Τόσο φτηνά; Τόσο εμείς είμαστε φτηνοί;
Τι είμαστε;
Εχθροί για τους γονείς μας, εχθροί για τους άρχοντες μας;
Τι είναι αυτή η καρέκλα; Τι είναι η εξουσία;
Σημείο όπου η ψυχή γλιστράει από το σκοπό του ανθρώπου;
Όπλο για να σκοτώνει απλήρωτα χωρίς να λογαριάζει τη ζωή;
Σκοπός που παραμονεύει κάθε φτερούγισμα του νου στην ελευθερία;
Σε τι φταίξαμε; "Τι το κακόν εποιήσαμεν";
Λίγη από την ανάσα της ψυχής μας στην απεραντοσύνη της ζωής, στην ομορφιά του ανθρώπου;
Μόνο ο νους μας ταξιδεύει. Μόνο ο πόθος μάς πυρπολεί για να περπατήσουμε γοργά στο πράσινο της γης μας,
να πετάξουμε σαν το ανάλαφρο πουλί στο γαλάζιο του ουρανού μας.
Κι η φωνή καταντίκρυ: αλήτης ο νους σας,
εφιάλτης ο πόθος σας για γονείς κι αδέλφια, για αγαπημένους και πατρίδα.
Τι κινείτε να τους βγάλετε στο φως και να τρίξει η καρέκλα;
Κι εμείς το πηχτό αίμα, το άνθος της ζωής,
η απαντοχή του τόπου και του ανθρώπου
κυλάμε και σβήνουμε με το όνειρο τούτης της γης.
Η ορμή στα στήθη μας ξεχειλίζει: το νιο βλαστάρι κόβεται πριν τον ώριμο καρπό;
Κι ο τόπος μας πώς θα ζήσει;
Πού το δίκιο και πού η αλήθεια;
Ας ανοίξει ο ουρανός και ας μιλήσει ο Θεός!
Αλ Σμαΐλ Ομάρ, Σύρος μετανάστης, Χανιά