Η καταστολή δεν ήταν έκπληξη. Το ίδιο συνέβη σε όλες τις άλλες διαδηλώσεις για δημόσια και δωρεάν παιδεία που δεν σταματάνε το τελευταίο τετράμηνο. Η νεολαία δεν τρομοκρατήθηκε, ακόμη και όταν στις 25 Αυγούστου, ένας 15χρονος μαθητής έπεσε νεκρός από πραγματικά πυρά αστυνομικού.
Πρόκειται για τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις μετά το 1990, όταν έπεσε η χούντα του Πινοτσέτ. Νεολαία και εκπαιδευτικοί διεκδικούν να αλλάξει συθέμελα το εκπαιδευτικό σύστημα που κληροδότησε η δικτατορία. Στη Χιλή δεν υπάρχουν δωρεάν δημόσια Πανεπιστήμια. Εφτά στους δέκα φοιτητές στηρίζονται στα δάνεια των τραπεζών για να μπορούν να πληρώσουν τα δίδακτρα. Όλο και περισσότεροι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για οικονομικούς λόγους. Οι δόσεις των δανείων αντιστοιχούν σε έναν με δύο μέσους μισθούς. Είναι προφανές ότι οι φτωχοί δεν μπορούν να σπουδάσουν. Οι φοιτητές ζητάνε να πάρει το δημόσιο τον έλεγχο του εκπαιδευτικού συστήματος και να παρέχονται δωρεάν σπουδές σε όλους.
Προς το παρόν ο Πρόεδρος της Χιλής έχει αλλάξει έναν Υπουργό Παιδείας και έχει υποσχεθεί 3 δισ. ευρω παραπάνω για την Παιδεία. Όταν το κίνημα ξεκινούσε, το αποκαλούσε προβοκατόρικο, αλλά στη συνέχεια μίλησε για το δίκαιο των αιτημάτων και έφτασε να κάνει αυτοπροσώπως διάλογο με τους εκπροσώπους των φοιτητών.
Το κίνημα όμως, ούτε εμπιστεύεται τον Πινιέρα, ούτε αρκείται σε αυτές τις παραχωρήσεις. Το σημαντικότερο αποτέλεσμα που έχουν ήδη καταφέρει οι καταλήψεις και οι διαδηλώσεις είναι ότι έχει σπάσει ο φόβος που κουβαλούσε η Χιλή από την 11η Σεπτέμβρη του 1973 και μετά, όταν ο Πινοτσέτ δολοφόνησε τον εκλεγμένο Πρόεδρο, Σαλβαδόρ Αλιέντε.
Τώρα οι μαθητές και οι φοιτητές έχουν δώσει έμπνευση και έχουν συνδεθεί με όλες τις άλλες αντιστάσεις στη χώρα. Από τον κόσμο που διεκδικεί αποζημιώσεις για τον σεισμό του 2008, μέχρι αυτούς που παλεύουν ενάντια στις αυξήσεις στο φυσικό αέριο, και πάνω απ'όλα με την εργατική τάξη.
Η 48ωρη απεργία που κήρυξε η συνομοσπονδία CUT σε αλληλεγγύη με το κίνημα της εκπαίδευσης ήταν η κορυφαία ένδειξη ότι η εργατική τάξη βρίσκεται κι αυτή στις μύτες των ποδιών της. Οι εργάτες στα ορυχεία χαλκού συζητάνε για τη συνέχεια των απεργιών που έχουν ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες. Η δύναμή τους είχε προκαλέσει παγκόσμια αίσθηση στις 30 του Ιούλη, όταν από μια απεργία στη Χιλή, σταμάτησε το 10% της παγκόσμιας παραγωγής χαλκού.
Το εκπαιδευτικό κίνημα έχει καταφέρει να λειτουργήσει σαν σπινθήρας. Καταβαράθρωσε τη δημοτικότητα του Πινιέρα, έδειξε ότι ο κόσμος δεν φοβάται πλέον την καταστολή, και έτσι έχει δώσει δυνατότητες για μια συνολική αντεπίθεση. Δεν πλανιέται πλέον το φάντασμα του Πινοτσέτ πάνω από τη Χιλή, αλλά το φάντασμα των καταλήψεων πάνω από την κυβέρνηση και τα αφεντικά.