Συνεχίζεται η μαζική εξέγερση στην Κένυα απαιτώντας την παραίτηση του προέδρου της χώρας Γουίλιαμ Ρούτο. Την περασμένη εβδομάδα η κυβέρνησή του αναγκάστηκε κάτω από την πίεση των διαδηλωτών -στην πλειοψηφία τους νέους και νέες της λεγόμενης «genZ»- που εισέβαλαν στο κοινοβούλιο, να δηλώσει ότι θα αποσύρει τον νέο νόμο που αύξανε στα ύψη τους φόρους σε είδη καθημερινής ανάγκης από το ψωμί μέχρι τις σερβιέτες.
Όμως κανείς από τους συμμετέχοντες στις αυθόρμητες οργισμένες διαδηλώσεις δεν εμπιστεύεται τις «δεσμεύσεις» του Ρούτο. Γνωρίζουν ότι ακόμη κι αν ο πρόεδρος δεν υπογράψει το νομοσχέδιο αυτό γίνεται αυτόματα νόμος του κράτους μέσα σε 21 μέρες. Ο μόνος τρόπος να ανακληθεί πραγματικά είναι αν το κοινοβούλιο ανατρέψει το νομοσχέδιο. Αυτό ακριβώς είπε ο Ρούτο ότι οι βουλευτές του συμφώνησαν να κάνουν. Αλλά το κοινοβούλιο έχει κλείσει για διακοπές μέχρι τα τέλη Ιουλίου, χρονικό διάστημα που ξεπερνάει το όριο των 21 ημερών.
Η υποχώρηση Ρούτο ήρθε αμέσως μετά την εισβολή διαδηλωτών στο κοινοβούλιο της Κένυας (που αριθμεί 56 εκατομμύρια κατοίκους) στο Ναϊρόμπι την περασμένη Τρίτη όπου έβαλαν φωτιά σε ένα από τα κτίριά του αλλά και στο γραφείο του κυβερνήτη της πόλης. Η κυβέρνηση επιχείρησε ανεπιτυχώς να καταστείλει την εξέγερση προχωρώντας σε άγρια καταστολή. Η αστυνομία πυροβολεί στο ψαχνό έχοντας δολοφονήσει 39 διαδηλωτές ενώ δεκάδες -ανάμεσά τους και επιφανείς- επικριτές του νομοσχεδίου έπεσαν θύματα απαγωγών από την αστυνομία και εκατοντάδες είναι οι τραυματίες.
Οι περιγραφές είναι συγκλονιστικές. Ένας διαδηλωτής, από στους δρόμους του Ναϊρόμπι δήλωσε στο Socialist Worker το απόγευμα που έγινε η εισβολή: «Εμείς είμαστε οι φλόγες που καίνε τη χώρα. Δεν μπορούμε να μείνουμε ακίνητοι ενώ μας ληστεύουν και μας κάνουν φτωχούς. Αυτό το κίνημα δεν θα σταματήσει μέχρι να νικήσουμε. Μπορούν να μας σκοτώσουν αλλά δεν μπορούν να τσακίσουν το κίνημά μας». Ένας άλλος διαδηλωτής δήλωσε: «Αυτό που γίνεται είναι πέρα από ένα νομοσχέδιο για τα δημοσιονομικά. Πρόκειται για τον πόλεμό μας ενάντια σε ένα τυραννικό καθεστώς».
«Αντιμετωπίσαμε δακρυγόνα όλη την ημέρα. Καταλάβαμε το κοινοβούλιο, αλλά υπάρχουν τόσες πολλές απώλειες. Υπήρξαν πολλές εκτελέσεις. Άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και άνθρωποι τραυματίστηκαν» δήλωσε η Σοφία μεταφέροντας την εικόνα το ίδιο βράδυ. Σε ανάρτησή του ο αριστερός δημοσιογράφος Mozey Toric δείχνει διαδηλωτές να μεταφέρουν το τελετουργικό σκήπτρο που διακοσμούσε την αίθουσα του κοινοβουλίου. «Από σήμερα, η εξουσία ανήκει στο λαό της Κένυα. Οι διαδηλωτές πήραν το σκήπτρο από το κοινοβούλιο, το σύμβολο της εξουσίας του νομοθετικού σώματος» έγραψε.
