Ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια, και το Συντονιστικό των Νοσοκομείων, πρωτοστάτησαν σε όλες τις μάχες της προηγούμενης χρονιάς και στήριξαν όλα τα μαχόμενα κομμάτια. Βάζουμε μπροστά να οργανώσουμε από τα κάτω ακόμη καλύτερα όλους τους εργατικούς χώρους και να στηρίξουμε τους αγώνες που θα ξεδιπλωθούν. Καλούμε κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο, κάθε συλλογικότητα, συνδικαλιστή και εργαζόμενο που θέλει να ενισχύσει αυτήν την προοπτική, να βρεθούμε μαζί” τονίζουν μεταξύ άλλων στο κοινό τους κάλεσμα οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες του Συντονιστικού Νοσοκομείων και του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια. 

Έχουμε μπροστά μας τη μάχη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Όπως όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, έτσι και οι συγκοινωνίες έχουν μπει στο στόχαστρο για να πουληθούν σε ιδιώτες. Ταυτόχρονα έχουμε να παλέψουμε για τις συλλογικές συμβάσεις που η κυβέρνηση ουσιαστικά θέλει να τις καταργήσει. Μέσα στα μέτρα που έχει ψήφισει η κυβέρνηση είναι και ο νόμος που συνδέει τα κέρδη των επιχειρήσεων με τις αμοιβές των εργαζομένων. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι καιρός για εφησυχασμό αλλά για αγώνες, σαν αυτούς που είδαμε τα προηγούμενα χρόνια. Καλούμε κι εμείς στη συνέλευση του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια στις 19 Γενάρη για να συζητήσουμε και να οργανώσουμε αυτούς τους αγώνες, το επόμενο διάστημα.

Από την αρχή ήρθαμε σε συντονισμό με τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που εργάζονται ως συμβασιούχοι του ΟΑΕΔ στην Υγεία αλλά και με άλλα κομμάτια εργαζομένων. Πιστεύουμε ότι η δύναμη είναι στην ενότητα, ο εχθρός είναι κοινός, το ίδιο και οι διεκδικήσεις μας. Όσα περισσότερα κομμάτια συντονιζόμαστε μεταξύ μας τόσο πιο αποτελεσματικός θα είναι ο αγώνας μας, απέναντι στην κυβέρνηση που προωθεί τις απολύσεις, τις περικοπές, τις ιδιωτικοποιήσεις και την καταστολή. Η συνέλευση του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια και του Συντονιστικού Νοσοκομείων στις 19 Γενάρη στην ΕΣΗΕΑ, είναι ένα απαραίτητο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση.

Η αναμονή για ραντεβού στα ιατρεία και για τα χειρουργεία ξεπερνάει τους 3 μήνες  φέρνοντας σε απόγνωση τους γονείς. Με φιέστες για εγκαίνια καινούργιων τμημάτων προσπαθούν να ξεγελάσουν την κοινή γνώμη. Όμως δεν μπορούν να ξεγελάσουν πια κανένα. Τα μηχανήματα, όσο σύγχρονα και αν είναι, χωρίς ανθρώπινο δυναμικό είναι άχρηστα. Με μειωμένες χρηματοδοτήσεις, πάγωμα των προσλήψεων, ελλείψεις βασικών αντιδραστηρίων και φαρμάκων γίνεται ξεκάθαρο πως στόχος της κυβέρνησης είναι το ξεπούλημα της Δημόσιας Υγείας στους ιδιώτες. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν ότι ο μόνος δρόμος με τον οποίο καταφέραμε να μείνουν τα νοσοκομεία όρθια και ανοιχτά και δεν απολύθηκαν οι συνάδελφοι μας, είναι ο δρόμος του συντονισμού και του αγώνα.

Γι' αυτό και το κάλεσμα για την πανελλαδική συνέλευση του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια και του Συντονιστικού των Νοσοκομείων την Κυριακή 19 Γενάρη, βρήκε πολύ θετική ανταπόκριση και από το σωματείο και κυρίως από τους εργαζόμενους. Η ανάγκη όλων να ενημερωθούν για την επίθεση στην εργατική τάξη σε δημόσιο και σε ιδιωτικό τομέα είναι πολύ μεγάλη, αλλά πολύ μεγαλύτερη είναι η ανάγκη να βάλουμε στόχους και να οργανώσουμε με ενότητα τις μάχες που έχουμε μπροστά μας, όπως την απεργιακή 8 Μάρτη, τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών για να τα πάρουμε όλα πίσω και να τσακίσουμε την κυβέρνηση και τα αφεντικά.

Οι καιροί απαιτούν να ενώσουμε τις διεκδικήσεις μας όλοι οι εργαζόμενοι για να υπερασπιστούμε την ίδια μας την εργασία. Η οικονομική κρίση δεν έχει τελειώσει. Η δεξιά κυβέρνηση εξαπολύει όλα τα σκληρά αντεργατικά μέτρα, βάζοντας στο στόχαστρο το συνδικαλισμό, τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, τους όρους εργασίας μας, τους μισθούς μας, όλα μας τα δικαιώματα. Ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια έχει τις ρίζες του στη μάχη που δώσαμε οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ και πολλοί άλλοι κλάδοι τη διετία 2013-2015. Ήταν πολύτιμη η προσφορά του στο να συνεχίσει, να απλωθεί ο αγώνας μας, να κερδίζει συνεχώς συμπαράσταση, να υπάρξει συντονισμός με άλλα αγωνιζόμενα κομμάτια. Είναι πολύ σημαντικό ότι μετά από τόσα χρόνια συνεχίζει και υπάρχει, δυναμώνει και χρειάζεται να δυναμώσει ακόμα περισσότερο. 

