Με τη συμμετοχή πάνω από 250 συνδικαλιστριών από όλες τις τράπεζες έγινε την Πέμπτη 23 Νοέμβρη η 7η Συνδιάσκεψη Γυναικών ΟΤΟΕ. Τη συνδιάσκεψη άνοιξε η Γραμματέας Γυναικών ΟΤΟΕ Βάσω Βογιατζοπούλου η οποία τόνισε: “Η τριετία που περάσαμε, χαρακτηρίστηκε κυρίως από την κοινή πολυμέτωπη επίθεση κυβέρνησης και εργοδοτών, που δεχθήκαμε στο Ασφαλιστικό και στο Ωράριο, και η οποία κορυφώθηκε φέτος με την άρνηση τους να προσέλθουν στις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ με στόχο να επιτύχουν ένα στρατηγικό χτύπημα στην ΟΤΟΕ, και με ευρύτερες πολιτικές, κοινωνικές και συνδικαλιστικές προεκτάσεις....
Η πώληση του ποσοστού του δημοσίου στο μετοχικό κεφάλαιο των μεγάλων τραπεζών, όπως η πώληση της Εμπορικής Τράπεζας, ο αφελληνισμός της Εθνικής, καθώς και οι σχεδιαζόμενες ιδιωτικοποιήσεις των μικρών τραπεζών, θα οδηγήσουν σε νέα επιδείνωση της παραπάνω κατάστασης, σε νέες προκλήσεις για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες του κλάδου...Δεν αρκεί, λοιπόν, μόνο η λειτουργία μιας Γραμματείας στα πλαίσια της ΟΤΟΕ, είναι ανάγκη να μαζικοποιηθεί η δράση μας, να πάρει κινηματικά χαρακτηριστικά, για να υπάρξει η δυναμική μας αντίδραση στα σχέδια που κάνουν για μας χωρίς εμάς”.
Το λόγο πήραν ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ που κάλεσε όλες τις συνδικαλίστριες να οργανώσουν τη νέα πανεργατική απεργία στις 13/12 και ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ ο οποίος τόνισε ότι και στις τράπεζες οι γυναίκες αποτελούν έναν φτηνό στρατό που χρησιμοποιεί το κεφάλαιο, αφού οι γυναίκες στις τράπεζες αμείβονται κατά 25% λιγότερο από τους άντρες. Στη συνέχεια έγιναν χαιρετισμοί των εκπροσώπων των κομμάτων και παρουσιάστηκε η νέα ιστοσελίδα της Γραμματείας Ισότητας (www.otoe.gr/isotita) που θα βοηθήσει στην ενημέρωση και στην καλύτερη οργάνωση των γυναικών τραπεζοϋπαλλήλων.
Περισσότερο ενδιαφέρον όμως είχε η συζήτηση αμέσως μετά. Ολες οι ομιλήτριες μίλησαν ότι οι εργαζόμενες στις τράπεζες βιώνουν αυτή την στιγμή έναν εργασιακό Μεσαίωνα, αφού τα φαινόμενα αυθαιρεσίας έχουν πολλαπλασιαστεί.
Επιθέσεις
Περικοπές στις άδειες μητρότητας, διακοπή επιδομάτων κατά τη διάρκεια της κύησης, μέχρι την επιστροφή στην εργασία τους, κατάργηση παιδικών σταθμών όπως της Εμπορικής και της Τράπεζας Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη, καταστρατήγηση του μειωμένου ωραρίου για τις μητέρες, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Και όλα αυτά τη στιγμή που σε πολλές τράπεζες όπως στην Εμπορική ή την Αγροτική οι γυναίκες εργαζόμενες είναι πλειοψηφία.
“Από τότε που η τράπεζα εξαγοράστηκε από την Societe General τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην”, είπε η Χρυσάνθη Αντωνοπούλου από τη Γενική. “Εχουμε εξοντωτικές μεταθέσεις από τη μία άκρη της Ελλάδας στην άλλη. Σου πληρώνουν για ένα χρόνο το ενοίκιο και μετά αρχίζουν να σου μειώνουν το ποσό. Γίνονται αθρόες προσλήψεις χωρίς κανείς να ξέρει με τι είδους συμβάσεις. Αυτή τη στιγμή είμαστε πωλητές και όχι τραπεζοϋπάλληλοι. Πουλάμε δάνεια και κάρτες. Μας βάζουν έναν στόχο και μετά μας αξιολογούν αν τον καλύψαμε με τα δικά τους πάντα κριτήρια. Πέρασα και εγώ από αυτή τη διαδικασία και το συμπέρασμα που έβγαλαν ήταν ότι από τις 1700 ώρες που εργάστηκα, δούλεψα μόνο τις 134 και τις υπόλοιπες κοιτούσα το ταβάνι. Εχω τρία παιδιά, είμαι προϊστάμενη και παίρνω 620 ευρώ το 15νθήμερο. Χρειάζεται να δυναμώσουμε τα σωματεία και τους αγώνες μας”.
Η Λένα Θρασιβούλου που απολύθηκε πρόσφατα από την ίδια τράπεζα σε κατάστημα της Σάμου είπε: “Με ανάγκασαν να καλύψω συγκεκριμένους στόχους που όμως δεν ανταποκρίνονταν στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας. Με χρησιμοποίησαν για 10 μήνες, πήραν το πελατολόγιό μου, τις γνώσεις μου, την εμπειρία μου, με ανάγκαζαν να γυρνάω σπίτι μου στις 6 η ώρα. Εχω 13 χρόνια εργασιακής πορείας στην Ιονική, μετά στην Αλφα και μετά στη Γενική. Ημουν σε εξαήμερη άδεια και μου έστειλαν την καταγγελία της σύμβασης στο γραφείο μου. Μου είπαν ότι είχα ανεπαρκή πρωτοβουλία και προσπάθεια γιατί έπιασα το 50% των στόχων που μου έβαλαν”.
“Από το 2002 που γίναμε ΑΕ εργαζόμαστε σε έναν πρωτόγνωρο ρυθμό δουλειάς και εντατικοποίησης”, είπε η Σοφία Παπαδοπούλου από το Ταχ. Ταμιευτήριο. “Τα ωράρια καταστρατηγούνται και να σκεφτεί κανείς ότι το 55% είμαστε γυναίκες”.
“Ο νεοδιόριστος στην Εθνική Τράπεζα παίρνει 620 ευρώ”, είπε η συνδικαλίστρια Μαρία Ξυφαρά. “Γιατί να μην διεκδικήσουμε 1400 ευρώ; Οι εργοδότες θέλουν να μας χωρίσουν σε άντρες-γυναίκες, μόνιμους -συμβασιούχους, νέους-παλιούς. Δε θέλουμε διαχωρισμούς. Θέλουμε να παλέψουμε για να διευρύνουμε τα δικαιώματά μας. Υπάρχει η ελπίδα ότι μπορούμε να το κάνουμε. Το είδαμε στη μεγάλη απεργία των δασκάλων”.
Στα συμπεράσματα της συνδιάσκεψης μπήκε σαν άμεσος στόχος η ανάπτυξη ενός δικτύου γυναικών μέσα σε κάθε τράπεζα που θα παλέψει ενάντια στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των γυναικών και μέσα στους Συλλόγους και την Ομοσπονδία για νέες κατακτήσεις.