Μετά το κάλεσμα της «Πρωτοβουλίας Αγώνα για τη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, φοιτητών, μαθητών, εργαζόμενων σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ» στο συλλαλητήριο της Αθήνας έχουν ήδη αποφασίσει ότι θα συμμετέχουν αρκετοί φοιτητικοί σύλλογοι, η ΔΟΕ, η ΟΛΜΕ, ο Σύλλογος ΔΕΠ Πανεπιστήμιου Αιγαίου. Η ΠΟΣΔΕΠ καλεί τους Συλλόγους της να προχωρήσουν «άμεσα σε ΓΣ μέχρι τις 2/9 έτσι ώστε μετά και τις αποφάσεις των ΓΣ να συγκληθεί διευρυμένη Διοικούσα Επιτροπή το Σάββατο 3/9». Ζητάει από τους βουλευτές να μην ψηφίσουν το νομοσχέδιο «στην παρούσα μορφή», αλλά να «πιέσουν για αλλαγές με τη μορφή τροπολογιών». Η Σύνοδος των Πρυτάνεων που έγινε τη Δευτέρα 22/8 ζητάει από τη Βουλή να μην ψηφίσει το νομοσχέδιο «ως έχει».
Η απόφαση του ΓΑΠ να παρέμβει την Τρίτη 23/8 ο ίδιος στη συζήτηση στη Βουλή, δείχνει το βάρος που δίνει η κυβέρνηση στην έκβαση ενός νέου μετώπου που μόλις τώρα ανοίγει, αλλά και την πλήρη απομόνωση στην οποία βρίσκονται. Οι μόνοι σύμμαχοι που έχει η κυβέρνηση ΓΑΠ, είναι για ακόμα μια φορά η πολυκατοικία του Σαμαρά και του Καρατζαφέρη.
Τα άρθρα του νομοσχεδίου, που προβλέπουν την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων, το κόψιμο της χρηματοδότησης τους και τη λειτουργία τους με βάση τα κριτήρια της αγοράς, είναι το πρόγραμμα της ΝΔ σε πιο σκληρή μορφή. Ενώ τα άρθρα που καταργούν το άσυλο και δημοκρατικά δικαιώματα στα Πανεπιστημία ξεπερνούν σε αυταρχισμό τον ίδιο τον Καρατζαφέρη - το ίδιο και οι δηλώσεις Διαμαντοπούλου («το πανεπιστήμιο δεν είναι σωματείο», «βάνδαλοι της δημόσιας περιουσίας» κλπ). Δεν είναι να απορεί κανείς που ο υπεύθυνος του ΛΑΟΣ Αϊβαλιώτης έσπευσε να παρακαλέσει δημοσίως τη Διαμαντοπούλου «να αντέξει στις πιέσεις του κατεστημένου» και να μην δεχθεί τροπολογίες εξ αριστερών.
Ανατροπή από τα κάτω
Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που επιδιώκει από τη μια να διαλύσει τη Δημόσια Εκπαίδευση και να την ξεπουλήσει στους ιδιώτες και από την άλλη να διαλύσει το φοιτητικό και πανεκπαιδευτικό κίνημα που εδώ και 40 χρόνια έχει γίνει καρμανιόλα για σειρά νομοσχεδίων, υπουργών και κυβερνήσεων. Και γι’ αυτό, δεν χωράνε μισόλογα, «βελτιωτικές προτάσεις» και «αλλαγές», σαν και αυτά που συζητάνε οι Πρυτάνεις και η ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ, αλλά ανατροπή του από τα κάτω. Οπως τονίζει χαρακτηριστικά στο κάλεσμά της η Πρωτοβουλία Αγώνα για Δημόσια Δωρεάν Παιδεία: «Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας μαζί με όλους τους εργαζομένους για να μην περάσει το νομοσχέδιο κατεδάφισης, για ν' ανατρέψουμε την αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης, για ν' ανατρέψουμε την κυβέρνηση και κάθε κυβέρνηση με την ίδια πολιτική, για να διώξουμε την Τρόικα και το Μνημόνιο».
