Το Λονδίνο αντιστέκεται στην υστερία των Τόρυδων

Ίσως επειδή μέσα στον απλό κόσμο υπάρχει τέτοια διάθεση, η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, τα δικαστήρια και τα ΜΜΕ κάνουν εξωφρενικές προσπάθειες να περάσουν κλίμα υστερίας. Εχουν γίνει κοντά 4000 συλλήψεις, περίπου το ένα τέταρτο έχουν οδηγηθεί στα δικαστήρια που συνεδρίαζαν ακόμη και τη νύχτα επιβάλλοντας τερατώδεις ποινές. Ένα παιδί καταδικάστηκε σε έξη μήνες φυλακή γιατί «λεηλάτησε» εμφιαλωμένο νερό αξίας 3,50 λιρών!

Δεν φιμώνονται

Αλλά οι φωνές που αντιστέκονται σε αυτή την εκστρατεία δεν φιμώνονται. Να μερικά παραδείγματα:

«Είναι φανερό ότι αυτοί οι νεολαίοι θα συνεχίσουν ασταμάτητα μέχρι να δουν κάποιου είδους ισότητα και σεβασμό στην ημερήσια διάταξη. Έχουν δει Σύριους, Λίβυους, Αιγύπτιους και εξέγερση. Δεν νομίζω ότι τέσσερεις μήνες σε κάποια άθλια φυλακή-τρύπα θα τους αλλάξει.

Η σημερινή νεολαία είναι διαφορετική. Είναι εγκαταστημένη στις κοινότητες όπου ζει. Αυτή η διαδικασία κρατάει εδώ και 50 χρόνια, από τότε που ήρθα σε αυτή τη χώρα, και τώρα έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Νομίζω ότι αυτή η εξέγερση είναι ο τελευταίος σταθμός σε αυτή την ολοκλήρωση.» - Ντάρκους Χάου, συγγραφέας και βετεράνος του αντιρατσιστικού κινήματος.

«Με ρωτάνε αν όλα αυτά έγιναν γιατί η πολυπολιτισμική προσέγγιση έχει αποτύχει. Το αντίθετο ισχύει, η πολυπολιτιμική προσέγγιση πέτυχε μέσα στις ταραχές: οι ταραχοποιοί προέρχονται από όλες τις κοινότητες. …Δεν είμαστε στο τέλος της ανταρσίας, είμαστε στην αρχή.» - Α. Σιβανάνταν, ιστορικός και διευθυντής του Ινστιτούτου Φυλετικών Σχέσεων.

Μπορούν οι ταραχές να μας απαλλάξουν από το ρατσισμό και τη φτώχεια;

«Ένας άντρας αυτοπυρπολήθηκε στην Τυνησία. Προκάλεσε ένα κύμα ταραχών που εξελίχθηκε σε επανάσταση και απλώθηκε στην Αίγυπτο και αντήχησε σε όλο τον κόσμο.

Οι ταραχές είναι κομμάτι της πλούσιας ιστορίας της εργατικής τάξης και των ανταρσιών της. Αλλά είναι μόνο ένα κομμάτι αυτού του έργου, δεν είναι η τελευταία του πράξη. Μπορεί να τα σπάμε για μερικές μέρες, αλλά μετά ο κουρνιαχτός πέφτει. Μπορεί να κερδίσουμε κάποιες επιτυχίες, αλλά όχι ολόκληρο τον πόλεμο... Για να απαλλαγούμε από από το ρατσισμό, τη φτώχεια και την ανισότητα χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω. Χρειαζόμαστε μια επανάσταση για να τσακίσουμε το σύστημα.» - Γουέιμαν Μπένετ, ένας από τους συντονιστές της κίνησης “Unite against Fascism”.