Την ίδια στιγμή που επιβάλλει την πιο ληστρική επίθεση απέναντι στους εργαζόμενους και τη νεολαία, κάνει πλάτες στους δολοφόνους τραμπούκους νεοναζί για να χτυπήσει το κίνημα που αντιστέκεται στις βάρβαρες επιλογές της.
Από την αρχή της εκλογής της, η κυβέρνηση Παπανδρέου έπαιξε το χαρτί του ρατσισμού προκειμένου να αποπροσανατολίσει την οργή του κόσμου από τους πραγματικούς υπεύθυνους της κρίσης και να περάσει έτσι πιο εύκολα τα μέτρα του Μνημονίου. Αυτή η πολιτική έδωσε το πράσινο φως στις φασιστικές συμμορίες να αναβαθμίσουν τη δράση τους, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα τη στήριξη της αστυνομίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση που βρίσκεται σε πολιτική κρίση εξ αιτίας του δυναμώματος του κινήματος προσπαθεί να παίξει το χαρτί του ρατσισμού. Την ίδια τακτική είχε εξαπολύσει και η κυβέρνηση Καραμανλή από το Δεκέμβρη του 2008. Στη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη, τη στιγμή που σε όλη την Ελλάδα γίνονταν τεράστιες διαδηλώσεις ενάντια στην καταστολή και την κυβέρνηση των δολοφόνων, η κυβέρνηση Καραμανλή και το ΛΑΟΣ πίσω από τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυναν, κινδυνολογούσαν ότι στους δρόμους έχουν βγει μετανάστες οι οποίοι προχωράνε σε πλιάτσικο, στέλνοντας το μήνυμα ότι κυβέρνηση πρέπει να παρέμβει κατά των μεταναστών. Αποτέλεσμα ήταν ότι σε πόλεις όπως η Πάτρα οι επιχειρήσεις της «Χρυσής Αυγής» και της αστυνομίας ενάντια στο κίνημα που πολιορκούσε τα αστυνομικά τμήματα, ήταν κοινές.
Ταυτόχρονα με την πολιτική καταστολής της νεολαίας μπήκε σε εφαρμογή η πολιτική καταστολής των μεταναστών και των δικαιωμάτων τους. Ούτως ή άλλως η δολοφονία του Γρηγορόπουλου ήταν κομμάτι μίας ολόκληρης προσπάθειας της κυβέρνησης της ΝΔ να εντείνουν την καταστολή στις γειτονιές και στις πλατείες, αναδεικνύοντας τους μπάτσους σε «πραίτορες» των πόλεων. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν οι τρεις δολοφονίες μεταναστών στην Π. Ράλλη, τα ξεβρακώματα των μεταναστών στην Ομόνοια, τα καθημερινά πογκρόμ που ενορχηστρώνονταν στο ΑΤ Ομόνοιας και Αγ. Παντελεήμονα. Την ίδια στιγμή ο Παυλόπουλος υπέγραφε το σύμφωνο «μετανάστευσης και ασύλου» που απαγόρευσε τις μαζικές διαδικασίες νομιμοποίησης των μεταναστών και ανέθετε ακόμα μεγαλύτερες δραστηριότητες στη ΦΡΟΝΤΕΞ για να κυνηγάει και να δολοφονεί μετανάστες στα σύνορα.
Πογκρόμ
Αυτού του είδους οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης έδωσαν το πράσινο φως στους φασίστες της Χρυσής Αυγής να συγκροτήσουν τη λεγόμενη «επιτροπή αγανακτισμένων στον Αγ. Παντελεήμονα» που με τις ευλογίες της αστυνομίας άρχισαν να εξαπολύουν πογκρόμ κατά των μεταναστών και κατοίκων που ανήκουν σε κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς. Ακολούθησαν μία σειρά επιθέσεων σε σπίτια Πακιστανών εργατών στο Ρέντη, στη Ν. Ιωνία, πογκρόμ στο καταυλισμό των Αφγανών μεταναστών στη Πάτρα, πάντα με την ανοχή της αστυνομίας με αποκορύφωνα την επίθεση της Χρυσής Αυγής στο παλιό Εφετείο, με την προστασία της αστυνομίας.
Το καλοκαίρι του 2009 όταν η κυβέρνηση της ΝΔ βρισκόταν στα τελευταία της, ανακοίνωσε ένα πακέτο ρατσιστικό μέτρων, σε μία προσπάθεια να σωθεί από την οργή των εργαζόμενων και της νεολαίας. Ανάμεσα στα μέτρα που ανακοίνωσε ήταν η δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών στον Ασπρόπυργο και τη Χαλκίδα. Ταυτόχρονα οργάνωσε μέσα στο κατακαλόκαιρο εφόδους της αστυνομίας μαζί με τηλεοπτικά συνεργεία σε κτίρια όπου είχαν βρει καταφύγιο μετανάστες και πρόσφυγες στο κέντρο της Αθήνας.
Στα χνάρια της ΝΔ κινήθηκε και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις προεκλογικές τις υποσχέσεις για κοινωνική αλληλεγγύη και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Συνέχισε την πιο σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική, θέτοντας στην ουσία τους μετανάστες υπό διωγμό. Μία εβδομάδα μετά την εκλογή της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο Μοχάμετ Καμράν, μετανάστης από το Πακιστάν έπεφτε νεκρός ύστερα από τον άγριο βασανισμό του στο αστυνομικό τμήμα Νίκαιας με ηλεκτροσόκ.
