίσης από τα κομμάτια που ξεχώρισαν. “Σήμερα είμαστε στο δρόμο για όλα αυτά τα οποία προσπαθούν να περάσουν ενάντια στους εργαζόμενους και τα οποία προσπαθεί ο καθένας μας με κάθε τρόπο να τα σταματήσει”, μας είπε η Γρηγορία Ρόκα, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζόμενων στη ΣΚΟΤ και εργαζόμενη στην βιομηχανία. “Δουλεύουμε στη χημική βιομηχανία ΣΚΟΤ στη Μάνδρα Αττικής και είμαστε σε διαμαρτυρία ενάντια στην εκ περιτροπής εργασία, ενάντια δηλαδή στα τρία-τέσσερα μεροκάματα το μήνα. Αυτό μας επιβλήθηκε από τις 12 Δεκέμβρη γιατί η εταιρία υποστηρίζει ότι έχασε τον πιο σημαντικό της πελάτη, ότι δε βγαίνει, δεν έχει δουλειά.
“Συνεχίζουμε”
Η διαμαρτυρία μας ξεκίνησε από τις 20 Φλεβάρη και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, στο υπουργείο, στην επιθεώρηση, με τριμερείς, ό,τι μπορούμε κάνουμε. Θεσμικά δεν έχει βγει κάτι, όλοι έχουν μείνει μόνο στις διαπιστώσεις, ότι είναι καταχρηστικό. Έχουμε κινηθεί νομικά, περιμένουμε και συνεχίζουμε. Δε θα σταματήσουμε τη διαμαρτυρία μας, μέχρι να δούμε τι θα γίνει και με τα δικαστήρια. Το σωματείο μας υπάρχει τέσσερα χρόνια τώρα”.
Προσυγκέντρωση στην πλατεία Κάνιγγος πραγματοποίησε ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια, βαδίζοντας οργανωμένα προς τη συγκέντρωση των συνδικάτων στην Κλαυθμώνος. Επικεφαλής του μπλοκ του Συντονισμού μπήκαν οι εργάτες γης από την Γκορυτσά του Ασπρόπυργου, απαιτώντας τη φυλάκιση της φασιστικής συμμορίας που έχει οργανώσει δεκάδες ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον τους τους τελευταίους μήνες. Ακολουθούσαν το Σωματείο Εργαζόμενων στην Ιντρακόμ, η ΠΟΣΠΕΡΤ, εργαζόμενοι σε ΜΚΟ-camp, φοιτητές από το ΤΕΙ Αθήνας, πανό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Εργατικής Αλληλεγγύης με το σύνθημα “Εργάτες Ενωμένοι - Ποτέ Νικημένοι”.
Μαζί τους από την Κάνιγγος προς την Κλαυθμώνος βάδισαν οι εργαζόμενοι των νοσοκομείων που είχαν συγκεντρωθεί στο υπουργείο Υγείας. Πίσω από το πανό της ΠΟΕΔΗΝ βρέθηκε το Συντονιστικό των Νοσοκομείων και τα Σωματεία Εργαζόμενων στον Άγιο Σάββα, στο Γεννηματά, στο Αγλαϊα Κυριακού, στο Δρομοκαϊτειο. Στη διαδρομή τα μπλοκ του Συντονισμού και των νοσοκομείων συναντήθηκαν με αυτά του ΠΑΜΕ που είχαν ξεκινήσει από την πλατεία Εθν. Αντίστασης.
“Είμαστε στο δρόμο για να σταματήσουμε την εφαρμογή του τέταρτου μνημόνιου, για να αναγκάσουμε τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να σκεφτεί τι έχει υπογράψει, ότι εκλέχτηκε για να υπηρετήσει τα συμφέροντα του λαού, τα λαϊκά στρώματα και όχι για να σκύψει το κεφάλι στους τοκογλύφους της Ευρώπης”, μας είπε ο Γιώργος Πολυχρονόπουλος, ακτινολόγος στον Άγιο Σάββα, “Τα νοσοκομεία έχουν ήδη τεράστια προβλήματα, μας λείπουν υλικά, μας λείπει προσωπικό, κλείνουν τμήματα, απαξιώνεται το έργο του γιατρού, του νοσηλευτή, του κάθε επαγγελματία Υγείας. Δεν έχουμε εργαλεία να κάνουμε τη δουλειά μας, δεν έχουμε άτομα, είμαστε λίγοι, υπερεργαζόμαστε. Κάνω ειδική μνεία στο κομμάτι των νοσηλευτών που αυτή τη στιγμή είναι οι αφανείς ασθενείς του συστήματος υγείας γιατί υπερεργάζονται μέχρι εξάντλησης, κυριολεκτικά εξουθενώνονται. Τα ξέρουν αυτά οι διοικούντες και συνεχίζουν να φορτώνουν, να χτυπάνε το «γαϊδούρι».
