Μα οι τράπεζες δεν είναι αυτές που υποτίθεται ότι ζημιώνονταν από το κούρεμα του ελληνικού χρέους; Και δεν είναι οι ελληνικές τράπεζες αυτές που, σύμφωνα με τα όσα γράφουν οι εφημερίδες, θα χάσουνε κοντά στα 15 δισεκατομμύρια από τη συμφωνία; Γιατί πανηγυρίζουν οι αγορές; Επειδή θα χάσουν τα 100 δισεκατομμύρια που θα "διαγραφούν "από το ελληνικό χρέος;
Η απάντηση είναι φυσικά όχι. Η συμφωνία της 26ης Οκτώβρη δεν πρόκειται να φέρει καμιά "ελάφρυνση για τον ελληνικό λαό" -όπως υποκριτικά διατείνονται ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος. Η απόφαση των Βρυξελλών δεν έχει καμιά σχέση με "διαγραφή" του χρέους -όπως υπονοούν οι εφημερίδες.
Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση παραδέχεται ότι ακόμα και μετά το "κούρεμα" το χρέος θα συνεχίσει να βρίσκεται σε αστρονομικά επίπεδα. Το ΔΝΤ υπολόγιζε ότι το δημόσιο χρέος θα κλείσει φέτος στην Ελλάδα κοντά στο 170% του ΑΕΠ. Τώρα, με το κούρεμα, τα ΜΜΕ κάνουν λόγο για 120% -όχι όμως για το 2011 ή το 2012, αλλά για το 2020. Γιατί το μεγαλύτερο μέρος από αυτή την μείωση δεν θα προέλθει από το "κούρεμα" -θα προέλθει από την απομύζηση των εργαζομένων όλα τα επόμενα χρόνια και την υφαρπαγή της δημόσιας περιουσίας. Για αυτό έστησαν γιορτή τα κοράκια της αγοράς στα χρηματιστήρια.
Θύμα
Το πρώτο θύμα του "κουρέματος" θα είναι τα ασφαλιστικά ταμεία. Το μεγαλύτερο κομμάτι των αποθεματικών των ταμείων, των χρημάτων που έχουν συγκεντρωθεί δηλαδή από τις εισφορές των εργαζομένων, έχει "επενδυθεί" σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Οι οικονομικοί αναλυτές υπολογίζουν ότι τα ταμεία θα χάσουν τουλάχιστον 11 δισεκατομμύρια. Και την απώλεια αυτή θα την "αναπληρώσουν" άμεσα με ένα νέο γύρο περικοπών στο εφάπαξ, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τις συντάξεις.
Για τις ελληνικές και τις κυπριακές τράπεζες (έχουν στα χέρια τους ομόλογα του ελληνικού δημοσίου αξίας σχεδόν 50 δις) η "ζημιά" υπολογίζεται σε 15 δισεκατομμύρια. Σε αντίθεση με τα ταμεία, όμως, οι τράπεζες θα αναπληρώσουν αυτή τη χασούρα με φρέσκα κεφάλαια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Και όχι μόνο αυτή τη χασούρα: η συμφωνία της 26ης Οκτώβρη έχει "βάλει στην άκρη" για την διάσωση των τραπεζών όχι 15, αλλά 30 δισεκατομμύρια.
Οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται στο χείλος το γκρεμού (για αυτό έχουν χάσει οι μετοχές τους το 78% της αξίας τους μέσα σε ένα χρόνο) όχι επειδή είναι φορτωμένες με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου αλλά επειδή είναι χωμένες μέχρι το λαιμό στα πιο ευφάνταστα κερδοσκοπικά παιχνίδια -σε φούσκες σαν αυτήν που έσπρωξε στην άβυσσο την Λήμαν Μπράδερς τον Σεπτέμβρη του 2008. Η διάσωση των τραπεζών, πρώτα από τον Καραμανλή με τα διαβόητα 28 δις τον Οκτώβρη του 2008 και ύστερα με τα αλλεπάλληλα πακέτα "στήριξης" της κυβέρνησης του Παπανδρέου, είναι υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό για την εκτίναξη του δημόσιου χρέους στα σημερινά επίπεδα -που έκαναν όλα αυτά τα μέτρα "απαραίτητα". Και το ίδιο ισχύει και για τις άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες.
Η διάσωση και όχι το κούρεμα των τραπεζών είναι η ουσία της συμφωνίας της 26 Οκτώβρη. Η διάσωση της Εθνικής, της Eurobank, της Alpha Bank, της Πειραιώς και των άλλων "αδελφών" τους είναι ο νέος "εθνικός στόχος" τον οποίο θα πρέπει "υπεύθυνα" (σύμφωνα με το εμετικό άρθρο που δημοσίευσε ο Βενιζέλος στα Νέα το Σαββατοκύριακο) να υπηρετήσουμε -με θυσίες μέχρι το 2020, και βλέπουμε.