• Η κυβέρνηση προχωρά εν μέσω θέρους στην ψήφιση ενός νόμου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, που ολοκληρώνει την αποτυχημένη “Μπολόνια” προσαρμόζοντάς την στις απαιτήσεις του Μνημονίου και του "Μεσοπρόθεσμου".
Οι σημαντικότερες αιχμές του νομοσχεδίου είναι: Η πλήρης κατάργηση του αυτοδιοίκητου των πανεπιστημίων, η πλήρης κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η διάλυση των πανεπιστημιακών σπουδών και η πλήρης υπαγωγή τους στις ανάγκες της αγοράς, η υποβάθμιση και συρρίκνωση του διδακτικού προσωπικού, η διεύρυνση της ελαστικής απασχόλησης, η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και οι διαγραφές των φοιτητών. Στόχος είναι η μετατροπή των πανεπιστημίων σε χώρους φτηνής κατάρτισης με δομές οι οποίες ταιριάζουν σε επιχειρήσεις που λειτουργούν σύμφωνα με τους κανόνες και τις ανάγκες της αγοράς.
Την απόσυρση και μη ψήφιση του νομοσχεδίου έχουν ζητήσει η πλειοψηφία των συνδικαλιστικών οργάνων των πανεπιστημιακών καθώς και πλήθος ακαδημαϊκών οργάνων (Σύγκλητοι, Γενικές Συνελεύσεις Τμημάτων και Σχολών). Ακόμη και η μέχρι πρό τινος πρόθυμη συνομιλήτρια όλων των κυβερνήσεων, η Σύνοδος των Πρυτάνεων, εκφράστηκε κατά του νομοσχεδίου και ζήτησε την απόσυρσή του. Απέμεινε μόνη η ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ να επιζητά μέχρι και την τελευταία στιγμή «διάλογο» με την κυβέρνηση!
Εάν αυτό το νομοσχέδιο ψηφιστεί, πρέπει να ανατραπεί! Το πανεπιστημιακό κίνημα έχει την εμπειρία των αγώνων ενάντια στον ψηφισμένο Νόμο 815, έχει την εμπειρία των πρόσφατων νικηφόρων αγώνων ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, ενάντια στην ψήφιση του νόμου Γιαννάκου και την ουσιαστική ακύρωσή του. Ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος ανατροπής του νόμου είναι ο κοινός αγώνας πανεπιστημιακών, φοιτητών και εργαζομένων στα πανεπιστήμια, με απεργίες, με την ανάπτυξη του φοιτητικού κινήματος, με τη συμπόρευση πανεπιστημιακού και φοιτητικού κινήματος με το “κίνημα παιδείας” και τη σύνδεσή του γενικότερα με τον αγώνα του κόσμου της εργασίας.
Πρώτο ραντεβού ενάντια στην ψήφιση του νομοσχεδίου είναι το συλλαλητήριο στην Αθήνα την Τετάρτη 24 Αυγούστου και η συμμετοχή στις εκδηλώσεις κατά της ψήφισης. Επόμενο ραντεβού είναι στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων πανεπιστημιακών, φοιτητών, εργαζομένων για αποφάσεις συντονισμένου αγώνα ενάντια στο σχέδιο κατεδάφισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Και βέβαια, είναι και το ραντεβού με τις διαδηλώσεις στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, όπου ο κόσμος της παιδείας θα συμπορευτεί με τον κόσμο της εργασίας για την ανατροπή της κυβέρνησης του κεφαλαίου και της πολιτικής της.
Τίνα Ζορμπαλά, Γραμματέας του Συλλόγου ΔΕΠ Πανεπιστημίου Αιγαίου και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΠΟΣΔΕΠ με το ΔΙΚΤΥΟ Πανεπιστημιακών
• Αγώνας μαζικός πανεκπαιδευτικός θα είναι η απάντηση από δω και μπρος, είναι το σύνθημα που κυριάρχησε στην πανεκπαιδευτική πορεία στις 20 Ιούλη που οργανώθηκε από την Πρωτοβουλία αγώνα για την δημόσια και δωρεάν παιδεία εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, φοιτητών, μαθητών, εργαζόμενων σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, μία πρωτοβουλία που στόχο έχει την οργάνωση της αντίστασης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης ώστε οι όποιες αποφάσεις του Υπουργείου κι αν παρθούν να ακυρωθούν στην πράξη.
