Όλες οι ανοιχτές μάχες του εργατικού κινήματος ξετυλίχτηκαν με μοναδικό τρόπο στην πανελλαδική συνέλευση που οργάνωσαν ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια και το Συντονιστικό Νοσοκομείων, την Κυριακή 19 Γενάρη, στην ΕΣΗΕΑ.
Η ημερήσια διάταξη της συνέλευσης περιελάμβανε δύο συζητήσεις. Στην πρώτη με θέμα “Οι μάχες ενάντια στη ΝΔ, για να τα πάρουμε όλα πίσω”, μέσα από τις παρεμβάσεις εργατών κι εργατριών από μια σειρά χώρους, καταγράφηκε το πρόγραμμα των αγώνων του αμέσως επόμενου διαστήματος. Μια πολύτιμη διαδικασία ανταλλαγής εμπειριών, ξεκαθαρίσματος για τα ανοιχτά μέτωπα και συντονισμού μεταξύ των πιο μαχητικών εργαζομένων.
Η δεύτερη συζήτηση εστίασε την πάλη ενάντια στην καταπίεση των γυναικών και την οργάνωση της φετινής απεργιακής 8ης Μάρτη (βλ. σελίδα 3).
Τη συνέλευση άνοιξε ο συντονιστής του Συντονισμού Τάσος Αναστασιάδης υπογραμμίζοντας τις κυβερνητικές επιθέσεις που έχει να αντιμετωπίσει το εργατικό κίνημα: Ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις και άπλωμα της επισφάλειας, επιθέσεις στα συνδικάτα, σεξισμός και ρατσισμός. “Ταυτόχρονα βλέπουμε και κλιμάκωση της αντίστασης. Παραδοσιακά κομμάτια της εργατικής τάξης που είχαν χρόνια να κινητοποιηθούν, όπως οι τράπεζες και ο ΟΤΕ, βγαίνουν στο δρόμο συναντώντας τα νέα κομμάτια της εργατικής τάξης, τους ελαστικά εργαζόμενους που αγωνίζονται για μόνιμη και σταθερή εργασία. Παρά τα προβλήματα, ο συνδικαλισμός παραμένει δυνατός και γι' αυτό τα συνδικάτα βρίσκονται στο στόχαστρο των επιθέσεων όπως είδαμε να συμβαίνει με το σωματείο του Μετρό, την ΠΟΣΠΕΡΤ, τον Αγ.Σάββα κ.α. Γι' αυτό και οι μάχες για την υπεράσπιση του συνδικαλισμού είναι στο κέντρο όσων έχουμε να οργανώσουμε” τόνισε μεταξύ άλλων.
Στη συνέχεια ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων νοσοκομείου Αγ.Σάββας, Κώστας Καταραχιάς, πήρε το λόγο θυμίζοντας τις μάχες του Συντονιστικού Νοσοκομείων και αναλύοντας τα χαρακτηριστικά της επιτυχίας του: “Στα νοσοκομεία η συνδικαλιστική ηγεσία αναγκάζεται να ακολουθεί απεργιακό βηματισμό, γιατί υπάρχει ένα δίκτυο που οργανώνει τη μαχητική διάθεση του κόσμου. Αυτό το δίκτυο έχει διάρκεια και συνεχή δράση από το 2012. Φροντίζει ώστε οι Επιτροπές Αγώνα, που συσπειρώνουν κάθε μαχητικό εργαζόμενο, να αποτελούν το κύτταρο της οργάνωσής του. Παλεύει διαρκώς να απλώνεται σε όλο και περισσότερα νοσοκομεία κι επιδιώκει την κοινή δράση όλων των εργαζόμενων χωρίς διακρίσεις. Δεν στρέφει την πλάτη στα συνδικάτα, αντίθετα παλεύει για το δυνάμωμά τους. Δεν υποβαθμίζει την πολιτική συζήτηση. Ταυτόχρονα με τις οικονομικές διεκδικήσεις, οργανώνει ενάντια στο ρατσισμό, το σεξισμό, τον πόλεμο και τον εθνικισμό. Παλεύει να συντονίζει τους αγώνες που ξεσπάνε σε κάθε νοσοκομείο και να οργανώνει τη συμπαράσταση”. Όπως ανακοίνωσε, η ΠΟΕΔΗΝ, έχει ήδη κηρύξει τους επόμενους απεργιακούς σταθμούς, με στάση εργασίας στις 28 Γενάρη με αιχμή τα ΒΑΕ και πανελλαδική απεργία στις αρχές Μάρτη.