“Έχουμε τη δύναμη”
“Έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε τα μέτρα, αρκεί να κατεβαίνουμε στους δρόμους, να δείξουμε ότι υπάρχει λαϊκό κίνημα, ότι υπάρχει κινηματική αριστερά, ότι δεν μπορούν αυτά να τα περάσουν ερήμην μας. Μας θέλουν κουρασμένους, απογοητευμένους, στη γωνία στριμωγμένους από τα χτυπήματα. Χρειάζεται να μπορούμε να επικοινωνούμε τα τμήματα, να συντονίζουμε τον αγώνα, χρειάζεται ανυπακοή. Δεν μπορούμε να δεχόμαστε κινητικότητα από την πίσω πόρτα, να μειώνεται το έργο των τμημάτων, να μειώνονται οι κλίνες και να μην αντιδρούμε”.
Όταν η πορεία των συνδικάτων έφτανε στο Σύνταγμα, τα μπλοκ του ΠΑΜΕ βρίσκονταν ακόμα έξω από τη Βουλή. Εκεί η απεργιακή διαδήλωση ενώθηκε σε μία, συνθέτοντας ένα τεράστιο ποτάμι που πλημμύριζε το Σύνταγμα, γέμιζε ολόκληρη τη Σταδίου, φτάνοντας ως τη Ομόνοια όπου μόλις είχαν ξεκινήσει τα μπλοκ που είχαν συγκεντρωθεί στα Χαυτεία -όπως της ΛΑΕ- και το Μουσείο -όπως της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων, μιας σειράς σωματείων και δυνάμεων της αριστεράς.
Η Πανεργατική της 17 Μάη σηματοδοτεί αφετηρία κλιμάκωσης για όλους τους χώρους. Αυτός είναι και ο λόγος που η κυβέρνηση αποφάσισε να διαλύσει το συλλαλητήριο που καλούσαν τα συνδικάτα και όλες οι δυνάμεις της αριστεράς την επόμενη μέρα το απόγευμα στο Σύνταγμα, την ώρα της ψήφισης των μέτρων στη Βουλή. Το μόνο που κατάφερε βέβαια με τα ΜΑΤ και τα χημικά που χτύπησαν τη συγκέντρωση ήταν να ξυπνήσει τις χειρότερες μνήμες από τα έργα και ημέρες των Παπανδρέου, των Παπαδήμων και των Σαμαροβενιζέλων. Κι αυτό θα το βρει μπροστά της.
“Λέμε ναι στην Κυριακάτικη Αργία”, μας είπε η Νατάσα Κατρανίδου, πρόεδρος του Σωματείου Estee Lauder Hellas – Γρ. Σαράντης και Συναφών Επιχειρήσεων. “Η Κυριακή είναι μέρα ξεκούρασης, δεν είναι μέρα εργασίας. Δεν έχουμε πρόβλημα στο χρόνο για να ψωνίσουμε, έχουμε οικονομικό πρόβλημα. Λέμε όχι στις μειώσεις του αφορόλογητου και των συντάξεων, γενικά λέμε όχι σε όλα τα μέτρα τα οποία έρχονται. Η Κυριακή είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα για μας, γιατί υπάρχουν επιχειρήσεις που τηρούν τις συμβάσεις, όπως στο δικό μας σωματείο που τηρείται η σύμβαση γιατί υπογράψαμε Συλλογική Σύμβαση το 2011 και εφαρμόζονται όλα τα δικαιώματα, αλλά υπάρχουν και επιχειρήσεις που παίρνουν τους εργαζόμενους για πέντε ώρες και τους βάζουν να δουλεύουν οχτάωρα, δεν τους δίνουν τη μέρα ανάπαυσης, ούτε τους πληρώνουν.