Τα αντανακλαστικά της Πρωτοβουλίας στην ανακοίνωση της Διαμαντοπούλου ότι η ψήφιση του Νόμου- πλαίσιο θα ήταν στα μέσα Ιούλη ήταν άμεσα. Αμέσως τυπώσαμε αφίσα που κολλήθηκε στο κέντρο της Αθήνας και σε γειτονιές και μία τετρασέλιδη μπροσούρα που περιγράφει με απλό τρόπο το νόμο ώστε με τις εξορμήσεις μας σε πλατείες και χώρους δουλειάς να ενημερώσουμε όσο το δυνατόν πιο πολύ κόσμο. Η Διαμαντοπούλου θα μας βρει μπροστά της όπως και το 2006-7. Με ένα κίνημα μαζικό πανεκπαιδευτικό που με όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους θα τσακίσει την κυβέρνηση και τους νόμους της.
Πρώτο κινηματικό ραντεβού είναι η Τετάρτη 24 Αυγούστου, μέρα ψήφισης του Νόμου-πλαίσιο, κάτι που η Πρωτοβουλία είχε αποφασίσει ότι θα γίνει όποια στιγμή επιλέξει το υπουργείο την ψήφισή του με ένα συλλαλητήριο όπου μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι σε σχολές και σχολεία θα πολιορκήσουμε την Βουλή. Έχει ήδη ανακοινωθεί το κάλεσμα όπου και θα μοιραστεί σε γειτονιές και εργατικούς χώρους για την μαζικοποίησή του απ’΄όλους τους εργαζόμενους και την νεολαία.
Σύσκεψη
Στη σύσκεψη της Πρωτοβουλίας που έγινε την Δευτέρα 22/8 το απόγευμα, αποφασίστηκε να γίνουν ενόψει του συλλαλητηρίου μαζικές εξορμήσεις ενημέρωσης φοιτητών και καθηγητών στις απεργιακές συγκεντρώσεις των εργαζόμενων του Επισιτισμού και της ΕΡΤ και να ακολουθήσουν εξορμήσεις στα σχολεία από την 1η Σεπτέμβρη. Επίσης αποφασίστηκαν τα επόμενα βήματα – νέο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα την Πέμπτη 8/9 και μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο στη ΔΕΘ στις 10/9. Οσον αφορά στους φοιτητές η πρόταση είναι για γενικές συνελεύσεις με το που ανοίγουν οι σχολές για τις εξεταστικές, καθώς και εκδηλώσεις της Πρωτοβουλίας για την υποδοχή των πρωτοετών. Με αποφάσεις για καταλήψεις διαρκείας και οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ για απεργίες μέχρι ο νόμος να αποσυρθεί ολοκληρωτικά.
Νίκη Αργύρη, φοιτήτρια ΦΛΣ
• Μετά από ένα χρόνο σκληρού διαβάσματος για τις πανελλήνιες τα σχέδια της Διαμαντοπούλου δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλεις να ακούσεις. Ο λόγος που σαν μαθητές της τρίτης λυκείου ήμασταν διατεθειμένοι να δώσουμε σχεδόν όλο μας τον χρόνο στο διάβασμα ήταν γιατί ελπίζαμε ότι αυτό θα μας εξασφάλιζε την είσοδο σε ένα δωρεάν πανεπιστήμιο που θα προσέφερε ένα άξιο επίπεδο σπουδών.
