Αντίστοιχη παρέμβαση γίνεται στις σχολές με στόχο όλοι οι φοιτητικοί σύλλογοι να βρεθούν εκείνη τη μέρα στο δρόμο. Αλλά και στις γειτονιές με ένα γύρο εκδηλώσεων που θα ενώσουν όλα τα κομμάτια του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Μπορείτε να βρείτε τον κατάλογο των εκδηλώσεων στη σελίδα 16.

Από τον Πειραιά ξεκίνησε την Παρασκευή 17/2 ο γύρος των εκδηλώσεων της Κίνησης για την Απεργιακή 8 Μάρτη. Η συμμετοχή και η συζήτηση έδωσαν μια πρώτη γεύση για την ανταπόκριση που βρίσκει η φετινή απεργία την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών.

Ομιλήτρια ήταν η Τιάνα Ανδρέου, συνδικαλίστρια από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. «Συμμετείχαν εργαζόμενοι/ες από την εκπαίδευση, τους δήμους και άλλους χώρους, νεολαία από το κίνημα των καλλιτεχνών, κόσμος της γειτονιάς, ντόπιοι και μετανάστες», μας είπε η Πέγκυ Γαλάκου, από την τοπική Κίνηση. «Η Τιάνα ξεκίνησε την εισήγησή της από την απόφαση που είχε πάρει η ΑΔΕΔΥ το ίδιο πρωί για απεργία στις 8 Μάρτη, μετατρέποντάς την, μαζί με αυτή που είχε πάρει το συνέδριο του ΕΚΑ τις προηγούμενες μέρες, σε πανεργατική. Είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη, όπως τόνισε, που βάζει ξανά στο κέντρο της μάχης την εργατική τάξη και τα συνδικάτα.

Στη συνέχεια έφερε όλη την εικόνα για το τι σημαίνει σεξισμός και γυναικεία καταπίεση. Από τα επίσημα στοιχεία για την ανισότητα και τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών στους χώρους δουλειάς και σε κάθε επίπεδο της ζωής τους, μέχρι τις επιθέσεις της κυβέρνησης στην παιδεία, την υγεία, όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες που βάζουν τις γυναίκες στο στόχαστρο. Επιθέσεις, που σε συνδυασμό με το δόγμα του “Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια” και όλη τη σεξιστική ιδεολογία, ανοίγουν το δρόμο στις παρενοχλήσεις, τη βία, τις γυναικοκτονίες.

Απέναντι σε όλα αυτά το γυναικείο κίνημα έχει δώσει και συνεχίζει να δίνει σκληρές μάχες, είπε, δίνοντας πολλά παραδείγματα τόσο από την Ελλάδα όσο και διεθνώς. Μάχες που, όπως εξήγησε, έχουν δυναμώσει την πάλη και ανοίγουν το δρόμο για να ξεφορτωθούμε την κυβέρνηση του σεξισμού και της καταπίεσης μαζί με το σύστημα των πλούσιων (εκ)βιαστών που στηρίζει.

Ακολούθησε πλούσια συζήτηση με τοποθετήσεις και ερωτήσεις, που άνοιξαν μια σειρά ζητήματα γύρω από τη σεξιστική καταπίεση, την ομοφοβία και την τρανσοφοβία, τη σεξεργασία. Όλοι και όλες συμφωνήσαμε να οργανώσουμε την επιτυχία της 8 Μάρτη, ξεκινώντας από την επόμενη κιόλας μέρα με εξόρμηση στο κέντρο του Πειραιά. Η συμμετοχή στην εξόρμηση νέων αγωνιστριών που συμμετείχαν στην εκδήλωση έδειξε τη σημασία που έχουν αυτές οι συζητήσεις.

Στο πλαίσιο της παρέμβασης της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας Δικηγόρων στο ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, αποφασίσαμε φέτος να συντονιστούμε πιο ενεργά με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους που απεργούν και διαδηλώνουν στις 8 Μάρτη, προτάσσοντας τα δικαιώματα των γυναικών. Αξιοποιήσαμε τη συμμετοχή μας στην Επιτροπή Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου όπου προεδρεύω, για να προτείνουμε φέτος τρίωρη στάση εργασίαςτων δικηγόρων στις 8/3, σε συντονισμό με τους/τις δικαστικούς/ες υπαλλήλους, αλλά και να διοργανώσουμε εκδήλωση του Συλλόγου με θέμα “Νομικά και πρακτικά ζητήματα ισότητας των φύλων στη δικηγορία και στην κοινωνία”.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 1/3 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης (17.30-20.30) και η διοργάνωσή της είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς και εποικοδομητικών συζητήσεων μεταξύ εξαίρετων συναδέλφων/ισσών με κοινωνικές ευαισθησίες. Θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε τα ζητήματα που απασχολούν τις συναδέλφισσες και την κοινωνία μέσα από δύο πολύ πλούσια πάνελ, ανοίγοντας έτσι παραπάνω μια πολύτιμη συζήτηση. Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με συζήτηση, υπό μορφή στρογγυλής τράπεζας, μεταξύ συναδελφισσών που εκπροσωπούν ευρύ φάσμα ιδιοτήτων (ηλικία, καθεστώς άσκησης δικηγορίας, γονεϊκότητα κ.ά. βιώματα), αναφορικά με τη διεκδίκηση ουσιαστικής ισότητας κατά την άσκηση της δικηγορίας, ενώ η δεύτερη ενότητα διεπιστημονική και εξωστρεφής – καταπιάνεται με την κοινωνική, νομική και πρακτική διάσταση των διακρίσεων λόγω (ταυτότητας) φύλου.