Το ότι στον κλάδο μας εργάζονται πολλές γυναίκες παίζει ρόλο στην επίθεση, σίγουρα πολλοί θεωρούν ότι είμαστε πιο ευάλωτες, υπάρχει αυτή η νοοτροπία. Αλλά, όπως βλέπετε, εμείς είμαστε σύσσωμες εδώ και αποδεικνύουμε ότι είμαστε ίσες, δεν έχουμε καμία διαφορά, μυική μόνο είναι η διαφορά μας. Το σωματείο το φτιάξαμε το 2009, όταν αρχίσαν τα μέτρα και όλη αυτή η κατάσταση. Είναι πανελλαδικό και είναι το πιο δυνατό σωματείο του χώρου. Ψηφίζουμε κατά 150 άτομα περισσότερα από όσο ψηφίζει όλος ο υπόλοιπος χώρος, όλες οι εταιρίες μαζί. Όταν οι άνθρωποι δουλεύουν συλλογικά και όχι ατομικά, μπορούν να έχουν αποτέλεσμα. Μόνο με δράσεις, μόνο στο δρόμο αλλάζουν τα πράγματα”.
Μαζικές και δυναμικές ήταν οι απεργιακές συγκεντρώσεις στις 17 Μάη σε όλη τη χώρα, όπως μας μεταφέρουν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες της Εργατικής Αλληλεγγύης.
“Χιλιάδες διαδήλωσαν στη Θεσσαλονίκη”, μας είπε ο Γιάννης Κ., “Ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια έκανε προσυγκέντρωση στο υπουργείο Μακεδονίας Θράκης και μαζί με άλλα κομμάτια εργαζόμενων και της αριστεράς βαδίσαμε στη συγκέντρωση των συνδικάτων στο Εργατικό Κέντρο. Μαζική ήταν η παρουσία των εργαζόμενων του ΟΑΣΘ που βρίσκονται σε επίσχεση μαζί πολλά ακόμα σωματεία, όπως τους εργαζόμενους στο λιμάνι, την ΕΥΑΘ, τον ΟΣΕ, το υπουργείο Παιδείας, το Βοήθεια στο Σπίτι, το Συντονιστικό των Νοσοκομείων. Ακολούθησε διαδήλωση χιλιάδων στο υπουργείο Μακεδονίας Θράκης όπου εκεί, ενώθηκαν και η πορεία του ΠΑΜΕ και η διαδήλωση της Καμάρας που ήταν μαζικές επίσης. Το κλίμα ήταν μαχητικό, όλοι συζητούσαν για τη συνέχεια και ποιά θα είναι. Κοινή αίσθηση ήταν ότι τα μέτρα δεν τελειώνουν, ό,τι κι αν λέει η κυβέρνηση”.
“Πάνω από δυο χιλιάδες εργαζόμενοι και νεολαίοι διαδήλωσαν στα Γιάννενα”, μας είπε η Λουίζα Γ., “Στη συγκέντρωση που έγινε στο Εργατικό Κέντρο συμμετείχαν εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, διοικητικοί του πανεπιστημίου, ιδιωτικοί υπάλληλοι, εργαζόμενοι στο μέταλλο, ντελιβεράδες και πολλοί καθηγητές, δάσκαλοι, εργαζόμενοι από τον ΟΑΕΔ και άλλους χώρους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Επίσης οι φοιτητές από την εστία της Δόμπολης και όλη η αριστερά. Η διαδήλωση βάδισε στον κεντρικό δρόμο της πόλης και κατέληξε στη Νομαρχία. Οι συζητήσεις μας με τους απεργούς ξεκινούσαν από τα μέτρα και την ανάγκη κλιμάκωσης της εργατικής αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειάς μέχρι τη συνολική εναλλακτική στα μνημόνια και τις επιθέσεις. Το πώς συνεχίζουμε τη μάχη αλλά και πώς οργανώνουμε την επιτυχία των κινητοποιήσεων από τα κάτω, με συνελεύσεις και συντονισμό, ήταν στο κέντρο”.
“Εκατοντάδες συμμετείχαν στην απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία της Αγοράς και πορεία στα Χανιά”, μας είπε ο Ειρηναίος Μ., “Συμμετείχαν ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Χανίων, οι φοιτητές από τις σχολές του Πολυτεχνείου Κρήτης, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ Χανίων, συμβασιούχοι των ΟΤΑ που πραγματοποίησαν διαμαρτυρία στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΣΕΚ, η Πρωτοβουλία Αντίστασης, το Εργατικό Κέντρο, η Ομοσπονδία Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ν. Χανίων, η ΛΑΕ και η αναρχική συλλογικότητα Azadi. Επίσης ο Σύλλογος Ηλεκτρολόγων Εγκαταστατών Ν. Χανίων, ο Σύνδεσμος Ιδιοκτητών και Καθηγητών Φροντιστηρίων Ξένων Γλωσσών Palso και αγρότες από την Κουντούρα, στην πρώην επαρχία Σελίνου που μοίρασαν οπωρολαχανικά στους παρευρισκόμενους. Μαζική επίσης συμμετοχή είχε η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία που πραγματοποίησε το ΠΑΜΕ. Και στις δύο πορείες εκφράστηκε η στήριξη στον απεργιακό αγώνα και στα αιτήματα των ναυτεργατών”.