Φυσικά η κυβέρνηση δεν θα μας λυπηθεί για την περσινή κούραση. Το νέο πανεπιστήμιο της Διαμαντοπούλου καταρχήν δεν θα είναι δωρεάν. Για να φοιτήσουμε πλέον θα πρέπει να πληρώνουμε δίδακτρα και συγγράμματα. Ύστερα το ίδιο το πανεπιστήμιο χάνει το νόημα του και γίνεται απλά όργανο κατάρτισης για να φτιάχνει τους φτηνούς εργάτες της εποχής του ΔΝΤ. Και από πάνω θα πάψει να είναι και δημοκρατικό. Πρώτον γιατί τα πανεπιστήμια θα διοικούνται πλέον από διορισμένους μάνατζερ ενώ οι φοιτητές αποκλείονται από την διοίκηση (λογικό αφού οι περικοπές είναι ειδικότητα των μάνατζερ και όχι των φοιτητών). Δεύτερον γιατί οι μπάτσοι θα μπορούν να σουλατσάρουν ανενόχλητοι μέσα στο άσυλο. Σε όσους ζήσαμε την εξέγερση του Δεκέμβρη κάτι τέτοιο φέρνει ρίγη οργής.
Όλα αυτά όμως θα παραμείνουν στη φαντασία της Διαμαντοπούλου και της Τρόικα γιατί το εκπαιδευτικό κίνημα θα τα μπλοκάρει. Η κυβέρνηση τολμά να προκαλεί την γενιά του Δεκέμβρη του 2008 που τσάκισε την ΝΔ. Μάλιστα επιτίθεται στο δημόσιο πανεπιστήμιο όσο έχει ανοιχτό ακόμα το μέτωπο των συγχωνεύσεων στα σχολεία και εξαγγέλλει μία πρόσληψη καθηγητή σε κάθε δέκα αποχωρήσεις (ενώ η υπουργός δήλωνε χυδαία ότι " δεν θα γίνουν ανεχτές οι υπεραριθμίες (!)"). Όσοι από μας τελειώσαμε την χρονιά που πέρασε το σχολείο αξιοποιούμε την σύνδεσή μας με τα παλιά μας σχολεία ενώ την ίδια ώρα οργανώνουμε τις σχολές μας για να υποδεχτούμε τα σχέδια της κυβέρνησης με καταλήψεις διαρκείας σε σχολεία και σχολές. Πρώτος σταθμός για όλους μας είναι το συλλαλητήριο στις 24 Αυγούστου.
Nεκτάριος Χαϊντάρ, πρωτοετής φοιτητής Ιατρικής
• Μέσα στο καλοκαίρι, η πιο αντιδραστική κυβέρνηση των τελευταίων 40 ετών προχωράει στην πλήρη αποδόμηση της Δημόσιας και όσο έχει απομείνει δωρεάν Εκπαίδευσης.
Με το νομοσχέδιο που καταθέτει στη Βουλή στις 23 Αυγούστου για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση, ανοίγει το δρόμο για τη μετατροπή των Πανεπιστημίων σε κέντρα κατάρτισης. Μέσα από την κατάργηση ουσιαστικά των πτυχίων, κατατεμαχίζει και αποοργανώνει τα γνωστικά αντικείμενα. Τα προγράμματα σπουδών και οι σχολές συγκροτούνται, συγχωνεύονται ή καταργούνται στη βάση της εξυπηρέτησης των αναγκών της αγοράς, δηλαδή των επιχειρηματικών συμφερόντων, τα οποία θα εγγυάται η πανίσχυρη αρχή διασφάλισης ποιότητας. Οι σπουδές και τα πτυχία μετρώνται με πιστωτικές μονάδες που θα συλλέγονται από ΑΕΙ, ΤΕΙ αλλά και ιδιωτικά κολέγια που αναγνωρίζονται, έχουμε δηλαδή άμεση αναγνώριση πτυχίων κι εξίσωση ιδρυμάτων.
Είναι εφιαλτική η προοπτική που θα δίνει το ψευδοπτυχίο-ατομικός φάκελος προσόντων, που συγκροτείται όχι πια με βάση πού, τι, γιατί και πώς έμαθε ο φοιτητής, αλλά πόσο επιδέξιος είναι για να εκτελέσει άμεσα μια δουλειά σε μια αγορά εργασίας που το μνημόνιο την έχει κάνει ζούγκλα χωρίς δικαιώματα. Παράλληλα, καθώς οι γνώσεις είναι «μιας χρήσης», καθίσταται αναγκαία για την επιβίωση η πιστοποίηση και επαναπιστοποίηση, της επιδεξιότητας με το οικονομικό βάρος στην πλάτη των αποφοίτων. Οι υποβαθμισμένες σπουδές μετατρέπονται σε ατομικό αγώνα επιβίωσης και συλλογής του προαπαιτούμενου αριθμού πιστωτικών μονάδων από οπουδήποτε. Δηλαδή αντί της επιστήμης εισάγεται από το νομοσχέδιο ως σκοπός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης η συσσώρευση ετερόκλητων και αποσπασματικών ψηφίδων επιφανειακής γνώσης.
