Οι συνελεύσεις των ΜΜΜ πραγματοποιούνται σε μια στιγμή που συνολικά είναι ανοιχτό το πώς θα προχωρήσει το απεργιακό κίνημα. Οι κυβερνητικές προσπάθειες για να παγώσουν οι απεργίες κλιμακώνονται μετά και τη 48ωρη πανεργατική έκρηξη του Οκτώβρη που πλαισιώθηκε από απεργίες και καταλήψεις σε αμέτρητους χώρους και κλάδους.
Αυτές τις προσπάθειες εξυπηρετούν τα ΔΣ των Συνδικάτων σε χώρους όπως η ΕΘΕΛ που υπόσχονται συνέχεια των κινητοποιήσεων όταν θα ξεκινήσει η εφαρμογή των μέτρων. Η πίεση που δέχονται οι οδηγοί των λεωφορείων προκειμένου να αναστείλουν τις κινητοποιήσεις -με το κλασικό επιχείρημα ότι “οι νόμοι ψηφίστηκαν, οι μεγάλοι αγώνες θα γίνουν όταν κατέβει ο προϋπολογισμός ή όταν ανακοινωθούν οι εφεδρείες”- είναι η ίδια που δέχονται οι εργαζόμενοι παντού.
Η στάση της αναμονής όμως δεν είναι παρά δωράκι συναίνεσης προς την κυβέρνηση που προχωρά στις επιθέσεις. Είναι καταστροφικό αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι να περιμένουν πότε θα έρθει η λίστα της εφεδρείας με την απόλυση στο αμαξοστάσιο για να οργανώσουν την αντίδραση και την αντίστασή τους. Αντίθετα, η απεργιακή δράση στα ΜΜΜ σήμερα, μαζί με όλους τους εργαζόμενους που ξεσηκώνονται ενάντια στα μέτρα, είναι αυτή που μπορεί να εξασφαλίσει ότι οι λίστες που ετοιμάζουν κυβέρνηση και τρόικα δε θα φτάσουν ποτέ στον προορισμό τους.
Οι δυνατότητες που έχουν οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ να τσακίσουν αυτά τα σχέδια είναι πολύ μεγαλύτερες αυτή τη στιγμή αν κοιτάξει κανείς την κατάσταση του αρμόδιου υπουργού. Ο “σκληρός” Ραγκούσης υποτίθεται πως πήρε τη σκυτάλη από το Ρέππα για να βάλει σε τάξη το Μεταφορών και να τα περάσει όλα χωρίς καθυστερήσεις, αναβολές ή τροποποιήσεις ανάλογα με τις διαθέσεις “των συντεχνιών” στις οποίες υπέκυπτε ο προκάτοχός του. Ε, ο “σκληρός” για μήνες δεν έχει καταφέρει να καταλήξει στο νομοσχέδιο για τα ταξί και τα φορτηγά και την απελευθέρωση των συγκεκριμένων επαγγελμάτων.
Την ίδια στιγμή, ήρθε η 24ωρη πανελλαδική απεργία των εργαζόμενων στα ΚΤΕΛ την περασμένη Πέμπτη 27/10 για να δείξει πως ούτε αυτό το κομμάτι είναι διατεθειμένο να αφήσει τον υπουργό στην ησυχία του και να δεχτεί τις επιθέσεις των ιδιοκτητών των ΚΤΕΛ.
Απέκλεισαν το σταθμό
Μπορεί η ηγεσία της Ομοσπονδίας Συνδικάτων Μεταφορών Ελλάδος να έκανε γρήγορα πίσω και να μην έδωσε συνέχεια στον αγώνα, όμως για αρκετές ώρες εκατοντάδες υπάλληλοι και οδηγοί απέκλεισαν το σταθμό των ΚΤΕΛ στον Κηφισό δημιουργώντας προβλήματα και καθυστερήσεις στην έκδοση των εισιτηρίων και στα προγραμματισμένα δρομολόγια. Οι ίδιοι εργαζόμενοι, τους οποίους εκβιαστικά υποχρέωνε η Διοίκηση των ΚΤΕΛ να εκτελούν δρομολόγια προς το αεροδρόμιο τις ημέρες των απεργιών στα ΜΜΜ, απάντησαν ξεκάθαρα ότι δεν είναι απεργοσπάστες.
Για όλους αυτούς τους λόγους, η χρονική στιγμή είναι βοηθητική για τους εργαζόμενους σε όλα τα ΜΜΜ να δώσουν στο Ραγκούση ένα ακόμα -και γιατί όχι;- το οριστικό χτύπημα. Δεν έχουν κανένα λόγο να υποκύψουν στις πιέσεις της αναμονής, αντίθετα χρειάζεται να κλιμακώσουν εδώ και τώρα και να μετατρέψουν το απεργιακό κίνημα σε διαρκείας. Οι οδηγοί της ΕΘΕΛ είναι παραπάνω από απαραίτητοι σε αυτή την προσπάθεια. Αφενός για ολόκληρο τον κλάδο των συγκοινωνιών καθώς είναι η πιο πολυπληθής και οργανωμένη δύναμη. Αφετέρου για ολόκληρο το εργατικό κίνημα καθώς μπορούν και παραλύουν τις μεταφορές στην Αττική από άκρη σ’ άκρη.
Η συνέλευση της Τετάρτης χρειάζεται ταυτόχρονα να εκλέξει απεργιακή επιτροπή που θα αναλάβει να οργανώσει βήμα βήμα τον αγώνα. Απέναντι σε μια ηγεσία στο Συνδικάτο που έχει δείξει ότι είναι πίσω από τις διαθέσεις της βάσης βάζοντας συνεχώς εμπόδια στην απεργιακή δράση για την ανατροπή των μέτρων, οι εργαζόμενοι χρειάζεται να οργανωθούν από τα κάτω.
Αυτό το ρόλο έχει η απεργιακή επιτροπή. Για να υλοποιεί τις αποφάσεις της συνέλευσης ακόμα και όταν το ΔΣ είναι αντίθετο. Να εξασφαλίζει την επιτυχία των κινητοποιήσεων -οργανώνοντας για παράδειγμα τη συμμετοχή στις διαδηλώσεις και να μην αφήνεται αυτό το σημαντικό θέμα στην τύχη. Ώστε να μην μπορεί μετά το ΔΣ να κατηγορεί τους εργαζόμενους για αδράνεια. Για να προτείνει τη συνέχεια του αγώνα μέχρι τη νίκη. Αυτή θα είναι η πρόταση των οδηγών της Εργατικής Αλληλεγγύης προς τη συνέλευση.