Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πουλάει υποσχέσεις για «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια που θα συνδυάζεται με «δίκαιη ανάπτυξη» και «διανομή του παραγόμενου πλούτου». Όπως δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας ανοίγοντας τις εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ την Παρασκευή 19 Ιανουαρίου «Μετά από σχεδόν οκτώ ολόκληρα χρόνια βρισκόμαστε στη τελική ευθεία για την έξοδο από το καθεστώς των μνημονίων».

Οι εκτιμήσεις αυτές έρχονται μόλις λίγες μέρες μετά τις απεργιακές κινητοποιήσεις στις 12 και 15 Ιανουαρίου που πραγματοποιήθηκαν για να μπλοκάρουν το πολυνομοσχέδιο που κατέβασε η κυβέρνηση στην βουλή ως τελευταία εκκρεμότητα για την ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης.

Η πραγματικότητα είναι ότι με την απεργία που προκήρυξαν τα δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία, οι ομοσπονδίες και τα Εργατικά  Κέντρα την Παρασκευή 12 Ιανουαρίου τσαλάκωσαν την εικόνα που προσπαθεί να παρουσιάσει ο Τσίπρας με τους υπουργούς του. Η στοχοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων, η επίσπευση των πλειστηριασμών και των ιδιωτικοποιήσεων προμηνύουν την συνέχεια και όχι τον τερματισμό της μνημονιακής περιόδου. Το δεύτερο κρατούμενο είναι ότι έσπασε η κυβερνητική προπαγάνδα ότι δεν κουνιέται φύλλο μέσα στους εργατικούς χώρους και ότι τα μέτρα έχουν την συναίνεση της εργατικής τάξης. Το σπουδαιότερο είναι όμως ότι ανέδειξε την δυναμική της πέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς που μπορεί να στηρίξει την αντεπίθεση του εργατικού κινήματος για να μην εφαρμοστούν παλιά και νέα μνημόνια.

Πρωτοβουλία

Σε αυτήν την κατεύθυνση ενισχυτικό ρόλο έπαιξε η πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων, ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων που πρόκεινται στο ΠΑΜΕ να πάρουν απόφαση για την προκήρυξη απεργίας στις 12 Ιανουαρίου. Η κίνηση αυτή ήρθε σε συνέχεια της συγκέντρωσης στο Υπουργείο Εργασίας στις 5 Δεκέμβρη που ανάγκασε την κυβέρνηση να αποσύρει το πολυνομοσχέδιο σε πρώτη φάση, όταν προσπάθησε να το περάσει στα μουλωχτά σε μία νύχτα. Ταυτόχρονα έδωσε την δυνατότητα σε μία σειρά πρωτοβάθμια σωματεία στα οποία μετρούν δυνάμεις η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η ΛΑΕ να συγχρονιστούν και να μετατρέψουν σε μίνι-πανεργατική την απεργία στις 12 Ιανουαρίου. Σαν συνέπεια έσπασε η παράλυση των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών ηγεσιών που αναγκάστηκαν να συρθούν στις απεργιακές κινητοποιήσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τις ημέρες που συζητήθηκε το πολυνομοσχέδιο στην βουλή.  Η ενωτική στάση από την μεριά του ΠΑΜΕ συνεχίστηκε στην πορεία την ημέρα της απεργίας όπου το μπλοκ των διαδηλωτών του πορεύτηκε πίσω από τις δυνάμεις του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια ενώ και τις δύο ημέρες βρέθηκε στις συγκεντρώσεις της πλατείας Συντάγματος μαζί με τις υπόλοιπες δυνάμεις της αριστεράς, σπάζοντας την λογική των ξεχωριστών συγκεντρώσεων. Η αντιμετώπιση αυτή ανοίγει δρόμους και διευρύνει την δυνατότητα παρέμβασης του εργατικού κινήματος. Αυτό όμως προϋποθέτει ξεκάθαρη στάση σε όλα τα επίπεδα και όχι ταλαντεύσεις και αντιφάσεις όπως για παράδειγμα την καταψήφιση της πρότασης των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς για στάση εργασίας και συμμετοχή στην απεργία, από μεριάς ΔΑΣ στο Σωματείο Προσωπικού Ιδιωτικής Υγείας Αθήνας.

Μπροστά μας έχουμε την μάχη για να δείξουμε στην κυβέρνηση και την τρόικα ότι αυτά που ψήφισαν στην βουλή θα μείνουν στα χαρτιά και θα βρούν απέναντί τους απεργίες. Με αυτόν τον προσανατολισμό οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία κατεβαίνουν σε πανελλαδική απεργία στις 25 Ιανουαρίου και οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες συντονίζονται για να μπλοκάρουν τις ιδιωτικοποιήσεις με την αποφασιστικότητα ότι το 2018 θα είναι η χρονιά που η εργατική τάξη θα πετάξει στα σκουπίδια τα μνημόνια.

Κώστας Πολύδωρος
Δ.Σ. Σωματείο Προσωπικού Ιδιωτικών κλινικών και διαγνωστικών κέντρων Αθήνας