Θεσμοθετείται το πανίσχυρο συμβούλιο, που επιλέγεται με αδιαφανείς διαδικασίες, ο μάνατζερ-αφεντικό, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζονται τα συλλογικά όργανα του πανεπιστημίου και γίνονται καθοριστικές παρεμβάσεις στη λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων. Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και η ριζική ανατροπή του εργασιακού καθεστώτος των διδασκόντων καταστρατηγούν την ακαδημαϊκή ελευθερία και τα δημοκρατικά δικαιώματα.
Υποβάθμιση
Παράλληλα με αυτές τις αλλαγές η κυβέρνηση επιτίθεται και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με παρόμοιο τρόπο. Προχώρησε στο πρώτο κύμα συγχωνεύσεων και καταργήσεων εκατοντάδων σχολικών μονάδων, με στόχο την αύξηση των μαθητών ανά τμήμα, τον περιορισμό του διδακτικού προσωπικού και των λειτουργικών αναγκών των σχολείων, με αντίστοιχη βέβαια υποβάθμιση των σπουδών των μαθητών.
Ιδιωτικοποιεί τομείς της εκπαίδευσης όπως την έκδοση σχολικών βιβλίων (αδιαφορώντας για την αδυναμία κάλυψης των αναγκών για τη νέα σχολική χρονιά που σε λίγο ξεκινάει), την ανέγερση σχολικών μονάδων κλπ. Καταργεί το ενιαίο των προγραμμάτων σπουδών στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της αγοράς σε τοπικό επίπεδο στα πλαίσια της αποκέντρωσης και μεταβίβασης αρμοδιοτήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση. Καταργεί τη δημοκρατία στα σχολεία αφαιρώντας τις αποφασιστικές αρμοδιότητες από το σύλλογο των διδασκόντων και μετατρέποντας το διευθυντή σε απόλυτο τοποτηρητή για την υλοποίηση της όποιας κυβερνητικής πολιτικής. Περικόπτει ακόμη περισσότερο τα κονδύλια για την εκπαίδευση οδηγώντας την σε απόλυτη οικονομική ασφυξία και αδιέξοδο.
Η κυβέρνηση απατάται αν πιστεύει ότι αξιοποιώντας την απουσία εκπαιδευτικών, φοιτητών και μαθητών λόγω καλοκαιριού δεν θα υπάρξει αντίδραση στα σχέδια της. Δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη ενός συμπαγούς εκπαιδευτικού κινήματος που το επόμενο διάστημα θα ενωθεί με το εργατικό κίνημα για να ανατραπεί αυτή η κυβέρνηση αλλά και κάθε επίδοξος συνεχιστής αυτής της πολιτικής. Όσο η κρίση του καπιταλισμού βαθαίνει και σε τοπικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο, τόσο γίνεται και πιο καθαρή για μεγάλα τμήματα των εργαζομένων και του λαού η ανάγκη για συνολική ανατροπή. Η οργή και η αγανάκτηση αντικαθίστανται από την ώριμη απόφαση για ανατροπή. Πρέπει αυτός ο Σεπτέμβρης να γίνει ο Μαύρος Σεπτέμβρης για το σύστημα. Ο λαός θα νικήσει.
Παύλος Αντωνόπουλος, μέλος ΔΣ ΟΛΜΕ
• Η κυβέρνηση για τη νέα σχολική χρονιά πρόκειται να κλιμακώσει την επιχείρηση κατεδάφισης της δημόσιας εκπαίδευσης και την παράδοσή της στα αρπακτικά της αγοράς. H επίθεση, που στα ΤΕΙ και τα Πανεπιστήμια ήδη έχει ξεκινήσει με το νομοσχέδιο που πάνε να ψηφίσουν καταμεσής του Αυγούστου, είναι συνολική.
