Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Νομική Θεσσαλονίκης όπου μια οργανωμένη εκστρατεία της ΔΑΠ μαζί με ένα κομμάτι φοιτητών που έθεταν το ζήτημα της εξεταστικής και τις απειλές του Προέδρου του τμήματος, κατάφερε πρόσκαιρα να παρθεί απόφαση για λήξη της κατάληψης σε μια περιπετειώδη συνέλευση πριν από την κινητοποίηση της 15ης Σεπτέμβρη.
Η Φύλλια Πολίτη μάς εξήγησε πως κινήθηκαν οι φοιτητές ώστε να κερδίσουν την πλειοψηφία στη νέα συνέλευση και να ξαναμπούν στον πανελλαδικό αγώνα των φοιτητικών καταλήψεων.
«Πριν από δύο εβδομάδες και ενώ είχαμε μπει από την αρχή στη μάχη ενάντια στο νόμο της Διαμαντοπούλου χάσαμε τη συνέλευση από το λεγόμενο «μπλοκ αντι-κατάληψης». Υπήρχε πίεση να δοθεί η εξεταστική με πρόσχημα την κρίση και το ότι οι φοιτητές πρέπει να πληρώνουν για τα ενοίκια τους. Η ΔΑΠ κατέβασε πλαίσιο ενάντια στην κατάληψη που βρήκε ανταπόκριση και σε ένα στημένο κομμάτι που αυτοονομάζονταν «αγανακτισμένοι». Είχε προηγηθεί επίσκεψη στον πρόεδρο του τμήματος, ο οποίος δήλωσε εκβιαστικά ότι αν ανοίξει η σχολή, θα γίνει η εξεταστική, αλλιώς θα χαθεί. Ταυτόχρονα, ο ΑΝΤ1 και ο ΣΚΑΪ έδωσαν βήμα σε κάποιους από αυτούς τους φοιτητές, στην προσπάθεια τους να φτιάξουν κλίμα. Έτσι, χάσαμε τη συνέλευση.
Αποφασίσαμε να κινηθούμε άμεσα. Καλέσαμε νέα συνέλευση μέσα από μάζεμα υπογραφών, ενώ κάναμε παρεμβάσεις στα αμφιθέατρα που δίνονταν μαθήματα. Εξηγούσαμε ότι την κρίση στην παιδεία δεν την φέρνουν οι καταλήψεις, αλλά τα συνολικά μέτρα της κυβέρνησης. Ότι χρειάζεται να βγούμε όλοι μαζί με τους εργαζόμενους. Στη νέα συνέλευση όχι μόνο μαζεύτηκαν 500 άτομα, αλλά κερδίσαμε κατάληψη».
Η περίπτωση της Νομικής δεν είναι η μοναδική. Παρόμοιες προσπάθειες έκανε η ΔΑΠ σε μια σειρά από σχολές, αλλά η τακτική της δούλεψε σε ελάχιστα σημεία. Σε καμία περίπτωση, η μάχη δεν χάνεται σε μια συνέλευση. Η οργάνωση από τα κάτω, η πολιτική συζήτηση, οι πρωτοβουλίες για άνοιγμα στους εργαζόμενους και τους μαθητές και η ζωντανή εσωτερική ζωή των καταλήψεων είναι τα όπλα για την συνέχιση των κινητοποιήσεων.