Για τη μάχη των συμβασιούχων για μόνιμη και σταθερή δουλειά, ενάντια στις απολύσεις, μίλησε η Κατερίνα Θωίδου, συμβασιούχος εργαζόμενη στο Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας, θυμίζοντας και τις νίκες που έχουν πετύχει οι 4.000 εργαζόμενοι μέσω ΟΑΕΔ στην Υγεία, με τις συνεχείς ανανεώσεις των συμβάσεών τους. “Η μάχη των συμβασιούχων δεν αφορά μόνο τους ίδιους. Αφορά όλους τους εργαζόμενους γιατί από αυτούς εξαρτάται αν θα μείνουν όρθια τα νοσοκομεία, τα σχολεία, οι δήμοι και όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες. Οι εργαζόμενοι των νοσοκομείων τα χρόνια των μνημονίων, μειώθηκαν κατά 25.000. Οι κενές θέσεις στην Υγεία ξεπερνούν τις 45.000. Τα σωματεία και οι ομοσπονδίες είναι όπλα που πρέπει να χρησιμοποιούμε. Οι ηγεσίες δεν παίρνουν πρωτοβουλίες. Εδώ έρχεται ο ρόλος του Συντονισμού. Όχι συντονισμός ηττοπάθειας που περιορίζεται σε καταγγελίες, αλλά που οργανώνει, παίρνει πρωτοβουλίες και τελικά αναγκάζει τις ηγεσίες να κινηθούν”.
Για τη μεγάλη μάχη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις μίλησε ο Νίκος Χατζάρας από το Σωματείο Εργαζομένων δήμου Αμπελοκήπων-Μενεμένης. “Στους δήμους έχουμε πολλές προσπάθειες ιδιωτικοποιήσεων αλλά η μεγάλη μπίζνα είναι η καθαριότητα. Σε διάφορες περιοχές δώσαμε τη μάχη και σταματήσαμε το ξεπούλημα, με κορύφωση τη μάχη του φθινοπώρου ενάντια στο 'αναπτυξιακό' νομοσχέδιο με τις απεργίες της ΠΟΕ ΟΤΑ. Αυτό που θα καθορίσει το επόμενο διάστημα είναι πόσο περισσότεροι θα είμαστε στους δήμους αυτοί που θα βάζουν την προοπτική της αγωνιστικής κλιμάκωσης ενάντια στα ξεπουλήματα”.
Αναφερόμενος στην αξία του συντονισμού στο ξεπέρασμα των εμποδίων που βάζει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, ξεκίνησε την τοποθέτησή του ο Αντώνης Κουρούκλης, πρόεδρος της ΠΟΠΟΚΠ και συνέχισε θίγοντας τα ζητήματα της ελαστικής εργασίας και της επίθεσης στο ασφαλιστικό.
Απεργία
Οι παρεμβάσεις των εργαζόμενων του ΟΤΕ ήταν από τις πλέον αξιοσημειώτες της συνέλευσης. Ο Δημήτρης Φαρακλιώτης θύμισε ότι η κυβερνητική προπαγάνδα αναφέρει ως επιτυχημένη την ιδιωτικοποιήση του κι ότι το ίδιο μοντέλο πρέπει να ακολουθηθεί και στη ΔΕΗ. Κι όμως, “οι εργασιακές συνθήκες χειροτέρεψαν, ειδικά για τους νέους εργαζόμενους, που λόγω εθελουσιών έγιναν πλειοψηφία. Επεκτάθηκαν οι ευέλικτες μορφές εργασίας, οι εργολάβοι κλπ. Τα κέρδη του ΟΤΕ σήμερα είναι 1,3 δις το χρόνο, περίπου 1 εκατομμύριο την ημέρα, αλλά 5.000 εργαζόμενοι δουλεύουν στα κάτεργα των call center. Ο πρόεδρος, ο Τσαμάζ παίρνει 1.650.000 ευρώ το χρόνο, την ίδια στιγμή που το 80% παίρνει 800 ευρώ μισθό. 120 εκατομμύρια δόθηκαν στις διαφημίσεις γεγονός που εξηγεί και το γιατί αποσιωπήθηκε η απεργία μας από τα περισσότερα ΜΜΕ. Η απεργία μας κράτησε τρεις βδομάδες. Είχαμε να δούμε τόσο μεγάλη συμμετοχή από την απεργία του '93. Μεγάλη ήταν και η συμπαράσταση του κόσμου που μας έβρισκε στις περιφρουρήσεις και μας έλεγε ‘για να κάνετε απεργία, δίκιο θα έχετε'. Παρά το σταμάτημα της απεργίας οι συνάδελφοι παραμένουν στα κάγκελα”.