Οι διορισμοί που προτίθεται να κάνει, μόλις 600 για το σύνολο της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας, είναι οι λιγότεροι που έχουν γίνει ποτέ (πέρσι είχαν γίνει 2800). Το ίδιο ισχύει και για τον αριθμό των αναπληρωτών που θα προσλάβει (μόλις 6.000, ενώ πέρσι είχαν προσληφθεί 16.000). Αν υπολογίσει κανείς ότι 11.500 εκπαιδευτικοί θα αποχωρήσουν φέτος από την εκπαίδευση λόγω συνταξιοδότησης, καταλαβαίνει ότι τα σχολεία, στη νέα σχολική χρονιά, θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα λειτουργίας.
Οι αναπληρωτές που θα προσληφθούν μέσω ΕΣΠΑ, οι εργαζόμενοι που θα εργαστούν με τις συμπράξεις ΜΚΟ και Δήμων για την κάλυψη εκπαιδευτικών αναγκών, όπως η σίτιση στα ολοήμερα, φροντίδα ΑμεΑ και παιδιών, εξωσχολικά προγράμματα για μαθητές, πρόσθετη διδακτική στήριξη, οδική ασφάλεια μαθητών, περιβαλλοντική εκπαίδευση, θα σημάνουν μεγαλύτερη επέκταση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στα σχολεία.
Η πολιτική διάλυσης οργανισμών όπως ο ΟΣΚ και ο ΟΕΔΒ και η παράδοση των υπηρεσιών που αφορούν στα κτίρια και τα βιβλία κάνει αμφίβολο αν τα βιβλία θα βρίσκονται έγκαιρα στα χέρια των μαθητών. Η πλήρης απαξίωση της δημόσιας εκπαίδευσης από την κυβέρνηση φαίνεται και από την περιστολή των δαπανών για τις λειτουργικές δαπάνες που φτάνουν πια το 1/3 των προηγούμενων ετών.
Οι καταργήσεις ολοήμερων τμημάτων σε σχολεία μικρότερα των 6/θέσιων και η απαίτηση οι γονείς, προκειμένου να γράψουν το παιδί τους στο ολοήμερο, να προσκομίζουν και οι δύο, βεβαίωση από τον εργοδότη ότι εργάζονται, σε μια περίοδο που ανθεί η μαύρη εργασία, θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στους γονείς, ντόπιους και μετανάστες, για το που θα αφήσουν τα παιδιά τους ενώ αυτοί θα εργάζονται.
Η επίθεση όμως είναι εξίσου μεγάλη και στους εκπαιδευτικούς. Η περαιτέρω μείωση των μισθών με το νέο μισθολόγιο, την περικοπή των επιδομάτων, τη σύνδεση μισθού με την αξιολόγηση, με τις μεγαλύτερες κρατήσεις, με τη νέα επίθεση στο συνταξιοδοτικό (περικοπές στις συντάξεις στο επικουρικό, στο εφάπαξ), θα κάνει δυσκολότερη την επιβίωση για χιλιάδες εκπαιδευτικούς. Η προσπάθεια μετατροπής των διευθυντών σε μάνατζερς, που θα επιχειρήσουν να εφαρμόσουν νέους αντιδημοκρατικούς κανονισμούς στα σχολεία, την αξιολόγηση και το κυνήγι των χορηγών για να χρηματοδοτηθούν οι ανάγκες των σχολικών μονάδων, αν εφαρμοστούν θα χτυπήσουν τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών μετατρέποντάς τη λειτουργία του σχολείου σε υπόθεση της αγοράς και κάνοντάς την ακόμη πιο αντιδημοκρατική.