Οι βασανισμοί στα αστυνομικά τμήματα συνεχίστηκαν. Το Γενάρη του 2010 ένας Χιλιανός μικροπωλητής βασανίστηκε άγρια με κίνδυνο να χάσει τη ζωή του, από δύο αστυνομικούς και τρεις ειδικούς φρουρούς.
Η αγωνιώδης προσπάθεια του Παπανδρέου να κερδίσει τη συναίνεση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ στα Μνημόνια που άρχισαν να μαγειρεύονται με το ΔΝΤ, σήμαναν νέες ακόμα πιο σκληρές επιθέσεις απέναντι στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Ο Ραγκούσης κατέθεσε το νόμο για την ιθαγένεια και το δικαίωμα ψήφου των μεταναστών, βάζοντας την κρατική σφραγίδα στις ρατσιστικές διακρίσεις σε βάρος της τεράστιας πλειοψηφίας των μεταναστών και των παιδιών τους που γεννιούνται στην Ελλάδα.
Ταυτόχρονα η κυβέρνηση μαζί με τη ΦΡΟΝΤΕΞ μετέτρεψαν το Αιγαίο σε ένα νεκροταφείο μεταναστών με αποτέλεσμα να έχουν πολλαπλασιαστεί τα ναυάγια μεταναστών στα θαλάσσια σύνορα. Την εντατικοποίηση αυτής της εγκληματικής πολιτικής έφερε η απόφαση για δημιουργία στρατηγείου της ΦΡΟΝΤΕΞ στον Πειραιά.
Οι τεράστιες πανεργατικές απεργίες που πλημμύρισαν το κέντρο της Αθήνας και των άλλων πόλεων ήταν προμήνυμα για την κλιμακούμενη εργατική αντίσταση που θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα την κυβέρνηση σε κατάσταση πανικού. Παράλληλα με τα σκληρά μνημονιακά μέτρα λιτότητας που εξαγγέλλονταν για συγχωνεύσεις σχολείων, νοσοκομείων, απολύσεις και περικοπές μισθών, η κυβέρνηση έβγαζε στη φόρα το πόρισμα Βούγια «Ασφαλής Αθήνα», το οποίο αναδείκνυε ως νούμερο ένα πρόβλημα της Αθήνας το «παρεμπόριο», την «αυξημένη παρουσία των μεταναστών» που οδηγούν τα καταστήματα σε κλείσιμο. Το αποτέλεσμα ήταν ο Χρυσοχοϊδης να οργανώνει μαζικά πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας μέσα στο καλοκαίρι, στα πρότυπα της επιχείρησης που είχε στήσει ο Μαρκογιαννάκης τον προηγούμενο Αύγουστο.
Το αποκορύφωμα ρατσιστικών εξαγγελιών που καμιά κυβέρνηση δεν είχε μέχρι τώρα τολμήσει να ανακοινώσει ήταν η δημιουργία φράχτη στην Έβρο. Ο Παπουτσής ήταν ο αρχιτέκτονας της νέας ρατσιστικής πολιτικής δηλώνοντας ότι «Η Ελλάδα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι», την ώρα που δεκάδες άνθρωποι βρίσκονται πνιγμένοι στο Αιγαίο, ενώ το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη κρατούσε κλειστές τις επιτροπές ασύλου.
Το Γενάρη- Φλεβάρη του 2011 το ρατσιστικό δηλητήριο από την πλευρά της κυβέρνησης έφτασε στα όρια της υστερίας με αφορμή την κατάληψη της Νομικής από τους 300 μετανάστες. Για τον Παπουτσή η κατάληψη της Νομικής ήταν ποινικό αδίκημα «διατάραξης κοινής ειρήνης», ενώ η κατάληψη της Πλατείας του Αγ. Παντελεήμονα από τους Χρυσαυγήτες ήταν απλά αποτέλεσμα της “αγανάχτησης τους εξ αιτίας της υποβάθμισης της περιοχής του κέντρου της Αθήνας”.
Ταυτόχρονα άρχισε να κάνει την εμφάνισή της και η κινδυνολογία για τη δημιουργία κύματος προσφύγων που θα έρθουν κατά εκατομμύρια από τη Βόρεια Αφρική, την ίδια στιγμή που από τις βάσεις του ΝΑΤΟ στη Σούδα και στο Ακτιο άρχιζαν οι βομβαρδισμοί κατά της Λιβύης.
Και όμως ο ρατσιστικός κατήφορος του ΠΑΣΟΚ δεν έχει τέλος. Δίπλα στα οικονομικά εγκλήματα που διέπραξε η κυβέρνησή, ήρθε τον περασμένο Μάη να προστεθεί και το έγκλημα της προστασίας των φασιστικών συμμοριών. Η εμφάνιση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής στους δρόμους της Αθήνας και το πογκρόμ επιθέσεων σε βάρος των μεταναστών που ακολούθησε για πρώτη φορά στην ιστορία αυτής της πόλης, έκανε την πλειοψηφία του δημοκρατικού κόσμου να αγανακτήσει και να σιχαθεί την κυβέρνηση ακόμη περισσότερο.