Για τη μάχη ενάντια στις επιθέσεις της Κεραμέως στην Παιδεία μίλησαν η Ντίνα Γκαρανέ, μέλος της Γ' ΕΛΜΕ Αθήνας και η Βάσια Τσώνη, φοιτήτρια Φιλοσοφικής, βάζοντας και την πρώτη μεγάλη κινητοποίηση αυτής της βδομάδας, το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Τρίτη 21/1, ενάντια στην εξίσωση των κολλεγίων με τα δημόσια πανεπιστήμια και την έμμεση κατάργηση του άρθρου 16.
Οι ελλείψεις προσωπικού, η επίθεση στο συνδικαλισμό και η υπεράσπιση των ΣΣΕ, ήταν τα κεντρικά σημεία της τοποθέτησης του Σπύρου Ρεβύθη, προέδρου του σωματείου στο Μετρό. Από τον ίδιο χώρο, ο Νίκος Σμπαρούνης έθιξε το ζήτημα του ηλεκτρονικού φακελώματος των συνδικαλισμένων εργατών και την ανάγκη για οργάνωση της βάσης μέσα στο χώρο εργασίας.
Στον αγώνα για ανανέωση των συμβάσεων και μόνιμη και σταθερή εργασία αναφέρθηκε η Ματίνα Σγουρομύτη, εργαζόμενη στο Υπ. Εν. με το πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για 5.500 νέους πτυχιούχους βάζοντας κι εκείνη από τη μεριά της τα απεργιακά ραντεβού αυτής της βδομάδας με το απεργιακό διήμερο 21 και 22 Γενάρη.
“Η πρωτοβουλία μας να φτιάξουμε συντονιστικό για παλέψουμε την μισθολογική ανισότητα των εργαζόμενων μέσω της προσωπικής διαφοράς, έφερε κινηματική άνοιξη και οδήγησε στην εκλογική επιτυχία της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο χώρο” είπε μεταξύ άλλων ο Νίκος Τουρνάς, εργαζόμενος στην ΑΑΔΕ.
“Χρειάζεται να ξανανοίξουμε το θέμα της κρατικοποίησης της Ιδ. Υγείας” τόνισε ο Κώστας Πολύδωρος, μέλος ΔΣ του Σωματείου εργαζομένων Ιδ. Κλινικών Αθήνας, φέρνοντας το παράδειγμα του Γηροκομείου Αθηνών, που παρά τις μεγάλες δυνατότητες που έχει, οδηγείται σε μαρασμό με αποκορύφωμα το κόψιμο του ηλεκτρικού ρεύματος τις τελευταίες ημέρες. Όπως ανακοίνωσε, την Τετάρτη 22/1 θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση και πορεία για το ζήτημα.
Στην επερχόμενη επίθεση στο ασφαλιστικό αναφέρθηκε ο Βασίλης Συλαϊδής, συνδικαλιστής στην Ιντρακόμ, ενώ ο Στέλιος Γιαννούλης μέλος του συλλόγου δασκάλων Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης, μίλησε για τα βήματα που έχει κάνει το κίνημα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, σχετικά με την αντιμετώπιση των απεργιών, των συνδικάτων και τη συμμετοχή μονίμων εργαζόμενων στις κινητοποιήσεις.
“Πέρυσι δίναμε αγώνα στα συνεργεία καθαρισμού, για να κατοχυρώσουμε το δώρο και να αποκρούσουμε τις απολύσεις. Φέτος κερδίσαμε δώρο για όλους και αυξήσεις, φτιάξαμε παράταξη στο σωματείο και το κατεβάσαμε σε απεργία” είπε η Αγγέλα Χαραλαμπάκη, καθαρίστρια από το Ηράκλειο Κρήτης.
“Ο κυβερνητικός ρατσισμός δολοφονεί πρόσφυγες”. Έτσι ξεκίνησε την παρέμβασή της η Εύα Ηλιάδη, εργαζόμενη σε ΜΚΟ, τονίζοντας ότι οι άθλιες εργασιακές συνθήκες στις ΜΚΟ, με την επισφάλεια, την εντατικοποίηση και τη στοχοποίηση των συνδικαλιστών, είναι όψη του κυβερνητικού ρατσισμού. “Διεκδικούμε δημόσιες δομές για πρόσφυγες που θα καλύπτουν όλες τους τις ανάγκες και την πρόσληψή μας σε αυτές” σημείωσε, βάζοντας και την Διεθνή Μέρα κατά του Ρατσισμού και του Φασισμού, στις 21 Μάρτη, στο πρόγραμμα του Συντονισμού.
Όπως αποφασίστηκε ομόφωνα, ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια πλέον θα λέγεται Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης, προκειμένου να ανταποκρίνεται καλύτερα στην περίοδο που διανύουμε.