Στους δρόμους
Ο κόσμος βρίσκεται εδώ και εβδομάδες στους δρόμους κρατώντας πλακάτ με συνθήματα όπως «Η Κένυα δεν είναι πειραματόζωο του ΔΝΤ». Ο Ρούτο, πολυεκατομμυριούχος ο ίδιος, ο οποίος εκπροσωπεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης της Κένυας έφερε το νόμο κάτω από την έντονη πίεση του ΔΝΤ για περικοπές και αυξήσεις φόρων.
Όταν είχε κερδίσει τις εκλογές τον Αύγουστο του 2022 υποσχόταν οικονομία «από κάτω προς τα πάνω» και καυχιόταν ότι θα υπερασπιστεί τη φτωχή πλειοψηφία ενάντια στις «δυναστείες» την πλούσια ελίτ που κυβερνά την Κένυα από τότε που έγινε ανεξάρτητη πριν από 60 χρόνια. Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά η κυβέρνησή του στέλνει 400 αστυνομικούς από την Κένυα στην Αϊτή στην Καραϊβική να συνδράμουν στην καταστολή της αντιπολίτευσης και στην αποτροπή των πεινασμένων που εγκαταλείπουν τη χώρα για να γίνουν πρόσφυγες στη Βόρεια Αμερική. Ως «ανταμοιβή» ο Μπάιντεν χαρακτήρισε την Κένυα τον σημαντικότερο σύμμαχο εκτός του ΝΑΤΟ στην υποσαχάρια Αφρική και υποσχέθηκε αμερικανικά όπλα και τεχνολογία.
Τώρα ο Ρούτο έρχεται κρατώντας «κλάδο ελαίας» να καλέσει «εκπροσώπους της genZ σε ανοιχτό δημόσιο διάλογο στα σόσιαλ μίντια αλλά και σε ένα «φόρουμ κοινωνικών φορέων» που έστησε εκ των ενόντων. Αλλά οι εξεγερμένοι ζητούν εδώ και τώρα την παραίτησή του απαιτώντας παράλληλα να τιμωρηθούν όλοι οι υπεύθυνοι για τις δολοφονίες διαδηλωτών. Την Τρίτη 2/7 ανακοίνωσαν νέες κινητοποιήσεις στους δρόμους («OccupyEverywhere protests»-«Διαμαρτυρίες Καταλήψεις παντού») και κάλεσαν τους εργαζόμενους να σταματήσουν τις δουλειές τους και να κατέβουν σε πανεθνική απεργία.
Εκεί βρίσκεται το πραγματικό ζητούμενο, η εξέγερση να εξαπλωθεί στους εργαζόμενους οι οποίοι μπορούν να σταματήσουν τη χώρα. Αρκετά συνδικάτα, ανάμεσά σε άλλα δημοσιογράφων, υγειονομικών, δικηγόρων χαρακτήρισαν υποκριτικό τον «διάλογο» του Ρούτο δηλώνοντας την υποστήριξή τους στους εξεγερμένους και τα αιτήματά τους απαιτώντας «πράξεις» και όχι λόγια από την κυβέρνηση. Αλλά αυτό που χρειάζεται είναι απεργιακή δράση των ίδιων. Το εργατικό κίνημα στην Κένυα έχει παράδοση αγώνων. Στις αρχές του Μαϊου οι γιατροί της χώρας κατέβηκαν σε απεργία διαρκείας που κράτησε 56 μέρες και πέτυχε να κερδίσει καταβολή δεδουλευμένων και αυξήσεις.