Γράμματα και σχόλια
Κύπρος: Αθώοι οι βιαστές ένοχη το θύμα

Τον περασμένο Ιούλιο μια δεκαεννιάχρονη τουρίστρια από τη Βρετανία προχωρεί σε καταγγελία για ομαδικό βιασμό από 12 Ισραηλινούς τουρίστες στην Αγία Νάπα της Κύπρου. Ενώ η εξέταση της υπόθεσης προχωρά βρίσκεται η ίδια κατηγορούμενη για «πρόκληση δημόσιας βλάβης λόγω ψευδούς καταγγελίας για ομαδικό βιασμό». Την ίδια στιγμή οι ύποπτοι αθωώνονται και επιστρέφουν στο Ισραήλ όπου τους υποδέχονται σαν ήρωες, ανοίγουν σαμπάνιες και το γιορτάζουν φωνάζοντας ότι «Η Βρετανίδα είναι πόρνη».

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί κινητοποιήσεις και πολλά ερωτηματικά, παρόλη την προπαγάνδα και τον σεξιστικό λόγο που εξαπολύεται από τα συστημικά ΜΜΕ της Κύπρου με πλαστά βίντεο ομαδικού συναινετικού σεξ, φήμες για δήθεν ψευδείς καταγγελίες για να λάβει η νεαρή τουρίστρια αποζημίωση από ταξιδιωτική ασφάλιση. Επιστρατεύτηκε κάθε μέσο δηλαδή για να καλυφτεί η μη εξέταση του βιασμού και να δημιουργηθεί το προφίλ ενοχής για την ίδια την κοπέλα. 

Το Δίκτυο Ενάντια στη Βία Κατά των Γυναικών, νεοσύστατη ομάδα που δημιουργήθηκε κατά περιστατικών θεσμικής ρατσιστικής και σεξιστικής βίας δραστηριοποιήθηκε έντονα για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα της 19χρονης που είχαν καταπατηθεί από τις αρχές τόσο κατά τη διάρκεια της ανάκρισής της όσο και κατά το σχηματισμό της υπόθεσης εναντίον της. 

Η ίδια η κοπέλα δηλώνει πως πιέστηκε δέκα μέρες μόλις μετά τον βιασμό της να υπογράψει κατάθεση απόσυρσης των κατηγοριών για το βιασμό της μετά από πολύωρη ανάκριση, χωρίς παρουσία δικηγόρου και δεχόμενη εκβιαστικές πρακτικές από την αστυνομία. Η στενή σχέση που διατηρούν οι οικογένειες μερικών από τους Ισραηλινούς με την κυβερνητική παράταξη του Ισραήλ σε συνδυασμό με την συμμαχία των δύο κρατών δεν εμπνέουν καμία εμπιστοσύνη ότι αυτή η υπόθεση βιασμού εξετάστηκε δίκαια λαμβάνοντας υπόψιν τα στοιχεία αφού φαίνεται να διαμεσολάβησαν συμφέροντα του κεφαλαίου που θα έπλητταν τόσο την τοπική τουριστική βιομηχανία όσο και την συμμαχία με το κράτος τρομοκράτη της Μέσης Ανατολής.

Σεξιστική δικαιοσύνη

Παρά τις κινητοποιήσεις γυναικών και ανδρών έξω από το δικαστήριο, αλλά και στις κυπριακές πρεσβείες σε Μ. Βρετανία και Ισραήλ, η Βρετανίδα κρίθηκε ένοχη. Στις 7/1/20 τις επιβλήθηκε ποινή 4 μηνών φυλάκισης με αναστολή 3 χρόνων, με τη δικαστική αίθουσα πολιορκημένη από αλληλέγγυους. 

Η 19χρονη μπορεί επιτέλους να επιστρέψει σπίτι της, αλλά σίγουρα η υπόθεση αυτή δεν έχει κλείσει και δεν πρέπει να κλείσει. Ο δικηγόρος της δήλωσε ότι θα γίνει εκ νέου προσφυγή στη δικαιοσύνη. Σε αυτό τον αγώνα να είμαστε όλοι στο πλευρό της γιατί πρόκειται για ένα ιστορικό ποινικοποίησης της καταγγελίας. Στο αστικό κράτος του καπιταλιστικού συστήματος η δικαιοσύνη δεν είναι ουδέτερη και αντικειμενική. Είναι ταξική, σεξιστική και έρχεται πολλές φορές να εξυπηρετήσει το κεφάλαιο. Έχουμε λοιπόν όχι μόνο δικαίωμα, αλλά χρέος κάθε φορά που η δικαιοσύνη αδικεί, τα ΜΜΕ ψεύδονται, ξεπλένουν και δυσφημούν, να είμαστε στους δρόμους, να είμαστε έξω από τις αίθουσες των δικαστηρίων και να ζητάμε δικαιοσύνη. 

Η απάντηση σε όλη αυτή την αδικία που διαχέεται στους θεσμούς, στην εργασία και σε ολόκληρη την κοινωνία βρίσκεται στον κόσμο που παλεύει και δημιουργεί κινήματα αντίστασης και αμφισβήτησης. Η επικοινωνία των κινημάτων και ο κοινός αγώνας της εργατικής τάξης ανοίγουν την προοπτική μιας άλλης κοινωνίας όπου θα έχουμε τον έλεγχο του σώματός μας, της παραγωγής, της επιστήμης, της τέχνης, των θεσμών, των νόμων.