Το πρώτο αφορά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Την εποχή των διαδηλώσεων στο Σιάτλ, την Πράγα και την Γένοβα η αστυνομία έστεινε φράχτες και κόκκινες ζώνες γύρω από τις συνόδους κορυφής για να προστατέψει τους υψηλούς προσκελκλημένους από την οργή των διαδηλωτών. Η αστυνομία συνέχισε να αποκλείει με φράχτες τα συνέδρια του ΔΝΤ την εποχή του Στρος Καν -αλλά από ότι κατανοούμε τώρα ο στόχος ήταν πολύ διαφορετικός: να “σώσει” το αφεντικό του οργανισμού από την υστερία των χιλιάδων θαυμαστριών του που ονειρεύονταν ένα βράδυ μαζί του.
Το δεύτερο αφορά το -“φερόμενο” πλέον σύμφωνα με τα ΜΜΕ- θύμα του. Η 32χρονη καμαριέρα, λοιπόν, αποδείχτηκε αναξιόπιστη. Κατασκεύασε μια θλιβερή ιστορία, όταν έφτασε σαν πρόσφυγας από την Αφρική στις ΗΠΑ, για να εξασφαλίσει το πολυπόθητο πολιτικό άσυλο. Και έχει και κακές παρέες: ο φίλος της είναι “βαποράκι” -εκτείει ποινή φυλάκισης για διακίνηση ναρκωτικών. Και διατηρεί και έναν λογαριασμό με 90.000 δολάρια στο όνομά της. Και έχει και πέντε κινητά τηλέφωνα. Το συμπέρασμα: η “σεξουαλική συνεύρεση” με το αφεντικό του ΔΝΤ ήταν συναινετική. Απλή, τετράγωνη λογική.
Οσο για τον Στρος Καν, η αξιοπιστία του έχει κάνει άλματα τις τελευταίες ώρες: δεν έχει 90.000 δολάρια στον λογαριασμό του -έχει μερικά εκατομμύρια. Δεν έχει φίλους βαποράκια. Ούτε είναι Μαύρος για να έχει φίλους και συγγενείς στη φυλακή (σε αυτόν τον τομέα υπερτερούν συντριπτικά οι Μαύροι στις ΗΠΑ του προέδρου Ομπάμα).
Πλούσιοι και φτωχοί
Υπάρχουν βέβαια οι καταγγελίες -σαν της Τριστάν Μπανόν, της γαλλιδας που ετοιμάζεται να καταθέσει μήνυση εναντίον του για μια παλιά απόπειρα βιασμού. Και οι αποκαλύψεις των δημοσιογράφων για την φορτική του συμπεριφορά απέναντι στις αεροσυνοδούς -μια τον είχε χαστουκίσει δημόσια, παρόλο που ήξερε πολύ καλά ποιός ήταν. Αλλά στο δικαστήριο τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να μετρήσει: μάρτυρες δεν υπάρχουν, αυτό που μένει είναι ο λόγος του ενάντια στον λόγο της, ο λόγος ενός ισχυρού και πλούσιου λευκού Γάλλου απέναντι στον λόγο μιας φτωχής μαύρης καμαριέρας.
Το τρίτο πράγμα που μάθαμε είναι πώς λειτουργεί η αμερικανική δικαιοσύνη. Οταν προφυλακίστηκε ο Στρος Καν πολλοί βγήκαν να εκθιάσουν το αμερικανικό σύστημα που υποτίθεται ότι αντιμετωπίζει τον αρχηγό του ΔΝΤ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που αντιμετωπίζει και έναν άστεγο. Τώρα οι ίδιοι μιλάνε για “φιάσκο” -προϊόν υποτίθεται της ασυγκράτητης φιλοδοξίας του Σάιρους Βανς του Νεότερου, του εισαγγελέα της Νέας Υόρκης. Οσο γελοία ήταν η θεωρία της “ισότητας” απέναντι στο νόμο άλλο τόσο γελοία είναι και η καινουργια. Ο Σάιρους Βάνς δεν είναι απλά ο εισαγγελέας της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του ήταν υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Κάρτερ και μετέπειτα ειδικός μεσολαβητής των ΗΠΑ σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Μόνο ο Κίσινγκερ ασκεί μεγαλύτερη επιρροή στην αμερικάνικη διπλωματία από τον Βανς.
Τι ακριβώς έγινε στο Σοφιτέλ της Νέας Υόρκης εκείνο το πρωϊ -αυτό δεν θα το μάθουμε με βεβαιότητα ποτέ. Αλλά οι “συμπτώσεις” είναι πάρα πολλές για να είναι απλά συμπτώσεις. Μόλις παραιτήθηκε από την ηγεσία του ΔΝΤ το δικαστήριο έτρεξε να μετατρέψει την κράτησή του Στρος Καν σε κατ' οίκον περιορισμό. Υστερα το κατηγορητήριο “καταρρεύσε”. Τώρα συζητιέται ακόμα και το ενδεχόμενο να διεκδικήσει τη γαλλική προεδρία. Ζούμε σε έναν κόσμο πραγματικά όμορφο, αγγελικά πλασμένο...