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ έχουμε αυτή την περίοδο να αντισταθούμε στη συρρίκνωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, στην αντικατάσταση των εργαζομένων -μέσω εθελουσίας- με νέους επισφαλείς εργαζόμενους που θα δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, αλλά και την ιδιωτικοποίηση. Ταυτόχρονα ακόμα είναι στον αέρα το ζήτημα της συλλογικής μας σύμβασης και μάλιστα η διοίκηση χρησιμοποιεί τη διαδικασία υπογραφής της προκειμένου να παίξει παιχνίδια ενάντια στο συνδικαλισμό.  

Είναι σίγουρο ότι οι περισσότεροι κλάδοι εργαζομένων έχουν παρόμοια ζητήματα να αντιμετωπίσουν απέναντι στην εργοδοσία και την κυβέρνηση. Γι' αυτό και είναι επιτακτική ανάγκη να ενώσουμε τους αγώνες μας, να τους συντονίσουμε και η συνέλευση στις 19 Γενάρη έρχεται την κατάλληλη στιγμή για να καλύψει αυτή την ανάγκη.

Οι εργαζόμενοι του ΟΤΕ δίνουμε μια μεγάλη μάχη με απεργία διαρκείας εδώ και δυόμιση βδομάδες, με μεγάλη συμμετοχή κι απεργιακές περιφρουρήσεις σε όλη τη χώρα. Έχουμε απέναντί μας μια διοίκηση που δεν δίστασε να κάνει απολύσεις παραμονή της πρωτοχρονιάς, που έστειλε αστυνομία να συλλάβει συναδέλφους απεργούς και τα ΜΜΕ που στην πλειοψηφία τους δεν λένε τίποτα για μια απεργία διαρκείας σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις των Βαλκανίων.

H μάχη του ΟΤΕ δεν πρέπει να αποκλιμακωθεί χωρίς συνέχεια απεργιακών κινητοποιήσεων, χωρίς να έχουμε κάτι χειροπιαστό στα χέρια μας από την διοίκηση. Με την τρίωρη στάση εργασίας τη Δευτέρα 13/1 και τις συνελεύσεις που καλούνται χωρίς να υπάρχει ταυτόχρονη απεργία δίνουμε χρήσιμο χρόνο στην διοίκηση να προσεγγίσει τους εργαζόμενους και να τους ασκήσει πιέσεις με κάθε τρόπο.

Τώρα ξεκίναγε να γνωρίζει την απεργία μας η κοινωνία, τα πολιτικά κόμματα και οι λοιποί θεσμοί. Η συμπαράσταση του κόσμου στις συγκεντρώσεις και τις περιφρουρήσεις ήταν μεγάλη. Όλοι μας έλεγαν συνεχίστε γερά. 

Απροθυμία

Κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα, αν και κλήθηκαν να το κάνουν, δεν ζήτησε προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση για το θέμα του ΟΤΕ, και αυτό δείχνει την απροθυμία να θέσουν το πρόβλημα στην ουσία του, μιας και οι περισσότεροι, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, έχουν βάλει το λιθαράκι τους στην ιδιωτικοποίηση. Είναι σαν να πυροβολάνε τα πόδια τους. Από μόνοι τους αδυνατίζουν την ανέξοδη και προσχηματική όπως φάνηκε στήριξή τους στους απεργούς. Κάθε στήριξη στον αγώνα μας είναι καλή και θεμιτή, αλλά για να είναι ουσιαστική χρειάζεται να απλωθεί με δράσεις και σε άλλα εργατικά σημεία, δημιουργώντας ένα κύμα εργαζομένων που θέτουν τα ίδια ζητήματα, συντονισμένοι όλοι μαζί απεργιακά. Ένα πολύ καλό παράδειγμα θα δούμε στην οργάνωση της αλληλεγγύης από όλους κυριολεκτικά τους φορείς σωματείων και πολιτικών συλλογικοτήτων στον Βόλο. 

Εμείς προτείνουμε συντονισμό και στα πρωτοβάθμια σωματεία του ΟΤΕ τοπικά και από την βάση, για να ξεπεράσουμε την γραφειοκρατική καθυστέρηση, να πάρουμε αποφάσεις και να τις επιβάλουμε στην ομοσπονδία. Ταυτόχρονα σε όλα τα εργατικά σωματεία να συντονιστούμε τοπικά και να δημιουργήσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης που στην ουσία θα φέρουν πάλι το συνδικαλισμό στα χέρια της βάσης κι όχι πίσω από κλειστές πόρτες και σε υψηλά αντιπροσωπευτικά επίπεδα. Πρέπει να δούμε και τα αντανακλαστικά του μεταξύ μας συντονισμού και την καλύτερη οργάνωση στις μάχες που θα έρθουν.

Ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια, που δραστηριοποιείται τόσα χρόνια, έχει καταφέρει να μαζέψει πολλά από τα κομμάτια των κινημάτων σε πολλούς τομείς εργασίας, έχει στηρίξει κι έχει παίξει χρήσιμο ρόλο σε πολλούς εργατικούς αγώνες όλα αυτά τα χρόνια. Είναι ευκαιρία λοιπόν στις 19/1 στην πανελλαδική του συνέλευση να δώσουμε το παρών, να οργανωθούμε και να συντονιστούμε όλοι μαζί.