Σ’ αυτή την κατάσταση πρέπει να μπει ένα τέρμα. Οι μόνοι ικανοί για να το κάνουν είναι οι κοινοί αγώνες όλων των εκπαιδευτικών μαζί με τους φοιτητές και όλους τους εργαζόμενους. Οι διοικήσεις των Ομοσπονδιών ΔΟΕ, ΟΛΜΕ πρέπει να αφήσουν τα μισόλογα, τα γράμματα προς την Υπουργό, και τις χρονοτριβές και να οργανώσουν μια μεγάλη, κοινή απεργία διαρκείας, μαζί με όλη την εκπαιδευτική κοινότητα για την υπεράσπιση της Δημόσιας Εκπαίδευσης και της ζωής μας. Οι σύλλογοι πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας οργανώνοντας γενικές συνελεύσεις με το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς που θα πάρουν αποφάσεις σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά και την οργάνωση της αντίστασης ώστε κανένα από αυτά τα μέτρα να μην εφαρμόζεται στην πράξη.
Σεραφείμ Ρίζος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Νομού Χανίων
• Το υπουργείο Παιδείας και η Διαμαντοπούλου με το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση εξαπολύει μια επίθεση συνολικά στη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία, αλλά δεν είναι η μόνη. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η επίθεση έχει ξεκινήσει, εδώ και πολύ καιρό, είναι συστηματική και αφορά όλους τους τομείς.
Ενώ το σλόγκαν του υπουργείου Παιδείας ήταν «πρώτα ο μαθητής», οι συγχωνεύσεις και οι περικοπές του υπουργείου φέρνουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Οι μαθητές στοιβάζονται σε τάξεις 30-30, σε αίθουσες που δεν θερμαίνονται γιατί δεν υπάρχουν χρήματα για πετρέλαιο. Μιλάνε για νέες διδακτικές μεθόδους και «βιωματική μάθηση», ενώ διαθέτουν ελάχιστα κονδύλια για τα ήδη υπάρχοντα εργαστήρια με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν μηχανήματα και υλικά, για να γίνει επίδειξη, πόσο μάλλον εξάσκηση για τους μαθητές. Θεωρείται αυτονόητο οι μαθητές να αγοράζουν οι ίδιοι την υλικοτεχνική υποδομή. Οι συγχωνεύσεις και τα κλεισίματα σχολείων οδηγούν τους μαθητές, ειδικά στην επαρχία να διανύουν καθημερινά μεγάλες αποστάσεις, ενώ παράλληλα η δωρεάν μεταφορά των μαθητών, που είναι απαραίτητη σε ένα μεγάλο νησί πχ, όπως η Λέσβος έχει σχεδόν σταματήσει.
Ταυτόχρονα, οι εκπαιδευτικοί βλέπουν τους ήδη χαμηλούς μισθούς τους να μειώνονται συνεχώς ενώ τα δώρα Πάσχα-Χριστουγέννων και τα επιδόματα αδείας έχουν κυριολεκτικά εξανεμιστεί. Στις επιθέσεις της κυβέρνησης και του υπουργείου εκκρεμεί η λεγόμενη «αξιολόγηση» και η αύξηση του ωραρίου. Οι συνάδελφοι που τις προηγούμενες χρονιές δούλευαν αναπληρωτές και ωρομίσθιοι, τρέχοντας από νομό σε νομό και από νησί σε νησί, απειλούνται να μην ξαναπροσληφθούν ή να δεχθούν συμβάσεις πείνας, πχ ΕΣΠΑ των τριακοσίων ευρώ. Η επιτυχία στον ΑΣΕΠ δεν θα εγγυάται καν τον διορισμό των εκπαιδευτικών.
Οι εκπαιδευτικοί στην πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση πρέπει τώρα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους φοιτητές και τους εκπαιδευτικούς της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, να παλέψουμε με απεργίες και καταλήψεις να ανατρέψουμε την πολιτική διάλυσης της δημόσιας παιδείας που επιδιώκει η κυβέρνηση της τρόικας και του μνημονίου.
Σοφία Γεωργοκώστα, εκπαιδευτικός τεχνολογικής εκπαίδευσης, Λέσβος
• ΣΥΛΑΛΛΗΤΗΡΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 24/8
Αθήνα 12μεσ. Προπύλαια
Θεσσαλονίκη 6μμ, Καμάρα
Ηράκλειο 12 μεσ. Πλ. Ελευθερίας