Η εισήγηση, που είχε φτάσει από το ΔΣ στις συνελεύσεις των διδασκαλικών συλλόγων πρότεινε μια 24ωρη απεργία με γενικές συνελεύσεις για τις 2 Μάρτη με προοπτική να εξελιχθεί σε 48ωρες στο επόμενο διάστημα. Ήταν μια εισήγηση που είχε συνταχθεί από το ΔΣ της Ομοσπονδίας μετά από πρόταση των Παρεμβάσεων.
Όμως η συνέλευση των προέδρων που έγινε το Σάββατο 11/2 δεν κατάληξε πουθενά και εναπόθεσε την απόφαση στο ΔΣ της Ομοσπονδίας. Μέσα στο ΔΣ υπάρχει πρόταση από τη μεριά της ΔΑΚΕ για τρίωρη στάση εργασίας, ακολουθώντας το παράδειγμα της ΟΛΜΕ, (βλέπε δίπλα), με πρόταση προς τους συλλόγους να κηρύξουν άλλη μια 3ωρη στάση για να πάρει απεργιακή μορφή η κινητοποίηση στις 2 Μάρτη. Αυτό είναι υποχώρηση. Για την ΟΛΜΕ όντως ισχύει πως καταστατικά το ανώτερο που μπορεί να αποφασίσει το ΔΣ της είναι η στάση εργασίας, όμως για την ΔΟΕ δεν ισχύει αυτό. Θα μπορούσαμε να έχουμε αποφασίσει 24ωρη και πρέπει να καταγγελθεί η τακτική των κυρίαρχων παρατάξεων που υποβαθμίζουν την κινητοποίηση στις 2 Μάρτη, αφήνοντας στην ουσία στη θέληση των επιμέρους συλλόγων να εκδηλώσουν την οποιαδήποτε απεργιακή κινητοποίηση.
Ο συνδικαλισμός της βάσης καλείται για μια ακόμα φορά να ξελασπώσει την ολιγωρία και την απροθυμία της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Καταλαβαίνουμε πως οι συνδικαλιστές που εμφανίστηκαν στην συνέλευση των προέδρων καταγγέλλοντας την εισήγηση για την απεργία, είναι δεδομένο πως δεν θα κινητοποιηθούν ούτε για την 3ωρη στάση εργασίας. (Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ υπήρξαν συνελεύσεις των 100 ατόμων, τέθηκε σε αυτές θέμα καταστατικής απαρτίας, με αποτέλεσμα οι σύλλογοι αυτοί να μην έχουν δικαίωμα ψήφου στην συνέλευση των προέδρων).
Προφανώς και πρέπει να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε και να επιμείνουμε στην πρόταση για 24ωρη στις 2 Μάρτη. Και προφανώς πρέπει να καλυφθεί από την Ομοσπονδία αλλά και από τους κατά τόπους συλλόγους, η απόφαση για κινητοποιήσεις των αναπληρωτών, σε όποια μέρη γίνουν στις 23 Φλεβάρη. Έχουμε εμπιστοσύνη στις Γενικές Συνελεύσεις και στον κόσμο της εκπαίδευσης που είναι εξοργισμένος και που αγωνιά αυτή τη στιγμή για το τι θα συμβεί την επόμενη μέρα στα σχολεία.
Ήδη έχουν αρχίσει τα όργανα για τις συμπτύξεις τμημάτων και σχολείων το επόμενο διάστημα. Πέρα από το ότι η έλλειψη διορισμών και η μείωση των αναπληρωτών δημιουργεί τεράστια κενά με το υπουργείο να καταφεύγει σε κλεισίματα τμημάτων προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες της εκπαίδευσης. Αντίστοιχη είναι η μάχη του ωραρίου, αφού -παρά τη νομική γνωμοδότηση και την τοποθέτηση της ΔΟΕ και των συλλόγων- υπάρχουν κρούσματα διευθυντών σε όλη τη χώρα που πιέζουν στο να κάθονται οι εκπαιδευτικοί στο σχολείο μέχρι τις 2μμ. Όλα αυτά είναι μάχες σχολείο το σχολείο.
Εμείς στην Κρήτη οργανώνουμε τις επιτροπές των αναπληρωτών εκπαιδευτικών παντού στους επιμέρους συλλόγους του νησιού και προσπαθούμε ώστε στις 23 Φλεβάρη είτε να έχουμε μια παγκρήτια κινητοποίηση είτε κατά τόπους. Και φυσικά οργανώνουμε και προετοιμαζόμαστε για την απεργία στις 2 Μάρτη.
Συνέλευση Προέδρων
Στη Συνέλευση Προέδρων, από την αρχή έγινε προσπάθεια κυρίως από την πλευρά της ΔΗΣΥ (πρώην ΠΑΣΚ) αλλά και της ΔΑΚΕ να μην περάσει η πρόταση της εισήγησης της ΔΟΕ για 24ωρη στις 2 Μάρτη. Με αποτέλεσμα το ΔΣ της ΔΟΕ να υποχωρήσει μιλώντας αόριστα για μια απεργία, χωρίς να την καθορίζει ημερομηνιακά. Από την άλλη η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε ως φερέφωνο του υπουργείου και αυτό αποτελεί πραγματικά κατάντια για μια αριστερή συνδικαλιστική παράταξη. Το ΠΑΜΕ, ήταν πίσω από την εισήγηση, πέρα από τις γενικόλογες αναφορές στους αγώνες, πρότεινε στάση εργασίας για τις 2 Μάρτη και την διεκδίκηση μιας πανεργατικής στα μέσα Μάρτη.
Οι Παρεμβάσεις ήταν η παράταξη που καθόρισε ότι θα υπήρχε πρόταση για απεργία στην ΔΟΕ, έστω και αν αυτή απορρίφθηκε στη συνέχεια από τη συνέλευση των προέδρων. Και προσπαθήσαμε να οργανώσουμε τις γενικές συνελεύσεις στους κατά τόπους συλλόγους για να εκδηλωθεί το αγωνιστικό κομμάτι. Αλλού με επιτυχία, αλλού με μικρότερα αποτελέσματα αλλά πάντως σηκώσαμε την προσπάθεια να βγει κινητοποίηση. Επίσης σηκώσαμε το γάντι του καλέσματος που έκαναν οι σύλλογοι των αναπληρωτών (με την όποια κριτική μπορεί να κάνουμε για τη στάση των συλλόγων) για μια κινητοποίηση με κέντρο τους μαζικούς διορισμούς.