Ανισότητα

Όπως τονίζουμε στο ψήφισμα που ως Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διεκδικούμε να εγκριθεί από τον Δικηγορικό Σύλλογο, «η ουσιαστική ανισότητα παραμένει, όχι μόνο στο επίπεδο των μισθολογικών διαφορών αλλά και στην ίδια την καθημερινότητα που αναπαράγει τη γυναικεία καταπίεση. Ο σεξισμός και οι διακρίσεις λόγω φύλου, σε συνδυασμό με τα φαινόμενα παρενόχλησης και βιασμών εξακολουθούν να υπάρχουν. Οι φωνές γυναικών που τόλμησαν, ιδίως τα τελευταία χρόνια, να μιλήσουν για την κακοποίηση που υπέστησαν έχουν αναδείξει ως βασικό κοινωνικό πρόβλημα φαινόμενα που παλαιότερα κρύβονταν κάτω από’ το χαλί ή αποσιωπούνταν, ιδίως όταν συνέβαιναν εντός της οικογενειακής εστίας. Οι γυναίκες αμφισβητούν πλέον έμπρακτα τις διακρίσεις, την ανισότητα και την καταπίεση σε βάρος τους, στέλνοντας προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα ότι οι καιροί έχουν αλλάξει.

Οι γυναίκες δικηγόροι βιώνουν, ως μέλη της κοινωνίας, αυτήν την κατάσταση, έχουν όμως και ειδικότερα προβλήματα, στα οποία πρέπει να σκύψουμε άμεσα ως κλάδος. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το ποσοστό των γυναικών στη δικηγορία μειώνεται διαρκώς όσο μεγαλώνει η ηλικία τους, καθώς η μητρότητα και η οικογένεια λειτουργούν ως ένα αόρατο δίχτυ αποκλεισμού στο βαθμό που δεν συνδυάζονται με προνοιακές πολιτικές από την πλευρά της πολιτείας. Από την εποχή των Μνημονίων μέχρι σήμερα, η οικονομική κρίση έχει επιδεινώσει την από πριν μειονεκτική θέση των γυναικών δικηγόρων, που βιώνουν το διαχρονικό έλλειμμα κοινωνικής πολιτικής. 

Η κοινωνική ασφάλιση αποτελεί μάλλον επιβάρυνση χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα για τις γυναίκες δικηγόρους που επιλέγουν να γεννήσουν, αφού οι ασφαλιστικές εισφορές παραμένουν ίδιες, ενώ το ποσό που παρέχει ο ΕΦΚΑ για τις εξετάσεις της εγκυμοσύνης και τη γέννα δεν ανταποκρίνεται διόλου στα πραγματικά έξοδα και δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την απώλεια εισοδήματος κατά το διάστημα της αναγκαστικής αποχής από την εργασία. Σε αυτά τα υλικά προβλήματα έρχονται, δυστυχώς, να προστεθούν τα φαινόμενα παρενόχλησης και σεξισμού στους χώρους εργασίας, τα οποία θίγουν πρωτίστως τις ασκούμενες, νέες και «συνεργάτιδες» δικηγόρους που εργάζονται χωρίς κάποιο προστατευτικό πλαίσιο.»

Σε αυτό το πλαίσιο, προτείνουμε συμμετοχή των συναδελφισσών και των συναδέλφων με απόφαση του Συλλόγου στη συγκέντρωση που διοργανώνουν συνδικαλιστικοί φορείς και γυναικείες οργανώσεις την Τρίτη 8 Μαρτίου 2023 και ώρα 13:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου, για να ενώσουμε τις φωνές μας μαζί τους με σκοπό τη διεκδίκηση της πραγματικής ισότητας. Είναι ώρα να συντονιστούμε με όλα τα σωματεία που απεργούν εκείνη την ημέρα και να διεκδικήσουμε μαχητικά τα δικαιώματά μας ως κλάδος!