“Η πανεργατική στο Βόλο στέφθηκε με επιτυχία”, μας είπε ο Γιάννης Σ., “Η συμμετοχή των απεργών από τον ιδιωτικό τομέα και τα εργοστάσια έφτασε το 60-70%. Παρά τη βροχή, εκατοντάδες απεργοί κατέβηκαν στην πορεία που καλούσαν τα συνδικάτα και το Εργατικό Κέντρο στην πλατεία Ελευθερίας. Οι απεργοί της ΟΕΒΕΜ απαιτούσαν μείωση της φορολογίας στα εμπορικά καταστήματα και ποτέ δουλειά την Κυριακή. Μαζικό ήταν το πανό του συνδικάτου ηλεκτρολόγων Μαγνησίας και του ΟΤΑ όπου νηπιαγωγοί και εργαζόμενοι σε παιδικούς σταθμούς βγήκαν κόντρα στα νέα μέτρα. Ακολουθούσαν η ΕΛΜΕ και ο Ιατρικός Φαρμακευτικός Σύλλογος Μαγνησίας.
Με τους εργάτες
Με απόφαση γενικής συνέλευσης ο φοιτητικός σύλλογος της Ειδικής Αγωγής ενώθηκε με τους εργάτες απαιτώντας από την κυβέρνηση να πάρει πίσω την τροπολογία που διαλύει το μέλλον τους και να κάνει μαζικές προσλήψεις στην παιδεία. Μετά από πρωτοβουλία της τοπικής ΚΕΕΡΦΑ, πρόσφυγες από το στρατόπεδο του Μόζα κατέβηκαν και φώναξαν για να ανοίξουν τα σύνορα και να κλείσουν τα καμπ. Μαζί με αυτό τον κόσμο βρίσκονταν το ΣΕΚ, η ΛΑΕ και άλλες δυνάμεις της αριστεράς”.
“Εκατοντάδες διαδηλώσαμε στην Πάτρα, στη συγκέντρωση που ξεκίνησε από το Εργατικό Κέντρο και βάδισε στους δρόμους της πόλης”, μας είπε ο Νεκτάριος Χ., “Συμμετείχαν οι εργαζόμενοι από το νοσοκομείο του Ρίο, η Ένωση Γιατρών, η ΕΛΜΕ, οι εμποροϋπάλληλοι και δυνάμεις της αριστεράς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΣΕΚ, η ΛΑΕ και άλλοι. Οι περισσότεροι έλεγαν ότι «επιτέλους, βγήκε πανεργατική απεργία» αλλά έκφραζαν και την αγωνία τους για τη συνέχεια. Το γεγονός ότι την επόμενη μέρα, την ώρα της ψήφισης των μέτρων, έγινε συλλαλητήριο και στην Πάτρα, ύστερα από κάλεσμα πρωτοβάθμιων σωματείων της ΕΛΜΕ, της ΕΜΔΥΔΑΣ, των εργαζόμενων στην περιφέρεια και την αποκεντρωμένη διοίκηση, αλλά των δυνάμεων της πέρα από το ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς, έδειξε τη διάθεση που υπάρχει για κλιμάκωση”.
“Πάνω από 1500 άτομα διαδήλωσαμε συνολικά στο Ηράκλειο”, μας είπε ο Κώστας, φοιτητής στο Φυσικό, “Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΣΕΚ ξεκινήσαμε με προσυγκέντρωση στο Άγαλμα Βενιζέλου κι από εκεί πήγαμε οργανωμένα στο Εργατικό Κέντρο, όπου συγκεντρώθηκαν οι συμβασιούχοι του δήμου, η ΕΛΜΕ, οι αρχαιολόγοι και άλλα σωματεία καθώς και οι φοιτητές του Βιολογικού και άλλων σχολών. Ακολούθησε δυναμική πορεία στους δρόμους της πόλης. Οι περιοδείες μας στους χώρους δουλειάς τις προηγούμενες μέρες, προετοιμάζοντας την απεργία, έδειχαν ότι όλοι θέλουν να παλέψουν και ότι απαιτούν κλιμάκωση”.

Αθήνα

Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη

Βόλος

